บทที่ 5 คนพาล

เมื่อกลับมาถึงบ้านเพนนีจึงรีบขึ้นมาดูอาการของลูกชายเพียงแค่เปิดประตูเข้าไปเธอต้องรีบใช้มือปิดปากตัวเองไว้เพราะตกใจกับสิ่งที่เห็น

       “ดีแลน! ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้”

       “มัม” ดีแลนแกล้งตกใจและรีบปลุกแก้มใสให้ลุกขึ้นมาแผนที่วางไว้ทุกอย่างเป็นไปตามที่วางไว้ทุกอย่าง

       แก้มใสเหมือนได้ยินเสียงคนทะเลาะกันจึงพยายามที่จะเปิดเปลือกตาขึ้น และต้องตกใจกับสิ่งที่เห็นเพราะตอนนี้เธอตัวเปลือยเปล่าอยู่ในห้องนอนของดีแลน

       “คุณผู้หญิง!”

       “หนูแก้มใสแต่งตัวแล้วเราลงไปคุยกันข้างล่าง”

       แก้มใสตกใจไม่น้อยว่าทำไมเธอถึงมาอยู่บนห้องนอนของเขาได้แล้วคุณผู้หญิงจะโกรธเธอแค่ไหนที่เอ็นดูเธอ แต่เธอกลับมาอยู่บนห้องของลูกชายเขา

       “ส่วนเราลงกับมัมเลย” เพนนีดึงหูลูกชายออกมาจากห้องโดยที่ดีแลนยังแต่งตัวไม่เสร็จด้วยซ้ำไป เมื่อพ่อของเขารู้เข้าจึงให้คนไปตามป้านิ่มมา

       “ตกลงเกิดอะไรขึ้น” อดัมสมิทธ์มองไปที่ลูกชายตัวเองคนที่ก่อเรื่องคงจะเป็นดีแลนมากกว่า เพราะเขารู้นิสัยของลูกชายตัวเองดีว่าเป็นยังไง

       “คือหนู...”

       “เรามีอะไรกันแล้วครับ” แก้มใสพูดยังไม่ทันจบดีแลนจึงพูดสวนขึ้นมาและก้มหน้าเพื่อทำให้ทุกคนรู้ว่าเขาสำนึกผิดกับสิ่งที่เกิดขึ้น

       “ตายแล้ว!” ป้านิ่มได้ยินอย่างนั้นก็ตกอกตกใจทำอะไรไม่ถูกดีแลนขึ้นชื่อเรื่องผู้หญิงเสียด้วย

       “ไอ้ดีแลน!”

       “จะไปยากอะไรแด๊ดก็ให้ผมหมั้นกับแก้มใสสิ ผมเรียนจบค่อยแต่งก็ได้ หรือจะแต่งตอนนี้ก็ได้” เขาไม่ได้มีปัญหาอะไรยอมเอาตัวถวายให้ขนาดนี้แล้ว

       “ดีแลนลูกพูดจริงเหรอ” เพนนีที่ได้ยินอย่างนั้นถึงกับตกโตขึ้นมาได้แก้มใสมาเป็นลูกสะใภ้ดีกว่าได้ผู้หญิงเหล่านั้นมาเป็นลูกสะใภ้

       “ผมพูดจริงนะครับ ผมจริงจังด้วย”

       “ต้องถามเจ้าตัวเขาก่อนว่าจะเอายังไง” อดัมสมิทธ์ให้แก้มใสเป็นคนเลือกว่าจะเอาอย่างไร

       “ถ้าเธอพูดไม่ดีเรื่องที่ฉันเคยเอาเธอคลิปว่อนเน็ตแน่” ดีแลนกระซิบข้างใบหูของแก้มใส เขาแค่ขู่ไปแบบนั้นไม่มีคลิปอะไรทั้งนั้น

       แก้มใสหน้าซีดเผือดเมื่อได้ยินว่าเขาแอบถ่ายคลิปไว้หญิงสาวจึงได้แต่ยอมเขาทำถึงขนาดนี้แล้ว “แล้วแต่ทุกคนเลยค่ะ” เพราะปฏิเสธไปก็ไม่มีอะไรดีขึ้นมา

       “ป้านิ่มจะว่ายังไงจ๊ะหากฉันจะขอหมั้นหนูแก้มใสไว้ก่อน”

       “แล้วแต่คุณผู้หญิงเลยค่ะ”

       ทุกอย่างถูกจัดเองเรียบร้อยงานหมั้นจะถูกจัดขึ้นในอีกไม่กี่วันข้างหน้าแต่จะจัดงานเฉพาะคนในครอบครัวเท่านั้น และดีแลนต้องสอบเข้ามหาลัยให้ติด ซึ่งทุกอย่างเป็นไปด้วยดีเขาสอบติดคณะวิศวกรรมตามที่แม่หวัง

       วันนี้แก้มใสเลิกงานดึกเพราะต้องอยู่ช่วยปิดร้ายเธอมาทำงานแทนฐิสาที่ป่วย แก้มใสเดินออกมาจากร้านก็เห็นรถของดีแลนพอดีตอนนี้ทั้งสองหมั้นกันได้เกือบสามเดือนแล้วแต่สามเดือนที่ไม่เคยมีอะไรกันเลย

       “เบ๊บรอนานหรือเปล่า” แก้มใสปิดประตูกำลังจะคาดเข็มขัดแต่ถูกดีแลนคว้าตัวไปจูบเสียก่อน เธอยอมให้เขาทำตามใจตัวเองตั้งแต่หมั้นกันมาดีแลนนิสัยเปลี่ยนเป็นคนละคน

       “คิดถึงบี๋จังเลยครับ”

       “อื้อ พอก่อนค่ะเดี๋ยวคนมาเห็น” ตอนนี้เธอเริ่มจะชินกับนิสัยของเขาแล้ว ดีแลนเป็นเด็กดีขึ้นมาเขาไม่เคยออกไปเที่ยวหากจะออกไปก็มาขออนุญาตเธอทุกครั้งจนเพื่อนๆ ของเขาแซวว่ากลัวเมีย

       “หิวหรือยัง”

       “หิวมากเลยแวะร้านบะหมี่หน้าตึกหน่อยนะ”

       ดีแลนไม่เคยขัดใจเขาพาแก้มใสแวะร้านบะหมี่เจ้าประจำเขาไม่เคยกินอาหารแบบนี้แต่พออยู่กับแก้มใสชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป เรื่องวันนั้นหลังจากหมั้นกันเสร็จเขาก็เดินไปสารภาพกับแก้มใสว่าเป็นแผนของเขาเอง

       “เดี๋ยวผมเปื้อน” ดีแลนเห็นแก้มใสกำลังก้มกินบะหมี่อย่างเอร็ดอร่อยจึงลุกขึ้นมาและมัดผมให้หญิงสาว ทำให้คนที่เห็นต่างพากันอมยิ้ม

       “ขอบคุณค่ะ”

       “แสดงว่าคืนนี้ต้องมีรางวัลให้แล้วนะ” เขาอดทนมาตลอดสามเดือนที่ไม่แตะต้องแก้มใสเพื่อรอให้หญิงสาวพร้อมโดยที่เขาไม่ต้องบังคับ

       “เบ๊บอย่าพูดเสียงดัง”

       “อือ ขอโทษก็คนมันอยาก”

       ดีแลนจึงเงียบและนั่งกินบะหมี่หมูแดงเขาชอบมองดูแก้มใสทุกอย่างเวลาหญิงสาวกินอะไรอร่อยๆ เพราะแก้มป่องๆ ทำให้เขาตกหลุมรักวันละหลายรอบ

       “อื้อ เบ๊บไหนว่าจะไม่ทำ”

       “3 เดือนเลยนะบี๋ยอมให้เบ๊บได้ไหม”

       “ได้ไหมครับ” ดีแลนทำหน้าอ้อนๆ เพื่อขอความเห็นใจจากแก้มใสตอนนี้เขากำลังนอนคร่อมตัวของหญิงสาวไว้ เจ้าลูกชายก็โด่ขึ้นมาทันที

       “อึก จะไม่เกเรอีกใช่ไหม”

       “ไม่ครับเบ๊บสัญญาเลย ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว”

       ดีแลนจูบหญิงสาวด้วยความหื่นกระหายและใช้มือบีบเคล้นเต้าคู่งามผ่านเสื้อก่อนที่จะกระชากเสื้อของแก้มใสออกจนขาดติดมือเขาจูบลงมาเรื่อยๆ จนมาหยุดที่เนินโหนกอูมดีแลนใช้นิ้วเกี่ยวกางเกงชั้นในของแก้มใสออก

       “เบ๊บตรงนั้นไม่เอานะ มันสกปรก อื้อ...”

       แก้มใสพูดไม่ทันจบดีแลนใช้ลิ้นปาดเลียกลีบดอกไม้ของเธอทันที สัมผัสครั้งแรกกับตอนนี้ช่างแตกต่างกันมากเพราะเขาอ่อนโยนกับเธอมากจริงๆ

       “ชอบไหม”

       “ชะ ชอบค่ะ อ๊า!!” แก้มใสครางออกมาและมองไปที่ดีแลนที่กำลังผงกหัวขึ้นลงอยู่ระหว่างขาของเธอ จนส่งเธอขึ้นสวรรค์ก่อนรอบแรก ดีแลนรีบจัดการถอดเสื้อผ้าจนหมดและนำท่อนเอ็นมาถูกไถที่ทางเข้าปากถ้ำ

       “อ๊ะ เจ็บเบ๊บ”

       “บี๋อย่าดิ้นสิ เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น” เขาดันท่อนเอ็นเข้ามาครั้งเดียวจนมิดลำ เมื่อแก้มใสเริ่มปรับตัวได้เขาจึงเริ่มขยับตัวการมีอะไรกันโดยไม่ใส่ถุงมันดีแบบนี้นี่เอง

       ฟินจนเขาไม่อยากดึงออก

       “เบ๊บไม่ได้ถุงเหรอ”

       “เอากับเมียทำไมต้องใส่เบ๊บไม่ได้ติดโรค” เขาแค่อยากลองว่าทำสดๆ กับใส่ถุงแบบไหนดีกว่ากันแต่ยอมรับได้เลยเอากันแบบสดๆ มันฟินกว่าเยอะ

       “เบ๊บคะ ไม่เอาแบบนี้”

       “บี๋เดี๋ยวค่อยกินยาคุมได้ไหมนะ...”

       ดีแลนอ้อนวอนแก้มใสหากจะให้เขาดึงออกเวลานี้เลยฆ่าเขาให้ตายยังง่ายกว่าอีก แก้มใสจึงยอมตามใจเขาเธอแค่กลัวว่าจะพลาดท้องทั้งที่ยังเรียนไม่จบทั้งสองคน