EP.6

"น้องพลอยเงียบทำไมล่ะครับ เขินพี่หรอ แก้มแดงเชียว" น้องเขินผมจนแก้มแดงไปหมด น่ารักสุดๆ

"บ้า! ป่าวเขินซะหน่อยค่ะ" ทั้งที่เขินจริงๆก็เถอะ พี่เหมันต์อ่ะ หึยยย

"งั้นพี่ขอจีบหนูเลยแล้วกันนะครับ หนูอนุญาตให้พี่จีบได้ไหมครับ" ผมจึงยิ้มอ่อนๆให้เธอ เราสองคนมองตากันอยู่อย่างนั้นนานนับนาที

"ได้ไหมครับ" ผมจึงคะยั้นคะยอเอาคำตอบจากเธอ

"ก็ได้ค่ะ" หึยยย เขิน ฉันพูดอะไรไม่ออกแล้วเนี่ย ฉันจะมีแฟนแล้วใช่ไหม แถมแฟนฉันยังจะหล่ออย่างกับพระเอกหนังอีกต่างหาก คิก คิก

"งั้นพี่ขอโทรศัพท์หนูหน่อยได้ไหมครับ" ผมแบมือขอโทรศัพท์จากเธอเพื่อเอามาเพิ่มช่องทางการติดต่อกันให้หมด

"ค่ะ" ฉันจึงยื่นโทรศัพท์ให้พี่เขาทันที ไม่รู้เค้าจะเอาไปทำไร ก่อนที่จะเห็นพี่เค้ากดโทรศัพท์ฉันเข้าแอปนั้นออกแอปหนึ่งจนครบทุกช่องทางการติดต่อแล้ว คงเพิ่มช่องทางการติดต่อของตัวเองสินะ

"พี่เพิ่มเบอร์ ไลน์ เฟส ของพี่ให้หนูแล้วนะครับ มีอะไรทักหาพี่ได้เลยนะครับ" ผมจัดกรเพิ่มช่องทางติดต่อให้เธอ ก่อนจะยื่นกลับไปให้น้องเหมือนเดิม

"ค่ะ" ฉันจึงกดโทรศัพท์ของตัวเองดู ก่อนที่จะเข้าเฟสเข้าไลน์ดูโปรไฟล์ของพี่เขา รูปโปรไฟล์เขาหล่อมาก หล่อระเบิดระเบ้อ

"รูปโปรไฟล์หนูน่ารักดีนะครับ พี่ชอบ" รูปภาพเธอมีแต่น่ารักๆ หนุ่มๆคงทักมาจีบเพียบผมว่า

"รูปพี่ก็หล่อค่ะ สาวๆพี่ต้องเยอะมากแน่ๆเลยค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าจะโสดมาถึงมือหนูได้ คิก คิก" ถือว่าเราเป็นพรหมลิขิตล่ะกันเนาะ

"ก็มีเข้ามาเยอะครับ แต่พี่ไม่สนใจ พี่รู้สึกว่ามันไม่ใช่ จนพี่มาเจอหนูนี่แหละครับ พี่ชอบหนูตั้งแต่ครั้งแรกเห็นเลยหนูรู้ตัวไหม หนูน่ารักมาก หนูตรงสเป็กพี่แทบทุกอย่าง หนูคือคนที่ใช่สำหรับพี่" ผมระบายความในใจออกมาตามตรง ผมรู้สึกกับน้องจริงๆนะ ไม่ได้พูดให้มันดูเว้อร์วัง แต่มันคือความรู้สึกของผมจริงๆ

"คิก คิก ก็หนูสวย หนูน่ารัก พี่โดนหนูตกแล้วล่ะค่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า" ฉันยิ่งฟังก็ยิ่งเขิน งุ้ยยย

"ไม่เถียงครับ" ผมเธอโดนตกจริงๆนั่นแหละ งั้นจะมาติดแง่กอยู่กับเธอแบบนี้ได้ยังไง

"ปากหวานจังเลยนะค่ะ ปากหวานกับสาวๆทุกคนไหมค่ะเนี่ย" ฉันเลยยั่งเชิงพี่เขาสักนิด เพื่อไปหยอดสาวๆที่อื่นไว้จริงๆ

"ไม่ครับ แค่เฉพาะกับหนู" ผมไม่มีเวลาไปสนใจปากหวานกับสาวที่ไหนหรอก แค่กับคนตรงหน้าเท่านั้นแหละ

"ก็ดีค่ะ หนูหวง หนูเป็นคนขี้หวงมากเลยนะค่ะ บอกก่อน คิก คิก ยิ่งหล่อๆยิ่งต้องหวงค่ะ" ฉันจึงยิ้มทะเล้นตอบกลับพี่เขาไป ฉันเป็นคนขี้หึง ขี้หวงสุดๆไปเลยแหละ

"ครับ พี่ก็เหมือนกัน พี่เป็นคนขี้หวงมากๆ เตรียมรับมือพี่ให้ดีนะครับ" ผมก็เป็นคนขี้หวงมากๆคนหนึ่งเลยแหละ ยิ่งของสำคัญยิ่งต้องหวง

"พี่ก็เช่นกันค่ะ" เตรียมรับมือกับหนูให้ดีๆนะค่ะพี่

"งั้นเราเริ่มกินกันเถอะค่ะ หนูหิวมากๆเลยค่ะตอนนี้ ระวังหนูจับพี่กินลงท้องไปนะค่ะ คิก คิก" อาหารทยอยมาเสิร์ฟแล้ว ฉันเลยหยอดเขาไปสักนิด คิก คิก

"ถ้ากินได้ก็กินไปสิครับ" ถ้าน้องอยากกินผม ผมก็ไม่ติดนะ แต่จะกินไหวรึป่าวเถอะ หึหึ

"พี่อย่าท้าหนูนะค่ะ หนูเอาจริงนะ" ถ้าฉันกินพี่เขาจริงๆจะเป็นยังไงนะ คริ คริ

"ถ้ากล้าก็ลองดูครับ" ผมตอบน้องด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ถ้ากล้ากินผมก็จะยอมให้น้องกินเลย

"ชิ พี่อ่ะ" ดูพี่เขาทำหน้าสิ ดูเจ้าเล่ห์จังนะ

"หึหึ" สุดท้ายน้องก็ไม่กล้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า เราสองคนจึงพากันนั่งกินกันไป หยอกล้อกันไปแบบฟิวส์เป็นแฟนกันแล้วเลย แต่แบบนี้ก็ดีผมชอบ เรานั่งกินด้วยกันจนอาหารบนโต๊ะหมด ไม่น่าเชื่อว่าเราสองคนจะกินกันหมด

"นี่เป็นฝีมือเราสองคนจริงๆใช่ไหมครับ ปกติพี่ไม่เคยกินอาหารเยอะขนาดนี้เลยนะครับเนี่ย นี่มื้อแรกเลย เราสิตัวนิดเดียวแต่ทำไมกินได้เยอะจัง" ผมตะลึ่งกับจานอาหารที่มันว่างป่าวอยู่ตรงหน้าผมมาก วันนี้ผมกินได้เยอะจริงๆ น้องก็เช่นกัน

"คิก คิก เห็นหนูน่ารักแบบนี้ แต่หนูก็สายกินนะค่ะ" ฉันจึงยิ้มน่ารักๆให้พี่เขาดู

"แล้วหนูไม่กลัวอ้วนหรอครับ กินเยอะๆระวังอ้วนนะ" กินเยอะขนาดนี้เอาไปไว้ตรงไหนว่ะ ตัวนิดเดียว ใหญ่แต่นม

"ไม่กลัวค่ะ หนูกินเยอะแบบนี้มาตั้งนานแล้วค่ะ แต่ไม่เห็นจะอ้วนขึ้นเลยอ่ะ" ฉันกินแบบนี้ประจำ แต่ไม่เห็นทีท่าว่าฉันจะอ้วนขึ้นเลย แต่มันก็ดีสำหรับฉันแล้วแหละจะได้ไม่เหนื่อยออกกำลังกาย

"หึหึ ก็ดีแล้วครับ" ไม่อ้วนก็ดี กำลังพอดีเลย

"ทำไมหรอค่ะ พี่กลัวเลี้ยงหนูไม่ไหวหรอค่ะ คิก คิก หนูช่วยทำงานหาเงินได้นะค่ะ" ฉันจึงเอ่ยแซวพี่เค้าขำๆ ฉันไม่ให้พี่เค้าหาเงินเลี้ยงฉันหรอก

"ป่าวครับ พี่เลี้ยงหนูได้สบายอยู่แล้ว เลี้ยงทั้งชีวิตยังได้เลยครับ" แค่นี้ทำไมจะไม่ไหว ผมรวยซะขนาดนี้ ใช้ทั้งชาติยังไม่หมดเลย

"ให้มันจริงเถอะค่ะ อย่าให้ได้ยินบ่นว่าหนูกินเยอะนะค่ะ" จริงสิพี่เขารวยนี่หน่า แซวอะไรของแกเนี่ยยัยพลอย เห้อ!

"ไม่มีแน่นอนครับ พี่เลี้ยงหนูได้" ไม่มีวันได้ยินคำนั้นออกจากผมซะหรอก

"ดีค่ะ คิก คิก" แต่ถ้ามีคนเลี้ยงฉันได้แบบนี้ก็ดีนะ ไม่ต้องหาเงินให้เหนื่อย สบายเลยแหละตัวฉัน

"งั้นเราไปดูหนังกันดีกว่าครับ" ผมกับน้องกินกันจนอิ่มแล้ว ถึงเวลาออกจากร้านได้สักที

"ได้ค่ะ งั้นหนูไปจ่ายตังก่อนนะครับ พี่ไปรอหนูข้างนอกได้เลยค่ะ"

"ครับ" ผมจึงเดินออกจากร้านไปยืนรอหน้าร้าน ส่วนน้องก็เดินไปจ่ายตังแล้วเดินออกมาหาผม

"เราจะดูหนังอะไรกันดีค่ะ เอาแนวไหนดี" ฉันจึงหันไปขอความคิดเห็นของพี่เขา ก่อนจะเดินเคียงคู่กันไปที่หน้าโรงหนัง

"หนังผีไหมครับ แต่ถ้าหนูกลัวผีก็เป็นหนังตลกก็ได้" ตามจริงผมอะไรก็ได้นะ แต่ให้น้องเลือกดีกว่า เผื่อน้องไม่ชอบอะไร

"หนูขอเลือกเป็นหนังตลกนะค่ะ หนูกลัวผีนิดหน่อยค่ะ แฮร่ แฮร่ ใจไม่แข็งพออ่ะ กลัวกรี๊ดจนโรงเขาแตก แฮร่ แฮร่"

"ได้ครับ เดี๋ยวพี่เลี้ยงหนูเอง หนูรอตรงโซฟาตรงนี้นะครับ" สุกท้ายก็กลัวผี หนังตลกก็โอเคร ดีแล้วแหละที่น้องเขาบอกอ่ะ ไม่ปล่อยให้โรงหนังแตกจริงๆซะก่อนอ่ะ

"ได้ค่ะ ขอบคุณนะค่ะ" ฉันจึงเอ่ยขอบคุณพี่เขา ก่อนจะเดินไปนั่งลงที่โซฟาเพื่อรอพี่เขาไปซื้อตั๋ว พี่เขาไปไม่นานก็เดินกลับมาพร้อมน้ำและป๊อปคอร์นถังใหญ่ในมือ

"ได้แล้วครับ เราเข้าโรงหนังกันเถอะ"

"ค่ะ" เราสองคนจึงเข้าไปนั่งดูหนังด้วยกันจนหนังจบเรื่อง ก่อนที่พี่เขาจะไปส่งฉันกลับที่คอนโดในภายหลัง