LOGINShare
บทที่ 106
publish date:
2026-09-18 00:06:58“คุณรู้ตัวไหมเทย่าว่าคุณทำผมแทบคลั่งไปกับความเร่าร้อนของคุณ”
ทรรศิการู้สึกเขินอายไปกับคำพูดและสายตาของเขายามที่จ้องมองมาที่ตัวเธอ ใบหน้าของเธอแดงก่ำ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นหยิบผ้ามาห่มคลุมร่างกายของเขาและเธอเอาไว้
“จะอายทำไม ในเมื่อผมเห็นและได้สำรวจร่างกายของคุณแบบทุกซอกทุกมุมมาแล้ว”
หญิงสาวรีบยกมือปิดปากของเขาทันทีที่เขาพูดจบ ด้วยเกรงว่าเขาอาจจะพูดอะไรที่ทำให้เธอต้องอายมากไปกว่านี้
“ใครจะหน้าด้านเหมือนคุณล่ะ”
“ปากดีแบบนี้ เรามาต่อกันอีกสักรอบ สองรอบ หรือไม่ก็สนุกกันยันเช้าเลยดีไหมเทย่า”
ใบหน้าคมยื่นเข้ามาใกล้ ดวงตาสีเข้มของเขาทอประกายแวววาวพราวระยับ
“ฉันเพิ่งจะรู้นะว่าคุณเป็นหมอที่หื่นกามเอามาก ๆ”
“กับคุณคนเดียวเท่านั้น”
แม้ภายนอกทรรศิกาจะทำเป็นกล้าและก๋ากั่น แต่จริง ๆ แล้วเธอยังอ่อนด้อยประสบการณ์ในเรื่องนี้มากนัก
“ตกลงเราต่างก็ได้รับคำตอบแล้วนะ”
“หมายความว่าไง”
“ก็ผมได้พิสูจน์ให้คุณประจักษ์ด้วยตัวคุณเองแล้วว่าผมร่วมรักเป็นหรือเปล่า ส่วนคุณก็ได้พิสูจน์ให้ผมเห็นว่าคุณทำให้ผมร้อนและเร้าใจได้ถึงขีดสุด แม้ว่าจะไร้ซึ่งประสบการณ์ก็ตามที เอาเป็นว่าผมยอมรับในความสามารถของคุณ”
อติรุจยอมรับว่าทรรศิกาเป็นผู้หญิงที่มีเสน่ห์และมีไฟอยู่ในตัว และไฟนั้นก็พร้อมที่จะเผาผลาญผู้ชายให้หลงใหลอยู่ในมนตร์เสน่ห์ของเธออย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ซึ่งเขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น ยิ่งนานวันเขายิ่งรู้สึกผูกพันกับผู้หญิงคนนี้ อติรุจกระชับร่างบางในอ้อมกอด ทรรศิกาถอนหายใจก่อนจะซุกซบร่างบางกับอกกว้างของเขา เพื่ออิงแอบความอบอุ่นที่เขามอบให้พร้อมกับตั้งคำถาม
“เมื่อเย็นคุณหายไปไหนมาคะ”
“ผมไปทานข้าวกับอัญและพ่อของเธอที่โรงแรม”
“ทานข้าวกับครอบครัวของว่าที่คู่หมั้นชื่นมื่นดีไหมคะ”
“ไร้สาระน่ะเทย่า ผมกับอัญไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่คุณคิด พ่อผมกับพ่ออัญเป็นเพื่อนสนิทกัน ผมกับอัญก็เลยสนิทกัน ไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น”
“ถ้าไม่มีอะไรกันจริงแล้วทำไมฝ่ายหญิงเขาถึงได้กล้า มาประกาศตัวว่าเป็นว่าที่คู่หมั้นของคุณล่ะคะ แถมยังมาประกาศต่อหน้าเมียของเขาอีกด้วย”
“คุณไม่เชื่อมั่นในตัวผมหรือเทย่า”
“เทย่ากลัวว่าจะต้องเสียคุณไปให้กับยัยอัญชิสาอะไรนั่นต่างหากค่ะ”
“คุณก็เลยจงใจลุกขึ้นมาแต่งตัวเป็นนางแมวยั่วสวาทผม”
“ใช่ ตอนแรกเทย่าก็คิดว่าวิธีนี้จะทำให้คุณหันมาสนใจในตัวเทย่า ที่ไหนได้คุณกลับปฏิเสธ ทำให้เทย่าหน้าแตกหมอไม่รับเย็บเลย รู้ตัวไหมคะว่าคุณทำให้เทย่าสูญเสียความมั่นใจในเสน่ห์ของตัวเอง”
“ผมอุตส่าห์หวังดีช่วยรักษาเยื่อพรหมจรรย์ของคุณไว้ แต่คุณกลับทำให้ผมตบะแตก ยั่วยวนผมจนเป็นเรื่องเลยเห็นไหม”
“แต่อย่างน้อยตอนนี้เทย่าก็มีสิทธิ์ที่จะแสดงความเป็นเจ้าของในตัวคุณได้โดยสมบูรณ์ และเทย่าจะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแย่งคุณไปเด็ดขาด สามีของเทย่าใครก็แตะไม่ได้ทั้งนั้น”
ทรรศิกาพูดทิ้งท้ายไว้ก่อนจะหลับไปด้วยความอ่อนเพลีย โดยมิทันได้ฟังคำบอกรักหวานซึ้งจากปากของเขา
“คุณได้ยินไหมเทย่า เสียงหัวใจของผมที่มันกำลังเต้น เพื่อบอกว่าผมรักคุณสุดหัวใจ”
แสงแดดอ่อน ๆ ยามเช้าที่ส่องผ่านม่านบางเข้ามา ทำให้ทรรศิกาลืมตาตื่นพร้อมกับคิดทบทวนความทรงจำเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา นึกถึงเรื่องนี้ทีไรใบหน้าของเธอเป็นต้องร้อนผ่าว หญิงสาวรีบลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัว จังหวะที่กำลังจะเดินลงมาด้านล่าง เธอพบอติรุจเปิดประตูห้องออกมาพอดี
“อรุณสวัสดิ์ เมื่อคืนหลับสบายไหมเทย่า” อติรุจเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงปกติ แต่นัยน์ตาทอดมองมาอย่างล้อเลียน
ทรรศิกาพยักหน้าแทนคำตอบ และเมินหลบสายตาเขา อะไรบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในแววตาเขายามที่ทอดมองมาที่เธอนั้น มันส่งผลให้ใบหน้าของเธอร้อนผ่าว หน้าของเธอแดงระเรื่อขึ้นมาทันตาเห็น เมื่อภาพเหตุการณ์เมื่อคืนย้อนกลับมาปรากฏขึ้นในมโนภาพอีกครั้ง
“ลงไปทานข้าวกันเถอะ เมื่อคืนผมเสียแรงไปตั้งเยอะ สงสัยเช้านี้คงต้องโด๊ปด้วยไข่ลวกสักสองสามฟอง”
ทรรศิกาหยิกที่แขนเขาอย่างแรง โทษฐานที่เขาบังอาจมาล้อเลียนเธอ
“โอ๊ย!! ผมเจ็บนะเทย่า ฟ้อนเล็บผมแต่เช้าเลย”
“สมน้ำหน้า ก็ใครใช้ให้คุณมาล้อเลียนเทย่า”
“ดุจริง ล้อเล่นแค่นี้ก็ต้องโกรธด้วย สงสัยจะโมโหหิว ผมว่าเรารีบลงไปทานอาหารเช้ากันดีกว่า เผื่อจะทำให้คุณอารมณ์ดีขึ้น” เขาฉุดมือเธอให้เดินตามเขาไปที่ห้องอาหาร
อติรุจยังคงทำตัวเหมือนเดิมตามปกติ มีเพียงดวงตาของเขาเท่านั้นที่จับจ้องมาที่ใบหน้าและเรือนร่างบางของเธอบ่อยกว่าที่เคย
“ช่วยทำไข่ลวกให้ฉันสักสองฟองนะแก้ว” นายแพทย์หนุ่มออกคำสั่งเมื่อเห็นแก้วกำลังจัดโต๊ะอาหาร
“คุณอยากทานด้วยไหมเทย่า ผมจะได้ให้แก้วเขาทำเผื่อคุณ”
ทรรศิการีบพูดสวนกลับไปทันทีว่า “ไม่ต้อง”
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน
ปลาคาร์ปตัวน้อย141.0K viewsพิศวาสรักลูกหนี้ (NC20+) [ซีรีส์ พิศวาสรัก 1/4]
violet180.8K viewsยั่วรักคุณบอส
อักษรปรุงรัก76.2K viewsรักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา80.1K viewsชั่วคราวหรือค้างคืนตลอดไป | ONE MORE NIGHT
อยู่ในตะเกียงแก้ว3.3K viewsคุณนายกับสามลุงชาวเล
กาสะลอง211 viewsร้อยคำรักปักกลางใจ
หรานเติงเติง409 viewsสามีแบบนี้ ไม่ขอมีดีกว่า
ใต้เหิร10 views
