LOGINShare
บทที่ 113
publish date:
2026-09-18 00:07:30ในเวลานั้นเองพยาบาลได้เข้ามาแจ้งให้นายแพทย์อติรุจทราบว่า ท่านผู้อำนวยการให้มาเชิญเขาไปพบที่ห้องทำงาน
“ผมจะไปเดี๋ยวนี้ ฉันฝากนายดูแลคุณดาวด้วยนะอิท” ประโยคสุดท้ายเขาหันมาพูดกับเพื่อน
“ไม่ต้องห่วงฉันจะดูแลคุณดาวเอง”
“ผมขอตัวก่อนนะครับคุณดาว”
หญิงสาวพยักหน้าแทนคำตอบ จากนั้นอติรุจก็เดินตรงไปที่ห้องทำงานของบิดา เมื่อเปิดประตูเข้าไปเขาก็พบว่ามารดานั่งอยู่ภายในห้องนั้นด้วย
“ผมขอโทษนะครับพ่อที่ทำอะไรลงไปโดยพลการ”
“พ่อกับแม่ไม่ได้เรียกรุจมาเพื่อที่จะตำหนิเรื่องนี้ แต่เรียกมาถามว่าเรื่องราวมันเป็นมายังไง ทำไมเทย่าถึงได้ถูกทำร้ายจนได้รับบาดเจ็บสาหัสเพียงนี้” อติเทพเอ่ยถามถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้น
“ผมเองก็ยังไม่ทราบสาเหตุเหมือนกันครับ ตอนที่ผมกลับมาถึงบ้านผมก็ไม่พบเทย่า และไม่ทราบว่าเธอไปไหน มาทราบเรื่องอีกทีก็ตอนที่ผมโทร.เข้ามือถือของเทย่า”
สีหน้าของอติรุจแสดงถึงความเหน็ดเหนื่อย แววตาของเขาหม่นหมองอย่างเห็นได้ชัด
“ไม่ต้องกังวลนะ แม่เชื่อว่าเทย่าจะต้องปลอดภัย”
“ตอนที่หัวใจของเทย่าหยุดเต้น หัวใจผมแทบสลาย ผมกลัวมากเลยครับแม่ กลัวว่าผมจะเสียเธอไป วินาทีนั้นผมรู้ทันทีว่าเธอมีค่าและมีความหมายต่อผมมากแค่ไหน”
รจนาลุกขึ้นไปนั่งลงข้างตัวบุตรชายก่อนจะดึงตัวเขาเข้ามากอด เธอลูบหลังและไหล่ของเขาแทนคำพูดปลอบโยน
“ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยคิดว่าผมจะมีหัวใจ และไม่อยากมอบหัวใจของผมให้ใคร นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ผมได้มอบหัวใจของผมให้ใครบางคน ผมรักเธอครับแม่”
“พ่อกับแม่ก็รักเทย่าไม่ต่างไปจากที่รุจรัก เราจะไม่ยอมสูญเสียเทย่าไปเด็ดขาด” มารดาบอกเขาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“รุจไปพักสักหน่อยดีไหม สีหน้าของลูกดูแย่มากเลย” อติเทพเอ่ยเมื่อเห็นสีหน้าที่แสดงถึงความเหน็ดเหนื่อยและทุกข์ใจของบุตรชาย
“ผมไม่เป็นไรครับพ่อ ขอตัวไปดูอาการของเทย่าก่อนนะครับ”
“ไปเถอะลูก” รจนากล่าวด้วยรอยยิ้ม
ขณะที่อติรุจกำลังจะเดินเข้าไปในห้องไอซียู เขาเดินสวนกับหญิงสูงวัยที่แต่งตัวภูมิฐานท่านหนึ่ง เขาฉุกใจคิดอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ ทำให้เขารีบหันไปเอ่ยถามเธอ
“คุณหญิงมาเยี่ยมอาการของเทย่าใช่ไหมครับ”
คุณหญิงทิพย์มณีหันกลับไปมองหน้าเขา “ใช่จ้ะ”
“กำลังจะกลับแล้วหรือครับ”
ผู้สูงวัยพยักหน้าแทนคำตอบ นัยน์ตาของเธอแดงช้ำเหมือนเพิ่งจะผ่านการร้องไห้มา
“รอให้เทย่ารู้สึกตัวก่อนแล้วค่อยกลับได้ไหมครับ เทย่าคิดถึงคุณย่ามากเลยนะครับ”
“ขอฝากเทย่าไว้กับคุณหมอด้วยนะคะ รบกวนคุณหมอช่วยดูแลอาการของเทย่าแทนฉันที”
“เรื่องนั้นมันเป็นหน้าที่ของผมอยู่แล้วครับ แต่ผมอยากจะขอร้องให้คุณหญิงอยู่ที่นี่จนกว่าเทย่าจะฟื้นได้ไหมครับ”
“คงจะไม่ได้หรอกค่ะ คุณหมออาจจะไม่เข้าใจแต่ฉันมีเหตุผลที่ต้องทำเช่นนี้ ขอฝากเทย่าไว้ในมือของคุณหมอด้วยนะคะ” พูดจบเธอก็เดินจากไปโดยไม่เหลียวหลัง
“จะมีอะไรสำคัญมากไปกว่าชีวิตของเทย่า”
แม้อติรุจจะไม่เข้าใจ แต่เขาก็เคารพการตัดสินใจของเธอ จากนั้นก็เดินเข้าไปตรวจดูอาการของทรรศิกา เขานั่งเฝ้าสังเกตอาการของเธออย่างใกล้ชิด นับดาวและอิทธิพลกลับเข้ามาดูอาการของทรรศิกาอีกครั้งก่อนกลับ
“ดาวฝากเทย่าด้วยนะคะหมอรุจ”
“ไม่ต้องห่วงนะครับคุณดาว ผมจะดูแลเทย่าเป็นอย่างดี”
“ขอบคุณค่ะ ดาวขอตัวกลับก่อนนะคะ พรุ่งนี้จะมาเยี่ยมใหม่ค่ะ”
“เชิญครับ”
“ฉันกลับก่อนนะรุจ”
อติรุจพยักหน้าให้เพื่อน “ขับรถไปส่งคุณดาวที่บ้านด้วยนะอิท”
“ถึงนายไม่บอกฉันก็ต้องทำแบบนั้นอยู่แล้ว”
หลังจากทรรศิการู้สึกตัวและมีอาการคงที่ เธอก็ถูกย้ายมาพักฟื้นต่อที่ห้องวีไอพี โดยมีอติรุจคอยอยู่ดูแลอาการอย่างใกล้ชิด เขาเล่าให้เธอฟังว่าเกิดอะไรขึ้นบ้างในขณะที่เขาทำการผ่าตัดให้เธอ
“ตอนที่หัวใจของคุณหยุดเต้น หัวใจของผมแทบจะหยุดเต้นตามคุณไปด้วย” อติรุจเอ่ยพร้อมกับยกมือของทรรศิกาขึ้นจรดริมฝีปากเขา รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าเขา
ใบหน้าของทรรศิกากลายเป็นสีชมพูระเรื่อเมื่อได้ยินคำพูดประโยคนั้น เธอซึมซับและสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่เขามีต่อตัวเธอ และเธอเองก็รู้สึกกับเขาไม่ต่างไปจากที่เขารู้สึกกับเธอเช่นกัน
“คุณเป็นผู้หญิงคนแรกที่ผมมอบหัวใจรักให้ รู้อะไรไหมเทย่าเหตุการณ์ในครั้งนี้มันทำให้ผมรู้ซึ้งถึงความรู้สึกของตัวเองอย่างถ่องแท้ว่า คุณมีความสำคัญสำหรับผมมากแค่ไหน ขอบคุณที่ยอมกลับมาอยู่เคียงข้างผมอีกครั้ง”
“คุณจะดูแลเทย่าอย่างดีใช่ไหมคะ”
“แน่นอนที่สุด ผมมีข่าวดีจะบอก”
“ข่าวดีอะไรคะ!?”
“ตอนที่คุณยังนอนไม่ได้สติ คุณย่าของคุณเป็นห่วงคุณมาก ท่านเดินทางมาเยี่ยมคุณที่นี่หลายครั้ง เพียงแต่ไม่ได้อยู่รอให้คุณฟื้น”
“จริงหรือคะ” ทรรศิกาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ใบหน้าของเธอเปื้อนยิ้ม
“จริงสิ...ผมไม่เอาเรื่องแบบนี้มาล้อคุณเล่นหรอก เพราะผมรู้ดีว่าคุณคิดถึงคุณย่าของคุณมากแค่ไหน”
“แล้วคุณย่าพูดอะไรกับคุณบ้างคะ”
“ก็ฝากให้ผมช่วยดูแลคุณ”
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
ประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89133.3K viewsบอสเอวดุ!!!
ซีไซต์325.4K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.9K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก407.9K viewsท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา81 viewsแค้นรักเมียตัวแทน
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี222 viewsติดใจนายหัว
ลิลลี่โรส76 viewsสะใภ้ร้อนรักพ่อผัวร้อนสวาท
ภัทรกร450 views
