ตอนที่ 11: ความจริงใต้ห้องลับ

ความมืดมิดในยามราตรีปกคลุมเมืองหลวงให้เงียบสงัดลง มีเพียงเสียงฝีเท้าของทหารยามที่เดินตรวจตราตามถนนสายหลัก แต่ในมุมมืดของตรอกซอกซอยที่มุ่งหน้าสู่คฤหาสน์หลังมหึมาของอัครเสนาบดีซ่ง  ร่างในชุดสีดำสนิทสองร่างกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วและไร้เสียงราวกับภูตพรายเฉียวซีเมย ในชุดรัดกุมที่เธอแอบแลกมาจากระบบ (ซึ่งมีคุณสมบัติพรางตัวและยืดหยุ่นสูง) กำลังหมอบราบอยู่บนยอดกำแพงสูง สายตาของเธอไม่ได้มองด้วยตาเปล่า แต่เธอกำลังใช้ 'แว่นมองกลางคืนอินฟราเรด' ที่เป็นฟังก์ชันพิเศษของระบบในการตรวจจับความร้อนขององครักษ์ที่เฝ้าอยู่ตามจุดต่างๆ

"ท่านพี่... ด้านซ้ายมีห้าคน ด้านขวาบนหอคอยมีมือธนูสองคน" ซีเมยกระซิบผ่านเครื่องสื่อสารขนาดเล็กที่หูของหลี่เทียน  ซึ่งเขาเองหมอบอยู่ใกล้ๆ กัน พยักหน้าด้วยความทึ่ง แม้เขาจะเริ่มคุ้นชินกับ "ของวิเศษ" ของภรรยา แต่เขาก็ยังอดประหลาดใจไม่ได้ที่นางสามารถมองเห็นในความมืดได้ชัดเจนราวกับกลางวัน

"ข้าจะจัดการพวกบนหอคอยเอง เจ้าเตรียมตัวมุ่งหน้าไปที่ห้องทำงานส่วนตัวของเสนาบดีซ่ง"  หลี่เทียนกระซิบบอก ก่อนจะดีดตัวออกไปเพียงชั่วพริบตา ร่างของเขาดูเบาหวิวดุจขนนกแต่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ  เพียงไม่กี่ลมหายใจ มือธนูบนหอคอยก็ถูกสกัดจุดจนหลับใหลไปโดยไม่ทันได้ส่งเสียงเตือน  ซีเมยไม่รอช้า เธออาศัยจังหวะที่องครักษ์สลับเวร  เธอลอบเข้าไปภายในเขตคฤหาสน์ชั้นใน กลิ่นของดอกโบตั๋น  ยามค่ำคืนไม่ได้ทำให้เธอผ่อนคลาย เพราะเธอรู้ดีว่าที่นี่คือ "รังงูพิษ" ที่พร้อมจะขย้ำเธอได้ทุกเมื่อ

[ ติ๊ง! ระบบตรวจพบห้องลับใต้ดินในรัศมี 20 เมตร ]

 [ คำแนะนำ: ประตูทางเข้าถูกพรางตาด้วยตู้หนังสือไม้แกะสลักในห้องทำงานใหญ่ ]

เธอลัดเลาะผ่านระเบียงทางเดินไม้ขัดเงา จนกระทั่งมาถึงห้องทำงานของอัครเสนาบดีซ่ง ห้องนี้โอ่อ่าด้วยเครื่องเรือนไม้หอมราคาสูงลิบและกลิ่นหมึกจางๆ ซีเมยรีบมุ่งตรงไปที่ตู้หนังสือตามที่ระบบบอก เธอใช้นิ้วเรียวคลำหาจุดกลไกจนกระทั่งพบรอยบุ๋มเล็กๆ ที่ขอบตู้   “คลิ๊ก”

เสียงไม้เสียดสีกันเบาๆ เผยให้เห็นบันไดหินที่มุ่งลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง ซีเมยใจเต้นระทึก เธอเรียกใช้ 'เครื่องมือดักฟังคลื่นเสียงในระยะไกล' เตรียมพร้อมไว้ แล้วค่อยๆ ก้าวลงไปตามบันไดที่เยือกเย็น ที่ก้นบึ้งของห้องลับ แสงเทียนสลัวๆ เผยให้เห็นหีบเหล็กหลายใบที่บรรจุไปด้วยทองคำแท่งและอัญมณีล้ำค่าซึ่งน่าจะเป็นเงินที่ยักยอกมาจากสมาคมการค้าหลวง แต่สิ่งที่ซีเมยสนใจไม่ใช่ทองคำ สายตาของเธอสะดุดเข้ากับโต๊ะไม้ตัวหนึ่งที่มีม้วนกระดาษสีเหลืองเก่าๆ วางอยู่ พร้อมกับตราประทับที่ดูไม่คุ้นตา  เธอหยิบมันขึ้นมาคลี่ออก แววตาของซีเมยสั่นไหวด้วยความโกรธ

"นี่มัน... จดหมายติดต่อกับ แคว้นเป่ยเหลียน ศัตรูคู่อาฆาตของแคว้นเรา!"  เนื้อความในจดหมายระบุชัดเจนว่า  เสนาบดีซ่งเป็นคนส่งแผนที่การจัดวางกองกำลังของแม่ทัพใหญ่หลี่ (พ่อของหลี่เทียน) ให้กับทางเป่ยเหลียน เพื่อแลกกับทองคำและอำนาจในการขึ้นเป็นอัครเสนาบดี และยังมีการวางแผนที่จะก่อกบฏล้มล้างฮ่องเต้องค์ปัจจุบันโดยใช้กองกำลังกบฏที่ซุ่มซ่อนอยู่ตามชายแดน

"หลักฐานชิ้นนี้... เพียงพอที่จะทำให้หัวของคนตระกูลซ่งหลุดจากบ่าทั้งตระกูล!"  ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ดังขึ้นจากด้านบน ซีเมยรีบพับจดหมายซุกเข้าในอกเสื้อทันที   "ใครอยู่ข้างล่าง!" เสียงแหบพร่าของอัครเสนาบดีซ่งดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงชักดาบขององครักษ์ ซีเมยติดกับเข้าให้แล้ว! เธอไม่มีทางออกอื่นนอกจากบันไดทางเดียวที่เสนาบดีซ่งกำลังเดินลงมา

[ ติ๊ง! ภารกิจฉุกเฉิน: หลบหนีออกจากคฤหาสน์ตระกูลซ่ง ]

[ รางวัล: ปลดล็อก 'ระบบวาร์ปฉุกเฉิน 50 เมตร'

(ใช้ได้ครั้งเดียว) ] [ เงื่อนไข: ต้องใช้ 100 คะแนนในการเปิดใช้งาน ]

'คะแนนฉันเหลือน้อยแล้ว แต่ไม่มีทางเลือก!' ซีเมยกัดฟันสั่งการในใจ 'ตกลง แลกเลย!'  ทว่า ก่อนที่เธอจะกดยืนยัน ร่างสีดำของหลี่เทียนก็พุ่งทะลุหน้าต่างไม้ด้านบนลงมาที่ห้องทำงาน แล้วกระโดดลงมาขวางหน้าทางเข้าห้องลับอย่างองอาจ ดาบในมือของเขาเปล่งประกายเย็นเยียบ

"เสนาบดีซ่ง... สิ้นสุดทางของท่านแล้ว"  หลี่เทียนกล่าวเสียงต่ำ เสนาบดีซ่งเบิกตากว้างเมื่อเห็นหลี่เทียน  "เจ้า! ทายาทกบฏ! ทหาร! ฆ่าพวกมันให้หมด อย่าให้ใครรอดไปบอกความลับนี้ได้!"

เกิดการตะลุมบอนขึ้นในห้องแคบๆ หลี่เทียนสู้กับองครักษ์ยอดฝีมือสี่คนพร้อมกันด้วยกระบวนท่าที่ดุดัน ซีเมยเห็นจังหวะที่เสนาบดีซ่งพยายามจะเข้ามาชิงกระเป๋าหลักฐาน เธอจึงใช้ 'สเปรย์พริกไทย' ฉีดเข้าที่หน้าของเขาเต็มแรงจนชายแก่ถึงกับร้องลั่นและล้มกลิ้ง

"ท่านพี่! ไปเร็ว!" ซีเมยคว้าแขนหลี่เทียนทั้งคู่ฝ่าวงล้อมออกมาที่ลานกลางคฤหาสน์ ทหารนับร้อยเริ่มแห่กันออกมา  ซีเมยตัดสินใจใช้ไอเทมสุดท้าย 'ระเบิดควันพรางตา' ที่ผสมด้วยน้ำมันจากระบบ ทำให้ควันหนาทึบจนมองไม่เห็นแม้แต่ฝ่ามือตัวเองท่ามกลางความชุลมุน ซีเมยและหลี่เทียนหนีออกมาจนถึงกำแพงชั้นนอก แต่ทหารธนูเริ่มระดมยิงเข้ามา ราวกับห่าฝน

"เมยเมย ระวัง!"  หลี่เทียนใช้ร่างของเขาบังภรรยาไว้ ลูกธนูถากแขนของเขาจนเลือดสาดกระจาย

"ท่านพี่!" ซีเมยใจหายวาบ เธอไม่ได้กดใช้วาร์ปเพื่อหนีคนเดียว แต่เธอเรียกใช้

'โล่พลังงานแม่เหล็ก'  ที่กินคะแนนมหาศาลเพื่อคลุมทั้งคู่ไว้เพียง 10 วินาที เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!  ลูกธนูนับร้อยร่วงหล่นราวกับ กระทบกำแพงเหล็กที่มองไม่เห็น  ทหารตระกูลซ่งถึงกับอ้าปากค้างด้วยความหวาดกลัว  คิดว่าพวกเขามีวิชาอาคมแก่กล้า ทั้งคู่ใช้จังหวะสั้นๆ นั้นกระโดดข้ามกำแพงและหายลับไปในความมืดของป่าหลังคฤหาสน์

เมื่อหนีมาจนถึงที่ปลอดภัยริมลำธารนอกเมือง ซีเมยรีบหยิบยาสมานแผลจากระบบมาใส่ให้หลี่เทียน  มือของเธอสั่นเทาด้วยความกลัวผสมความแค้น

"ข้าขอโทษท่านพี่... ข้าทำให้ท่านต้องบาดเจ็บอีกแล้ว"   หลี่เทียนยิ้มอย่างอ่อนโยน แม้ใบหน้าจะซีดลงเล็กน้อย "เพื่อเจ้าและเพื่อความยุติธรรมของตระกูลข้า  แผลแค่นี้เล็กน้อยนัก เมยเมย... เจ้าได้หลักฐานมาแล้วใช่ไหม?"

ซีเมยดึงจดหมายออกมา "ใช่ค่ะ... นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของตระกูลหลี่แล้ว แต่มันคือเรื่องของความอยู่รอดของแผ่นดิน เสนาบดีซ่งกำลังจะขายชาติ!"

เธอมองไปยังขอบฟ้าที่เริ่มมีแสงสีทองรำไร  "พรุ่งนี้... เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น เราจะเข้าเฝ้าฮ่องเต้อีกครั้ง แต่ครั้งนี้... เราจะไม่ได้ไปเพื่อเจรจาธุรกิจ แต่เราจะไปเพื่อ

'ปลิดชีพ' ขุนนางโฉดคนนี้ให้สิ้นซาก!"

[ ติ๊ง! ภารกิจ 'ล้วงความลับห้องลับ' สำเร็จ! ]

[ คุณได้รับคะแนนสะสม +300 คะแนน

(โบนัสพิเศษจากการปกป้องหลักฐาน) 

[ ปลดล็อก: 'ทักษะการใช้อาวุธลับและการวางค่ายกล' ]

ซีเมยกำจดหมายแน่น เธอรู้ว่าพายุลูกใหญ่กำลังจะพัดถล่มราชสำนัก และเธอ... คือคนที่จะเป็นศูนย์กลางของพายุนั้น!