ログインเสียงฝีเท้าหลายคู่ ดังกึกก้องอยู่กลางป่า กลุ่มชายฉกรรจ์ชุดดำกำลังไล่ล่าคนเจ็บไปทางด้านหนึ่งของผาสูง
พวกเขาใช้เวลาเกือบทั้งคืนจากถนนร้างผู้คนด้านนอก จนเป้าหมายกัดฟันเฮือกสุดท้ายหนีรอดเข้ามาถึงที่นี่
"ไปดักมันทางนู้นกลุ่มหนึ่ง ฉันอยากจะรู้นัก ว่าถ้ามันไม่มีปีก มันจะหนีไปไหนได้อีก"
เสียงหญิงสาวในชุดสีแดงเพลิงออกคำสั่ง
ไม่นานคนเจ็บก็ถูกต้อนจนมุม
เขาทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ปากถ่มพ่นลิ่มเลือดออกมา ราวกับรู้แล้วว่าชะตากรรมของเขา คงจะจบลงในวันนี้
"พวกแกนี่มันสุดยอดจริง ๆ ทำได้ทุกอย่างเพียงเพราะต้องการอำนาจพวกนี้เนี่ยนะ"
เขาเงยหน้ามองกลุ่มศัตรูทีละคน ก่อนจะหยุดอยู่ที่ใบหน้าหญิงสาวคนนั้นแล้วแค่นยิ้มด้วยความสมเพชเวทนา
"พวกแก...ไม่มีทางสมหวังหรอก"
เสียงฟ้าร้องคำรามดังก้องไปทั่วผืนป่า เพียงชั่วพริบตาเดียวฝนก็เทกระหน่ำลงมา
การต่อสู้อันแสนดุเดือดเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง
จนกระทั่งฟ้าใกล้รุ่งสาง..
รถตู้สีดำมาจอดอยู่ที่ชายป่าพร้อมพาร่างผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นรถไปในสภาพหมดสติ ไม่นานก็มีชายชุดดำอีกหลายสิบคนทยอยตามออกมา ก่อนที่ทั้งบริเวณจะกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง โดยที่มาร่างไร้วิญญาณของ กันต์ธี นอนจมกองเลือดอยู่ที่พื้นโคลนตม
จากผู้นำตระกูล สิงหอนันต์ ที่ใคร ๆ ต่างเกรงกลัว บัดนี้มีสภาพไม่ต่างจากสุนัขข้างถนน ที่รอใครสักคนพาทำพิธีส่งดวงวิญญาณให้เป็นครั้งสุดท้าย
หลังจากวันนี้ สีของท้องฟ้าคงไม่มีวันเหมือนเดิมอีกแล้ว...
1 สัปดาห์ต่อมาหลังจากการตายของกันต์ธี
Black Kingdom องค์กรมาเฟียใต้ดินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ได้ทำการ ประกาศตำแหน่งผู้นำสูงสุดคนใหม่ ซึ่งเธอก็คือ เฌอลินล์ วิหคไพลิน ทายาทเพียงคนเดียวของวิหคไพลิน ที่นับว่าเป็นผู้หญิงคนแรกขององค์กร ที่ได้รับตำแหน่งสูงขนาดนี้
ทว่าผลงานของเธอล้วนแต่เป็นที่ประจักษ์ จึงไม่มีใครกล้าขัดขวาง ทุกคนล้วนได้ยินชื่อเสียงเรื่องความเด็ดขาด และ โหดเหี้ยมของเธอมานาน ซึ่งในวันดี ๆ แบบนี้ คงไม่มีใครอยากท้าทายอำนาจของผู้นำสูงสุดคนใหม่แน่นอน
เว้นเสียแต่ว่าในมุมหนึ่งที่ไร้คนสนใจ
ชายในร่างสูงกำลังยืนสูบบุหรี่ สายตาจับจ้องมองเธอด้วยความโกรธแค้น ไม่ใช่เพราะเธอไม่เหมาะสมกับตำแหน่ง และไม่ใช่อิจฉาริษยาในสิ่งที่เธอได้รับ แต่เพราะเธอคือคนที่ทำให้น้องชายที่เขารักมากที่สุดต้องตาย
"ไม่ว่าจะต้องแลกกับอะไร พี่จะเป็นคนทวงคืนทุกอย่างให้แกเอง..แกหลับให้สบายนะ อีกไม่นานพี่จะส่งไอ้พวกสารเลวลงไปชดใช้กรรมที่พวกมันทำ"
บริษัท วิหคไพลิน กรุ๊ปหลังเสร็จจากประชุมใหญ่ เฌอลินล์ จึงกลับมายังห้องทำงานของตัวเองเพื่อสะสางงานที่คั่งค้างอยู่ให้เสร็จ"นายหญิงคะ คุณการันต์มาขอพบค่ะ บอกว่าจะมาคุยเรื่องโครงการ"พัดชาเดินมารายงานกับเจ้านาย จึงบุคคลที่นัดหมายเข้ามากะทันหัน"อืม ให้เขาเข้ามาได้"ผู้ติดต่อรีบสาวเท้าเข้ามาทันที ที่ได้รับคำอนุญาต ในมือถือแฟ้มสีดำ พร้อมด้วยเอกสารอีกหลายแผ่น ด้วยคราวนี้ตั้งใจว่าจะมาจัดการเรื่องงานจริง ๆ "นี่เป็นรูปแบบตัวอาคาร รวมถึงรายละเอียดพื้นที่ ภายในคาสิโนที่จะทำการเริ่มก่อสร้างครับ"การันต์วางแฟ้มลงตรงหน้าประธานสาว"พวกห้องพิเศษ ฉันแนะนำให้คุณเพิ่มพวกระบบความปลอดภัยลงไปนะ เพราะส่วนใหญ่คนที่จะมาเลือกใช้บริการห้องพวกนี้ คงเป็นคนมีชื่อเสียง ตำแหน่งและต้องการความเป็นส่วนตัวมาก ๆ ฉะนั้นจุดนี้ต้องปลอดภัยมากกว่าส่วนอื่น ๆ "เฌอลินล์แนะนำ"ครับ เดี๋ยวผมให้คนลองติดต่อผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ดูอีกที""อืม จริงซิ ฉันจำได้ว่าพื้นที่ข้าง ๆ ตอนไปสำรวจมันเป็นบ่อน้ำเล็ก ๆ ใช่ไหม""ใช่ครับ"การันต์นั่งมองท่าทางจริงจังของอีกฝ่ายอย่างลืมตัว ก่อนจะลอบถอนหายใจเบา ๆ เมื่อเสียงของเธอช่วยเรียกสติให้กลับคืนมา"
โรงพยาบาลหลังจากที่เฌอลินล์รู้ข่าวเรื่องที่นิธิถูกลอบทำร้าย วันรุ่งขึ้นเธอจึงรุดมาเยี่ยมเขาแต่เช้า"เป็นยังไงบ้างคะ"กระเช้าผลไม้ถูกนำไปวางไว้ที่เคาน์เตอร์สำหรับจัดเก็บอาหารที่ญาตินำมาเยี่ยมผู้ป่วยคนเจ็บนอนอยู่บนเตียงสีขาว ใบหน้าที่ร่องรอยฟกช้ำ ตามลำตัวมีบาดแผลกระจายอยู่หลายแห่ง สำหรับนายหญิงขององค์กรใต้ดิน การเห็นคนบาดเจ็บเธอย่อมไม่รู้สึกอะไร แต่เพราะผู้ชายตรงหน้าเปรียบเสมือนเพื่อนคนหนึ่ง จึงทำให้เธออดเป็นห่วงไม่ได้ "ปลอดภัยดีแล้วครับ โชคดีที่คุณรันต์ผ่านไปตรงนั้น เลยช่วยพาผมมาส่งโรงพยาบาล""คุณรันต์..หมายถึงการันต์เหรอคะ"นิธิพยักหน้า"แล้วเขาไปอยู่ที่นั่นได้ยังไง"เฌอลินล์ถามต่อ ในใจรู้สึกกังวลขึ้นมา กลัวว่าสาเหตุของการบาดเจ็บครั้งนี้ อาจมีต้นเรื่องมาจากตัวเธอเอง"ผมไม่ทราบเหมือนกัน แต่ว่าเขาเหมือนจะรู้เรื่องที่คุณเฌอเอาไฟล์วงจรปิดส่งมาให้ทางบริษัทของผมกู้ข้อมูลด้วยนะ""หมายความว่ายังไงเหรอคะ""เมื่อหลายวันก่อนมีคนของสิงหอนันต์มาว่าจ้างให้บริษัทผมกู้ไฟล์กล้องวงจรปิด ตอนผมตรวจสอบเบื้องต้น ผมเลยรู้ว่ามันเป็นงานตัวเดียวกันกับที่คุณเฌอจ้างผม"หญิงสาวหยุดชะงักไปครู่หนึ่ง ในใจหวาดหว
เมื่อรู้ว่าภาพจากกล้องวงจรปิดคงหมดโอกาสกู้คืน การันต์จึงเปลี่ยนเป้าหมาย มาทุ่มเทให้กับโครงการคาสิโนแทน เพราะอย่างน้อย หากงานนี้สำเร็จ ข้อตกลงที่คุยกับเฌอลินล์เอาไว้ บวกกับพวกผู้อาวุโสที่ยังคงกังขาในความสามารถของเขา คงพอเปลี่ยนแปลงอะไรได้บ้าง ถึงตอนนั้น อำนาจในมือ และความมั่นคงที่เพิ่มเข้ามา คงพอจัดการผู้นำสูงสุดคนนี้ให้สั่นคลอนได้บ้าง"วันนี้เธอไปไหนมาบ้าง"ทายาทสิงหอนันต์ นั่งอยู่ในห้องทำงานที่บริษัท สายตาเหม่อมองออกไปที่ท้องฟ้าด้านนอก นี่คงเป็นหนึ่งนาทีอันมีค่าของเขาที่พอได้รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาบ้าง"อยู่ร้านกาแฟเกือบทั้งวันครับ ส่วนตอนบ่ายเข้ามาประชุมที่บริษัท ช่วงเย็นคิดว่าคงไปงานเลี้ยงบวกเอสทีอาร์ แน่ ๆ เพราะเป็นพันธมิตรทางธุรกิจกับทางคุณเฌอมานาน""ไม่ใช่บริษัทในความดูแลขององค์กร..""ครับ อันที่จริงเขาส่งบัตรเชิญมาให้นายใหญ่เหมือนกัน แต่นายใหญ่บอกว่าถ้าเป็นงานแบบนี้ให้ทิ้งทันที ผมเลยไม่ได้แจ้ง"การันต์เงียบไปครู่หนึ่ง แล้วหันไปคว้าเสื้อคลุมบนพนักเก้าอี้ขึ้นมาสวม"ผมเปลี่ยนใจแล้ว เราไปเปิดหูเปิดตากันสักหน่อยดีกว่า เผื่อว่าจะมีอะไรน่าสนใจบ้าง"แม้จะงุนงงเล็กน้อย แต่ภูผาเลือกที่จะเ
วิหคไพลิน กรุ๊ป (Vihokphailin Group) คือหนึ่งในอาณาจักรธุรกิจวัสดุก่อสร้างที่เก่าแก่ และทรงอิทธิพลที่สุดของประเทศ ครอบคลุมตั้งแต่เหมืองหิน โรงงานปูนซีเมนต์ โรงงานเหล็ก คอนกรีตสำเร็จรูป กระจก อะลูมิเนียม สุขภัณฑ์ ไปจนถึงเครือข่ายขนส่งและศูนย์กระจายสินค้าวงการอสังหาริมทรัพย์ต่างรู้กันดีว่า หากโครงการใดใช้วัสดุจาก วิหคไพลิน กรุ๊ป แทบไม่ต้องกังวลเรื่องคุณภาพ เพราะชื่อของตระกูลเปรียบเสมือนตราประทับแห่งมาตรฐานที่สั่งสมมาหลายสิบปีภายใต้การบริหารงานของเฌอลินล์ วิหคไพลิน ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูล ในวันที่ผู้ถือหุ้น มองว่าเธอเป็นเพียงเด็กผู้หญิงอายุ 17 ที่ไม่มีวันแบกความรับผิดชอบมูลค่ามหาศาลนี้เอาไว้ได้ ทว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา เด็กสาวที่เคยถูกสบประมาท กลับทำให้ธุรกิจเติบโตอย่างต่อเนื่อง ขยายฐานการผลิต เพิ่มกำลังส่งออก และพาบริษัทก้าวเข้าสู่ตลาดต่างประเทศได้อย่าไม่น่าเชื่อและด้วยความสามารถขอเธอ จึงไม่มีข้อกังขาใด ๆ กับการเป็นผู้ร่วมชิงตำแหน่งผู้นำสูงสุดขององค์กรใต้ดินแบล็ก คิงดอม ซึ่งสุดท้ายแล้ว เธอได้มันมาครบอครอง"นายหญิงคะ คุณรันต์มาขอพบค่ะ"พัดชา แจ้งธุระเร่งด่วนให้กับเจ้านายของเธอได
กล่องพัสดุสีน้ำตาลถูกส่งไปยังบ้านมงคลสกุล 'ขวัญข้าว' หัวหน้าแม่บ้านเป็นคนนำมาส่งต่อให้กับอันดา ซึ่งกำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ภายในห้องทำงาน"ใครส่งมา" หญิงสาวเอ่ยถามเสียงเรียบ"ไม่ทราบค่ะ ตอนเช้าคนงานออกไปทำความสะอาดก็เจอถูกวางเอาไว้แล้ว ระบุหน้ากล่องถึงคุณหนู""อืมขอบใจ ถ้าไม่มีอะไรก็ไปทำงานต่อได้เลยนะ ว่าแต่พ่อกับแม่ใหญ่ยังไม่กลับอีกเหรอ""ยังค่ะ เห็นบอกว่าน่าจะพักอยู่ที่นั่นอีกสักพัก ไม่มีกำหนดแน่นอน"เธอเพียงขานรับรู้เบา ๆ และไม่คิดจะถามอะไรกลับไป สำหรับคนบ้านนี้ เธอเป็นเหมือนหุ่นยนต์ไขลาน ที่ไม่เคยมีใครสนใจ สร้างทุกอย่างด้วยตัวเอง แต่ก็เหมือนถมหินลงทะเล ที่ชาตินี้คงไม่มีวันเต็ม เพียง เพราะเกิดมามีสถานะเป็นลูกสาวนอกสมรสของ 'อรรณพ' หากไม่ใช่เพราะ'ดารัณ' ไม่สามารถมีลูกได้ ป่านนี้เธอคงกลายเป็นเด็กกำพร้าที่เติบโตมาในสถานสงเคราะห์สักแห่งใคร ๆ ต่างบอกว่าเธอโชคดี ที่ได้มาอยู่ในครอบครัวที่มีทั้งอำนาจ และ ชื่อเสียงอย่าง 'มงคลสกุล' แต่สำหรับเธอมันคือความกดดัน และ อึดอัด ที่รู้ว่าสุดท้ายแล้ว คนพวกนั้น ก็มองว่าเธอไร้ค่าอยู่ดี"กล้องวงจรปิดหน้าบ้านก็จับไม่ได้ว่าเป็นใครเอามาวาง อยากรู้นัก ว่าม
หลังงานศพของเจนภพผ่านไป ทั้งการันต์ และ เฌอลินล์ ต่างยังคงตามสืบหาคนร้ายกันอย่างไม่ลดละ "ได้ไฟล์กล้องวงจรปิดของสุสานมาแล้วใช่ไหม"นายหญิงของแบล็ก คิงดอม เอ่ยถาม เธอมองดูเอกสารบนโต๊ะ พร้อมด้วยแฟลชไดร์ฟ อันเป็นข้อมูลสำคัญ ที่ลูกน้องนำมาส่งมอบให้"ค่ะ""ทางนั้นไม่รู้ตัวใช่ไหม""ไม่ค่ะ คนของเราเก็บงานเรียบร้อยดี คุณรันไม่มีทางรู้ว่าเราแอบเอาข้อมูลมาอย่างแน่นอน แต่ไฟล์ข้างในเสียหายทั้งหมด ฉันไม่แปลกใจที่คุณรันจะมองว่านายหญิงเป็นคนฆ่า เพราะมันมีแค่ภาพของนายหญิงอยู่ที่สุสานในคืนเกิดเหตุ"พัดชารายงานทุกอย่างไปตามความจริง หลักฐานเพียงน้อยนิดที่มี ชี้มายังเจ้านายของเธอ แม้จะไม่ชัดเจน แต่เฌอลินล์เป็นเพียงคนเดียว ที่ไม่มีพยานมายืนยันในช่วงเวลาเกิดเหตุ หากไม่ใช่เพราะเธอเป็นคนดูต้นทางให้เจ้านายในคืนนั้น เธอเองคงเชื่ออย่างที่การันต์พูดไปแล้ว "เดี๋ยวฉันลองหาคนที่สามารถกู้ไฟล์พวกนี้เอง เธอตามเรื่องต่อไปแล้วกัน คืบหน้ายังไงก็มารายงานฉัน""ค่ะนายหญิง"หลังจากจัดการเรื่องส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย เฌอลินล์ จึงเดินทางไปยังร้านกาแฟ "พี่เฌอ มาแล้วเหรอคะ ให้ทายว่าวันนี้ใครมาเป็นลูกค้ารายแรกของร้านเรา"พราว







