LOGINShare
บทที่ 94
publish date:
2026-09-18 00:06:05“หมออิทนี่ไม่ธรรมดาเลยนะ ใจร้อนเหมือนกันเล่นจู่โจมโดยไม่ยอมให้ดาวตั้งตัว แล้วดาวตอบเขาไปว่าไง”
“ก็บอกไปว่าให้เราเรียนรู้ซึ่งกันและกันไปก่อนแล้วค่อย ๆ พัฒนาความสัมพันธ์”
“หมออิทเป็นคนดี และดาวเองก็ยังไม่มีใคร ถ้าลงเอยกันได้ก็คงจะดี”
“เชียร์กันจนออกนอกหน้าเลยนะ”
“เทย่าว่าดาวกับหมออิทเหมาะสมกัน แถมเขายังฉลาดเข้าตามตรอกออกตามประตู ทำให้พ่อกับแม่ดาวไว้ใจ เวลาที่เขาพาผู้ใหญ่มาสู่ขอลูกสาว พวกท่านจะได้ยินดีและเต็มใจยกดาวให้เขา”
“มันยังไปไม่ถึงขั้นนั้นหรอกเทย่า”
“หมออิทเขาใจร้อนขนาดนั้น ไม่แน่ว่าเทย่าอาจจะได้รับข่าวดีจากดาวเร็ว ๆ นี้ก็ได้”
“ยังอีกนาน พูดแต่เรื่องของดาวทำไมไม่พูดเรื่องของเทย่ากับหมอรุจบ้าง”
“นึกถึงเรื่องนี้แล้วสยองขึ้นมาทันที ดาวรู้ไหมว่าเมื่อวานเขาพาเทย่าไปหาคุณยายของเขาที่บ้านสวนอยุธยา เทย่าเพิ่งจะรู้ว่าคุณยายของหมอรุจเป็นเพื่อนรุ่นพี่ของคุณย่า แถมยังเคยสนิทสนมและไปมาหาสู่กันด้วยนะ”
“แล้วปัญหามันอยู่ตรงไหน”
“ก็อยู่ตรงที่คุณยายและป้าของหมอรุจเข้าใจว่าเทย่าเป็นแฟนกับหลานชายของเขาน่ะสิดาว และเขาก็ไม่ปฏิเสธ นอกจากไม่ปฏิเสธแล้วยังพูดจากำกวมให้ทุกคนเข้าใจผิดอีก ระยะหลังมานี้คุณหมอที่แสนดีของดาวเขาชอบทำตัวแปลก ๆ”
“แปลกยังไง!”
“ก็แปลกตรงที่เขาดูจะสนใจเทย่ามากเป็นพิเศษ ทั้งที่ก่อนหน้านี้ทำอย่างกับว่าเทย่าเป็นตัวเชื้อโรคที่ต้องกำจัดออกไปจากชีวิตของเขา”
“แล้วไม่ดีหรือ”
“มันก็ดี แต่จะดีกว่านี้ถ้าเขาอธิบายให้ญาติของเขาเข้าใจว่า เขากับเทย่าไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่พวกเขาคิด เทย่าเกรงว่าเรื่องนี้มันชักจะไปกันใหญ่ เพราะคุณยายของเขาถึงขั้นเอ่ยปากว่าจะหาฤกษ์แต่งงานให้เลยนะ ถ้าลองผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายได้คุยเรื่องนี้กันล่ะก็ปัญหามาแน่นอน”
“ดีออกเทย่าจะได้แต่งงานกับคุณหมอที่แสนดีของดาว”
“ถ้าอย่างนั้นเราก็แต่งพร้อมกันทั้งสองคู่เลยดีไหม”
สองสาวสบตากันพร้อมกับส่ายหน้า จากนั้นก็ประสานเสียงหัวเราะออกมา
“ดูเหมือนจะไม่ใช่ความคิดที่ดีเท่าไรนะว่าไหม”
“นั่นสิเทย่า ดาวว่าเราพักเรื่องนี้ไว้ก่อนดีกว่า”
นับดาวอยู่เป็นเพื่อนทรรศิกาจนกระทั่งนายแพทย์อติรุจกลับมา เขากลับค่ำกว่าทุกวันเพราะมีการผ่าตัดฉุกเฉิน นายแพทย์หนุ่มเอ่ยทักนับดาวก่อนจะพูดขอบคุณเธอที่มาช่วยดูแลทรรศิกาแทนเขา
“นี่คุณสั่งให้ดาวมาอยู่เป็นเพื่อนฉันหรือ” น้ำเสียงที่พูดแสดงถึงความไม่พอใจที่เขากล้ามาสั่งเพื่อนเธอ
“เปล่า แต่คุณดาวเขารู้ว่าผมเป็นห่วงคุณ และเขาเองก็เป็นห่วงคุณ ก็เลยอาสามาอยู่เป็นเพื่อนคุณในช่วงที่ผมไม่อยู่” อติรุจตอบพร้อมกับวัดไข้ที่หน้าผากเธอ
“ไข้คุณลดลงแล้ว แต่คุณก็ยังต้องทานยาและนอนพักผ่อนให้มาก ๆ จะได้หายไว ๆ เข้าใจไหม”
“สั่งจริง...รู้แล้วล่ะน่า”
“หิวหรือเปล่า” เขาเอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงเอื้ออาทร
“หิวสิทำไมจะไม่หิว วันนี้คุณกลับบ้านผิดเวลานะ ว่าแต่ซื้ออะไรกลับมาทานคะ อย่าบอกนะว่าข้าวต้ม”
อติรุจไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขายิ้มให้เธอพร้อมกับเดินถือถุงอาหารเข้าไปในครัว ทรรศิกาและนับดาวเดินตามไปติดๆ
“กินข้าวต้มทั้งวันจนหน้าฉันจะเละเหมือนข้าวต้มอยู่แล้ว” หญิงสาวตั้งใจบ่นออกมาดัง ๆ เพื่อให้เขาได้ยิน
อติรุจหันกลับมาจ้องหน้าเธอพร้อมรอยยิ้ม เขาเอื้อมมือไปลูบไล้ใบหน้าของทรรศิกาด้วยความอ่อนโยน
“หน้าสวยหวานของคุณห่างไกลจากคำนั้นมากนัก พาเพื่อนคุณออกไปนั่งรอที่โต๊ะอาหารก่อน เดี๋ยวผมจะยกของกินออกไปให้”
“คุณได้อ่านข้อความในไลน์ที่ฉันส่งไปให้คุณหรือเปล่า”
“งานผมยุ่งทั้งวันก็เลยไม่มีเวลาอ่านข้อความของคุณ”
“ใช่สิ ฉันมันไม่ใช่คนสำคัญ คุณก็เลยไม่จำเป็นต้องใส่ใจ”
“ไหนคุณบอกว่าหิวไง มาถ่วงเวลาผมแบบนี้แล้วเมื่อไรเราจะได้ทาน ก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลาแสนอร่อยเจ้าที่คุณชอบ”
“ถ้าอย่างนั้นก็จัดมาให้ไวเลย ฉันหิวจะแย่อยู่แล้ว ดาวเราไปนั่งรอข้างนอกดีกว่า ทางนี้ให้คุณหมอที่แสนดีของดาวเขาเป็นคนจัดการ” ประโยคหลังเธอหันไปพูดกับเพื่อนที่ยืนอยู่ข้างตัว พร้อมกับฉุดมือของนับดาวให้เดินตามเธอไป
หลังจากนั้นไม่นานทั้งสามคนก็นั่งทานอาหารมื้อค่ำเมนูง่าย ๆ ที่อติรุจซื้อติดมือกลับมาอย่างเอร็ดอร่อย
“เฮ้อ! อิ่มจังตังค์อยู่ครบ มันดีตรงนี้แหละ”
“ไม่น่าเชื่อเลยว่าเดี๋ยวนี้เทย่าจะชอบทานอาหารข้างทาง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เห็นชอบทานอาหารแต่ในร้านหรู ๆ”
“นั่นมันเมื่อก่อน เทย่าเพิ่งจะรู้ว่าอาหารข้างทางบางเจ้ารสชาติดีกว่าอาหารตามร้านดังซะอีก นอกจากจะอร่อยแล้วราคายังถูกอีกด้วย อย่างก๋วยเตี๋ยวลูกชิ้นปลาเจ้านี้อร่อยเด็ด ทานเท่าไรก็ไม่เบื่อ”
นับดาวเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของเพื่อน ใครจะเชื่อว่าคนอย่างทรรศิกาจะสามารถปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิต แบบคุณหนูไฮโซมาเป็นคุณหนูติดดินอย่างนี้ได้ในช่วงระยะเวลาสั้น ๆ คงต้องขอบคุณบุรุษที่นั่งอยู่ตรงหน้า เพราะเขาสอนให้เพื่อนของเธอเปลี่ยนมุมมองความคิด ผ่านประสบการณ์และวิธีการดำเนินชีวิตของเขาได้อย่างน่าประหลาด
หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จอติรุจก็อาสาขับรถไปส่งนับดาวที่บ้าน เพราะเห็นว่าดึกแล้วถ้าปล่อยหญิงสาวกลับบ้านเพียงลำพังก็อาจจะไม่ปลอดภัย ซึ่งทรรศิกาก็เห็นด้วยกับความคิดนี้ ทำให้นับดาวไม่อาจที่จะปฏิเสธความหวังดีของเขาได้
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
แอคเคาท์(ลับ) ของท่านประธาน NC 25++
ลานิรินน์161.8K viewsคุณเฟิง คุณผู้หญิงอยากหย่ากับคุณตั้งนานแล้ว
อวินจงมี่1.2M viewsงานแต่งสายฟ้าแลบ：สามีลึกลับเป็นมหาเศษรฐี！
หลั่วหลิ่วหยิง65.3K viewsยั่วรักท่านประธาน
ชะนีติดมันส์66.5K viewsคุณนายเซี่ยท้องแล้ว คุณชายลู่ยังไม่มูฟออน
ฤดูร้อนที่สดใส84 viewsชั่วคราวหรือค้างคืนตลอดไป | ONE MORE NIGHT
อยู่ในตะเกียงแก้ว3.3K viewsบ้านนอกคอกรัก
มนัชชนก47 viewsคิวปิดสะกิดรัก
ศรีปุรัม มณีปุรัม16 views
