Share

บทที่ 105

last update publish date: 2026-09-18 00:06:55

            “ไม่ว่ายังไงคืนนี้คุณก็ต้องเป็นของผม ไม่มีทางรอดไปได้หรอก”

            อติรุจเอ่ยก่อนที่จะบดจูบลงที่ริมฝีปากเธอเพื่อดูดซับเสียงครวญครางอย่างแผ่วเบาของหญิงสาว เขาปล่อยมือเธอให้เป็นอิสระ เพื่อขจัดชุดนอนตัวบางรวมถึงบราเซียร์ลายเสือ ที่เป็นอุปสรรคต่อความเพลิดเพลินของเขาออกจากเรือนร่างบางของภรรยา และลงมือสำรวจเรือนร่างงดงามเย้ายวนนั้นอย่างทะนุถนอมด้วยการสัมผัส

            ก่อนจะไล้ริมฝีปากจูบตามลงไปอย่างหลงใหล ไล่ตั้งแต่ทรวงอกอุ่นไปจนถึงหน้าท้องแบนราบ ก่อนจะวกกลับมาที่ทรวงอกชูชันอีกครั้ง อติรุจไม่หยุดสร้างความรัญจวนเขาปัดไล้ทรวงอกคู่งาม ก่อนจะพรมจูบลงไปที่ทรวงอกนุ่มอีกครั้ง ลิ้นอุ่นตวัดชิมความหวานละมุนอย่างตั้งใจหยอกเอินให้อารมณ์สาวตื่นเพริด นายแพทย์หนุ่มใช้ความชำนาญและลีลาที่เร่าร้อน เพื่อปลุกเร้าอารมณ์ของฝ่ายตรงข้ามให้ถึงขีดสุด จากนั้นก็ย้อนกลับมาจูบที่ริมฝีปากของเธออีกครั้ง

            ทรรศิกายิ่งกว่าอ่อนแรงเมื่อถูกเขามอมเมาด้วยจุมพิตที่ชวนเคลิบเคลิ้ม ลิ้นของเขาสอดเข้าไปชิมความหวานในเรียวปากเธออย่างเชี่ยวชาญ เธอเองก็เผลอสอดลิ้นเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้นเขาด้วยความหลงลืมตัว นวลแก้มทั้งสองของเธอร้อนผ่าว เรือนกายสั่นสะท้านไปกับสัมผัสและจุมพิตที่ร้อนแรงของเขา ในตอนนั้นเองที่ทรรศิกาไม่เหลือความคิดใด ๆ อยู่ในสมอง เธอสอดมือเข้าไปในผมนุ่มของเขาอย่างเผลอไผล และก็พบว่าสุดท้ายแล้วตนเองกลับกอดเขาไว้แน่น

            เพลิงพิศวาสที่เขามอบให้ทำให้ชีพจรเธอเต้นรัวเร็วไม่เป็นจังหวะ ความร้อนที่คล้ายกับกระแสไฟฉีดพล่านไปทั่วทุกส่วนของร่างกาย

            ที่สำคัญเธอไม่รู้ว่าเขาถอดปราการด่านสุดท้ายของเธอออกไปจากตัวตั้งแต่เมื่อไร เนื้อตัวของเธอเปล่าเปลือยอยู่ใต้ร่างแข็งแกร่งและทรงพลังของบุรุษเพศ

            จากนั้นเขาก็ถอดเสื้อคลุมของตนเองออก เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าที่เข้ามากอดกระชับแนบชิด ก่อนจะเคลื่อนใบหน้าไปซุกซบทรวงอกคู่งาม มือและริมฝีปากของเขาทำหน้าที่ปลุกเร้าอารมณ์ของหญิงสาวให้ร้อนแรงขึ้นด้วยความชำนาญและลีลาที่เหนือชั้นกว่าเธอมากนัก

            อติรุจดื่มด่ำความหอมหวานจากทรวงอกคู่งามนั้นอย่างหิวกระหาย ก่อนจะชื่นชมร่างกายของเธออย่างทุกซอกทุกมุมผ่านการสัมผัสทั้งจากมือ จมูกโด่งคมสัน และริมฝีปากร้อนผ่าวของเขา สายตาเขาบ่งบอกถึงความปรารถนาที่เขามีต่อเธอโดยไม่ปิดบัง ทรรศิกาเรียกชื่อเขาหลายครั้งเหมือนคนละเมอ บางครั้งเธอก็เม้มปากเพื่อกลั้นเสียงครวญคราง

            แต่สุดท้ายเธอก็ยังคงเรียกชื่อเขาเหมือนใจจะขาดไปกับการเล้าโลมที่เขาสัมผัสไปตามร่างกายของเธอ ใบหน้าแหงนหงายขึ้นพร้อมกับทอดถอนหายใจเบา ๆ เธอรู้สึกเร่าร้อนและทรมานอีกทั้งอยากให้เขาช่วยเติมเต็ม เธอต้องการให้เขาร่วมรักกับเธอ ไม่ใช่แค่เล้าโลมเธอด้วยสัมผัสแบบนี้

            “รุจคะอย่าทรมานเทย่าแบบนี้สิคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา พร้อมกับส่ายหน้าไปมาบนหมอนจนผมนุ่มสลวยกระจาย เล็บคมจิกลงบนไหล่กว้าง

            “ใครบอกว่าผมทรมานคุณเทย่า ผมกำลังมอบความสุขให้คุณต่างหาก” เขากระซิบที่ข้างหูเธอ

            “รุจขา...” เธอกระซิบเสียงหอบกระเส่าเว้าวอน รู้แล้วว่าตอนนี้เธอคงทำได้เพียงอ้อนวอนเขาเท่านั้น

            “บอกผมสิว่าคุณต้องการให้ผมรักคุณ...ผมจะได้ไม่ผิดสัญญาที่เคยให้ไว้กับคุณ” เขากระซิบเสียงแหบพร่า ขนาดเขาเองยังแทบจะทนไม่ไหว แล้วหญิงสาวร่างเพรียวบางที่ขาดประสบการณ์ตรงหน้า มีหรือจะทนได้กับเสน่หารัญจวนที่เขาจงใจมอบให้

            “เทย่าต้องการคุณค่ะ...ได้โปรด...รักเทย่านะคะ”

            ความต้องการทางกายอันแรงกล้าของทั้งสองฝ่ายผลักดันเพื่อให้ได้รับการปลดปล่อย นายแพทย์หนุ่มไม่รอช้าเขาแทรกกายสอดประสานเป็นหนึ่งเดียวกับร่างบางโดยไม่ทันได้บอกกล่าว ส่งผลให้ร่างกายของทรรศิกากระตุกเฮือก

            อติรุจยุติความเคลื่อนไหวอยู่เพียงแค่นั้น เพื่อให้ร่างบางรู้สึกคุ้นชินกับการที่เขาได้ครอบครองเธอไว้ทั้งร่าง ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกแข็งแรงเข้าออกช้า ๆ เป็นจังหวะ  นิ้วมือสอดประสานกับนิ้วเรียวงามของเธอ ทรรศิกาค่อย ๆ แอ่นสะโพกขึ้นตอบรับเขาไปตามจังหวะที่เขากำลังควบคุม

            เสียงครวญครางอย่างแผ่วเบาของเธอเพิ่มความปลุกเร้าอารมณ์ทางเพศของเขาได้เป็นอย่างดี ทั้งสองร่างพยายามบดเบียดแนบชิดกันให้มากที่สุด ชายหนุ่มเริ่มเร่งจังหวะการขยับสะโพกเข้าออกให้เร็วขึ้นและแรงขึ้น

            “เทย่า” เขาครวญครางเรียกชื่อเธอเสียงพร่าต่ำ พร้อมกับขยับสะโพกถี่รัวผลักดันและถอดถอน ขยับลึกยิ่งขึ้นในแต่ละครั้ง ร่างกายของเขาและเธอแนบชิดจนแทบหล่อหลอมเป็นเนื้อเดียวกัน ลมหายใจเขาอัดแน่นอยู่ในอกกับความหฤหรรษ์ที่เขาได้รับจากร่างของเธอ

            เมื่อความรู้สึกปลดปล่อยใกล้จะมาถึง อติรุจก็รู้สึกได้ว่าความเป็นชายของเขากำลังถูกบีบรัดจากภายในจุดอ่อนไหวของเธอมากขึ้นเรื่อย ๆ จนเขาแทบจะทนไม่ไหว ทั้งคู่ส่งเสียงครางเบา ๆ  เขารู้ดีว่าเธอเองก็กำลังจะเดินทางไปถึงจุดหมายเช่นกัน จึงโหมแรงสุดท้ายเข้าใส่เธออีกครั้งและอีกครั้ง

            ไม่กี่อึดใจร่างแข็งแรงของเขาก็กระตุกเกร็งอยู่ในร่างเธอ ก่อนจะปลดปล่อยสายธารแห่งรักไปยังตัวเธอจนหมดสิ้น พร้อมทั้งพาเธอล่องลอยไปจนพบกับความสุขโดยถึงจุดหมายปลายทางพร้อมกัน

            อติรุจซบตัวลงกับทรวงอกนุ่มละมุน ที่เต็มไปด้วยรอยรักที่เขาฝากไว้อยู่ครู่ใหญ่ด้วยลมหายใจหอบกระเส่า ก่อนจะผละกายลงจากร่างบาง และรวบร่างของเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขนแกร่งกำยำอันอบอุ่น เขาจรดจมูกโด่งลงข้างขมับที่ชื้นเหงื่อของอีกฝ่าย ก่อนจะซบหน้าลงกับเรือนผมหอมกรุ่นของเธอ และเฝ้ามองร่างเปลือยเปล่าที่อยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างหวงแหน

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 129

    อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 128

    เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 127

    หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 126

    “เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 125

    สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 124

    ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status