Share

กุศโลบายรัก
กุศโลบายรัก
Author: ศรีปุรัม มณีปุรัม

บทที่ 1

last update publish date: 2026-09-15 11:03:15

            คุณหญิงทิพย์มณีนั่งอ่านพาดหัวข่าว หนังสือพิมพ์หลายฉบับของเช้าวันนี้แล้วของขึ้น สั่งเรียกยาหอมยาดมจ้าละหวั่น

            ‘ชะนีไฮโซตัวแม่’ ถูกจับในงานปาร์ตี้มั่วยาที่คอนโดหรูย่านดัง แหล่งมั่วสุมแห่งใหม่ของคนไฮโซ

            ‘ทรรศิกา’ ไฮโซสาวฉาวไม่หยุดฉุดไม่อยู่ ล่าสุดถูกจับตรวจหาสารเสพติดพร้อมคู่ควงคนใหม่ในงานปาร์ตี้แห่งหนึ่ง

            หลานสาวคุณหญิงทิพย์มณี ไม่หยุดสร้างข่าวฉาว เมารัก เมารั่ว คั่วคู่ควงคนใหม่ในงานปาร์ตี้มั่วยา

            คุณหญิงสุดที่จะทนกับพฤติกรรมเลว ๆ ของทรรศิกา หลานกำพร้าเพียงคนเดียวของตนเอง ถึงกับออกคำสั่งให้เด็กไปตามแม่ตัวดีลงมาพบอย่างเร่งด่วน

            ตัวปัญหาลงมาพบคุณย่าในสภาพเมาค้าง เพราะเพิ่งจะนอนพักไปได้เพียงสามชั่วโมง

            ทันทีที่ปรากฏตัวต่อหน้าคุณหญิงทิพย์มณี หนังสือพิมพ์รายวันชื่อดังหลายฉบับที่รายงานข่าวเกี่ยวกับวีรกรรมของเธอเมื่อค่ำคืนที่ผ่านมาก็ลอยมาตกลงตรงหน้า

            “งามหน้าจริง ๆ หลานสาวฉัน ขยันเป็นข่าวฉาวโฉ่ขึ้นหน้าหนึ่งหนังสือพิมพ์ไม่เว้นแต่ละวัน ฮึ! แล้วแบบนี้จะให้ฉันเอาหน้าไปไว้ที่ไหน” เสียงของผู้เป็นย่าตวาดลั่น

            หญิงสาวทำหน้าเมื่อย ก่อนจะเหลือบสายตาไปมองพาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์เหล่านั้นอย่างไม่ใส่ใจ เพราะนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอตกเป็นข่าวเกรียวกราวบนหน้าหนังสือพิมพ์ 

            “ก็เอาไว้ที่เดิมนั่นแหละค่ะคุณย่า อย่าสนใจข่าวไร้สาระพวกนี้เลยนะคะ พวกนักข่าวก็ชอบใส่สีตีไข่เขียนข่าวเกินจริงแบบนี้ล่ะค่ะ คุณย่ายังไม่ชินอีกหรือคะ” หลานสาวคนสวยบอกพร้อมโบกมือไปมา

            “ทรรศิกา!” ประมุขของบ้านเขมะสิริกุลเรียกด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง พร้อมกับยกมือกุมขมับ

            หลานสาวเพียงคนเดียวที่เธออุตส่าห์เลี้ยงมาอย่างดี ยุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม ทั้งรักและทะนุถนอม ตามใจทุกอย่าง เพราะหวังจะให้สืบทอดกิจการต่อจากตน แต่ดูเหมือนว่าแม่ตัวดีจะไม่ได้ดั่งใจ เรียนจบมาตั้งนาน งานการก็ไม่ยอมทำ ดีแต่ทำเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจมาให้ไม่เว้นแต่ละวัน แล้วแบบนี้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

            “คุณเทย่าอย่ายั่วโมโหคุณหญิงค่ะ” คนสนิทของคุณหญิงที่เลี้ยงดูหญิงสาวมาตั้งแต่เล็กเอ่ยเตือน

             “โอเคค่ะป้าสร้อย” ทรรศิกาเอ่ย ก่อนจะหันไปพูดกับคุณหญิงย่า

             “เทย่าผิด เทย่าขอโทษ พอใจหรือยังคะคุณย่า” ทรรศิกาพูดด้วยน้ำเสียงประชดประชัน โดยไม่รู้สึกว่าการกระทำของตัวเองนั้นมันผิด

            “นี่แกยังไม่สำนึกตัวอีกหรือ ที่ผ่านมาทำแต่เรื่องงามหน้า ให้ย่าต้องคอยตามล้างตามเช็ดไม่หยุดหย่อน คราวก่อนเมาแล้วขับรถชนคน คดียังคาอยู่ในศาล แล้วนี่อะไรถูกจับปาร์ตี้มั่วยาพร้อมตรวจหาสารเสพติด งามหน้าจริง ๆ หลานฉัน มีเรื่องเลว ๆ อะไรอีกไหมที่แกยังไม่ได้ทำ”

            สรรพนามที่เปลี่ยนไปทำให้ทรรศิการู้ว่าครั้งนี้ย่าของเธอโกรธมาก แต่เธอก็รับฟังคำตำหนิติเตียนของคุณหญิงย่าแบบเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา  เพราะเป็นคำพูดที่มักจะได้ยินอยู่เสมอยามที่ตนเองได้สร้างปัญหากวนใจท่าน

            และเธอก็เป็นคนที่ขยันสร้างปัญหาซะด้วยสิ!!

            จึงต้องรับฟังคำพูดเหล่านี้อยู่บ่อยครั้งจนชิน ยอมทนฟังหน่อยเดี๋ยวพอคุณย่าหายโกรธ ทุกอย่างก็จะกลับคืนสู่สภาพปกติ

            ทรรศิกายิ้มหวาน พร้อมกับลุกขึ้นไปโอบกอดผู้สูงวัยอย่างประจบเอาใจ

            “คุณย่าอย่าไปใส่ใจข่าวพวกนี้เลยนะคะ อีกไม่นานคนเขาก็ลืมกันไปเอง”

            เพราะทะนงตนว่าเป็นหลานเพียงคนเดียวที่ท่านรักและตามใจ ทะนุถนอมเลี้ยงมาตั้งแต่แบเบาะ แม้จะเคยทำความผิดมากมายแค่ไหน ท่านก็ให้อภัยทุกครั้ง แต่ไม่ใช่ในครั้งนี้!!

            “ถ้าไม่เห็นโลงศพ...ก็คงจะไม่หลั่งน้ำตาสินะ”

            คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากัน คลายอ้อมกอด มองหญิงชราด้วยความสงสัย

            “คุณย่าหมายความว่ายังไงคะ”

            “นับจากนี้เป็นต้นไปย่าจะสั่งระงับเงินในบัญชี และระงับบัตรเครดิตทุกใบของเทย่า รวมถึงยึดกุญแจรถสปอร์ตคันหรูคืน”

            “คุณย่าทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ ถ้าคุณย่าไม่ให้เงินเทย่า แล้วเทย่าจะเอาที่ไหนใช้ล่ะคะ” ทรรศิกาโอดครวญ

            “ยากตรงไหน...ก็หัดใช้มันสมองและสองมือหาเลี้ยงตัวเองสิ และถ้ายังไม่ยอมปรับปรุงตัวให้ดีขึ้น ย่าจะตัดเทย่าออกจากกองมรดก สักบาทก็จะไม่ยกให้ และจะนำทรัพย์สินทั้งหมดไปบริจาคให้กับองค์กรการกุศล” คุณหญิงเอ่ยด้วยน้ำเสียงจริงจัง จากนั้นก็หันไปสั่งงานคนสนิทของตนเอง

            “สร้อยเดี๋ยวเธอไปเอากุญแจรถของคุณเทย่ามาให้ฉันที่ห้อง”

            “ค่ะคุณหญิง”

            ทรรศิกาถลาตาม ไปยึดแขนหญิงชราไว้ เมื่อเห็นว่าคุณย่ากำลังจะเดินออกไปจากห้อง

            “เดี๋ยวก่อนค่ะคุณย่า...”

            “ต่อไปเทย่าจะปรับปรุงตัวเอง ไม่ดื้อ ไม่สร้างปัญหาอีกแล้วนะคะ” เธออ้อนเสียงอ่อนเสียงหวาน สีหน้าสำนึกผิดเต็มที่

            คุณหญิงทิพย์มณีเหลียวมองหลานสาวนิ่งนาน ทรรศิกาได้ทีรีบฉีกยิ้มหวานหยดที่เคยใช้ได้ผลเสมอส่งให้ แต่เธอก็ต้องยิ้มค้าง เมื่อคุณย่ายังคงเฉย หญิงชราปลดมือเธอออก

            “หมดเวลาแก้ตัวแล้วเทย่า ที่เธอเหลืออยู่คือเวลาที่จะพิสูจน์ตัวเอง”

            “คุณย่าใจร้าย!”

            คุณหญิงทิพย์มณีไม่สนใจคำตัดพ้อของหลานสาว และเดินออกไปจากห้องโดยมีสร้อยเดินตามไปด้วย

            ทรรศิกามองตามหลังคุณหญิงทิพย์มณีไปด้วยสีหน้าครุ่นคิด ไม่นานก็ยักไหล่

            ‘ปล่อยไปสักวัน สองวันก่อน รอให้คุณย่าหายโกรธ แล้วค่อยไปออดอ้อนประจบเอาใจ เพื่อขอให้คุณย่ายุติการลงโทษเธอด้วยวิธีนี้’ หลานสาวคุณหญิงคิดคำนึงในใจ

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 129

    อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 128

    เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 127

    หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 126

    “เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 125

    สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั

  • กุศโลบายรัก   บทที่ 124

    ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status