EP.26

เวลา 21.30 น.

ตอนนี้ฉันกับพี่เหมันต์​ได้มาถึงโกดังแล้ว มันเป็นโกดังเก็บของขนาดใหญ่​เลยแหละ มีของหลายอย่างมากๆอ่ะ ฉันได้ไปเดินดูพี่เหมันต์​ทำงานด้วยแหละ ตั้งแต่​ฉันมาถึงพี่เหมันต์​กับลูกน้องก็ช่วยกันเช็คอาวุธ​และสินค้าอย่างอื่นไม่หยุดเลย เห็นว่ามีนัดส่งของให้ลูกค้ารายใหญ่

"พี่เหมันต์​มีอะไรให้หนูช่วยไหมค่ะ เห็นเช็คสินค้ากันไม่หยุดเลย เหนื่อย​ไหมค่ะ" ฉันเห็นพวกพี่เขาก้มๆเงยๆกันไม่หยุดเลย คงปวดหลัง​น่าดู

"หนู​ไม่ต้องช่วยอะไรพี่หรอกครับ แค่นั่งสวยๆเป็น​กำลังใจ​ให้พี่อยู่​ตรงนั้นก็พอครับ" ผมชี้นิ้วไปที่ห้องส่วนตัวของผมในโกดัง ซึ่งมันมีโซฟาให้นั่งเล่นอยู่ในนั้น ผมอยากให้เธอไปนั่งอยู่ในนั้นมากกว่า​ เพราะจะให้เธอมายืนเฝ้าผมทำงานก็คงไม่ได้ช่วยอะไร ให้น้องไปนั่งเล่นนอนเล่นในนั้นดีที่สุด

"ก็ได้ค่ะ แล้วมีน้ำให้หนูกินบ้างไหมค่ะ หนูหิวน้ำจัง" ฉันรู้สึกคอแห้งๆนิดหน่อย ตั้งแต่​ออกจากคอนโดยังไม่ได้​กินน้ำสักแอะ

"มีอยู่ในตู้เย็น​ครับ หนู​เปิดกินได้เลย"

"งั้นหนูไปแล้วนะค่ะ เดี๋ยวหนูไปนั่งเป็นกำลังใจให้พี่ก็แล้วกันนะค่ะ จุ๊ป" ฉันก้มไปจุ๊ปแก้มพี่เหมันต์​ก่อนจะเดินหนีไปห้องส่วนตัวของพี่เขา เหมันต์​ก็ได้แต่กระตุก​ยิ้มด้วยความชอบใจ น้องชอบทำตัว​น่ารัก​กับผมจังว่ะ

"อื้อหือ!! ทำไมตรงนี้มดมันเยอะจังว่ะ สงสัยมันหวานเกินไปว่ะ มึงว่าไหมไอ้มาร์ช​" เจมส์​เห็นเจ้านายกระตุกยิ้มมุมปากด้วยความพอใจเขาจึงอดแซวขึ้นมาไม่ได้

"เออจริง หึหึ!!" มาร์ชได้แต่ร่วมวงไปกับเจมส์​ด้วย

"พวกมึงสองตัวหยุดคุยกันได้แล้ว รีบเช็คของซะก่อนที่ลูกค้าจะมาถึง" เหมันต์​ได้ยินลูกน้องเอ่ยแซวตัวเอง ก็เลยได้แต่เขินๆจึงพูดดุลูกน้องเพื่อกลบเกลื่อน​ความเขินอาย

"คร้าบบ/คร้าบบ" สองคนจึงได้แต่มองหน้ากันพร้อมยิ้มกริ่ม พวกเขาดูออกหรอกว่าเจ้านายกำลัง​เขินอยู่อ่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า

ฉันที่เดินเข้ามาในห้องส่วนตัว​ของพี่เหมันต์​แล้ว ก็ได้เดินไปเปิดตู้เย็นด้วยความคอแห้ง จนเห็นเครื่อง​ดื่มในตู้หลายอย่างเลย มีแต่เครื่องดื่มราคาแพงๆทั้งนั้น งั้นฉันขอกินหน่อยแล้วกันนะจะได้หายคอแห้ง คิก คิก ฉันจึงหยิบไวน์ออกมา 2 ขวดพร้อมแก้ว 1 ใบ ก่อนจะเดินกลับมานั่งเล่นที่โซฟาพร้อมนั่งจิบไวน์​อย่างสบายใจ

"อืม ฟินสุดๆ" อึก อึก

ก่อนจะมาเปิดซีรี่ย์​ดูไปพลางๆ พร้อมนั่งจิบไวน์ไปทีละนิด จนไม่นานก็หมดขวดแรกไป

"อ่า ชื่นใจสุดๆ" แล้วก็ตามมาด้วยขวดที่สองที่เปิดออก ตอนนี้ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองเริ่มเมาขึ้นมาแล้วสิ แต่ก็ยังไหวอยู่ ฉันจึงรินไวน์​ต่ออย่างคนติดลม จนสุดท้ายไวน์ขวดที่สองก็หมดไปตามระเบียบ พร้อมฉันเหมือนกันที่สติสัมปชัญญะ​กำลังจะหายไป แต่ฉันก็ยังไม่ยอมสลบไปตอนนี้หรอกนะ ต้องรอพี่เหมันต์​กลับมาก่อนถึงจะสลบได้ ฉันนั่งรอไม่นานก็เห็นพี่เหมันต์​เปิดประตูเข้ามา

เหมันต์​

ผมกับลูกน้องช่วยกันเช็คสินค้าเสร็จ​ทันคุณคริสมารับของพอดี ที่ผมพากันเช็คกันละเอียดขนาดนี้เพื่อไม่ให้มีอะไรผิดพลาด​ ผมต้องการ​ให้สินค้ามีมาตรฐานและมีประสิทธิภาพ​มากที่สุดเพื่อผลที่ดีในอนาคตของผมเอง อีกหน่อยก็ต้องมีลูกค้าเพิ่มเข้ามาเรื่อยๆผมเชื่ออย่างนั้นนะ ตอนนี้ผมก็ส่งของขึ้นรถให้ลูกค้าหมดแล้ว เงินก็ได้มาแล้ว สงสัยผมคงได้เวลาพาน้องพลอย​กลับคอนโด​แล้วล่ะ ผมปล่อยน้องอยู่ในห้องนั้นมาสักพักแล้ว ไม่รู้​ป่านนี้​เป็น​ยังไง​บ้าง​ หรือจะหลับไปแล้วหรือยัง ผมไปหาน้องพลอยดีกว่าตอนนี้

แกร้ก!!​ ผมเปิดประตู​เข้าไปในห้อง ผมก็หัวจะปวดขึ้นมาเลย ตอนนี้ผมเห็นน้องนั่งเมาแอ๋อยู่บนโซฟา สติก็แทบจะไม่มี ไหนน้องบอกหิวน้ำไงว่ะ แล้วไปกินไวน์​ทำไมว่ะเนี่ย โอ้ย!!ตายกู ผมจะทำยังไง​กับเด็กดื้อคนนี้ดีว่ะเนี่ย น่าหมั่นไส้​ชิปหาย รอให้หายเมาก่อนเถอะ ผมจะคิดบัญชี​กับเธอให้เข็ด เห้อ!!

"ไอ้เจมส์! ไอ้มาร์ช! พวกมึงมานี่ดิ" ผมตะโกนเรียกลูกน้องสองคนเสียงดังลั่นโกดังเลย

"ครับนาย!/ครับนาย!" ลูกน้องคนสนิทสองคนได้ยินเจ้านายเรียกก็รีบวิ่งหน้าตั้งมาหาเจ้านายเลย เจ้านายเขาเป็นไรขึ้นมาอีกว่ะ เมื่อกี้นี้​ยังดีๆอยู่เลย หรือมีใครทำอะไรให้นายไม่พอใจว่ะ

"ไอ้เจมส์​มึงมาขับรถให้กู กูจะพาน้องพลอย​กลับคอนโด ส่วนมึงไอ้มาร์ช​เอาเงินพวกนี้ไปที่บ่อน" ผมสั่งงานเสร็จ​สรรพก็แยกย้ายกันไป

"ครับนาย/ครับนาย" พวกเขาก็คิดว่าอะไร เมียเมานี่เองถึงได้ฉุนเฉียวขนาดนี้​ หึหึ!!

"อื้มม พี่เหมันต์​อย่าทำหน้างอแบบน้านสิค้าา ม่ายหล่อเลยน้าา" เสียงคนเมาดังเข้ามาในประสาทหู พร้อมสายตาเยิ้มๆที่มองมาก็รู้ว่าเมามาก

"แล้วใครทำให้พี่หน้างอได้ขนาดนี้ล่ะครับ ไม่ใช่หนูหรอ บอกพี่จะมากินน้ำ แต่ที่พี่เห็นอยู่ น้ำไม่มีสักขวดเลยนะครับ มีแต่ไวน์สองขวดเนี่ย ไม่รู้​หนูกินเข้าไปได้ยังไง ภาพไม่ตัดตอนนี้ก็บุญแค่ไหนแล้วครับ ไวน์ยี่ห้อ​นี้แอลกอฮอล์​แรงมากนะครับ" ผมไม่รู้จะทำยังไงกับเธอดีเลยว่ะ ดื้อเหลือเกินเมียตัวแสบของผมเนี่ย

"อื้อ พี่เหมันต์​อย่าดุสิค้าา หนูเมาจนจะหายเมาแล้วน้าา อย่าโกรธ​เลยน้าสุดหล่อ" คนเมาพยายามเข้ามาออดอ้อน​เหมันต์​ เหมันต์​เห็น​น้องเดินโซเซ​เข้ามาหาจึงได้จังหวะ​อุ้มเธอกลับคอนโดซะเลย

ระหว่าง​อยู่​บนรถน้องพลอยก็พยายามเข้ามาออดอ้อนผมไม่หยุด มานั่งตักผมบ้าง ซบอกผมบ้าง แล้วอะไรต่อมิิอะไรต่างๆนานา ผมไม่จับน้องกดบนรถก็ดีแค่ไหนแล้ว เห็น​ว่าพึ่งหายป่วยมาใหม่ๆหรอกนะ แต่ก็ไม่แน่ รอให้น้องหายสร่างเมาก่อนเถอะ ผมจับเธอลงโทษ​แน่ คืนนี้ถือว่ารอดไปล่ะกัน ตอนนี้น้องเมาจนสลบเหมือด​ไปแล้ว คงด้วยความง่วงครอบงำ​ด้วยล่ะมั้งน้องถึงได้หมดฤทธิ์​เสียที

ณ คอนโดเหมันต์​

ตอนนี้ผมก็มาถึงที่คอนโดแล้ว มาถึงผมก็อุ้มน้องเดินขึ้นมาข้างบนเลย น้องก็นอนหลับ​ปุ๋ย​ตั้งแต่​อยู่​บนรถจนมาถึงห้องนอน น้ำท่าคงไม่ต้องอาบน้ำแล้วแหละ แต่เช็ดตัวให้น้องหน่อยก็ดี กันน้องเหนียวตัวแล้วจะนอนไม่สบาย ผมจึงหยิบผ้าชุ่มน้ำใส่กาละมังมาเช็ดตัวให้น้องเหมือนเดิม​ ก่อนที่ตัวเองจะไปเข้าห้องน้ำแล้วอาบน้ำมานอนบนเตียงข้างๆน้อง พร้อมดึงเธอเข้ามาไว้ในอ้อมกอดเหมือนทุกวัน ก่อนที่จะหลับไปด้วยความเหนื่อย​ล้า