แชร์

บทที่ 9

ผู้เขียน: นัทธ์หทัย
last update วันที่เผยแพร่: 2026-05-06 10:22:31

-๙-

รถเก๋งสายเลือดญี่ปุ่นกลางเก่ากลางใหม่เลี้ยวฝ่าวงล้อมของนักข่าวเข้ามาในเขตคฤหาสถ์ของนายพลตำรวจผู้กลายเป็นข่าวดังในรอบสัปดาห์  รถตำรวจสี่คัน และรถเจ้าหน้าที่ที่มาดำเนินงานทั่วไปที่เกี่ยวกับคดีอีกอีกสามคันจอดอยู่บนลานน้ำพุหน้าบ้านอยู่ก่อนแล้ว  อเนกจึงเลือกจอดในบริเวณที่ห่างออกไปเพื่อให้สะดวกแก่การเข้าออก  เมื่อก้าวลงจากรถกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณแล้วอดนึกเปรียบเทียบกับบ้านน้อยแสนรักในหมู่บ้านจัดสรร  จากน้ำพักน้ำแรงเงินเดือนคณบดีของตนไม่ได้

เมื่อคณบดีหนุ่มใหญ่เดินขึ้นบันไดเข้าสู่ตัวบ้าน  สิงหราชได้เดินออกมารับพอดี

“สวัสดีครับอาจารย์”  ผู้กองหนุ่มทัก

“โห  มารับถึงหน้าประตูเลยเหรอผู้กอง  ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนใหญ่คนโตขึ้นมาทันที” เอนกหยอก

“แหะๆ  กลัวอาจารย์ไปไม่ถูกครับ  พอดีห้องที่เก็บโบราณวัตถุมันเป็นห้องลับ”

สิงหราชผายมือเชิญคณบดีหนุ่มใหญ่เข้าสู่ภายในตัวบ้าน  เพียงแค่ถ้วยโถโอชามลายครามที่ตั้งโชว์ทั้งในตู้และตามมุมต่าง ๆ  ของบ้านก็ต้องร้องว้าวแล้ว หลาย ๆ  ใบพิจารณาการเขียนสี  เทคนิคการเคลือบ  เทคนิคการเผาที่ได้เนื้อเครื่องเคลือบสีฟ้าหลังฝนบ่งชี้ว่ามาจากเตา  “จิ่งเต๋อเจิ้น”  ซึ่งเป็นเตาหลวงมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซัง

บางใบเป็นกระถางธูปสามขาลายคลื่นทะเลและหน้าผามีตราประทับเป็นอักษรจีนโบราณเขียนว่า  “หย่งเล่อ...”   เป็นเคลือบฝาแฝดของพระราชวังกู้กง  ตามกฎเมื่อสร้างเครื่องเคลือบรุ่นใหม่ขึ้นมาสำเร็จชิ้นที่เป็นคู่กันจะต้องถูกทำลายเพื่อให้ได้ของที่เป็นเลิศเพียงหนึ่งเดียว

ใบที่รอดพ้นจากการถูกทุบทำลายผ่านวันคืนถึง๖๐๐ปี  ไม่ทราบว่ามาถึงมือนายพลตำรวจนายนี้ได้อย่างไร  แสดงถึงรสนิยมและกำลังทรัพย์ของผู้เป็นเจ้าของ  ที่ไม่ใช่เครื่องเคลือบหมิงไก่กาจากเตาเผาที่ไหนก็ได้  แต่ต้องเป็นหมิงจากเตาเผาหลวงเท่านั้น

“สุดยอดจริงๆ  ผู้กอง”

“ที่เห็นนี่เป็นแค่เศษเสี้ยวเท่านั้นเองฮะอาจารย์  เชิญอาจารย์ทางนี้ฮะ”

ผู้กองหนุ่มไฟแรงนำเอนกเข้ามายังห้องหนังสือ  หยิบหนังสือเล่มหนาออกจากชั้นวาง  เผยให้เห็นปุ่มกด และเมื่อกดลงไป  ระบบไฟฟ้าเริ่มทำงานชั้นหนังสือหนาหนักเลื่อนออก  เผยให้เห็นทางเข้าที่ซ่อนอยู่ด้านหลัง

ช่องทางนี้มีบันไดที่นำไปยังห้องใต้ดิน  ซึ่งถ้ามองจากภายนอกจะดูไม่ออกเลยว่าคฤหาสถ์หลังงามนี้จะมีห้องใต้ดินอยู่ด้วย  แม้จะเคยพบเจอเรื่องลึกลับจากการทำงานในสายอาชีพมาไม่น้อย  แต่ประสบการณ์วันนี้ทำให้คณบดีหนุ่มต้องทึ่งแล้วทึ่งอีก และทึ่งจนต้องอ้าปากค้างเมื่อเข้ามาภายในห้องเก็บโบราณวัตถุ

เพียงแค่ใช้สายตาประเมินคร่าวๆ  ก็พบว่ามีโบราณวัตถุในแต่ละยุคสมัยมากมาย  นับตั้งแต่ยุคก่อนอารยะธรรมไปจนยุคต้นกรุงรัตนโกสินทร์   ห้องใต้ดินนี้ก็มีการจัดสร้างแบบไม่ธรรมดา  มีการจัดสร้างระบบควบคุมแสง  ความชื้นสัมพัทธ์ และอุณหภูมิ  เพื่อรักษาสภาพสิ่งของโบราณอย่างที่พิพิธภัณฑ์ของภาครัฐจัดสร้างไม่ได้ทุกแห่ง  นายพลตำรวจคนนี้คงไม่ใช่แค่นักสะสมธรรมดา  แต่คงจะรักของล้ำค่าเหล่านี้ไม่น้อย  น่าเสียดายที่หนทางซึ่งได้ของเหล่านี้มานั้นผิดวิธีไปหน่อย

“หาทางเข้าเจอได้ไงนี่ฮึ  ผู้กอง”  เอนกถามพร้อมกับรับไหว้เจ้าหน้าที่ภัณฑารักษ์ซึ่งเป็นศิษย์เก่าไปด้วย

“บังเอิญมากฮะอาจารย์  ตอนแรกที่ตรวจค้นก็พบแค่พวกเครื่องลายครามด้านนอกห้องนั่น  แต่สัญชาตญาณบอกผมว่ามันต้องเยอะกว่านี้  พอดีผู้ต้องหามีลัคกี้ นัมเบอร์เป็นเลขเจ็ด  ผมเลยจัดปูพรมเกี่ยวกับเลขเจ็ดนี่แหละฮะ  หนังสือเล่มที่เราหยิบออกก็อยู่ในหมวดที่เจ็ด  ลำดับเล่มที่เจ็ดพอดี”

“โห  ผู้กองนี่น่าจะได้มาบรรยายพิเศษเรื่องถอดรหัสลับให้เด็ก ๆ  ที่คณะผมฟังนะ”

“ฮ่าฮ่าฮ่า  จะดีเหรอฮะอาจารย์  เออ  พูดถึงเด็กคณะอาจารย์  ไม่ทราบว่าน้องมับไมตอนนี้เป็นยังไงบ้าง”

“โอ๊ย  รายนั้นน่ะไม่ต้องห่วง  แต่  เอ่อ  เรื่องให้ห่วงน่าจะมาถึงเร็ว ๆ  นี้   นี่ก็ว่าจะขอปรึกษาผู้กองอยู่พอดี”

“ตำรวจพร้อมรับใช้ประชาชนฮะ”

“คืออย่างนี้นะ  ช่วงหลังมานี้คอมพิวเตอร์ของอาจารย์ในคณะถูกแฮกข้อมูลเกี่ยวงานวิจัยแหล่งโบราณวัตถุ  แล้วโดนตัดหน้าขุดไปก่อนน่ะ และวันก่อนที่มับไมเขามาส่งหนังสือเอกสารขอลาวิจัย  ตอนกำลังคุยรายละเอียด  ผมรู้สึกเหมือนโดนแอบฟัง เลยออกไปคุยกันข้างนอก  พอกลับเข้ามา  ข้าวของบนโต๊ะมันขยับตำแหน่ง และมีของแปลกปลอมบนเอกสารของมับไมเป็นหลักฐานว่ามีใครบางคนเป็นสายแอบเข้ามาดูข้อมูลแน่”

“โอเค  เดี๋ยวเรื่องนี้ผมรับดูแลเองฮะ  ไม่แน่ว่าอาจจะมีความเชื่อมโยงไปถึงตัวการใหญ่หรือผู้ร่วมขบวนการเคสนี้ก็ได้”

“ฝากด้วยนะผู้กอง”

หลังแยกจากสิงหราช  อเนกแวะไปร้านขายอุปกรณ์กล้องวงจรปิด  เลือกแบบที่สามารถติดตั้งได้ด้วยตัวเอง  เพราะไม่อยากแหวกหญ้าให้งูตื่น  เมื่อพนักงานขายแนะนำรุ่นที่ราคาไม่แรง  เห็นภาพคมชัด และตรวจสอบเหตุการณ์ผ่านโทรศัพท์มือถือได้ หนุ่มใหญ่ก็ตกลงทันที

“ไม่รู้ว่าทีมล่าปริศนาฮูปแต้มจะเป็นยังไงกันบ้างนะ”  อเนกปรารภกับตัวเอง  มีลางสังหรณ์ว่ากำลังจะมีเหตุที่สองนักวิจัยคู่ขวัญยากรับมือเกิดขึ้นในไม่ช้า

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 9

    -๙-รถเก๋งสายเลือดญี่ปุ่นกลางเก่ากลางใหม่เลี้ยวฝ่าวงล้อมของนักข่าวเข้ามาในเขตคฤหาสถ์ของนายพลตำรวจผู้กลายเป็นข่าวดังในรอบสัปดาห์ รถตำรวจสี่คัน และรถเจ้าหน้าที่ที่มาดำเนินงานทั่วไปที่เกี่ยวกับคดีอีกอีกสามคันจอดอยู่บนลานน้ำพุหน้าบ้านอยู่ก่อนแล้ว อเนกจึงเลือกจอดในบริเวณที่ห่างออกไปเพื่อให้สะดวกแก่การเข้าออก เมื่อก้าวลงจากรถกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณแล้วอดนึกเปรียบเทียบกับบ้านน้อยแสนรักในหมู่บ้านจัดสรร จากน้ำพักน้ำแรงเงินเดือนคณบดีของตนไม่ได้ เมื่อคณบดีหนุ่มใหญ่เดินขึ้นบันไดเข้าสู่ตัวบ้าน สิงหราชได้เดินออกมารับพอดี“สวัสดีครับอาจารย์” ผู้กองหนุ่มทัก“โห มารับถึงหน้าประตูเลยเหรอผู้กอง ผมรู้สึกเหมือนเป็นคนใหญ่คนโตขึ้นมาทันที” เอนกหยอก“แหะๆ กลัวอาจารย์ไปไม่ถูกครับ พอดีห้องที่เก็บโบราณวัตถุมันเป็นห้องลับ” สิงหราชผายมือเชิญคณบดีหนุ่มใหญ่เข้าสู่ภายในตัวบ้าน เพียงแค่ถ้วยโถโอชามลายครามที่ตั้งโชว์ทั้งในตู้และตามมุมต่าง ๆ ของบ้านก็ต้องร้องว้าวแล้ว หลาย ๆ ใบพิจารณาการเขียนสี เทคนิคการเคลือบ เทคนิคการเผาที่ได้เนื้อเครื่องเคลือบสีฟ้าหลังฝนบ่งชี้ว่ามาจากเตา “จิ่งเต๋อเจิ้น” ซึ่งเป็นเตาห

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 8

    วัดโบราณแห่งนี้แม้จะเป็นโบราณสถานมีฝาผนังล้ำค่า แต่กลับมีพระจำพรรษาอยู่เพียง ๑ รูป เมื่อ “หลวงปู่บุญ” เห็นกลุ่มคนแปลกหน้ามาด้อม ๆ มอง ๆ พร้อมกล้องถ่ายรูปก็เกรงจะเป็นพวกมิจฉาชีพ ที่มาขโมยวัตถุโบราณตามใบสั่ง จึงต้องลงมาดูเสียหน่อยเมื่อเห็นผู้มาใหม่เป็นภิกษุชรา คณะทำงานจึงยอบตัวกราบลงกับพื้น แต่เมื่อมับไมเงยหน้าขึ้นมา กลับทำให้หลวงปู่บุญถึงกับตกใจ เพราะประพิมพ์ประพายของหญิงสาวตรงหน้าช่างคล้ายกับ “ครูบาอ่อน” ผู้เป็นพระอาจารย์ผู้ล่วงลับของท่านเสียเหลือเกิน ภาพในอดีตฉายชัดขึ้นในห้วงคำนึงของภิกษุชรา “บุญเอ้ย” “ขอรับพระอาจารย์”“สังขารนี้บ่เที่ยง บ่มีไผหนีวัฏจักรนี้พ้น อย่าได้เศร้าเสียใจ จ่งวางใจให้เป็นอุเบกขาสาเด้อ”“เวลานั้นมาฮอดไวโพดดอกขอรับ” “บ่มีสิ่งใดหนีกาลเวลาพ้นแม้แต่โตของมันเอง อาจารย์ยังมีห่วงอยู่เรื่องหนึ่ง สิฝากเจ้าไว้ได้บ่บุญ”“เชิญพระอาจารย์สั่งมาเถิดขอรับ”“จ่งไปเปิดหีบไม้บักค่า แล้วหยิบเอาเปลือกหอยสังข์มาให้พระอาจารย์แด่”เมื่อพระบุญหยิบของที่ต้องการมาให้แล้ว ครูบาชราจึงเล่าเรื่องราวที่เก็บงำไว้นานปีด้วยน้ำเสียงกระท่อนกระแท่น“ฮูปแต้มที่สิมนั่น เรื่องสั

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 7

    สิมวัดโพนสิมเป็นสิมมหาอุตม์ขนาดสามห้อง จากที่คิดว่าถ่ายภาพฉากหลัก ๆ ไว้ถี่ถ้วนดีแล้วเพราะขนาดไม่ใหญ่ แต่เมื่อมาพินิจอีกรอบกลับเจอภาพที่ไม่คุ้นปรากฏเพิ่มเข้ามาอีก“เอ๊ ยังไงกันนี่ ทำไมมีรูปหลาย ๆ รูปปรากฏขึ้นอย่างกับว่าเราไม่เคยผ่านตามุมนี้มาก่อน อย่างรูปเหล่านางกำนัลยักษ์ที่กำลังตักน้ำ หนูว่าพวกเราวนผ่านมุมนี้ไม่ต่ำกว่าสามรอบกลับไม่เจอ” กระแตเท้าเอวจ้องภาพที่หล่อนเพิ่งพบอย่างหงุดหงิด“นี่นะเวลาผมไปดูฮูปแต้มแต่ละครั้งนะ จะไม่เหมือนกันเลยสักครั้ง มันจะมีภาพใหม่ ๆ ปรากฏออกมาทุกครั้ง” อุ่นหล้าเล่านิทานหลอกเด็ก ๆ“จริงดิอาจารย์” ลูกศิษย์ตื่นเต้น พากันคิดไปถึงเรื่องอาถรรพ์ของโบราณสถาน“ก็เวลาที่เราดูมาดูภาพแต่ละครั้งด้วยจุดมุ่งหมายที่แตกต่างกัน เราก็จะพบแง่มุมใหม่ ๆ ปรากฏขึ้นมาไง” “ปั๊ดโธ่ อาจารย์อุ่น” เหล่าลูกศิษย์ครางเป็นเสียงเดียวกัน“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ที่จริงพวกเราอาจจะมัวแต่ตื่นเต้นกับการค้นพบ ทำให้มีหลงหูหลงตากันไปบ้าง เอ้าบ่ายนี้พวกเราก็สู้กันอีกสักยกเนาะ” ดอกเตอร์หนุ่มให้กำลังใจทุกคน“เอ๊ะ...เราลืมรุ้งลาวัลย์ไว้ที่คณะหรือเปล่า ทำไมเงียบจริง” จังโก้แซว “อ่ะ อ่ะ เ

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 6

    หมู่บ้านในภาคอีสานนั้นไม่ว่าจะใหญ่หรือเล็ก บ้านเรือนจะมากน้อย ถนนจะซับซ้อนวกวนอย่างไร แต่วัดประจำหมู่บ้านล้วนอยู่ศูนย์กลาง ดังนั้นอุ่นหล้าจึงเดินนำทุกคนลัดเลาะไปตามทางเล็ก ๆ เห็นทุกคนตั้งหน้าตั้งตากันเดินตามเขาท่าทางมุ่งมั่นอย่างกับลูกเป็ดเดินตามแม่อุ่นหล้าไม่ต้องการให้การเดินทางครั้งนี้ตึงเกินไปนัก จึงทำลายความเงียบขึ้นด้วยเรื่องที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบายได้“ตอนที่ผมเป็นนักศึกษาได้ตามอาจารย์ศักดิ์ชัยไปดูภาพจิตรกรรมภายในห้องกรุวัดราชบูรณะ อาจารย์ได้เล่าเรื่องแปลกให้ฟังว่า เมื่อตอนปี ๒๕๐๐ เกิดเหตุการณ์กรุวัดราชบูรณะแตก อาจารย์ศักดิ์ชัยที่ขณะนั้นท่านเป็นนักศึกษาปีสุดท้ายได้ติดตามอาจารย์ที่ปรึกษาไปสำรวจ ก็พากันล่องเรือกันไปตามแม่น้ำเจ้าพระยา มีศาสตราจารย์ฝรั่งตามไปอีก ๒ คน ปรากฏว่าบนเรือต่างก็ได้กลิ่นหอมประหลาดกัน เป็นกลิ่นหอมเย็นแบบที่ไม่มีขายในท้องตลาด แต่พวกศาสตราจารย์ฝรั่งนั้นกลับไม่ได้กลิ่น“กลิ่นหอมนั้นอวลอยู่ตลอดเวลาที่อยู่บนเรือจนกระทั่งเข้าไปในกรุ อาจารย์ศักดิ์ชัยและอาจารย์ที่ปรึกษาสำรวจความเสียหายของกรุลงไปถึงชั้นที่สาม ก็ไปเจอบุษบกที่ประดิษฐานพระบรมส

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 5

    ดังที่ว่ามีเงินใช่ว่าจะไปเก็บข้อมูลที่ไหนก็ได้ตามใจ หลังทำเรื่องขอลาวิจัยแล้ว ยังต้องมีการคัดเลือกคนเพื่อเป็นส่วนหนึ่งของทีมงานคุณภาพด้วย อุ่นหล้าและมับไมกลัวคำว่า “มากคนมากความ” เป็นที่สุด จึงพยายามคัดเลือกลูกทีมที่มีประสิทธิภาพที่แม้จะไปกันน้อยคนแต่ก็คล่องตัวเมื่อข่าวการประกาศรับสมัครลูกทีมเพื่อการวิจัยภาคสนามของอาจารย์มับไมและอาจารย์อุ่นหล้าถูกติดขึ้นบอร์ด นักศึกษาทุกระดับชั้นรวมถึงบุคคลากรในคณะต่างให้ความสนใจ ไม่ว่าจะเพราะทั้งคู่เป็นอาจารย์ที่มีภูมิ รู้ลึกรู้จริงถ่ายทอดให้ผู้เรียนโดยไม่หวงวิชา หรือไม่ว่าจะเพราะอยากรู้อยากเห็นเรื่องส่วนตัวของทั้งคู่ก็ตาม ในวันสัมภาษณ์เพื่อคัดเลือกลูกทีม จึงมีคนไปมุงออกันที่หน้าห้องพักอาจารย์แน่นราวกับมีมหกรรมแจกของฟรี เมื่อคัดคนที่มีใจแค่อยากผจญภัยตามอย่างภาพยนตร์ฮอลลีวูดออกไป ในที่สุดก็ได้ผู้ร่วมงานจำนวนหนึ่ง โดยมี “ชีวิน” หนุ่มตุ้งติ้งที่ชอบให้ทุกคนเรียกเขาว่า “ชิวลี่ (Chiewly)” เป็นนักศึกษาปริญญาเอก เขาหลงใหลในวัฒนธรรมท้องถิ่น แต่ยังไม่แน่ใจว่าตนจะเจาะลึกศึกษาวิจัยเรื่องอะไรเป็นพิเศษ จึงขอตามอาจารย์ทั้งสองมาด้วยเพื่อค้นหาตัวเองนักศึ

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 4

    การลงพื้นที่เพื่อเก็บข้อมูลไม่ใช่ว่าจะมีความรู้ มีทุนทรัพย์แล้วจะไปได้ตามใจ เมื่อเข้าทำงานในระบบมหาวิทยาลัย มีต้นสังกัดก็จำเป็นที่จะต้องยื่นหนังสือชี้แจงแก่หน่วยงาน ทั้งคู่ตกลงกันว่าทำหนังสือขอลาวิจัยฮูปแต้มและอักษรโบราณในสิมภาคอีสาน ซึ่งดำเนินการได้คล่องตัวกว่าการเสนอขอทุนวิจัย เพราะกว่างบจะมาถึงคงนานไม่ทันกาล และอาจจะไม่ได้ตามจำนวนที่ขอทำให้ต้องเสียอารมณ์“หืม ไปพร้อมกันทั้งคู่เหรอ” คณบดีเลิกคิ้ว สงสัยว่าตนตกข่าวอะไรไปมากกว่าจะอยากรู้ว่าทั้งสองจะไปตามหาอะไรที่ยังดูไม่ชัดเจน“อ้าว ก็ฮูปแต้มกับจารึกมันต้องไปด้วยกันไง พี่เอนกก็รู้นี่” หญิงสาวตอบผู้ที่เป็นทั้งรุ่นพี่และผู้บังคับบัญชาหน้าแดง“พี่ มันเกี่ยวกับเรื่องบัตรถา*...”“ชู่...เดี๋ยวพวกเราไปคุยกันต่อข้างนอกดีกว่า”อุ่นหล้ายังพูดไม่จบ เอนกก็ใช้นิ้วชี้แตะริมฝีปาก ปรามให้เบาเสียงก่อนจะบุ้ยปากไปที่หน้าต่างห้องทำงาน เงาร่างสายหนึ่งวูบไหวอยู่หลังม่านก่อนจะหายไปอย่างเงียบ ๆ*ลายแทงขุมทรัพย์………สถานที่ที่อันตราย นับว่าเป็นที่ที่ปลอดภัยอย่างคาดไม่ถึง แต่สองนักวิจัยไม่นึกว่ารุ่นพี่ของตนจะพามายังสถานที่นี้ ท่ามกลางนักศึกษาและบุ

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 3

    ดอกเตอร์สาวนอนเท้าแขนอยู่บนเตียง ในมือถือใบลานแผ่นที่ ๓ ขึ้นมาพลิกหน้าพลิกหลัง หวังว่าจะพบคำใบ้ใดซ่อนอยู่ในใบไม้แห้งบาง ๆ นั้นอีกครั้ง“เฮ้อ ไม่ง่ายเหมือนในหนังอินเดียน่า โจนส์ สินะ” มับไมถอนหายใจตัวอักษรที่จารนั้นลายเส้นคมงดงาม สีดำจากเขม่าก้นหม้อติดสีเข้มยังไม่ลบเลือน ทำให้อ่านง่าย แสดงว

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 2

    การเดินทางในปัจจุบันสะดวกสบายกว่าสมัยที่มับไมยังเป็นนักศึกษาอยู่มาก สายการบินต้นทุนต่ำสยายปีกไปทุกจังหวัดที่มีสนามบิน จึงไม่ต้องทนนั่งหลังขดหลังแข็งเป็นชั่วโมง ๆ บนรถทัวร์ หรือลุ้นระทึกกับห้องน้ำบนรถไฟอีกต่อไป เพียง ๔๕ นาทีก็ได้กลับมากราบแทบตักพ่อแม่ที่ขอนแก่นบ้านเกิดแล้ว “ไหว้พระเทอะอีหล้า” พ่อแม

  • ขุมทรัพย์สุดปลายฟ้า ปริศนาในฮูปแต้ม   บทที่ 1

    ค่ำคืนที่ดวงจันทร์ทอแสงนวลใย ภายในห้องน้อยบนเรือนไม้ใต้ถุนสูง “ย่าเกด” กอดประคองหลานสาวตัวน้อย “มับไม” ไว้ในอ้อมแขน พลางเล่านิทานโบราณด้วยน้ำเสียงกังวาล“อินทร์ก็ใส่ชื่อน้อย ในเลขลานคำชื่อว่า สังสินไซ โลกลือฤทธีกล้า...”เด็กน้อยทำตาโตพลางกำชายเสื้อของย่าแน่นด้วยความตื่นเต้น“พญาซ้างฉัททันต์

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status