LOGINShare
บทที่ 79
publish date:
2026-09-18 00:04:59ปกรณ์ขับรถเข้ามาจอดที่หน้าบ้านในช่วงกลางดึกคืนนั้น เขาดื่มมาบ้างเพื่อดับทุกข์ในใจ แต่ยังมีสติดีพอที่จะพูดคุยกับมารดาถึงปัญหาที่เขากำลังเผชิญอยู่
“ทำไมวันนี้กรถึงกลับมาบ้านได้ แล้วดื่มมาด้วยหรือ”
“นิดหน่อยครับ ผมกลุ้มใจมากเลยครับแม่”
“กลุ้มใจเรื่องอะไรไหนเล่าให้แม่ฟังซิ”
“วันนี้เนตรเขาบอกผมว่าเขาท้อง และผมก็เป็นพ่อของเด็กในท้องเขา”
“อะไรนะ! แม่หูฝาดไปหรือเปล่าที่ได้ยินกรบอกว่ากรทำผู้หญิงท้อง แถมผู้หญิงคนนั้นก็ดันไม่ใช่เทย่า”
“แม่ฟังไม่ผิดหรอกครับ เนตรเขาบอกว่าเขาท้องกับผม” ปกรณ์ยืนยันคำพูดเดิมอีกครั้ง
“แล้วกรทำอีท่าไหนทำไมถึงพลาดได้ คิดจะรักสนุกทำไมไม่รู้จักป้องกันให้ดี”
“มันพลาดครับแม่”
“แล้วทีนี้จะทำยังไง”
“ครอบครัวของเนตรรู้เรื่องนี้หมดแล้ว พวกเขาจะให้ผมรับผิดชอบด้วยการแต่งงานกับเนตร”
“แต่งงาน!” ปรียาพรอุทานเสียงสูง
“ใช่ครับแม่ เราจะแก้ปัญหานี้ยังไงดีครับ ผมมืดแปดด้านไปหมดละ เนตรเขาขู่ผมว่าถ้าผมคิดจะเลี่ยงความรับผิดชอบในตัวเขากับลูกล่ะก็ให้ผมระวังตัวไว้ให้ดี แม่ทราบใช่ไหมครับว่าพ่อของเขามีอิทธิพลมากแค่ไหน”
“จะให้ทำยังไง ถ้าไม่อยากถูกสั่งเก็บแกก็ต้องแต่งงานกับยัยเนตร กรนะกรทำไมถึงสร้างแต่ปัญหาให้แม่ปวดหัวอยู่เรื่อย”
ปรียาพรเองก็รู้ดีว่าบิดาของเนตรนภาเป็นนายตำรวจชั้นผู้ใหญ่ ซึ่งมีลูกน้องในสังกัดมากมายแถมยังเป็นนายตำรวจที่มีอิทธิพลมาก ถ้าเขาคิดจะเก็บใครสักคนคงไม่ใช่เรื่องยาก และคงไม่ทิ้งร่องรอยให้คนตามดมกลิ่นได้
“ผมขอโทษครับแม่ แต่แม่เป็นคนบอกผมเองไม่ใช่หรือครับว่า ให้ผมตีสนิทกับเนตรเผื่อไว้เป็นแผนสำรอง”
“มันก็ใช่ แต่ทำไมกรถึงไม่ป้องกันให้ดี แม่อุตส่าห์วาดหวังว่ากรจะได้เป็นหลานเขยคุณหญิงทิพย์มณี แล้วเราจะได้ครอบครองสมบัติมหาศาลของเขมะสิริกุลในไม่ช้า แต่กรกลับเป็นคนดับฝันของแม่”
“ถึงผมจะไม่พลาดก็ใช่ว่าผมจะได้แต่งงานกับเทย่า”
“พูดแบบนี้หมายความว่ายังไง”
“วันนี้ผมเจอเทย่าโดยบังเอิญก็เลยขับรถตามไป จนรู้ว่าเทย่าย้ายไปอยู่กินกับผู้ชายคนหนึ่งอย่างลับๆ พูดแล้วยังเจ็บใจไม่หาย ทีกับผมล่ะทำเป็นเล่นตัว แต่กลับวิ่งไปให้ไอ้หมอนั่นมันนอนกกถึงบ้าน”
“ที่แท้แล้วหลานสาวคุณหญิงทิพย์มณีก็ทำตัวเหลวแหลก มิน่าล่ะถึงได้มีข่าวฉาวไม่เว้นแต่ละวัน”
“เราจะแก้ปัญหาเรื่องของเนตรยังไงดีครับแม่”
แม้จะยังรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่บุตรชายของตนเอง พลาดโอกาสที่จะได้เป็นหลานเขยตระกูลเขมะสิริกุล แต่การแต่งงานกับตระกูลของเนตรนภาก็ไม่ถือว่าเลวร้ายอะไรมากนัก เพราะถึงแม้จะรวยไม่เท่าครอบครัวของทรรศิกา แต่ก็ยังนับว่ามีทรัพย์สมบัติมากมายพอให้กอบโกยได้อยู่ดี
“จะทำอะไรได้ก็คงต้องยอมแต่งงานกับแม่นั่นน่ะสิ แล้วค่อยคิดหาวิธีปลอกลอกทรัพย์สมบัติของมันมาเป็นของเรา แม้จะไม่รวยเท่าตระกูลของเทย่าแต่ก็นับว่ามีทรัพย์สมบัติอยู่ไม่น้อย”
“แล้วเราจะเอาเงินที่ไหนไปเป็นสินสอดทองหมั้นล่ะครับแม่ ในเมื่อทุกวันนี้เรามีแต่เปลือกและก็หนี้สินอีกบานตะไท”
“แม่จะไปหาเงินมาก้อนหนึ่งเพื่อมาจัดการเรื่องงานแต่งของกร กรจะต้องรีบแต่งงานกับเนตรก่อนที่เราจะถูกฟ้องล้มละลาย”
“แล้วเราจะไปหาเงินมาจากไหนครับ ที่สำคัญยังไม่รู้เลยว่าทางโน้นจะเรียกสินสอดมากน้อยแค่ไหน”
“เดี๋ยวแม่จัดการเรื่องนี้เอง แม่จะเป็นคนไปเจรจาต่อรองกับครอบครัวของเนตร เชื่อแม่สิฝ่ายโน้นคงไม่กล้าเล่นตัวหรือเรียกร้องอะไรมากนักหรอก เพราะท้องของยัยเนตรจะต้องโตขึ้นทุกวัน”
“แม่จะไปพบกับครอบครัวของเนตรเมื่อไรครับ”
“เอาเบอร์โทรศัพท์ของเนตรมาให้แม่ แม่จะคุยกับเนตรก่อนที่จะนัดวันไปเจรจาเรื่องการสู่ขออย่างเป็นทางการ”
ปกรณ์บอกเบอร์โทรศัพท์มือถือของเนตรนภาแก่มารดา
“กรขึ้นไปอาบน้ำอาบท่าแล้วก็พักผ่อนซะ ไม่ต้องกังวลอะไรทั้งนั้นเดี๋ยวแม่จะจัดการเอง”
“ครับแม่”
ปรียาพรกดโทรศัพท์หาเนตรนภาเพื่อนัดให้มาเจอเธอที่บ้านในวันพรุ่งนี้ เพราะต้องการที่จะพูดคุยกับหญิงสาวเกี่ยวกับเรื่องการแต่งงานก่อนที่จะดำเนินการไปสู่ขออย่างเป็นทางการ เนตรนภายินดีที่จะมาพบมารดาของปกรณ์ที่บ้านตามเวลานัด เมื่อนัดเวลากันได้เรียบร้อยต่างก็วางสายไป บนใบหน้าของปรียาพรปรากฏรอยยิ้มเจ้าเล่ห์และคิดใจว่า
‘บางทีเราอาจจะไม่ต้องควักเงินสักบาทสำหรับการแต่งงานในครั้งนี้ เพียงแต่ต้องเลือกใช้คำพูดหว่านล้อมดี ๆ เท่านั้น’
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
OBSESSED คลั่งไคล้อัยรินทร์ (4P) NC20+
Beefy Cat111.6K viewsเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.8K viewsพ่ายรักภรรยาที่หย่าแล้ว
เฉียนเสี่ยวซี147.8K viewsคุณชายฮิลล์ ปล่อยฉันนะ!
ทะเลใต้204.9K viewsท่านรองคลั่งรัก
จินต์พิชา81 viewsเพียงใจรัก เพียงเธอ
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง31 viewsแอปฯรักษาใจ
นิมิตจันทร์82 viewsหวนรัก คืนปรารถนา
โมรียา1.3K views
