แชร์

ตอนที่ 2 พึ่งใบบุญ

ผู้เขียน: เฮียกังฟู
last update ปรับปรุงล่าสุด: 2025-09-26 19:00:22

ตอนที่ 2 พึ่งใบบุญ

ไร่ชาอินทัช...จังหวัดเชียงราย

“หึ ไผมาละน่า คิงไปผ่อลุ๊” (ใครมาน่ะ แกไปดูซิ) ป้าคำแก้วเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นรถแท็กซี่เข้ามาจอดที่เรือนหลังใหญ่ กาแลหลานชายตัวน้อยรีบวิ่งออกไปดูอย่างรวดเร็ว ไม่นานเขาก็เดินนำชายหญิงคู่หนึ่งเข้ามาด้านใน

“สวัสดีครับป้าคำแก้ว จำผมได้ไหม” อัศวพจน์เอ่ยทักทายหญิงสูงวัยด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม พลางวางสัมภาระและกระเป๋าเดินทางลงข้างตัว

“คุณพจน์!! อื้อหื้อ!!!...บ่าได้เจอก๋านเมิน ไปอยู่ตางใดมา” (คุณพจน์! ไม่ได้เจอกันนาน ไปอยู่ที่ไหนมา) ป้าคำแก้วทักทายอย่างดีใจ

“ผมไปอยู่กรุงเทพฯ ครับป้า แล้วนี่แฟนผมครับ มีนา”

“สวัสดีค่ะคุณป้า” มีนาเอ่ยทักทายพร้อมกับยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อม ป้าคำแก้วมองมีนาด้วยความเมตตา ก่อนจะเอ่ยเสียงอ่อนโยน

“ไหว้พระเตอะลูก” (สาธุนะลูก)

“พ่อเลี้ยงไม่อยู่เหรอป้า” อัศวพจน์พลางเข้ามากอดหญิงสูงวัยแล้วเอ่ยถามถึงพ่อเลี้ยงของเขา

“ป้อเลี้ยงเปิ้นเข้าไปในเมืองปุ๊น” (พ่อเลี้ยงเขาเข้าไปในเมือง) หญิงสูงวัยตอบด้วยน้ำเสียงเนิบนาบตามสำเนียงคนเหนือ

“ไปนานหรือยังครับ”

“เปิ้นบอกว่าจะไปธุระบ่เมิน กำเดี๋ยวก็ปิ๊กมาแล้ว” (เขาบอกว่าจะไปธุระไม่นาน เดี๋ยวก็กลับมาแล้ว)

ระหว่างรอพ่อเลี้ยงอินทัช อัศวพจน์ก็พามีนาไปเดินเล่นรอบๆ ไร่ชา บรรยากาศเงียบสงบและร่มรื่นช่วยให้จิตใจของทั้งคู่รู้สึกผ่อนคลายจากเรื่องราววุ่นวายที่เพิ่งผ่านมา

“นายว่า...พวกลูกน้องเสี่ย จะตามมาเล่นงานเรามั้ย” มีนาถามด้วยน้ำเสียงที่เป็นกังวล

“ไม่หรอกครับ คุณอย่าห่วงไปเลย” อัศวพจน์เอ่ยขึ้นอย่างมั่นใจ

“เล่าเรื่องที่นายเคยมีปัญหากับพ่อเลี้ยงให้ฟังหน่อยสิ” มีนาถามอย่างระมัดระวัง ขณะที่อัศวพจน์กำลังรำลึกความหลังที่ครั้งหนึ่งเคยอยู่ที่นี่

“ก็ไม่เชิงว่ามีปัญหากันหรอกครับ ตอนนั้นผมเบื่อชีวิตที่ไร่ กระทั่งแม่ผมเสียไป ผมก็เลยไม่ได้กลับมาที่นี่อีกเลย” อัศวพจน์ตอบเสียงเรียบ

“แล้วนายกับแม่มาอยู่กับพ่อเลี้ยงนานหรือยัง”

“ก็ตั้งแต่ผมอายุได้เจ็ดขวบมั้ง”

“แล้วแม่นายมารู้จักพ่อเลี้ยงอินทัชได้ยังไงเหรอ”

“อ๋อ!!..ตอนนั้นแม่ผมมาทำบัญชีให้พ่อเลี้ยงที่ไร่ครับ พอได้กันแม่ก็พาผมเข้ามาอยู่ที่ไร่เลย” ภายในใจของมีนาเต็มไปด้วยความคำถาม ก่อนจะได้ยินเสียงรถโฟร์วีลคันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดภายในไร่

“ไปเถอะครับคุณมีนา...เดี๋ยวผมจะแนะนำ ให้คุณรู้จักพ่อเลี้ยงของผม” อัศวพจน์บอกพร้อมกับจูงมือหญิงสาวไปที่เรือนหลังใหญ่ที่จากมาก่อนหน้านี้

มีนาเดินตามหลังอัศวพจน์ไปอย่างเงียบๆ ตลอดทาง เธอมองไปรอบๆ อย่างสนใจและรู้สึกประทับใจในความงดงามของไร่ชาที่กว้างใหญ่แห่งนี้

ทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้านหลังใหญ่ พ่อเลี้ยงอินทัชก็นั่งรออยู่ เขายังคงดูแข็งแรงและดูมีเสน่ห์ไม่ต่างจากเมื่อก่อน รูปร่างสูงใหญ่สมส่วน ผิวสีแทนเล็กน้อยจากการทำงานในไร่มาตลอดหลายปี

หนวดเคราเข้มและทรงผมที่จัดแต่งอย่างเป็นระเบียบยิ่งทำให้เขาดูภูมิฐานและน่าเกรงขาม แม้อายุอานามจะเข้าสู่วัย 40 กว่า ๆ ไปแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ได้ลดทอนความหล่อเหลาลงไปเลย สิ่งเดียวที่จะสามารถบ่งบอกอายุของเขาได้คงมีเพียงประสบการณ์ชีวิตที่ผ่านมาอย่างโชกโชนเท่านั้น

“หวัดดีครับพ่อ เพิ่งกลับจากตัวเมืองเหรอครับ” อัศวพจน์เอ่ยทักทายอย่างเป็นกันเองกับพ่อเลี้ยงของเขา อินทัชกวาดสายตาคมกริบมองไปยังอัศวพจน์ลูกเลี้ยงที่ไม่ได้เจอหน้ามานานเกือบสิบปี ตั้งแต่แม่ของอัศวพจน์เสียไป ก่อนที่สายตาของพ่อเลี้ยงหนุ่มจะมาหยุดนิ่งอยู่ที่มีนา

“หวัดดี! แสงหล้าเพิ่งโทรไปบอกฉันเมื่อกี้ ก็เลยรีบมา” อินทัชตอบเสียงเรียบ

“นี่มีนาครับพ่อ...ภรรยาของผมเอง” อัศวพจน์แนะนำตัวมีนากับผู้เป็นพ่ออย่างฉับพลัน เขาวางแผนพาเธอเข้ามาอยู่ที่ไร่ในฐานะภรรยาของเขา

“สวัสดีค่ะพ่อเลี้ยง” มีนารีบยกมือไหว้พ่อเลี้ยงอินทัชอย่างนอบน้อม เธอเรียกเขาตามที่ป้าคำแก้วเรียก

อินทัชมองสำรวจหญิงสาวตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า และหยุดสายตาอยู่บริเวณท้องของเธอที่นูนขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ความเงียบอันน่าอึดอัดเข้าปกคลุมบรรยากาศ แต่ก็ไม่อาจซ่อนความสงสัยที่แผ่ออกมาจากตัวของพ่อเลี้ยงอินทัชได้เลย

“ผมกับมีนาตั้งใจจะมาขออยู่ช่วยงานคุณพ่อที่ไร่ครับ” สิ้นเสียงอินทัชก็มองลูกเลี้ยงอย่างพินิจพิเคราะห์

“นี่แกไปกินยาผิดมารึไง..หึ!!! ร้อยวันพันปีฉันไม่เคยเห็นแกชอบงานที่ไร่ แต่จะมาขอฉันทำงานเนี่ยนะ”

“ผมพูดตรง ๆ นะครับ ผมกับมีนา เรากำลังตกงานครับพ่อ ผมไม่มีที่พึ่งจริงๆ” อินทัชพยักหน้าอย่างช้าๆ

“เอาเถอะ ๆ ถ้าแกอยากอยู่ที่นี่จริง ๆ ฉันก็ไม่ได้ขัดข้องอะไร ฉันให้แกอยู่ที่นี่ได้ แต่แกต้องคอยช่วยดูแลงานในไร่ให้ฉัน”

“ขอบคุณครับพ่อ” อัศวพจน์เอ่ยขอบคุณด้วยความโล่งอก สายตาของเขาและมีนาประสานกัน มีนาส่งยิ้มบางๆ ให้เขา

“แล้วเมียแก...ท้องได้กี่เดือนแล้วล่ะ”

“ก็ประมาณสามสี่เดือนแล้วครับพ่อ” เขาตอบอย่างไม่มั่นใจนัก มีนาในชุดคลุมท้องลายดอกไม้สีอ่อนยืนนิ่งอยู่ข้างอัศวพจน์ เธอรู้สึกประหม่าเมื่อถูกสายตาคมกริบคู่นั้นจับจ้อง ความรู้สึกร้อนผ่าวแล่นไปทั่วร่างเมื่อเขาจ้องมองท้องของเธออย่างพิจารณา ในขณะที่เธอเองก็พยายามหลบสายตาของพ่อเลี้ยงหนุ่ม

“พาเมียของแกไปฝากท้องให้เรียบร้อยซะ ไร่ของเรามันอยู่ไกลเมือง ไกลโรงพยาบาล” อินทัชบอกเสียงเรียบแต่หนักแน่น

“ครับพ่อ...เอ่อแต่ว่า...” อัศวพจน์ตอบอย่างลังเล

“เดี๋ยวพรุ่งนี้ แกไปเบิกค่าใช้จ่ายที่แสงหล้าได้เลย”

“ขอบคุณครับพ่อ” อัศวพจน์กล่าวขอบคุณด้วยความดีใจ

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • กับดักรักคุณพ่อสามี   ตอนที่ 33 ตอนจบ

    ตอนที่ 33 ตอนจบหนึ่งเดือนต่อมา ณัฐกิตติ์ยังคงกักขังศรุตาเอาไว้ในบ้านของเขา ในฐานะนางบำเรอที่เขาต้องการเมื่อไหร่ ก็จะลากเธอขึ้นเตียงทันที เพื่อระบายทั้งความแค้นและความใคร่ แต่ระยะหลัง ๆ มานี้ ความใกล้ชิดก็ยิ่งทำให้ทั้งคู่ต่างก็มีใจให้กันโดยไม่รู้ตัว สถานะของทั้งคู่จึงเปลี่ยนไปจากศัตรูกลายเป็นคู่รักณัฐกิตติ์หลงรักศรุตาอย่างหมดใจ จนยอมจ้างนักสืบฝีมือดีให้ไปสืบเรื่องราวในอดีตของเธอทั้งหมด และความจริงที่ได้รับรู้ก็ทำให้หัวใจแกร่งของเขาต้องสั่นคลอนนักสืบรายงานว่าในอดีตยายเลี้ยงที่ใจร้ายได้ขายศุรตาให้กับเสี่ยสุชาติ ตั้งแต่เธอยังเป็นเด็กสาววัยเพียง 15 ปี และเธอก็ตั้งท้องในเวลาต่อมากับเสี่ยสุชาติ ซึ่งตอนนั้นเสี่ยสุชาติก็กำลังอยากได้ลูกชายอยู่พอดี และเห็นว่าศรุตามีลูกชายกับเขาได้ จึงไม่ยอมขายเธอไปและเลี้ยงดูเธอเป็นอย่างดี หลังจากนั้นศรุตาก็จำใจต้องเอาใจเสี่ยสุชาติเพื่อความอยู่รอด ณัฐกิตติ์ได้ฟังเรื่องราวของเธอก็รู้สึกเจ็บปวดและสงสาร ความรู้สึกผิดกัดกินหัวใจเขาที่เคยทำร้ายจิตใจเธออย่างแสนสาหัส เขาจึงรีบโทรหาอินทัชเพราะอยากให้เพื่อนให้อภัยศรุตา“ฉันว่าแล้ว ยังไงแกก็ต้องใจอ่อนกับเธอสักวัน” อิ

  • กับดักรักคุณพ่อสามี   ตอนที่ 32 ซาตานไร้หัวใจ NC

    ตอนที่ 32 ซาตานไร้หัวใจ NCณัฐกิตติ์รีบถอดเสื้อชุดนอนตามด้วยกางเกง ก่อนจะยื่นแท่งรักอันยาวใหญ่มาที่ริมฝีปากอวบอิ่มของเธอ“เอาเข้าปากซะ...ถ้าไม่อยากตาย” ศรุตาอ้าปากแต่เขาไม่ทันใจ จึงใช้มือบีบปากเธอและยัดความใหญ่ยาวเข้าไปอย่างรุนแรง“อ๊อก ๆๆ” ศรุตาถึงกับสำลักความใหญ่โตที่อัดลงมาบริเวณคอหอย“เบา ๆ สิ จะฆ่ากันรึไง” หม้ายสาวโวยวาย“อมดี ๆ อย่ากัดนะ...ดูดแรง...อย่างนั้นแหละ” เขาออกคำสั่ง“ขอท่าหกเก้า” ณัฐกิตติ์เสนอ“ไม่ๆๆๆ” ศรุตาโวยวาย“อย่าคิดว่าผมหยิบปืนมาขู่คุณไม่ได้นะ” เขาขู่พร้อมกับจัดการตัวเองและเรือนร่างของเธอให้อยู่ในท่าที่ต้องการ“อะ..อร๊ายยย...อื้ยยย...อย่าดูดแบบนั้นสิ” เธอกรีดร้องด้วยความทรมาน แต่มันไม่ใช่ความเจ็บปวด“ขอเสียบเลยละกัน ผมไม่ไหวแล้ว” ณัฐกิตติ์บอกพร้อมกับจากร่างของเธอให้มานอนหงายในท่าปกติ ก่อนจะใช้แท่งรักสอดแทรกเข้ามาในตัวเธอ“อะ..อร๊ายยย...ใส่ถุงด้วย” เธอยังคงร้องโวยวาย“ถ้าใส่ถุงผมจะเย็.ดคุณต่อจากนี้อีกสามชั่วโมง...แต่ถ้าไม่ใส่ละก็...อีกครึ่งชั่วโมงผมก็เสร็จ...เอาไง!!!” ณัฐกิตติ์ยื่นข้อเสนอที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้“คุณแน่ใจได้ไงว่าฉันจะไม่เป็นโรค” ศรุตาขู่“ผมแน่ใจ...

  • กับดักรักคุณพ่อสามี   ตอนที่ 31 อาญาสวาท NC

    ตอนที่ 31 อาญาสวาท NC“ออกมา! แต่อย่าตุกติกนะ” ณัฐกิตติ์ลากศรุตาขึ้นมาบนห้องนอนของเขา ก่อนจะหยิบโซ่ที่เตรียมไว้ออกมา“นี่จะเอาโซ่มาทำไม” ศรุตาถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ“ก็ล่ามคุณไง” ณัฐกิตติ์ตอบเรียบ ๆ“ฉันไม่ใช่นักโทษนะ บอกมาสิ ฉันไปทำอะไรให้คุณ”“อยากรู้จริง ๆ เหรอ”“อยากรู้...เพราะเราไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกันมาก่อน คุณต้องเข้าใจอะไรฉันผิดแน่ ๆ ““คุณฆ่าลูกของผมตาย” ณัฐกิตติ์พูดด้วยเสียงเรียบ“ฉันเนี่ยนะ!!!...ไปฆ่าลูกของคุณตาย ตั้งแต่เมื่อไหร่เหรอ...ฉันไม่เห็นจะรู้เรื่องอะไร...เกิดมาฉันยังไม่เคยฆ่าใครตายด้วยซ้ำ คุณพามาผิดตัวแล้ว” ศรุตาพยายามอธิบาย“คุณมันผู้ร้ายปากแข็ง” เขาพูดอย่างไม่เชื่อ“แต่ก็ไม่เป็นไร...คืนนี้ผมจะทำให้คุณเปิดปากเอง ถอดเสื้อผ้าของคุณออกซะ”“ให้ฉันสาบานที่ไหนก็ได้ ฉันไม่ได้ฆ่าลูกของคุณจริง ๆ”“เรื่องนั้นผมจะให้คุณแก้ตัววันหลังก็แล้วกัน แต่ตอนนี้ คุณแก้ผ้าออกซะ”“ล่ามโซ่ที่ขาฉันแบบนี้ ฉันไม่ถนัดหรอกนะ ปล่อยฉันก่อนสิ แล้วฉันจะยอมคุณ” เมื่อการข้อร้องอ้อนวอนไม่ได้ผล เธอจึงเปลี่ยนมาใช้มารยาหญิง“ผมปลดให้ก็ได้ แต่อย่าคิดหนีก็แล้วกัน ไม่งั้นคุณได้เหลือแต่ชื่อแน่ แล้วผมก็จะ

  • กับดักรักคุณพ่อสามี   ตอนที่ 30 ลักพาตัว

    ตอนที่ 30 ลักพาตัวศรุตาพยายามควานหาโทรศัพท์ของตัวเองในกระเป๋าสะพายอีกครั้ง เธอพยายามค้นหาตามช่องต่าง ๆ เพื่อจะโทรแจ้งความ แต่ก็หาเท่าไหร่ก็ไม่พบ ซึ่งเธอก็หาแบบนี้มาหลายครั้งแล้ว“ต่อให้คุณเทกระเป๋าออกมาทั้งหมด คุณก็หาสิ่งที่คุณต้องการไม่เจอหรอก...” ณัฐกิตติ์บอกด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน แววตาของเขาช่างเจ้าเล่ห์จนเธอรู้สึกหวาดกลัว“มันหายไปไหนว่ะเนี่ย...โว้ยย!!” เธอบ่นอุบเมื่อหามือถือและกระเป๋าสตางค์ใบเล็ก ๆ ของตัวเองไม่พบ ก่อนจะโยนกระเป๋าของตัวเองทิ้งในรถอย่างไม่ไยดี เมื่อไม่มีทั้งเงินและโทรศัพท์ เธอก็หมดหนทางหนี ศรุตาพยายามจะเปิดประตูรถ แต่ทุกอย่างก็ถูกล็อคจากฝั่งคนขับ แม้กระทั่งกระจกเธอก็เปิดมันไม่ออก“คุณหาของพวกนี้อยู่หรือเปล่าครับ” ณัฐกิตติ์หยิบโทรศัพท์พร้อมกระเป๋าสตางค์ใบเล็ก ๆ ของเธอขึ้นมาอวด“เอาของฉันมานะ พวกแกมันไอ้พวกมิจฉาชีพ!!!” ศรุตากำลังพยายามแย่งโทรศัพท์และกระเป๋าสตางค์ของเธอที่อยู่ในมือของณัฐกิตติ์ จนทำให้รถเสียการควบคุม แถมเธอยังยื้อแย่งพวงมาลัย เพื่อที่จะให้เขาจอดรถ“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!!! คุณอยากตายรึไง!!!” เขาพูดเสียงเข้มพร้อมกับหักพวงมาลัยหลบรถที่เกือบจะพุงเข้าไปชนได้อย่าง

  • กับดักรักคุณพ่อสามี   ตอนที่ 29 รับช่วงต่อ

    ตอนที่ 29 รับช่วงต่อเมื่อเห็นว่าเพื่อนรักปลดปล่อยความสุขออกมาจนหมดสิ้น อินทัชก็ยิ้มอย่างพึงพอใจ เขาหยุดการบันทึกวิดีโอเอาไว้แค่นั้น ก่อนจะเข้าไปกอดและปลอบประโลมภรรยาที่กำลังเหนื่อยหอบอย่างอ่อนแรงอยู่บนเตียง“หนูเอากับพี่ต่อไหวไหม” เขาถามแกล้งถามด้วยน้ำเสียงหยอกล้อ ก่อนยิ้มให้เธอ“หนูไม่ไหวแล้วค่ะพี่อิน” มีนาบอกพร้อมกับซบใบหน้าลงบนหน้าอกของสามี“กลับไป....พี่ค่อยเอาหนูได้มั้ยคะ”“ไม่เป็นไร บัวตองนอนอยู่ที่ห้องเรา หนูจะโกรธพี่มั้ย ถ้าพี่จะบอกว่าพี่มีอะไรกับบัวตองเค้าแล้ว” เขาสารภาพผิด แต่มีนาก็รู้เรื่องนี้จากปากของณัฐกิตติ์แล้ว จึงไม่ได้โกรธอะไร“ถือว่าเราหายกันนะคะ แต่พี่ต้องรับผิดชอบบัวตองนะคะ ชีวิตเธอดูน่าสงสารออก” มีนากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงจัง“ได้สิ” อินทัชตอบเสียงหนักแน่น ก่อนจะรีบบอก“บัวตองก็โดนไอ้นพดลมันวางยาปลุกเซ็กซ์เหมือนกันกับหนูนั่นแหละ พี่ก็เลยต้องช่วยเธอ” เขาพยายามอธิบายให้มีนาเข้าใจบัวตองมากที่สุด เพราะในอนาคตทั้งสองอาจจะต้องอยู่บ้านเดียวกัน“พี่ไม่จำเป็นต้องแก้ตัวหรอกค่ะ” มีนาสบตาอินทัชด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเข้าใจ“หนูรู้ว่าพี่อยากเอาเธอตั้งแต่คืนท

  • กับดักรักคุณพ่อสามี   ตอนที่ 28 สามคนผัวเมีย NC

    ตอนที่ 28 สามคนผัวเมีย NC“แกได้ซื้อถุงยางมาหรือเปล่าวะไอ้อิน” ณัฐกิตติรีบถาม เพื่อลดความกดดันระหว่างเพื่อนกับภรรยา“ซื้อมาแล้ว แต่จะถามทำไมวะ ก็ในเมื่อแกตอกเมียฉันสด ๆ ไปแล้วนี่” อินทัชยืนมองเพื่อนรักและภรรยาอย่างไม่พอใจ“แต่ใส่ถุงมันก็ดีกว่าเว้ย!!!” ณัฐกิตติ์รีบบอกถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบการใส่ถุงก็ตาม เพราะอย่างน้อยมันก็ช่วยป้องกันการตั้งครรภ์ได้“ไง!!!...อยากสด หรืออยากใส่ถุงล่ะ หื้มมม!!!” เขาบีบปลายคางของภรรยาเพื่อถามไถ่ ณัฐกิตติ์ไม่กล้าขวางจึงปล่อยให้เพื่อนกับภรรยาคุยกันเอง“ใส่ดีกว่าค่ะ” มีนาก้มหน้าตอบด้วยความประหม่า“งั้นก็อมของพี่ไปด้วย!!!” อินทัชรีบออกคำสั่งทันที“ไม่ต้องไปกลัวมันหรอกมีนา มีอะไรเดี๋ยวพี่ช่วยหนูเอง” ณัฐกิตติ์บอกอย่างเหลืออด สิ้นเสียงของเพื่อน อินทัชก็ยัดแท่งรักเข้าปากภรรยา“อื้อมมม!!!” มีนาครางเสียงอู้อี้ด้วยความกลัวสามี แต่สักพักริมฝีปากของเด็กสาวก็เริ่มขยับไปมาอย่างชำนาญทั้งส่วนปากและส่วนล่าง จนณัฐกิตติ์และอินทัชมีอารมณ์พร้อม ๆ กัน“มา!!!...ที่รัก พี่ดูดนมให้หนูเอง ส่วนหนูก็นอนเฉย ๆ นะ ปล่อยให้ไอ้ณัฐมันทำเองบ้าง” อินทัชกล่าวพร้อมกับจัดแจงท่าทางของภรรยาให้นอนหงา

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status