LOGINShare
ตอนที่ 13 : ความฝันหรือความจริง
publish date:
2026-08-06 18:42:42เปลือกตาของกลิ่นแก้วปิดสนิท ลมหายใจเข้าออกสม่ำเสมอ ทิ้งไว้เพียงร่างที่หลับใหลอยู่บนเตียงนุ่มในโลกปัจจุบัน ขณะที่ดวงจิตกำลังก้าวข้ามรอยปริร้าวของกาลเวลา กลับไปสู่สถานที่และห้วงเวลาที่เธอพยายามหนีมาตลอดหลายร้อยปี...โดยไม่รู้ตัว
อากาศเย็นฉ่ำจากแอร์ในคอนโดหรูเลือนหายไป แทนที่ด้วยความร้อนระอุ เสียงเครื่องปรับอากาศกลายเป็นเสียงแตกปะทุ เปรี๊ยะ...ปร๊ะ... ของบางสิ่งที่กำลังถูกแผดเผา กลิ่นกำยานที่เคยหอมเย็นถูกแทนที่ด้วยกลิ่นเหม็นไหม้และควันไฟฉุนที่บาดลึกถึงหลอดลม
"แค่ก...แค่ก!"
หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว สำลักควันจนหน้าดำหน้าแดง ความแสบร้อนแล่นริ้วไปตามโพรงจมูกราวกับสูดน้ำกรดเข้าไป เหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายตามกรอบหน้า ความร้อนที่ลามเลียรอบทิศทำให้เธอต้องรีบยันตัวลุกขึ้น
"โอ๊ย!"
เธอชักมือกลับทันทีเมื่อสัมผัสเข้ากับความหยาบกระด้างของ 'พื้นกระดานไม้สัก' ที่ร้อนระอุจนแทบลวกผิว กลิ่นแก้วก้มมองตัวเองผ่านม่านควัน ชุดนอนตัวโคร่งหายไปแล้ว! บัดนี้ร่างกายเธอถูกพันธนาการด้วยผ้าสไบสีดอกบุนนาคและโจงกระเบนสีน้ำตาลไหม้ที่เปรอะคราบเขม่า
"นี่มันฝันบ้าอะไรเนี่ย..." เธอสบถ เสียงสั่นพร่า
เมื่อกวาดสายตามองฝ่ากลุ่มควันออกไป ดวงตากลมโตก็เบิกกว้าง นี่มันเรือนไทยหลังเดียวกับที่เธอเพิ่งไปเยือนมาเมื่อช่วงสาย! แต่ตอนนี้เสาต้นใหญ่และบานหน้าต่างแกะสลักกำลังถูกทะเลเพลิงแผดเผาอย่างบ้าคลั่ง เสียงไม้ลั่นเอี๊ยดอ๊าดดังขู่พร้อมจะพังครืนลงมาทุกเมื่อ
ความกลัวบีบรัดหัวใจ สมองสั่งให้ตื่นจากฝันร้าย แต่ร่างกายกลับติดอยู่ในมิติแห่งนี้ ติดอยู่ในร่างสตรีสวมสไบที่กำลังเผชิญหน้ากับความตาย
โครม!!
คานไม้ติดไฟเกรียมดำร่วงกระแทกพื้นห่างไปไม่กี่ก้าว สะเก็ดไฟแตกกระจายปลิวว่อน กลิ่นแก้วกรีดร้อง ยกสองแขนบังศีรษะ
"ไฟไหม้! มีใครอยู่ไหม! ช่วยด้วย!"
เธอตะโกนสุดเสียง แต่มันถูกกลืนหายไปกับเสียงคำรามของกองไฟ สัญชาตญาณสั่งให้วิ่งหนีลงจากเรือน ทว่าสองขากลับพยายามหยัดยืนขึ้น สายตาสอดส่ายฝ่าควันไฟไปตามระเบียงที่กำลังลุกไหม้ ความรู้สึก 'โหยหา' ตีตื้นขึ้นมาจนจุกอก
เธอไม่ได้กำลังหาทางออก...แต่กำลังตามหา 'ใครบางคน' ถ้าต้องตายในกองเพลิงนี้ ขอแค่ได้เห็นหน้าเขาเป็นครั้งสุดท้ายก็พอ!
"คุณ! อยู่ไหนคะ!" กลิ่นแก้วร้องเรียก ปัดป่ายควันไฟที่หนาทึบจนแสบตา "คุณพี่! คุณพี่อยู่ไหน!"
สรรพนามที่หลุดปากทำเอาตัวเองชะงัก แต่ไม่มีเวลาให้คิด หญิงสาววิ่งสะเปะสะปะหลบเปลวไฟที่แลบเลียจากเสาต้นแล้วต้นเล่า ฮุบอากาศปนควันพิษเข้าปอดอย่างทุลักทุเล
"กรี๊ดดดดดดดดด!!"
เสียงผู้หญิงกรีดร้องอย่างทรมานแสนสาหัสดังแทรกขึ้นมา ความน่าสะพรึงกลัวทำเอากลิ่นแก้วขนลุกซู่ ก้าวเท้าชะงักกึก หันขวับไปหาต้นเสียง
"แม่หญิง! หนีไปเจ้าค่ะ! แม่หญิงกลิ่นแก้ว...หนีไป!!"
เสียงนั้นแหบพร่าและสำลักเลือด...นั่นเสียง 'พิน' บ่าวรับใช้ผู้ซื่อสัตย์! ในฝันนี้นางไม่ใช่แค่เงาดำ แต่เป็นคนมีเลือดเนื้อที่กำลังตะโกนไล่ให้เจ้านายหนีตาย
"พี่พิน! พี่พินอยู่ไหน!" กลิ่นแก้วตะโกนกลับ น้ำตาไหลพรากด้วยความสงสารจับใจ
แสงสีเพลิงสาดให้เห็นเพียงเงามืดบิดเบี้ยวอยู่หลังม่านควัน เธอกำลังจะก้าวเท้าพุ่งเข้าไปหาเงาดำนั้น ทว่า...
หมับ!!
ในเสี้ยววินาทีที่ไม่ทันตั้งตัว ‘มือปริศนา’ ข้างหนึ่งก็พุ่งทะลุควันไฟจากด้านหลัง คว้าหมับเข้าที่ข้อมือบางอย่างรุนแรง!
กลิ่นแก้วสะดุ้งเฮือก ดวงตาเบิกกว้างด้วยความช็อก
สัมผัสที่รัดแน่นรอบข้อมือ...ไม่ใช่มือของคนที่กำลังหนีตาย แต่มัน ‘เย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง’ ความเย็นยะเยือกบาดลึกทะลุผิวหนังลงไปถึงกระดูกจนชาหนึบ ตัดกับบรรยากาศทะเลเพลิงรอบทิศทางอย่างสุดขั้ว!
แรงบีบมหาศาลราวคีมเหล็กกระชากข้อมืออย่างแรงจนร่างเพรียวบางถลาล้มกองกับพื้นกระดาน เล็บแหลมคมที่มองไม่เห็นจิกฝังลงบนเนื้ออ่อน เจ็บปวดและสมจริงเกินกว่าจะเป็นแค่ความฝัน
ความเย็นเยียบแผ่ซ่านจากข้อมือลุกลามไปทั่วแขน พร้อมแรงกระชากที่พยายามลากเธอเข้าไปในความมืดมิดของกลุ่มควัน!
"กรี๊ดดดดดดดดด!!"
ความกลัวตายและความเจ็บปวดทำเอาฟางเส้นสุดท้ายขาดผึง กลิ่นแก้วกรีดร้องสุดเสียงด้วยความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจ เสียงร้องของเธอผสมปนเปกับเสียงเปลวเพลิงและเสียงโหยหวนของวิญญาณบ่าวรับใช้ ดังก้องกังวานสะท้อนไปทั่วห้วงนิทราที่กำลังพังทลาย!
Latest chapter
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 50 : เสียงกระซิบที่แฝงความสะใจ
คำพูดเสียงเรียบไร้การปฏิเสธของปรมัตถ์ ทำให้อากาศรอบตัวกลิ่นแก้วหนักอึ้งจนแทบหายใจไม่ออก ร่างกายสั่นสะท้าน ถอยหลังกรูดไปทีละก้าว สองมือที่เคยทุบตีเขาตกอยู่ข้างลำตัวอย่างไร้เรี่ยวแรงดวงตาช้ำแดงมองหน้าชายหนุ่มด้วยความรวดร้าว ความเชื่อใจและความหวังสุดท้ายแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดี"คุณไม่ได้คิดจะปฏิเสธเลยใช่ไหม..." น้ำเสียงแผ่วเบาสั่นเครือ "ที่คุณเงียบ... เพราะคุณเป็นคนทำมันจริงๆ สินะ"ปรมัตถ์ยังคงยืนนิ่ง แววตาร้าวระบมแต่ไร้คำอธิบายใดหลุดออกจากปากอีก"ฉันไม่น่าหลงเชื่อคำพูดคุณเลยสักนิด!" กลิ่นแก้วเค้นเสียง ตะโกนใส่หน้าเขาด้วยความผิดหวังจุกอกเธอหมุนตัววิ่งพรวดออกจากห้องใต้บันไดโดยไม่เหลียวหลังเสียงส้นรองเท้ากระทบกระดานไม้เรือนไทยดังกึกก้อง สลับกับเสียงสายฝนสาดกระหน่ำลงมายังหลังคาอย่างบ้าคลั่ง ลมพายุหอบเอาละอองน้ำเย็นจัดผ่านช่องลมเข้ามาปะทะใบหน้าและเสื้อผ้าจนเปียกชื้น แต่นั่นไม่ได้ช่วยดับความร้อนผ่าวในอกลงได้เลยปรมัตถ์มองแผ่นหลังของหญิงสาวที่ลับหายไปในความมืด ดวงตาคู่คมแดงก่ำคลอน้ำตา ชายหนุ่มกำหมัดแน่นจนเล็บจิกลึกเข้าไปในฝ่ามือ แต่ความเจ็บทางกายไม่อาจเทียบเท่าความร้าวรานในใจเขายกเท้าตั้งใจ
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 49 : ยอมรับความเจ็บปวด
คำถามนั้นหลุดออกจากปากกลิ่นแก้ว สะท้อนก้องในห้องใต้บันไดอับชื้น ความเงียบเข้าปกคลุมทันที มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศทำงานหึ่ง ๆ แทรกผ่านความอึดอัดรอบตัวปรมัตถ์ยืนนิ่ง สายตาหลุบต่ำมองปลายรองเท้า คิ้วเข้มขมวดแน่น ลมหายใจเข้าออกเริ่มหนักและช้าลงกลิ่นแก้วจ้องทุกปฏิกิริยาของเขา เธอรอให้เขาพูด ให้เขาปฏิเสธ หรือหาเหตุผลมายืนยันความบริสุทธิ์ของตัวเองเหมือนเมื่อครู่ แต่สิ่งที่ได้รับกลับมีแค่ความเงียบงันในหัวของปรมัตถ์กำลังต่อสู้กับความจริงอันทรมานที่เขาตั้งใจซ่อนไว้ คำพูดก่อนหน้านี้ที่บอกว่าเขาจำอะไรไม่ได้... คือคำโกหกแท้จริงแล้ว เขาจำได้ทุกอย่างเขาจำได้ว่าสั่งให้นางพินพากลิ่นแก้วหนีออกไปทางหลังเรือน เขาจำได้ว่าย้อนกลับไปเอาสูตรปลอมในห้องนอนเพื่อใช้ล่อโจร และก่อนจะวิ่งออกไป เขาแวะมาสับกลอนล็อกประตูห้องเครื่องหอมจากด้านนอก เพราะไม่อยากให้พวกโจรได้สูตรจริงไป โดยไม่เคยรู้เลยว่ากลิ่นแก้วที่ห่วงเขา จะแอบย้อนเข้าไปเอาสูตรจริงในห้องนั้นก่อนที่ประตูจะถูกปิดตายเขาโดนพวกโจรฆ่าตายโดยคิดว่าเธอปลอดภัยแล้ว ไม่เคยรู้เลยว่าพวกมันจะย้อนกลับมาที่เรือน พอเข้าห้องเครื่องหอมไม่ได้เพราะติดกลอนและมีแค่ช่องระบ
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 48 : คำถามที่ตอบคุณไม่ได้
ทันทีที่ตัวอักษร ‘คนทรยศกลับมาแล้ว’ สิ้นสุดลงพร้อมกับเงาร่างสูงใหญ่ในกระจก ความเย็นเยียบและกลิ่นอับของห้องใต้บันไดยิ่งชวนให้อึดอัด กลิ่นน้ำหอมผู้ชายแนววู้ดดี้ที่คุ้นเคยลอยมาแตะจมูก กลิ่นที่เคยทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย ตอนนี้กลับทำให้หัวใจเต้นระทึกด้วยความหวาดระแวง ท่ามกลางหลักฐานที่คลุมเครือและนิมิตที่จงใจปั่นหัวเธอละสายตาจากกระจกเงาที่ดับแสงลง กลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ก่อนจะรวบรวมความกล้าหันไปเผชิญหน้ากับคนที่ยืนอยู่ด้านหลังอย่างเชื่องช้าปรมัตถ์ยืนอยู่ตรงกรอบประตู เสื้อสูทสีเข้มที่เคยเนี้ยบกริบดูหลุดลุ่ย คอเสื้อถูกปลดกระดุมออกเหมือนคนอึดอัด แสงสลัวจากไฟฉายมือถือสาดกระทบใบหน้า เผยให้เห็นรอยคล้ำใต้ตา ดวงตาที่เคยเรียบเฉยตอนนี้แดงก่ำและสั่นไหวอย่างที่เธอไม่เคยเห็น เขามองเธอที่กอดสมุดบันทึกไว้แนบอก แววตาเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดกลิ่นแก้วจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น ความคิดในหัวตีรวน แม้สติจะบอกว่านิมิตและข้อความในสมุดคือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อบิดเบือนความจริงและชี้นำ โดยจงใจละเว้นสิ่งที่เกิดขึ้นนอกห้อง แต่คำสารภาพของเขาก่อนหน้านี้ก็ยังดังก้องในหัว‘ผมเป็นคนฆ่าเธอ’ประโยคนั้นยังฝังลึกอยู่ในควา
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 47 : ภาพที่สะท้อน
ความเงียบในห้องเก็บของใต้บันไดอับชื้นและมืดทึบ ยิ่งนั่งนานก็ยิ่งชวนให้อึดอัด กลิ่นแก้วยังคงจดจ่ออยู่กับสมุดบันทึกสำนวนคดีเปื้อนเลือด คำถามเดียวที่วนเวียนอยู่ในหัวคือ ‘ใครเป็นคนล็อกประตู’ มันคือจิ๊กซอว์ชิ้นสำคัญของอดีตที่หายไป และยังไม่มีใครให้คำตอบได้ทว่าระหว่างที่ความสับสนกำลังก่อตัว ความเย็นเยียบระลอกใหม่ก็พัดวูบเข้าปะทะผิว กลิ่นอับฝุ่นจางหายไป แทนที่ด้วยกลิ่นเหม็นไหม้ลอยคลุ้งขึ้นมาในอากาศ หญิงสาวชะงัก ลมหายใจสะดุดเมื่อหางตาสังเกตเห็นความผิดปกติที่มุมห้องกระจกเงากรอบไม้สักบานเก่าที่เคยวางพิงผนังอิฐอย่างเงียบเชียบ จู่ ๆ ก็สว่างวาบขึ้นมา แสงสลัวนั้นไม่ได้เกิดจากไฟฉายในมือเธอ แต่มันเรืองแสงออกมาจากเนื้อกระจกโดยตรง ราวกับกำลังเปิดฉายภาพจากอีกห้วงเวลาหนึ่งกลิ่นแก้วแทบลืมหายใจ ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองแผ่นกระจกอย่างไม่อาจละสายตา ภาพที่ปรากฏคมชัด แต่มันกลับถูกหั่นแบ่งเป็นสองเหตุการณ์อย่างชัดเจนเหตุการณ์แรก... ภาพสะท้อนฉายให้เห็นบรรยากาศในห้องเครื่องหอมที่เธอคุ้นเคย แต่มันเป็นมุมมองที่ถูกจำกัดไว้แค่ภายในห้องเท่านั้น เธอเห็นร่างของแม่หญิงกลิ่นแก้วในชุดสไบกำลังยืนอยู่หน้าบานประตูไม้กระดานหนา
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 46 : บันทึกการตรวจค้น
ห้องใต้บันไดลับทั้งมืด อับชื้น และคลุ้งด้วยกลิ่นฝุ่นเก่า ความเย็นจากผนังอิฐแผ่ซ่านจนกลิ่นแก้วต้องห่อไหล่ ลมหายใจของเธอควบแน่นเป็นฝ้าขาว แสงจากหน้าจอโทรศัพท์ในมือสั่นไหว หญิงสาวพยายามเรียกสติ เพ่งสายตาลงบนกระดาษเหลืองกรอบของสมุดสำนวนคดีโบราณข้อความหน้านี้ไม่ใช่คำพิพากษาหรือคำให้การมัดตัวฆาตกรอย่างที่คิด แต่เป็นบันทึกการตรวจค้นสถานที่เกิดเหตุอย่างเป็นทางการหลังเพลิงสงบเธอเพ่งมองตัวอักษรสีหมึกจางซีดบนกระดาษสา‘...รายงานบันทึกตรวจค้นซากปรักหักพัง ณ เรือนไม้หอม หลังเปลวเพลิงมอดดับ เจ้าพนักงานเข้าตรวจพื้นที่ พบร่างผู้เสียชีวิตติดอยู่ภายในห้องเครื่องหอมชั้นล่าง บานประตูทางเข้าออกถูกสับกลอนและลงกุญแจเหล็กอย่างแน่นหนาจากภายนอก ผู้เสียชีวิตจึงไม่สามารถเปิดประตูหนีออกมาได้...’กลิ่นแก้วตาค้าง ความรู้สึกเย็นวาบแล่นพล่าน นิ้วมือที่เย็นเฉียบแตะไล้ไปตามตัวอักษรบรรทัดถัดไปอย่างระมัดระวัง‘...จากการไต่สวนผู้คนในเรือนใกล้เคียง ต่างให้การว่าช่วงที่เพลิงเริ่มลุกไหม้เป็นยามวิกาล ไม่มีผู้ใดเห็นเหตุการณ์ขณะประตูห้องเครื่องหอมถูกล็อก จึงไร้เบาะแสว่าผู้ใดขังผู้ตาย ล็อกไว้ตั้งแต่เมื่อใด และด้วยเหตุผลใด...’ค
กลิ่นแก้วพารักข้ามภพ ตอนที่ 45 : ความลับในห้องใต้บันได
บานประตูไม้ลูกฟักที่แง้มอยู่ถูกมือเล็กออกแรงผลักให้เปิดกว้างขึ้น เสียงบานพับฝืดเคืองดังลากยาวสะท้อนในความเงียบ กลิ่นอับชื้นของกระดาษเก่าและฝุ่นผงลอยคลุ้งจนกลิ่นแก้วต้องยกมือขึ้นปิดจมูก หญิงสาวล้วงเอาโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าขึ้นมาเปิดไฟฉาย สาดแสงสีขาวสว่างวาบเข้าไปในความมืดมิดของห้องใต้บันไดพื้นที่แคบ ๆ แห่งนี้เต็มไปด้วยข้าวของที่ถูกทิ้งร้าง กล่องลังไม้ซ้อนทับกัน และหยากไย่ที่เกาะเกี่ยวตามมุมเพดาน แสงไฟในมือของเธอไปสะท้อนเข้ากับตู้เอกสารเหล็กสีเขียวขี้ม้าเก่าคร่ำคร่าที่ตั้งหลบมุมอยู่ด้านในสุด กลิ่นแก้วเดินเบี่ยงหลบกองผ้าใบเข้าไปใกล้ บนบานประตูตู้มีแม่กุญแจทองเหลืองขนาดใหญ่คล้องล็อกเอาไว้อย่างแน่นหนาหญิงสาวถอนหายใจแผ่วเบา ตู้ที่ถูกปิดตายแน่นหนาขนาดนี้ กระดาษสูตรน้ำหอมของเธอคงไม่มีทางหลุดรอดเข้าไปอยู่ข้างในได้แน่ ๆทว่าในจังหวะที่เธอกำลังจะถอยห่างเพื่อกลับออกไป เสียงกลไกโลหะก็ดังขึ้นกึกก้องท่ามกลางความคับแคบกริ๊ก!แม่กุญแจทองเหลืองที่เห็นว่าล็อกสนิท กลับดีดตัวเปิดออกเองราวกับมีมือที่มองไม่เห็นสอดแทรกเข้าไปไขกลไก ก่อนที่ห่วงเหล็กหนักอึ้งจะร่วงหล่นลงมากระแทกพื้นกระดานเสียงดังทึบกลิ่นแก้
You May Also Like
สัญญารักผูกหัวใจท่านประธานปากแข็ง
ธารดารา374.0K viewsSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้228.6K viewsประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89147.1K viewsหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.1K viewsนายหัวคชา (NC 20+)
ผัดบวบ55 viewsพันธะสวาทหัวใจพลร่ม
ภัทรกร262 viewsสัญญาระยะเวลาหนึ่งปีกับเจ้านายของฉัน
Marghie75 viewsหมอร้ายหวงรัก
Nidchynoi765 views
