LOGINหลังจากที่พี่เค้ามาส่งฉันที่คอนโดก็เกือบจะ 4 โมงเย็นแล้ว วันนี้ฉันรู้สึกมีความสุขจัง อีกหน่อยฉันก็จะมีแฟนเหมือนคนอื่นๆแล้วใช่ไหม คิก คิก ว่าแล้วก็ไลน์หายัยเพื่อนตัวดีสองคนสักหน่อยดีกว่า ป่านนี้แล้วคงตื่นแล้วแหละ
Lne : สามสาวสุดสวย
พลอยแพร : พวกแกตื่นกันรึยัง?
น้ำใส : ตื่นแล้วจ้ะ ฉันขอโทษด้วยนะแกที่ไม่ได้ไปเที่ยวห้างเป็นเพื่อนแกวันนี้อ่ะ
พลอยแพร : จ้ะ ไม่เป็นไรหรอก วันนี้มีคนมาเดินเป็นเพื่อนแล้วแหละ คิก คิก
ชมพู : หืมม เดี๋ยวนี้แกแอบซุกผู้ชายไว้หรอจ้ะ ถึงมีคนไปเดินเป็นเพื่อนอ่ะ
พลอยแพร : ป่าว ฉันเจอโดยบังเอิญต่างหาก
น้ำใส : ชักอยากเห็นหน้าหนุ่มยัยพลอยแล้วสิ จะหล่อบาดใจขนาดไหนกันนะ เพื่อนสาวของเราถึงไม่ปฎิเสธเขาได้ 😁
พลอยแพร : พอแกสองคนรู้จัก
น้ำใส : ใครอ่ะ?
ชมพู : ใครหรอ?
พลอยแพร : ไม่บอก ฮ่า ฮ่า ฮ่า ปล่อยให้พวกแกอยากรู้ต่อไปเถอะ 😝
น้ำใส : เดี๋ยวนี้แกหัดมีความลับกับเพื่อนหรอห่ะ!! แกบอกฉันมาเดี๋ยวนี้นะยัยพลอย 😡
ชมพู : นั่นดิ เราสามคนไม่เคยมีความลับต่อกันนะ แกจะทำแบบนี้ไม่ได้ ฉันไม่โอเคร 😡
พลอยแพร : โอ๋ๆๆ ใจเย็นนะสาว ฉันบอกพวกแกก็ได้ ชิ
ชมพู : .................
น้ำใส : ?
พลอยแพร : พี่เหมันต์
น้ำใส : โอ๊ะโอ เดี๋ยวนี้เพื่อนเราไม่ธรรมดานะเนี่ย แอบคุยกับหนุ่มหล่อเพื่อนแฟนฉันด้วย ก็อย่างว่าอ่ะเนาะ ก็คนมันชอบอ่ะ คิก คิก
ชมพู : นั่นดิยัยน้ำใส เดี๋ยวนี้เราตามเพื่อนเราไม่ทันแล้วนะเนี่ย
พลอยแพร : พวกแกอย่าล้อฉันเซ่ ฉันกับพี่เขาเจอกันโดยบังเอิญต่างหากล่ะ ไม่ได้ไปแอบนัดเจอกันสักหน่อย
น้ำใส : อ้อหรอจ้ะสาว แล้วมีอะไรที่ยังไม่บอกพวกฉันอีกไหมจ้ะ ฉันรู้สึกเหมือนมันมีอะไรอีกนะ พูดมาจ้ะ
พลอยแพร : พวกแกอ่ะ พูดอย่างกับตาเห็นเลยนะย่ะ 😙
ชมพู : พวกฉันมีเซ้นต์ย่ะ ไหนเล่ามา อย่ามาเปลี่ยนเรื่อง
พลอยแพร : พวกแกอ่ะ ก็ไม่มีอะไรมากหรอก แค่พี่เขาขอจีบฉันเองอ่ะ คิก คิก😝
น้ำใส : กรี๊ดดดดดดดดด นี่หรอที่ไม่มีอะไรของแก ฉันว่ามันไม่ใช่แล้วมั้งแก แกจะมีแฟนแล้วนะ
ชมพู : อร้ายยยย เพื่อนฉันจะขายออกอีกคนแล้วหรอเนี่ย ดีใจกับแกด้วยนะที่พี่เขาชอบแกอ่ะ
พลอยแพร : พวกแกดีใจกว่าตัวฉันอีกมั้งเนี่ย ฉันทั้งสาวทั้งสวยขนาดนี้ ขายออกอยู่แล้วย่ะ ฉันแค่ไม่เอาเองต่างหาก
น้ำใส : จ้าาา รู้ว่าสวย แต่ผู้ชายที่ดีๆแล้วเพอร์เฟคขนาดนี้ไม่ได้หาได้ง่ายๆนะจ้ะสาว ทั้งหล่อ ทั้งรวย แกโชคดีมากนะที่พี่เขาชอบแกอ่ะ
ชมพู : นั่นสิยัยพลอย เดี๋ยวนี้ผู้ชายดีๆหายากมากนะสาว บางคนเห็นหน้าตาดีๆแต่สันดานแย่ก็มีเยอะนะแก
พลอยแพร : จ้ะๆฉันเข้าใจพวกแกล่ะ
น้ำใส : แล้วยังไงต่อจ้ะ
พลอยแพร : ก็ไม่ยังไงอ่ะ ฉันกับพี่เขาเลยไปกินชาบูด้วยกัน แล้วก็ดูหนังด้วยกันก็แค่นั้นเอง
ชมพู : ว้าว! เพื่อนเราออกเดตกับผู้ชายแล้วจ้าาา คงจะฟินน่าดูเลยมั้งแก คิก คิก
พลอยแพร : ก็ฟินนะ อยู่ๆก็มีหนุ่มหล่อมาจีบทั้งที ไม่ฟินได้ไง ฮ่า อ่า ฮ่า
น้ำใส : หึยย! หมั่นไส้
ชมพู : มากๆอีกเสียง
พลอยแพร : พวกแกอ่ะ 😙
น้ำใส : แกก็ดูๆพี่เขาไปนะ ในสายตาฉันฉันว่าพี่เค้าก็ดีอ่ะ แต่เรื่องแบบนี้เราก็ต้องดูกันยาวๆถึงพี่เขาจะเป็นเพื่อนแฟนฉันก็เถอะ
ชมพู : อันนี้ฉันเห็นด้วย แกก็อย่าพึ่งปล่อยตัวปล่อยใจให้เค้าล่ะ เข้าใจไหมแก
พลอยแพร : จ้ะๆคุณแม่ทั้งสอง ลูกสาวคนนี้เข้าใจแล้วค่ะ
น้ำใส : ดีมาก
ชมพู : เยี่ยม
พลอยแพร : งั้นแค่นี้ก่อนนะแก ฉันไปอาบน้ำนอนดูซีรี่ย์ก่อน เหนียวตัว
น้ำใส : Okay
ชมพู : Ok
หลังจากที่ฉันคุยกับเพื่อนในไลน์เสร็จ ตอนนี้ก็มืดค่ำแล้วฉันเลยลุกไปอาบน้ำดีกว่า เหนียวตัวสุดๆ ฉันจะได้มานอนดูซีรี่ย์ยาวๆไปเลย กำลังฟินเลยตอนล่าสุดจันทราอัสดง
เหมันต์
หลังจากผมไปส่งน้องที่คอนโดเสร็จ ผมก็กลับคอนโดมาอาบน้ำนอน วันนี้ผมรู้สึกมีความสุขแบบแปลกๆคงเป็นเรื่องที่ผมจะมีแฟนล่ะมั้ง ก็เธอเป็นคนแรกหนิที่ผมเอ่ยว่าจะจีบเธอ ก่อนหน้านี้ผมเคยสนใจใครที่ไหนกัน ก็อย่างว่าแหละก็คนมันไม่ใช่อ่ะ
ไลน์....ไลน์......
Line : มาร์ค
มาร์ค : เห้ย!! วันนี้เข้ามาเที่ยวผับกูไหมว่ะ กูอยู่ผับที่เอกมัยเนี่ย
เหมันต์ : กูขี้เกียจ กูอาบน้ำจะนอนแล้ว
มาร์ค : คนอย่างมึงเนี่ยนะจะนอนตอนนี้ กูเห็นมึงนอนไม่เที่ยงคืนก็ตี 1 แทบทุกวัน มึงอย่ามาพูด
เหมันต์ : มึงพูดอย่างกับอยู่กับกูทุก 24 ชั่วโมงเลยมั้งไอ้สัส
มาร์ค : ถึงไม่อยู่กับมึง กูก็รู้ก็แล้วกันแหละ สรุปจะมาไหม
เหมันต์ : ไม่!!!!!
มาร์ค : ไอ้สัสสส
หลังจากที่ผมคุยกับไอ้มาร์คเสร็จ ผมก็ไลน์ไปหาน้องพลอยสักหน่อยดีกว่า ไม่รู้ตอนนี้ทำอะไรอยู่ยัยตัวเล็กของผม
Line : น้องพลอย (เมียในอนาคต)
เหมันต์ : น้องพลอยทำอะไรอยู่ครับ
พลอยแพร : ดูซีรี่ย์อยู่ค่ะ
เหมันต์ : คิดถึงนะครับ
พลอยแพร : หืมม พี่เหมันต์เว้อร์จัง เราพึ่งแยกกันไม่กี่ชั่วโมงเองนะค่ะ คิดถึงหนูแล้วหรอค่ะ
เหมันต์ : คิดถึงสิครับ ยิ่งไม่อยู่ด้วยกันพี่ยิ่งต้องคิดถึง
พลอยแพร : ปากหวานจังเลยนะค่ะ
เหมันต์ : แค่เฉพาะกับหนูเท่านั้นแหละครับ คนอื่นก็คุยตามมารยาท
พลอยแพร : ค่าาา สงสัยคุยกับสาวเยอะสิท่า ก็คงตอบเป็นมารยาทด้วยใช่ไหมค่ะ
เหมันต์ : หึ! หึงพี่แล้วหรอครับ
พลอยแพร : ป่าวค่ะ แค่ถามเฉยๆ
เหมันต์ : อ้าวหรอครับ คิดว่าหึงพี่ซะอีก เสียใจจัง
พลอยแพร : หืมม ใจน้อยจังเลยนะค่ะ
เหมันต์ : นิดนึงครับ แต่พี่ไม่ได้ตอบใครหรอกครับ พี่คุยแค่กับหนูนี่แหละ
พลอยแพร : งั้นพี่ก็บล็อกไปสิค่ะ
เหมันต์ : งั้นหนูก็มาทำเองสิครับ พี่คงบล็อกไม่ไหว
พลอยแพร : ชิชิ น่าหมั่นไส้จังเลยนะค่ะคนหล่อเนี่ย
เหมันต์ : ธรรมดาไหมครับ หึหึ
พลอยแพร : นั่นสิค่ะ ขนาดหนูยังมีผู้ชายทักเข้ามาจีบไม่ขาดสายเลยค่ะ
เหมันต์ : บล็อกพวกมันให้หมดครับ
พลอยแพร : มาบล็อกเองสิค่ะ ให้หนูบล็อกเอง หนูก็คงบล็อกไม่ไหวเหมือนกัน
เหมันต์ : นี่หนูเอาคืนพี่หรอครับเนี่ย แสบจริงๆเลยนะครับ
พลอยแพร : ไม่รู้สิค่ะ
เหมันต์ : โอเครครับ งั้นพี่จะบล็อกของพี่ให้หมด หนูก็บล็อกของหนูให้หมด โอเครไหมครับ
พลอยแพร : ก็ได้ค่ะ
เหมันต์ : ดีมากครับ
พลอยแพร : พี่ก็อย่าลืมทำของตัวเองด้วยนะค่ะ ไม่งั้นหนูก็จะไม่ทำเหมือนกัน
เหมันต์ : ครับๆ
"หืมม ขนาดยังไม่ได้เป็นแฟนกันนะเนี่ย แสบจริงๆ อย่าให้ถึงทีพี่บ้างนะ จะเอาให้จมเตียงเลย"
ตอนนี้ฉันใช้สมาธิอย่างมากในการยิงปืน วันนี้ฉันต้องทำได้ ฉันต้องได้เงินไปเล่นในบ่อน ว่าแต่คิดไปคิดมาทำไมเหมือนฉันเป็นนักเล่นผีพนันเลยว่ะ แต่เอาเถอะได้เล่นแค่วันนี้วันเดียวเอง ไม่ได้เล่นทุกวันเสียหน่อย แต่ก่อนจะคิดไปไกล แกยิงเป้าให้โดนก่อนเถอะยัยพลอย ฉันจึงรวบรวมสมาธิใหม่พร้อมยิงรวดเดียวจบเลยปัง! ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!"ฉันว่าฉันเล็งเป้าดีแล้วนะ หวังว่าจะเข้าเป้าทั้งหมดนะ สาธุ" พลอยจึงได้ยกมือขึ้นมาสวดภาวนาให้ตัวเองยิงเข้าเป้าทั้งหมดเสียเถอะ จะได้จบๆเสียที เหนื่อยจะแย่แล้วนะ"เอากล้องส่องทางไกลมาดูดิ กูจะดูเอง" ผมดูจากสายตาเปล่าๆผมว่าน้องยิงเข้าเป้านะ แต่ไม่รู้ไอ้อำนาจตายหรือยัง ขอผมใช้กล้องส่องดูชัดๆก่อนเถอะ ถ้าไม่ตายผมจะเป็นคนซ้ำให้มันเอง ตอนนี้กล้องอยู่ในมือผมแล้ว ผมจึงยกกล้องส่องดูมันทันที ปรากฏว่ามันยังไม่ตาย สงสัยมันรอผมฆ่ามันจริงๆสินะ ส่วนน้องยิงเข้าเป้าไหมก็เข้านะ แต่ไม่โดนจุดสำคัญที่อยากให้มันโดน แต่ก็เอาเถอะ ได้แค่นี้ก็ถือว่าดีมากแล้ว"งั้นพี่ขอยิงบ้างนะครับ แล้วพี่จะบอกหนูว่า หนูยิงโดนครบเป้าไหม" ผมจึงหยิบปืนขึ้นมาเล็งก่อนจะลั่นไกลใส่หัวของไอ้อำนาจจังๆปัง! ปัง! ปัง! ตอนน
หลังจากพวกเรากินไก่เคเอฟซีเสร็จ ฉันกับพี่เหมันต์ก็ได้ขอตัวกลับก่อนเพราะเรามีนัดสอนกันยิงปืน โดยตอนนี้พี่เหมันต์กำลังขับรถไปที่ที่หนึ่งอยู่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน ฉันว่าฉันถามพี่เขาดีกว่าอ่ะจะได้หายสงสัย"พี่เหมันต์ค่ะ พี่กำลังจะพาหนูไปที่ไหนหรอค่ะ" ฉันมองดูถนนและเส้นทางที่ไม่คุ้นชิน จึงได้รู้สึกแปลกๆ"บ่อนคาสิโนของพี่เองครับ พี่จะพาหนูไปฝึกยิงปืนที่นั่น" ผมให้ลูกน้องจัดเตรียมสถานที่ไว้ให้เรียบร้อยแล้ว จัดไว้ให้น้องโดยเฉพาะเลยแหละ"ทำไมต้องไปฝึกที่คาสิโนด้วยล่ะค่ะ ทำไมพี่ไม่พาหนูไปฝึกที่สนามยิงปืน" ทำไมพี่เขาถึงจะพาฉันไปที่นั่นอ่ะ มันต้องมีอะไรแน่ๆเลย"ที่คาสิโนพี่ก็มีสนามยิงปืนนี่ครับ จะไปฝึกที่อื่นทำไมล่ะ" ช่างสงสัยจริงๆนะยัยตัวเล็ก"อ๋อ แล้วก็ไม่บอกตั้งแต่ทีแรกนะค่ะ" มันคงไม่มีไรหรอกมั้ง ฉันคงคิดมากไปเองนั่นแหละ ช่างเถอะ"ก็หนูไม่ได้ถามพี่ก่อนนี่ครับ""เดี๋ยวนี้พี่ยอกย้อนหนูเก่งจังเลยนะค่ะ""ป่าวนี่ครับ พี่ก็ปกตินะ""ชิ" ยอกย้อนฉันเก่งขนาดนี้ ปกติตรงไหน"หึ! ถ้าไม่อยากให้พี่ยอกย้อน หนูก็เอาปากหนูมาประกบไว้สิครับ" ผมจึงยักคิ้วให้เธออย่างกวนๆ"คนบ้า!! พี่พูดอะไรของพี่เ
หลังจากฉันอาบน้ำแปรงฟันเสร็จแต่งตัวแต่งหน้าแล้วเรียบร้อย ก็ได้เวลาชิมปากพี่เหมันต์แล้วสินะ คิก คิก คิดว่ายัยพลอยไม่กล้าหรอ คิดผิดจ้า ฉันจะชิมให้ปากเปื่อยเลย ว่าแต่ตอนนี้พี่เหมันต์อยู่ไหนน้าาา เดินหาสักหน่อยดีกว่า ฉันจึงเดินออกจากห้องนอนมาห้องนั่งเล่น ก็เห็นที่เหมันต์นั่งดูงานในไอแพดอยู่ งั้นขออนุญาตนั่งตักหน่อยแล้วกัน ตัวฉันเล็กๆเองไม่หนักหรอก"ฟุบ! ได้เวลาชิมแล้วค่ะ จุ๊ป จ๊วบ จ๊วบ" ฉันจึงนั่งลงที่ตักพร้อมปากประกบไปที่ปากพี่เหมันต์ แขนก็คล้องคอพี่เขาไว้กันตก ก่อนจะใช้ลิ้นเล็กๆของฉันสอดแทรกเข้าไปในโพลงปากของพี่เขา ส่วนพี่เหมันต์ก็เอาแขนมากอดไว้ที่เอวฉัน"อื้ออ อืมม จ๊วฟ จ๊วฟ" เราสองคนจึงจูบกันอยู่สักพักจนฉันผละออก เนื่องจากรู้สึกหายใจไม่ค่อยทันแล้วสิ"แฮ่ก แฮ่ก ปากพี่ก็หวานดีนะค่ะ คิก คิก" ฉันบอกเขาพร้อมยิ้มร่าอย่างน่ารักให้เขาดู"หืมม น่าหมั่นเขี้ยวจริงๆเลย ฟอด ฟอด""อื้ออ พอแล้วแก้มหนูช้ำหมดแล้ว" ฉันเอามือจับแก้มตัวเองด้วยความเขินๆ"ไม่เห็นช้ำนะ ก็ยังปกติเหมือนเดิม" แก้มแดงๆนั้นน่าหอมชิปหาย"หืมม ว่าแต่หนูน่าหมั้นเขี้ยว พี่เองก็ไม่ใช่น้อยๆนะค่ะ" พี่เหมันต์นี่ก็กวนไม่ใช
หลังจากที่เราสองคนกินอะไรเสร็จแล้วก็พากันกลับคอนโดทันที พอมาถึงห้องข้าวของเครื่องใช้ต่างๆของฉันก็มาวางอยู่ในห้องเป็นกองเลยสงสัยเก็บมาหมดเลยมั้งเนี่ย ไม่คิดจะเอาไว้ติดห้องฉันบ้างหรือไง ต้องเป็นเพราะคำสั่งของพี่เหมันต์แน่ๆถึงได้เก็บมาเรียบซะขนาดนี้ ป่านนี้ห้องฉันคงเหลือแต่ห้องแล้วแน่ๆ"หนูครับ จะจัดของเองไหมพี่จะได้ช่วย หรือจะให้แม่บ้านมาช่วยจัดให้ก็ได้นะครับ" ผมเห็นน้องยืนมองข้าวของตรงหน้ามาสักพักแล้ว ไม่รู้คิดอะไรอยู่ ไม่เห็นเก็บของอะไรเสียที"หนูจัดเองดีกว่าค่ะ หนูจะได้จำได้ พี่ไม่ต้องช่วยหรอกค่ะ แล้วจะให้หนูอยู่ห้องไหนหรอค่ะ" ฉันจึงถามหาถึงห้องพักทันที จะได้รีบๆหอบของไปเก็บ"ห้องนี้ครับ" ผมยิ้มและชี้ไปที่ห้องตัวเอง พร้อมส่งสายตายิ้มกริ่มให้เธอ"แต่.. แต่นั่นมันห้องพี่นะค่ะ" ฉันเพียงได้แต่มองและพูดอย่างแผ่วเบาออกมา"ครับห้องพี่ เราสองคนจะนอนห้องเดียวกัน เตียงเดียวกันครับ เราสองคนจะอยู่ด้วยกันครับ" ต่อจากนี้เราจะเจอกันทุกเวลาไม่ว่าเช้า กลางวัน เย็นหรือก่อนนอน"แต่เรายังไม่ได้แต่งงานกันเลยนะค่ะ เราจะอยู่ด้วยกันได้ยังไง" ฉันพูดอ้อมแอ้มในลำคอเบาๆแต่ก็คงไม่พ้นหูพี่เหมันต์
"งั้นพี่ให้คนไปย้ายของหนูที่คอนโดหนูเลยนะครับ" ไหนๆก็ตกลงเป็นแฟนกันแล้ว ย้ายคอนโดวันนี้เลยเป็นไง"ก็ได้ค่ะ" ดูไม่ค่อยจะรีบ ไม่ค่อยจะใจร้อนเท่าไหร่เลยนะค่ะพี่เหมันต์ ดูแล้วพี่เหมันต์เนี่ยเจ้าเล่ห์ไม่ใช่ย่อยเลยนะ"ดีมากครับ งั้นหนูขับรถไปคอนโดพี่เลยก็แล้วกันครับ" ผมล่ะยิ้มกว้างให้น้องเลยทีเดียว วันนี้ผมจะได้นอนกอดเธอแล้วเว้ย ผมจึงไลน์หาลูกน้องให้ไปจัดการขนของน้องทันที"มันก็ต้องอย่างนั้นอยู่แล้วแหละค่ะคนเจ้าเล่ห์" ดูยิ้มเข้า ยิ้มซะกว้างเลย น่าหมั่นไส้จังนะ"หึ!! เจ้าเล่ห์แค่กับหนูเท่านั้นแหละครับ" ผมยิ้มกริ่มให้เธอเลย"ชิ อย่ามาเจ้าเล่ห์กับหนูเยอะนะค่ะ ถ้าหนูเอาคืนพี่ไม่รอดแน่" อย่าให้ถึงเวลาน้องพลอยนะค่ะจัดหนักจัดเต็มแน่นอน"โอ๋!! อย่างอลสิครับ พี่ไม่เจ้าเล่ห์กับหนูก็ได้ครับ" ดูเหมือนน้องจะงอลๆผมเลยว่ะ ต้องรีบง้อ ก่อนที่มันจะงานหยาบ"ก็ได้ค่ะ แต่อย่าให้หนูเห็นแล้วกัน" หึ!! อย่างเงี่ยมาทำเป็นง้อ น่าแกล้งให้เข็ดจัง"ครับๆ" นี่แค่เริ่มเป็นแฟนนะ ผมยังโดนน้องพลอยขู่ขนาดนี้เลย ต่อไปจะเป็นไงว่ะ"งั้นเราแวะหาอะไรกินกันก่อนไหมครับ หนูหิวไหม พี่ยังไม่ได้กินอะไรเลย" ผมโครตหิวเ
ตอนนี้ผมกับน้องกำลังขับรถหนีลูกน้องของไอ้อำนาจอยู่ มันไม่ยอมปล่อยผมกับน้องไปจริงๆเลยว่ะ"น้องพลอยครับ ยิงปืนเป็นไหม" ที่ผมถามน้องแบบนี้เพราะน้องอาจเคยเรียนมาบ้างล่ะมั้ง ผมก็ไม่รู้ เพราะถ้าน้องยิงเป็นมันจะดีมากเลย ผมจะได้ขับรถ น้องพลอยก็จะได้ยิงพวกมันทิ้งไปซะ"ไม่เป็นค่ะ แฮร่ แฮร่" ฉันได้แต่ยิ้มเจื่อนเลย ก็ฉันเคยเรียนแต่มวยนี่หน่า ปืนไม่เคยแตะเลยสักนิด เมื่อกี้ฉันไม่กลัวเสียงปืนจนกรี๊ดสติแตกก็บุญแค่ไหนแล้ว"ไม่เป็นไรครับ งั้นหนูมาสลับตำแหน่งกับพี่มา" สงสัยหลังจากนี้ผมคงต้องพาน้องมาสอนยิงปืนซะหน่อยแล้วแหละ"ได้ค่ะ" ฉันกับพี่เหมันต์จึงพยายามสลับตำแหน่งกันทันทีจนสุดท้ายก็สำเร็จ พี่เหมันต์จึงหยิบปืนและกระสุนในรถมาใส่กระบอกพร้อมเตรียมตัวยื่นแขนออกไปยิงปืนใส่คนที่ขับรถตามเรามาปัง! ปัง! ปัง!โดยที่พี่เหมันต์ไม่ได้เลือกยิงคนพวกนั่นอย่างที่คิด แต่พี่เหมันต์เลือกยิงไปที่ยางรถของพวกมันต่างหาก จนสุดท้ายก็เสียหลักลงข้างทางไป พี่เหมันต์นี่สุดยอดเลยอ่ะ"ฟู่ว์ รอดสักทีนะครับ หนูเป็นยังไงบ้าง มันทำอะไรหนูหรือป่าว" รอดมาจากไอ้พวกนั้นได้แล้ว ผมก็เลยหันมาสนใจน้องที่เป็นคนขับรถอยู่ ไม่รู้ตอน







