LOGINShare
บทที่ 95
publish date:
2026-09-18 00:06:10ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติจนย่างเข้าสู่วันที่สามซึ่งตรงกับวันหยุด แก้วได้กลับมาทำงานอีกครั้งหลังจากหายป่วย ทรรศิกาสังเกตเห็นแก้วแอบมองเธอและอติรุจอยู่หลายครั้ง แต่เมื่อเธอหันกลับไปมองแก้วก็มักจะหลบสายตา
“อยากจะพูดอะไรก็พูดมาสิแก้ว เธอมีปัญหาอะไร ทำไมถึงเอาแต่จ้องมองฉันกับหมอรุจ” ทรรศิกาเอ่ยถาม
คำพูดของหญิงสาวทำให้อติรุจวางหนังสือในมือแล้วหันไปจ้องมองแก้ว
“มีปัญหาอะไรหรือเปล่าแก้ว” เขาถามด้วยน้ำเสียงเอื้ออาทร แววตาของเขายามที่มองแก้วนั้นแลดูอ่อนโยน
นางสาวแก้วมีสีหน้าครุ่นคิด ก่อนจะเดินมาหยุดยืนตรงหน้าสองหนุ่มสาว และตัดสินใจที่จะพูดเรื่องราวบางอย่างให้ทั้งคู่รับรู้
“แก้วได้ยินข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับคุณหมอและคุณเทย่า”
“ข่าวลือ!” ทรรศิกาทวนคำ และสังหรณ์ใจว่าคงจะไม่ใช่เรื่องดี
“ใช่ค่ะ”
“ไหนลองเล่าให้ฉันฟังซิว่าเธอไปได้ยินข่าวลืออะไรมา”
“คนที่ตลาดเขาซุบซิบกันว่าคุณเทย่าเป็นเมียของหมอรุจค่ะ บางคนพูดถึงขนาดว่าคุณเทย่าเป็นเมียเก็บของหมอรุจเลยนะคะ”
“เมียเก็บ! แน่ใจนะแก้วว่าเธอไม่ได้ฟังผิด”
“แน่ใจสิคะคุณเทย่า แถวบ้านแก้วหรือแม้แต่ที่ตลาดก็พูดกันถึงแต่เรื่องนี้ ทุกคนต่างก็คิดว่าคุณเทย่ากับหมอรุจเป็นผัวเมียกันจริง ๆ”
“อย่าให้รู้นะว่าใครเป็นคนปล่อยข่าวลือบ้า ๆ พวกนี้ แม่จะจัดการซะให้เข็ด คราวหน้าจะได้ไม่กล้าปากดีเอาเรื่องไม่จริงไปพูดอีก แล้วทำไมเธอถึงไม่อธิบายให้พวกเขาเข้าใจล่ะแก้วว่าความจริงมันเป็นยังไง” ประโยคสุดท้ายหญิงสาวหันไปเล่นงานคนที่นำข่าวมาบอก
“แก้วเองก็ไม่แน่ใจเหมือนกันก็เลยไม่กล้าพูดจาส่งเดช”
“อย่าบอกนะว่าเธอก็เชื่อข่าวลือพวกนั้นด้วย”
“ตอนแรกแก้วก็ไม่เชื่อ แต่พวกเขายืนยันหนักแน่นว่ามีคนได้ยินคำพูดจากปากของหมอรุจว่าคุณเทย่าเป็นเมียของหมอ”
“บ้า...บ้าที่สุด...มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง” ทรรศิกาพูดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว
“แก้วมีงานอะไรที่ต้องทำก็ไปทำเถอะ เดี๋ยวฉันจะคุยเรื่องนี้กับคุณเทย่าเอง” นายแพทย์หนุ่มเอ่ยหลังจากนั่งฟังอยู่นาน
“แก้วขอตัวก่อนนะคะ”
“คุณไปเผลอพูดอะไรที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดไปหรือเปล่า ทำไมเขาถึงเอาเรื่องของเราไปลือแบบนั้น” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงคาดคั้นเมื่ออยู่ด้วยกันตามลำพัง
“ที่จริงผมเองก็เคยได้ยินข่าวลือเหล่านี้มาบ้างเหมือนกัน”
“แล้วทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน”
“เพราะผมไม่อยากให้คุณไม่สบายใจ และผมคิดว่าถ้าเราไม่พูดเดี๋ยวพวกเขาก็เลิกสนใจกันไปเอง แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่เป็นเช่นนั้น”
“แล้วเราจะยุติข่าวลือบ้า ๆ พวกนี้ได้ยังไง”
“ในเมื่อผมเป็นคนทำให้คุณเสื่อมเสียชื่อเสียงผมก็จะรับผิดชอบ”
“ทำไมคุณถึงพูดจาแปลก ๆ มันไม่ใช่ความผิดของคุณซะหน่อย”
“ผมเป็นต้นเหตุของเรื่องนั้น คุณจำวันที่เราไปหาคุณยายที่บ้านสวนได้ไหม”
“จำได้”
“ขากลับตอนที่คุณหลับมันมีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น”
อติรุจเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในค่ำคืนนั้นให้ทรรศิกาฟัง หญิงสาวถึงกับอึ้งไปเมื่อฟังจบ
“ทำไมคุณต้องบอกพวกเขาแบบนั้น”
“เพราะผมต้องการที่จะปกป้องคุณ ถ้าพวกเรารู้ว่าคุณเป็นภรรยาผม บางทีเขาอาจจะไม่กล้าลงมือ”
“คุณคิดมากเกินไปหรือเปล่า”
“ผมยอมรับว่าผมคิดมากไป แต่พวกเขาดูมีพิรุธ และสถานการณ์ตอนนั้นก็ไม่น่าไว้ใจ ส่วนคุณเองก็กำลังไม่สบาย ผมก็เลยต้องพูดออกไปแบบนั้น และผมก็เพิ่งจะมารู้ทีหลังว่ามันไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิด สังหรณ์ใจอยู่เหมือนกันว่าจะเกิดเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับเรื่องนี้”
“คงจะไม่มีอะไรหรอกค่ะ เดี๋ยวพวกเขาก็ลืมกันไปเอง”
“คุณจะให้ผมทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ได้หรอกนะเทย่า เพราะข่าวซุบซิบพวกนั้นมันสร้างความเสื่อมเสียชื่อเสียงให้คุณเพราะคุณเป็นฝ่ายหญิง คุณอาจจะยังไม่รู้ว่าข่าวมันแพร่กระจายมาถึงที่นี่ เพราะคุณไม่สบายอยู่แต่ในบ้านหลายวัน”
“เราไปอธิบายให้พวกเขาเข้าใจดีไหม”
“คุณว่าพวกเขาจะเชื่อคำพูดของเราหรือ ผมว่าเขาเชื่อในสิ่งที่พวกเขาเห็นมากกว่า”
“แล้วถ้าอย่างนั้นจะให้ทำยังไงถึงจะยุติข่าวบ้า ๆ เหล่านี้ได้”
“ก็อย่างที่ผมบอกไปตั้งแต่ต้น ในเมื่อผมทำให้ชื่อเสียงของคุณต้องมัวหมองผมก็จะรับผิดชอบ”
“รับผิดชอบยังไง!”
“ผมจะจดทะเบียนสมรสกับคุณ”
“หา!! คุณต้องเพี้ยนไปแล้วแน่ ๆ ถึงได้พูดออกมาแบบนี้”
“นี่เป็นวิธีเดียวนะเทย่าที่จะทำให้ผมรักษาชื่อเสียงของคุณไว้ได้”
“คุณจะจดทะเบียนสมรสกับฉัน ถามฉันหรือยังว่าฉันอยากจดทะเบียนสมรสกับคุณไหม เรื่องแบบนี้ไม่ใช่เรื่องที่คุณจะตัดสินใจได้โดยลำพังนะ”
“หรือว่าคุณมีวิธีอื่นที่ดีไปกว่าวิธีนี้”
“ไม่มี แต่ฉันคิดว่าเดี๋ยวพวกเขาก็หยุดลือกันไปเอง”
“แต่คุณเป็นฝ่ายเสียหายนะเทย่า”
“ในเมื่อฉันไม่เดือดร้อนแล้วคุณจะเดือดร้อนอะไร”
“เพราะเรื่องของเรามันจะมีผลกระทบต่อความสัมพันธ์ของสองตระกูล คุณเข้าใจไหมเทย่าเรื่องนี้มันอาจจะสร้างรอยร้าวระหว่างคุณย่าของคุณและคุณยายของผม พวกท่านจะมองหน้ากันไม่ติด คุณอยากให้เรื่องของเราทำลายความสัมพันธ์ที่มีมาช้านานของพวกท่านอย่างนั้นหรือ”
Latest chapter
กุศโลบายรัก บทที่ 129
อติรุจปัดป้องพลางหัวเราะพลาง กว่าจะสามารถรวบร่างเล็กบางของภรรยาตัวแสบเข้ามาในอ้อมกอดได้ “ผมเปล่า...” เขาปฏิเสธเสียงกลั้นหัวเราะ “ผมแค่ขำ” “ขำอะไรคะ” เธอถามอย่างนึกสงสัยจริง ๆ “ก็ขำว่าเมียผมหึงได้แม้กระทั่งหนังสือ” เขาตอบ และทิ้งตัวลงนอน พร้อมดึงร่างเล็กของภรรยามาเกยอยู่บนอก “ไม่ได้หึงซะหน่อย” เธอปฏิเสธเสียงเข้ม แต่นวลแก้มแดงเรื่อ อติรุจเขี่ยจมูกรั้นเบา ๆ อย่างนึกเอ็นดู “งั้นเทย่าของผมเรียกว่าอะไร” “เขาเรียกว่า...รำคาญใจต่างหาก” คนตัวเล็กยังปากแข็งไม่ยอมรับให้เสียฟอร์มว่าเธอหึงเขาจริง ๆ แถมยังหึงหนังสือวิชาการพวกนั้นด้วย “เทย่า...เทย่า...เทย่า” อติรุจเรียกอย่างนึกเอ็นดู ทรรศิกาขมวดคิ้วยุ่งนึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงเรียกชื่อเธอไม่หยุด “เรียกอยู่ได้ จะพูดอะไรก็พูดสิคะ” อติรุจยิ้ม ชะโงกไปจุมพิตริมฝีปากอิ่มแรงอย่างนึกหมั่นไส้ “ทำไมถึงได้น่ารักขนาดนี้” คราวนี้คนที่ถูกชมยิ้มหวาน ดวงตาคู่งามเป็นประกายวาววับ สะบัดผมไปด้านหลังเบา ๆ อย่างมั่นใจตัวเอง
กุศโลบายรัก บทที่ 128
เมื่อวันสำคัญของอติรุจและทรรศิกามาถึง สองหนุ่มสาวถูกปลุกให้ลุกขึ้นมาแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมตั้งแต่เช้ามืด เพื่อจะได้เริ่มพิธีทางศาสนาในตอนเช้า ในงานนี้จะมีแต่แขกระดับวีไอพีและญาติผู้ใหญ่คนสำคัญของทั้งสองฝ่ายเท่านั้นที่ได้เข้ามาร่วมเป็นสักขีพยาน หลังจากนั้นทั้งคู่มีเวลาพักเล็กน้อยก่อนจะต้องเริ่มเปลี่ยนเครื่องแต่งตัว และแต่งหน้าทำผมกันอีกครั้ง สำหรับเจ้าบ่าวใช้เวลาไม่นานเท่าไรก็จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย แต่สำหรับเจ้าสาวนั้นต้องใช้เวลาในการแต่งตัว แต่งหน้า ทำผมกันนานนับชั่วโมงกว่าจะเสร็จ เมื่อจัดการทุกอย่างเรียบร้อยทรรศิกาก็ถูกปล่อยให้นั่งพักอยู่เพียงลำพัง ในขณะนั้นเองที่นับดาวเดินเข้ามาภายในห้องของโรงแรมซึ่งใช้เป็นห้องแต่งตัว “รู้ตัวไหมว่าเทย่าเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในค่ำคืนนี้ และก็เป็นเจ้าสาวที่โชคดีที่สุดที่ได้แต่งงานกับเจ้าบ่าวที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมอย่างหมอรุจ ดาวขออวยพรให้เทย่าและหมอรุจมีความสุขมาก ๆ และมีเจ้าตัวเล็กไว ๆ” “ผมเห็นด้วยกับความคิดของคุณดาวครับ คุณเทย่าสวยมากจริง ๆ ยิ่งอยู่ในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ด้วยแล้วย
กุศโลบายรัก บทที่ 127
หลังจากการแจกรางวัลอันทรงคุณค่าผ่านพ้นไป อติรุจและทรรศิกาได้ถอดหน้ากากเพชรออก เพื่อให้ทีมงานนำไปโชว์ก่อนที่จะนำกลับมาประมูล และคุณหญิงก็เดินมาหยุดยืนตรงกลางระหว่างสองหนุ่มสาว เพื่อเอ่ยขอบคุณแขกที่มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “ขอขอบคุณแขกผู้มีเกียรติทุกท่านที่สละเวลามาร่วมงานฉลองครบรอบห้าสิบปีของเรา หวังว่าทุกท่านจะพึงพอใจกับดีไซน์ของเครื่องประดับสุดหรูที่เรานำเสนอ และดิฉันขอถือโอกาสนี้แนะนำทรรศิกา เขมะสิริกุล ในฐานะผู้บริหารรุ่นใหม่ที่จะสานต่อสตาร์ไดมอนด์ให้มั่นคงต่อไปในอนาคตค่ะ” ทรรศิการู้สึกตกใจที่จู่ ๆ คุณย่าก็ประกาศให้เธอ เป็นผู้บริหารรุ่นต่อไปของสตาร์ไดมอนด์อย่างเป็นทางการต่อหน้าทุกคน นั่นหมายถึงคุณย่ายอมรับในความสามารถของเธอ “เราเปิดโอกาสให้ผู้บริหารรุ่นใหม่ได้กล่าวอะไรหน่อยดีไหมคะ” “เทย่าสัญญาว่าจะทุ่มเทแรงกายแรงใจ เพื่อทำหน้าที่บริหารสตาร์ไดมอนด์อย่างดีที่สุดให้สมกับที่คุณย่าไว้วางใจค่ะ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ” “แขกผู้มีเกียรติท่านใดสนใจหน้ากากเพชรคู่นี้ก็ร่วมประมูลกับเราได้นะคะ เราจะนำเงินรายได้จากการประมูลไปบริ
กุศโลบายรัก บทที่ 126
“เฮ้อ! ในที่สุดเรื่องราวก็จบลงไปได้ด้วยดี หวังว่าคงไม่มีเรื่องทำนองนี้มาทำให้รุจกับเทย่าต้องผิดใจกันอีกนะคะ” “ไม่มีแน่นอนครับแม่ ครั้งเดียวก็เกินพอ นี่ขนาดผมระวังตัวแล้วนะยังพลาดจนได้ เทย่าถึงขนาดขอหย่าขาดจากผมเลย บอกตรงๆ เข็ดจนตาย” “พูดแล้วต้องทำให้ได้อย่างที่พูดนะคะ” ทรรศิกาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนอยู่แล้ว ผมมันเป็นพวกรักเดียวใจเดียวเหมือนพ่อ จริงไหมครับคุณพ่อ” อติรุจหันไปหาแนวร่วม “จริง!” อติเทพช่วยยืนยันด้วยน้ำเสียงหนักแน่น “รจหาฤกษ์แต่งงานให้รุจกับเทย่าได้แล้วนะคะน้าทิพย์ อีกสี่เดือนข้างหน้าค่ะ หวังว่าจะไม่กระชั้นชิดเกินไปนะคะ” “ช้าไปหรือเปล่าครับแม่ ผมเป็นคนใจร้อนอยากจะแต่งงานกับเทย่าซะวันนี้หรือพรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำครับ” “มากไปพ่อคุณ” รสสุคนธ์เอ่ยปรามหลานชายตัวดี “เห็นใจกันหน่อยสิครับคุณยาย นอนคนเดียวมันเปล่าเปลี่ยวหัวใจ” ที่พูดเช่นนี้เพราะคุณย่าของทรรศิกาต้องการให้หลานสาวกลับไปอยู่กับตนเองจนกว่าจะเข้าพิธีแต่งงาน “แล้วที่ผ่านมาทำไมถึงนอนคนเดียวได้คะ เทย่าไม่เห็นว่
กุศโลบายรัก บทที่ 125
สายวันต่อมาอดุลย์ได้นำตัวอัญชิสาเดินทางมาเยี่ยมอติรุจที่โรงพยาบาล เพื่อต้องการมาเคลียร์เรื่องที่บุตรสาวของเขาได้ก่อไว้ เมื่อเปิดประตูเข้าไปภายในห้องก็พบว่าอติรุจมิได้อยู่ตามลำพัง แต่มีพ่อ แม่ ป้า และยายของเขา รวมถึงทรรศิกาและคุณหญิงทิพย์มณีอยู่ภายในห้องนั้นด้วย อดุลย์ทักทายทุกคนก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็น “อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตาแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน เราจะได้เคลียร์กันให้จบไปทีเดียวเลย” อัญชิสาทำความเคารพผู้ใหญ่ก่อนจะตวัดสายตาขุ่นเคืองมองไปที่ทรรศิกา เพราะยังรับไม่ได้ที่อีกฝ่ายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้ชายที่เธอหลงรัก “ผมต้องขอโทษทุกคนด้วยนะครับ ที่ลูกสาวของผมมาก่อเรื่องเดือดร้อน และทำให้วุ่นวายกันไปหมด” อดุลย์เอ่ยขอโทษทุกคนจากใจก่อนจะหันไปจ้องหน้าบุตรสาว “อัญต้องกราบขอโทษคุณลุง คุณป้า และพี่รุจด้วยนะคะ” อัญชิสาไม่ยอมเอ่ยชื่อทรรศิกาซึ่งถือเป็นมารศัตรูหัวใจคนสำคัญของตนเอง เพราะทำใจไม่ได้จริงๆ ที่ต้องเป็นฝ่ายพ่ายแพ้แล้วยังจะต้องมาเอ่ยปากขอโทษอีก “เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นเป็นความเข้าใจผิดค่ะ ที่จริงแล้วอั
กุศโลบายรัก บทที่ 124
ในค่ำวันนั้นเอง ทรรศิกาขออยู่เฝ้าดูอาการของอติรุจที่โรงพยาบาล ทั้งที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามพูดทัดทาน เพราะเห็นว่าหญิงสาวเพิ่งจะหายจากอาการบาดเจ็บ แต่ทรรศิกาก็ยังยืนยันคำเดิม ทำให้ทุกคนต้องยอมทำตามความต้องการของเธอ หญิงสาวนั่งเฝ้าอยู่ข้างเตียงอติรุจจนเผลอหลับไปโดยไม่รู้ตัว หลังจากนั้นไม่นานอติรุจก็เริ่มรู้สึกตัว เขาลืมตามองไปรอบๆ ก่อนจะมาหยุดอยู่ที่ร่างบอบบางคุ้นตาที่นั่งฟุบหลับอยู่ข้างตัว รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย เขาเอื้อมมือไปลูบไล้แก้มนวลใสเรื่อยมาจนถึงริมฝีปากบางสีกุหลาบ สัมผัสที่อ่อนโยนของเขาปลุกทรรศิกาขึ้นจากนิทรา “คุณรู้สึกตัวแล้ว” เธอเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น ทรรศิกาเข้าไปช่วยประคองให้อีกฝ่ายลุกขึ้นนั่ง จากนั้นก็ทรุดตัวลงนั่งข้างตัวเขา อติรุจยิ้มอย่างอ่อนโยนเมื่อเห็นแววตาที่ฉายชัดถึงความห่วงใยของทรรศิกา น้ำตาของหญิงสาวไหลอาบแก้มนวลใสอีกครั้ง “ยกโทษให้เทย่านะคะ เพราะเทย่าคุณถึงต้องเจ็บตัวแบบนี้” “ร้องไห้ทำไม ผมไม่ได้เป็นอะไรมากสักหน่อย อีกอย่างมันก็ไม่ใช่ความผิดของคุณหรอกนะเทย่า”
You May Also Like
เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี63.5K viewsเศรษฐีสาวขอเอาคืน
เกาลัดไม่หวาน81.4K viewsถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)68.9K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้268.2K viewsร่านราคะ
ขนมหวาน9 viewsเด็กเลี้ยงของแทนคุณ
Melyssa340 viewsDaddy แด๊ดดี้ร้อนรัก
กาสะลอง164 viewsหย่าร้อยรอยทราย
สายลมละเมอ81 views
