LOGINShare
บทที่ 80
publish date:
2026-09-18 00:05:05เช้าวันต่อมาทรรศิกาเริ่มลงมือปฏิบัติหน้าที่แทนแก้ว และเลือกที่จะเข้าไปทำความสะอาดในห้องของนายแพทย์อติรุจเป็นที่แรก โดยปกติแล้วเขาจะไม่ชอบให้ใครเข้ามายุ่งวุ่นวายภายในห้องส่วนตัวของเขา และนั่นทำให้เธอเลือกที่จะทำความสะอาดห้องนี้เป็นอันดับแรก เมื่อเปิดประตูเข้าไปในห้องดังกล่าวกลับไม่พบตัวเจ้าของห้อง หญิงสาววางอุปกรณ์ทำความสะอาดไว้กับพื้น สายตาก็สอดส่องมองหาเขา
“หายไปไหนแต่เช้า!” เธอบ่นพึมพำเบา ๆ เมื่อมองหาเจ้าของห้องไม่พบ แล้วเธอก็ได้ยินเสียงน้ำเลยรู้ว่าเขาคงจะกำลังทำธุระส่วนตัวอยู่ในห้องน้ำ
เมื่อรู้ว่าเขากำลังอาบน้ำ ทรรศิกาก็เลยถือวิสาสะเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้า เพื่อจัดเตรียมชุดที่ให้เขาจะใส่ไปทำงานในเช้าวันนี้ เธอเลือกเสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน และกางเกงสแลคสีดำก่อนจะนำมาวางพาดไว้ที่ปลายเตียง จากนั้นก็หันไปเลือกเนกไทเพื่อให้เข้าชุดกับเสื้อเชิ้ตตัวที่เธอเลือก ฉับพลันสายตาของเธอก็เหลือบไปเห็นอะไรบางอย่าง ตอนแรกนึกว่าตนเองตาฝาดไป เพื่อความแน่ใจทำให้เธอเอื้อมมือไปหยิบของชิ้นนั้นขึ้นมาดู
“บราเซียร์ลายเสือ” ทรรศิกาอุทานด้วยความแปลกใจ
“นี่เขาซ่อนความหื่นเอาไว้ หรือว่าเบี่ยงเบนทางเพศกันแน่”
ทันใดนั้นเธอก็ได้ยินเสียงเปิดประตูห้องน้ำ ทำให้ต้องรีบโยนบราเจ้าปัญหานั้นไว้ในตู้ตามเดิม และก็ต้องตกตะลึงตาค้างเมื่อหันไปเห็นร่างสูงเกือบเปลือยที่ก้าวออกมาจากห้องน้ำ เขามีผ้าเช็ดตัวสีขาวเนื้อนุ่มเพียงผืนเดียวเท่านั้นที่พันรอบกายท่อนล่างของเขาเอาไว้
ส่วนช่วงบนตั้งแต่เอวขึ้นไปไม่มีผ้าสักชิ้นห่อหุ้ม เผยให้เห็นแผงอกล่ำสันที่มีหยดน้ำเกาะพราวไปทั้งตัว ท่อนแขนใหญ่เต็มไปด้วยมัดกล้ามข้างหนึ่งเลื่อนขึ้นสูงพร้อมกับขยุ้มผ้าขนหนูสีขาวอีกผืน ที่คลุมศีรษะที่เปียกอยู่แล้วเช็ดไปมา
“โอพระเจ้า!”
เสียงอุทานของเธอทำให้อติรุจตกใจ เพราะไม่คิดว่าจะมีใครเข้ามาในห้องส่วนตัวของเขา
“เฮ้ย! เทย่าคุณเข้ามาทำอะไรในห้องผม”
เขาเอ่ยถาม แต่เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบแถมยังยืนจ้องมองเขาไม่วางตา ทำให้เขาต้องถามซ้ำอีกรอบ
“ว่าไงถามทำไมไม่ตอบ แล้วจะจ้องอีกนานไหม หรือว่าอยากจะดูให้ชัด ๆ จะได้แก้ให้ดู”
ดวงตาคมของเขาที่จ้องมองมานั้นมันมีแววบางอย่างที่ทำให้เธอมีอาการร้อนวูบวาบ ใบหน้าของทรรศิกาแดงขึ้นเล็กน้อย
“ฉันเข้ามาทำความสะอาดห้องของคุณแทนแก้ว”
“ถ้าอย่างนั้นก็รอให้ผมแต่งตัวให้เสร็จก่อน”
“แล้วทำไมจะต้องให้ฉันรอ คุณจะแต่งตัวก็แต่งไปสิ ไม่เกี่ยวกันซะหน่อย ฉันจัดเตรียมเสื้อผ้าให้คุณแล้วนะ”
“ขอบคุณ แต่ผมทำเองได้ไม่จำเป็นต้องให้ใครมาจัดเตรียมให้”
“ถือซะว่าเป็นบริการพิเศษจากฉันก็แล้วกัน รีบแต่งตัวสิคะเดี๋ยวก็ไปทำงานสายหรอก”
“แล้วคุณจะยืนจ้องผมอยู่แบบนี้หรือ”
ทรรศิกาไม่ตอบ แต่เลือกที่จะเข้าไปเดินวนรอบตัวเขา เพื่อพิจารณาเรือนร่างสมชายชาตรีที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามของเขาอย่างใกล้ชิด ก่อนจะเดินกลับมายืนเผชิญหน้าเขา มือเรียวบางเริ่มซุกซนลูบไล้ไปตามร่างกายของเขาโดยเฉพาะซิกแพค ปากก็เอ่ยชม
“กล้ามเนื้อของคุณสวยมาก ไม่มีไขมันส่วนเกินเลย สรีระแบบนี้แหละที่ฉันอยากศึกษา”
“อย่าริอาจเล่นกับไฟ ไม่อย่างนั้นคุณจะเสียใจ” เขาเอ่ยเตือน
แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สนใจคำเตือนนั้น นอกจากไม่สนใจแล้วเธอยังอยากลองเล่นกับไฟ ด้วยการก้าวเข้าไปยืนประชิดตัวเขามากขึ้นกว่าเดิม ทั้งคู่ยืนใกล้ชิดกันมากซะจนทรรศิกาได้กลิ่นหอมอ่อน ๆ จากกายเขา รวมถึงกลิ่นลึกลับของผู้ชายที่มีพลังดึงดูดเธอ
อติรุจจ้องมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตายากที่จะคาดเดาความรู้สึกได้ เขาค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้าไปกระซิบที่ข้างหูเธอ
“เสียใจด้วยนะผมไม่ชอบผู้หญิงที่ขาดแรงดึงดูด” จากนั้นก็เดินหนีไปก่อนที่อีกฝ่ายจะจับได้ว่าเขาปากไม่ตรงกับใจ
“แน่ใจหรือคะว่าฉันขาดแรงดึงดูดเพศตรงข้าม ถ้ามั่นใจขนาดนั้นแล้วทำไมคุณต้องเดินหนีฉันด้วยละคะ หรือว่าคุณไม่มั่นใจมากพอว่าจะควบคุมความต้องการของตัวเองไว้ได้ ก็เลยต้องใช้วิธีนี้”
อติรุจตวัดสายตามองหญิงสาวด้วยความขุ่นเคือง ที่อีกฝ่ายดูจะรู้เท่าทันความคิดของเขา แต่ทรรศิกาเลือกที่จะไม่ใส่ใจสายตาขุ่นเคืองนั้น และพูดในสิ่งที่อยากจะพูดกับเขาตั้งแต่แรก
“ตอนที่ฉันจัดเตรียมเสื้อผ้าให้คุณ ฉันเหลือบไปเห็นบราเซียร์ลายเสือที่คุณแอบซุกซ่อนไว้ ทำให้ฉันเกิดความสงสัยว่าคุณแอบซ่อนความหื่นเอาไว้อย่างมิดชิด ด้วยการเก็บบราเซียร์คู่นอนของคุณไว้ดูต่างหน้า หรือว่าคุณเบี่ยงเบนทางเพศกันแน่”
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
CLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI108.3K views3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X134.9K viewsพ่ายรักคุณสามี
ราชินีหิมะ126.8K viewsBad Engineer เด็กเทรย์ซิส
มดตัวจี๊ด152.8K viewsเพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง14 viewsคุณหนูคับมารับความเสียว
ภัสสพิชชา97 viewsบอส อย่านะ! เดี๋ยวความลับแตก
ฮาเร รา51 viewsรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_2_nc+++
เจ้าหนอนผีเสื้อ272 views
