เข้าสู่ระบบเป็นแฟนมาเฟีย...ต้องอดทนพอประตูเซฟเฮ้าส์ปิดสนิท เขาก็คว้าเธอไปกอดจูบอย่างเร่าร้อน กระหืดกระหาย ราวกับอดอยากปากแห้งมานาน ราวกับหิวกระหายจนเกินจะต้านทานไหว “อ่ะ..อา อืมมมม” ริมฝีปากแสนร้ายถาโถมบดขยี้ลงบนเรียวปากนุ่มหยุ่นหอมละมุน ทั้งอ่อนโยนและไร้ปรานี ขยับขับเคลื่อนไปตามแรงปรารถนาอันเร่าร้อน ละเลงอย่างบ้าคลั่ง ราวกับจะดูดกลืนริมฝีปากและจิตวิญญาณเธอลงท้องไป...“โอววว อูวววว” พอหายตกใจที่โดนเขากระหน่ำจูบอย่างบ้าคลั่ง หลังตั้งสติได้ก็เริ่มขยับริมฝีปากตอบรับรสจูบสุดเร่าร้อนของเขาอย่างโหยหา อ้าปากรับลิ้นอุ่นสากที่แทรกซอนเข้ามาในโพรงปากด้วยความเต็มอกเต็มใจ คลั่งไคล้ในรสรักไม่แพ้กัน“อืมมม โอววว อือออ” สองริมฝีปากแลกลิ้นบดจูบกันอย่างดูดดื่มลืมหายใจ สองมือใหญ่รวบร่างเธอขึ้นอุ้มแล้วพาเธอเข้าไปในห้องนอนใหญ่“อืมมม” สองปากไม่ยอมปล่อยจากกัน กระทั่งร่างของเธอถูกวางลงบนเตียงนอนนุ่ม ผ้าปูที่นอนขาวสะอาดยับยู่ยี่จากแรงเขยื่อนขยับในทันที “อ่าห์” เหนือฟ้าหายใจกระเส่า รีบถอดเสื้อผ้าตัวเองออกอย่างไว โยนทิ้งลงไปบนพื้น เผยกายแกร่งสุดกำยำและลำรักแข็งคัดพรั่งพร้อมสำหรับทำศึกสวาทส่วนจันทร์เจ้า เธอจัดการตัว
“มีแล้วมั้ง แต่มันไม่บอกเรา”เหนือฟ้าอึ้งทึ่งและประหลาดใจสุดๆ ไม่คิดว่าโลกมันจะกลมขนาดนี้ ปรากฏว่าคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้ เป็นพ่อของจันทร์เจ้าอย่างนั้นเหรอ นี่มันพรหมลิขิตชัดๆเลย“ผมรักลูกสาวคุณลุงคุณป้ามากเลยครับ” ถือโอกาสเข้าทางพ่อแม่ซะเลย “คุณลุงคุณป้าอนุญาตให้ผมแต่งงานกับลูกสาวคุณลุงคุณป้าได้มั้ยครับ”“แต่งงาน!!” ทั้งคู่อุทานพร้อมกัน“แต่มันยังเรียนอยู่เลยนะ” คุณลุงบอกด้วยน้ำเสียงขบขัน “ลุงเคยได้ยินไอ้จันทร์มันพูดว่าไม่อยากแต่งงานด้วยนะ”“ตอนนั้นยังไม่ได้เจอผมไงครับ เอาเป็นว่า หมั้นไว้ก่อนก็ได้ครับ จะเรียกสินสอดเท่าไหร่ก็ได้นะครับ”คุณลุงกับคุณป้ามองหน้ากันแล้วหัวเราะ“ไปหลงอะไรไอ้จันทร์ มันดุอย่างกับหมา” คุณลุงนินทาลูกสาวเหนือฟ้ายิ้มเขิน “ผมชอบดุๆครับ”คุณป้ายิ้มเอ็นดู “สุดหล่อไปถามมันเองดีกว่ามั้ย ไอ้จันทร์มันตากปลาหมึกอยู่ที่ชายทะเลน่ะ ไปคุยกันให้รู้เรื่องก่อน แล้วค่อยมาคุยกับพ่อแม่”“ขอบคุณครับ ผมจะไปถามจันทร์เดี๋ยวนี้ ขอบคุณนะครับคุณพ่อคุณแม่” เรียกพ่อแม่ซะเลย เขามันถนัดมัดมือชกอยู่แล้วนี่ “อ้อ ผมยังไม่ได้แนะนำตัวเลยครับ ผมชื่อเหนือฟ้านะครับ ว่าที่ลูกเขยของคุณพ่อคุณแม่ ผมขออนุญ
“ก็ไปสิ”“จริงเหรอลูก ขอบใจนะลูก” แม่คว้ามือเขาไปจับแล้วบีบแน่น “แม่รักลูกที่สุดนะ” แม่ถึงไม่ยอมมีลูกกับเจ้าพ่อวสุ เพื่อจะได้มีเขาแค่คนเดียว “และแม่พร้อมจะปกป้องลูกตลอดชีวิต”อาย้งเล่าให้เขาฟังแล้ว หลังจากสืบรู้ว่ารถเก๋งคันสีดำเก่าๆที่ขับตามเขาอยู่ตลอดหลายปีเป็นใคร ใช่แล้ว แม่ของเขาเองที่คอยขับรถตามเฝ้าเข้ามาตลอด การที่แม่มาอยู่กับเจ้าพ่อวสุ ก็เพราะอยากใช้อำนาจบารมีของเจ้าพ่อวสุ ปกป้องเขาจากศัตรูของพ่อ“ผมดูแลตัวเองได้แล้ว แม่ไม่ต้องห่วง แม่ดูแลครอบครัวปัจจุบันของแม่เถอะ”“แล้วเราเจอกันบ้างได้มั้ย”เขานิ่งไปนิด ก่อนจะพยักหน้า “ไว้โทรหา”แม่ยิ้มดีใจน้ำตาไหล สวมกอดเขาแน่น เขาสวมกอดตอบ “แม่...รีบไปดูไอ้วายุเหอะ ตอนนี้มันเมายานอนร้องไห้อกหักอยู่ในผับโน่น”เขาบอกลาแม่แล้วขึ้นรถ ขับออกจากผับอย่างรวดเร็ว เพื่อจะไปยังที่แห่งหนึ่ง ลูกน้องมือซ้ายเพิ่งส่งข้อความมารายงานว่าจันทร์เจ้าอยู่ที่ไหนณ...หมู่บ้านริมทะเลพอขับรถถึงละแวกบ้านของจันทร์เจ้าตามที่ลูกน้องส่งโลเคชั่นให้ เขาแปลกใจไม่น้อย เพราะมันอยู่แถววัดท่าเรือที่เขามางานศพลูกน้องเมื่อสามเดือนก่อน จนโดนคนบ้าทำร้ายตกน้ำเกือบเอาชีวิตไม่รอดและแน
เหนือฟ้าก้าวเข้าไปในผับด้วยใจร้อนรน สอดสายตามองหาไปทั่ว พนักงานของผับที่กระจัดกระจายอยู่ตามจุดต่างๆ พากันหันมองเขาด้วยความแปลกใจ เหมือนเขาจะเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญ“จันทร์เจ้า!” เขาตะโกนเรียกชื่อเธอดังลั่น พร้อมกับเดินตรงไปยังส่วนของห้องวีไอพีที่มีอยู่เกือบสิบห้อง เดินเคาะเรียกไปเรื่อยจนกระทั่งถึงห้องสุดท้าย...“จันทร์เจ้า!!!”เมื่อมั่นใจว่าเป็นห้องนี้ เขาผลักประตูเข้าไปด้วยความแรง แล้วพบภาพที่ทำให้โมโหจนระงับอารมณ์ไม่อยู่ ภาพที่วายุกำลังกอดจูบนัวเนียอยู่กับผู้หญิงคนหนึ่งบนโซฟาแดง บนโต๊ะมีทั้งเหล้าทั้งยาวางเกลื่อนกลาด“จันทร์เจ้า!!” เหนือฟ้าโกรธเลือดขึ้นหน้าตรงไปกระชากตัววายุออกแล้วง้างหมัดจะต่อย“ว๊ายยย!!” ลินดากรี๊ดลั่นด้วยความตกใจ ก่อนจะช็อคที่เห็นว่าเป็นเหนือฟ้า “เฮีย...”เหนือฟ้าชะงัก ยอมปล่อยคอเสื้อวายุ ซึ่งอยู่ในอาการเมาเหล้ามึนยา แต่ก็ยังมีสติดีอยู่ “ไอ้เหนือฟ้า! มึงกล้ามากนะที่มาที่นี่ มึงมาก็ดีแล้ว กูจะได้ฆ่ามึงให้มันจบๆไป” คิดจะฆ่าคนอื่น แต่แรงจะลุกจากโซฟายังไม่มีเลย “คิดว่ามึงแน่นักเหรอห๊า!”เหนือฟ้าถอนหายใจโล่งอกที่ไม่ใช่จันทร์เจ้า ก่อนจะส่ายหน้าระอาใจให้กับวายุและลินดา
“แต่ฉันอยากให้ทุกคนรู้ว่าเพื่อนฉันเป็นแฟนกับเฮียฟ้าสุดหล่อ ทุกคนจะต้องอิจฉาเรา ที่คนธรรมดาอย่างเรากลายเป็นคนสำคัญ แกเป็นแฟนเฮียฟ้า ส่วนฉันเป็นเพื่อนรักของแฟนเฮียฟ้า พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ฉันไม่ได้ฝันไปใช่มั้ย ทุกอย่างคือเรื่องจริง”“พอเลย” จันทร์เจ้าดับฝันเพื่อน “แกฟังนะ ฉันเป็นแค่เบ๊ของเขา ที่เขาพูดมาทั้งหมดก็แค่อยากแกล้งฉัน แกห้ามไปพูดอะไรทั้งนั้น”เหนือฟ้าจะอ้าปากพูด...“เป็นเบ๊!” มารียาทำหน้าเพ้อฝัน “โอ๊ย เหมือนในซีรีส์เลย เริ่มจากเป็นเบ๊ แล้วก็กลายเป็นแฟน”เหนือฟ้าพยักหน้าเห็นด้วย...“เพ้อเจ้อ รีบไปหาแม่ได้แล้ว” จันทร์เจ้าไล่เพื่อน ก่อนจะรีบเดินหนีเข้าไปในซอยใกล้ๆเหนือฟ้ายิ้มให้มารียา ทำมารียาแทบละลาย ก่อนจะรีบเดินตามจันทร์เจ้าไป พอเห็นเธอเดินอยู่ตรงหน้า ก็รีบเดินไปจับมือเธอ เธอตกใจชะงัก เงยหน้ามองเขาอย่างสงสัยและไม่เข้าใจ“นี่! เลิกแสดงได้แล้วย่ะ!!”เขายิ้มขำ “ทำไมถึงคิดว่าแสดงวะ มีเหตุผลอะไรที่ต้องแสดง??”เธออึ้ง “นั่นสิ คุณทำไปทำไม”“กลับบ้านด้วยกันสิ เดี๋ยวจะบอกทุกอย่าง”“แต่ฉันกำลังจะไปเดต”เขาถอนหายใจ “ไปเดต? บอกแล้วไงว่าห้ามไปเดตกับใครทั้งนั้น”เธอแกะมือเขาออกแล้วถอยห่าง
“แล้วไอ้แก่นี่ใคร พ่อเธอรึไง”“ไม่ใช่พ่อฉัน แต่เป็น..”“วันนี้กูจะกระทืบคนแก่ให้ตับแตก” เขาหันไปเอาเรื่องชายวัยกลางคนที่นั่งหงอยอยู่บนเตียง“พอได้แล้ว” เธอพยายามห้าม เขาเลยหันมาเอาเรื่องเธอแทน “ถ้าอยากได้เงินมาก ก็ขายตัวให้ฉันสิ เดี๋ยวฉันซื้อเอง”“คุณ!!” จันทร์เจ้าสะบัดมือออกจากมือเขาแล้วตบหน้าเขาไปทีด้วยความแรง “บอกว่าไม่ได้ขายตัวไง”เขาได้สติ เสียงอ่อนลง คว้ามือเธอมาจับ ส่งสายตาอ้อนวอน “ขอโทษ ก็คนมันกำลังโกรธ”“เห็นฉันเป็นคนยังไง”“แล้วเธอมาทำอะไรที่นี่ล่ะ มันอันตรายนะ”เธอสะบัดมือออก ถอนหายใจหนักหน่วง ถามด้วยน้ำเสียงคาดคั้น “คุณตามฉันมาทำไม” “ก็...ฉัน ..ไม่อยากให้เธอมาเดตกับไอ้วายุ”“ทำไมฉันจะเดตกับเขาไม่ได้”“เพราะเธอต้องเดตกับฉันไง”“ห๊า!!??” ไม่ใช่แค่เสียงของจันทร์เจ้าเท่านั้นที่อุทานออกมาจนเสียงดังลั่นห้อง “เฮียฟ้า!” เสียงนั้นดังมาจากมุมห้องด้านใน เป็นเสียงของมารียาที่ยืนอึ้งช็อคอยู่ตรงนั้น จ้องมองเหนือฟ้าอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตาเจ้าของชื่อชะงัก ค่อยๆหันไปมองเจ้าของเสียง เห็นสาวแว่นยืนอยู่ตรงมุมห้องด้านในก็ตกใจ“อ้าว..” ตกใจแล้วก็โล่งใจ หมายความว่าจันทร์เจ้าไม่ได้อยู่กับตา
“ใกล้เวลานัดแล้ว ฉันไปก่อนนะคะ” เธอบอกเขาแค่นั้น ก่อนจะวิ่งออกจากห้องครัวไปเสียงสัญญาณประตูดังขึ้นนั่นล่ะ เขาถึงได้สติอีกครั้ง รีบวิ่งไปที่ประตูบ้าน กดรหัสเปิดประตู แล้ววิ่งตามเธอไปที่ลิฟต์ แต่ไม่ทันซะแล้ว “เดี๋ยวสิ!!! จันทร์เจ้า!!!!”เขาไม่รอช้า รีบกลับเข้าบ้าน หยิบกุญแจรถคันโปรดออกมา แล้วขับรถ
เธอที่เผลอตื่นขึ้นมาเพราะลมหายใจของเขาที่รดลงมาบนแก้ม ทำให้ได้ยินว่าเขาพูดอะไร“เราไม่ได้..ชอบ ..ก็แค่ พลาด ใช่ คนเรามันพลาดกันได้ หวังว่า..เธอจะลืมมันได้นะ เพราะฉันก็จะลืมมันไปเหมือนกัน ..หึ ใช่ มันไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ”สิ่งที่เขาพูดมันเหมือนการสารภาพบาปนั่นแหละ ซึ่งมันทำให้เธอยิ่งโกรธและโมโหเข้า
“ป่วยมากมั้ย?” ไม่ถามเปล่าแต่ยื่นมือลงมาอังหน้าผากเธอด้วย เธอตกใจรีบผลักมือเขาออก มองเขาด้วยสายตาขวางข้น เหมือนจะงับหัวเขาได้ “อย่ามายุ่ง!!”เขาทำหน้าใสซื่อเหมือนไม่รู้ว่าเธอโกรธเขาอยู่ “ตัวร้อนอยู่นะ ป่วยจริงๆด้วย”“คิดว่าฉันโกหกรึไง แต่ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ฉันทำงานให้คุณได้แน่ คุณนอนไปเถอะ รีบนอน
“ใช่กูลูกเจ้าพ่อวสุ ส่วนม๊ากูก็..แม่มึงไง แม่ที่รักลูกเลี้ยงมากกว่าลูกจริง” เหนือฟ้าหัวเราะลั่น ทำอีกฝ่ายอึ้งไปเลย“มึงคิดว่าพูดแบบนี้แล้วกูจะโมโหแล้วไปอาละวาดที่บ้านมึงเหมือนเมื่อก่อนเหรอวะ มึงคิดผิดแล้ว กูเลิกสนใจคนบ้านมึงมานานแล้ว เพราะอีกไม่นาน แก๊งพ่อมึงก็จะล่มสลายแล้ว”และเขาจะเข้าซื้อกิจการ







