Se connecterเมื่อรถม้าของเว่ยเฉิงเคลื่อนตัวออกไป หลี่เทียนก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
"เมยเมย... 15 วัน 1,000 ก้อน เราจะทำทันได้อย่างไร? ชาวบ้านยังทำไม่เป็นเลยนะ!" ซีเมยตบไหล่สามีเบาๆ แววตาของเธอมั่นคง
"ทำทันแน่เจ้าค่ะท่านพี่ เพราะเราไม่ได้ทำด้วยมือเราแค่สองคน แต่เราจะใช้
'พลังแห่งเงินทุน' และระบบบริหารจัดการ" เธอกดเรียกหน้าต่างระบบในใจทันที
[ ติ๊ง! คะแนนสะสมปัจจุบัน: 65 คะแนน ]
[ ตรวจพบสถานะ: รับภารกิจระดับสูง - การผลิตขนานใหญ่ ]
[ ข้อเสนอพิเศษจากระบบ: แลกซื้อ 'เครื่องสับสมุนไพรแรงดันน้ำ' และ 'แม่พิมพ์สบู่ต่อเนื่อง' ในราคาพิเศษ 50 คะแนน ]
'ตกลง! แลกมาเลย!' ซีเมยมองไปที่ลานบ้านที่กำลังจะกลายเป็นโรงงานย่อย ๆ
เธอรู้ดีว่าการตกลงเป็นพันธมิตรกับเว่ยเฉิงคือการก้าวเท้าเข้าสู่สมรภูมิการเมือง
แต่เพื่อความมั่งคั่งและความปลอดภัยของครอบครัวหลี่ เธอต้องเดินหน้าต่อไป
แต่สิ่งที่เธอไม่รู้คือ เว่ยเฉิงไม่ได้จากไปเพียงเพื่อรอของ แต่เขาสั่งให้คนสนิทจับตาดู
หลี่เทียนไว้ทุกฝีก้าว
"ท่านแม่ทัพครับ ทำไมท่านถึงไม่ยึดสูตรมาเลยล่ะครับ?”
ลูกน้องคนสนิทถามในรถม้า เว่ยเฉิงมองออกไปนอกหน้าต่าง แววตาดูครุ่นคิด
"หญิงนางนั้นน่าสนใจเกินไป... และที่สำคัญ เจ้าโง่คนนั้น หน้าตาเขาเหมือนกับท่านแม่ทัพใหญ่หลี่ที่ถูกประหารเจ็ดชั่วโคตรเมื่อสิบปีก่อนไม่มีผิดเพี้ยน ข้าต้องรู้ให้ได้ว่าเขาคือใครกันแน่
บรรยากาศในหมู่บ้านลี่เหอที่เคยเงียบเหงา บัดนี้กลับร้อนระอุไปด้วยจิตวิญญาณแห่งการทำงาน เฉียวซีเมย ไม่ปล่อยให้เวลาแม้แต่วินาทีเดียวสูญเปล่า หลังจากได้รับเงินมัดจำ 500 ตำลึงเงินจากเว่ยเฉิง เธอสั่งการให้หลี่เทียนไปจ้างชายกรรจ์ในหมู่บ้านมาล้อมรั้วและสร้างเพิงไม้ชั่วคราวหลังบ้านตระกูลหลี่ทันที โดยอ้างว่าเป็น "โรงเก็บของ" แต่แท้จริงแล้วมันคือฐานการผลิตลับของเธอ
"ทุกคนฟังทางนี้!" ซีเมยยืนอยู่บนแคร่ไม้กลางลานบ้าน ท่ามกลางชาวบ้านกว่าสามสิบชีวิตที่ดวงตาเป็นประกายเมื่อเห็นถุงเงินที่เธอถืออยู่
"งานนี้คือโอกาสเปลี่ยนชีวิต ใครขยันข้ามีโบนัส ใครอู้งานข้าคัดออกทันที! ข้าจะแบ่งพวกเจ้าเป็นสามกลุ่ม กลุ่มแรกไปเก็บสมุนไพรตามที่ข้าสั่ง กลุ่มที่สองคุมเตาไฟและเคี่ยววัตถุดิบ ส่วนกลุ่มที่สาม... ซึ่งต้องเป็นคนที่ข้าไว้ใจที่สุด จะเป็นคนหล่อแบบและบรรจุหีบห่อ!"
การบริหารจัดการแบบสายพานการผลิต (Assembly Line) จากโลกอนาคตถูกนำมาใช้ที่นี่เป็นครั้งแรก ชาวบ้านไม่เคยเห็นการทำงานที่เป็นระบบเช่นนี้มาก่อน ทุกคนมีหน้าที่ชัดเจน ไม่ก้าวก่ายกัน ทำให้งานเดินหน้าไปอย่างรวดเร็วจนน่าประหลาดใจ
ในขณะที่หน้าบ้านกำลังวุ่นวาย ซีเมยก็ปลีกตัวมาที่หลังบ้านเพื่อติดตั้ง "เครื่องสับสมุนไพรแรงดันน้ำ" ที่แลกมาจากระบบ เธอใช้ไหวพริบดัดแปลงให้มันดูเหมือนเครื่องมือไม้ธรรมดาๆ ที่ใช้พลังงานย้ำจากลำธารเล็กๆ หลังบ้าน เพื่อไม่ให้ใครสงสัยในความไฮเทคของมัน
"เมยเมย... เจ้าพักบ้างเถอะ" หลี่เทียนเดินเข้ามาหาพร้อมชามน้ำแกงอุ่นๆ ใบหน้าของเขาเปื้อนเขม่าไฟจากการช่วยชาวบ้านคุมเตาเคี่ยว "เจ้าไม่ได้นอนมาสองคืนแล้วนะ ข้าเป็นห่วง"
เงาดำนั้นเร้นกายอยู่บนต้นไม้ใหญ่หลังบ้าน สายตาจับจ้องไปที่หลี่เทียนซึ่งกำลังฝึกซ้อมท่ามกลางแสงจันทร์เพียงลำพัง หลี่เทียนที่ทุกคนคิดว่าโง่ บัดนี้กลับถือท่อนไม้ขนาดใหญ่แกว่งไกวไปมา ท่าร่างของเขานั้นดุดัน หนักแน่น และแฝงไปด้วยกระบวนท่า ในท่าศัสตราวุธชั้นสูงที่ใช้ในตระกูลขุนนางนักรบเท่านั้น!
"ชัดเจนแล้ว..." เงาพึมพำกับตัวเอง "นั่นคือเพลงดาบตระกูลหลี่ที่หายสาบสูญ"
แต่ทว่า ก่อนที่เงาจะทันได้เคลื่อนไหวสืบต่อ เขาก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบที่ต้นคอ!
"มาแอบดูคนอื่นยามวิกาลแบบนี้ ไม่ค่อยมีมารยาทเลยนะ"เสียงหวานใสแต่เย็นเฉียบของซีเมยดังขึ้นข้างหลัง
ร่างนั้นเบิกตากว้างด้วยความตกใจ! เขาคือหน่วยสอดแนมชั้นยอด แต่กลับถูกหญิงชาวนาผู้หนึ่งเข้าประชิดตัวโดยไม่รู้ตัวได้อย่างไร? เขาไม่รู้เลยว่าซีเมยได้ใช้คะแนนระบบแลกซื้อ 'เซนเซอร์เตือนภัยรัศมี 10 เมตร' มาติดตั้งไว้รอบบ้านนานแล้ว
"เจ้า!" ร่างนั้นสะบัดตัวหนีและพยายามจะเข้าจู่โจมเพื่อปิดปาก แต่ซีเมยกลับรวดเร็วกว่า เธอไม่ได้ใช้ดาบ แต่เธอใช้ 'สเปรย์พริกไทยมหาประลัย' ที่แลกมาจากระบบฉีดเข้าที่ใบหน้าของเขาเต็มแรง!
20 ปีต่อมา...แสงตะวันยามเช้าทาบทอลงบนหลังคากระเบื้องเคลือบสีทองของพระราชวังฤดูร้อนแห่งใหม่ ณ เมืองหลวงลี่เหอ ทว่าทัศนียภาพรอบเมืองกลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ถนนหนทางถูกปูด้วยคอนกรีตเรียบกริบ มีรถลากที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานไอน้ำและฟันเฟืองวิ่งขวักไขว่ สองข้างทางเต็มไปด้วยตึกแถวทรงยุโรปผสมผสานสถาปัตยกรรมตะวันออกอย่างลงตัว มีโรงเรียนสถานพยาบาล และหอสมุดประชาชนตั้งอยู่ทุกหัวระแหงบนยอดหอคอยสูงกลางเมือง ชายหนุ่มรูปงามในชุดบัณฑิตสีขาวขลิบทองยืนทอดสะพานมองดูความรุ่งโรจน์เบื้องล่าง ดวงตาของเขาเป็นประกายสีรุ้งจางๆ ยามต้องแสงแดด—เขาคือ หลี่จวิน ทายาทเพียงคนเดียวของแม่ทัพใหญ่และสตรีคลังทองหลวง"ท่านแม่บอกไว้ไม่ผิดจริงๆ... ความรู้คืออาวุธที่ทรงพลังที่สุด" หลี่จวินพึมพำพลางปิด 'แท็บเล็ตหินหยก' ที่ถูกพัฒนามาจากเทคโนโลยีระบบของแม่เขาที่จวนแม่ทัพพยัคฆ์คำรามซึ่งบัดนี้ขยายกว้างขวางและร่มรื่นราวกับอุทยานสวรรค์ หลี่เทียน ในวัยกลางคนที่ยังคงความสง่างามและน่าเกรงขาม กำลังนั่งจิบชาอยู่ใต้ต้นเหมยข้างกายสตรีที่เขารักสุดหัวใจ เฉียวซีเมย ในวันนี้แม้จะมีริ้วรอยแห่งกาลเวลา ประดับที่หางตา แต่นางยังคงดูอ่อนเยาว์แ
แสงไฟนีออนหลากสีสันบนถนนสุขุมวิทสะท้อนกับกระจกรถตู้คันหรูที่กำลังมุ่งหน้าสู่ย่านบันเทิงที่ทันสมัยที่สุด ภายในรถฮ่องเต้หยวนหมิง ทรงฉลองพระองค์ในชุดสูทสากลสีเทาเข้ม ตัดเย็บประณีตจนดูเหมือนมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพล ส่วน หลี่เทียน สวมเชิ้ตสีขาวปลดกระดุมบน เผยให้เห็นแผงอกกำยำที่ทำให้สาวๆ ในโลกปัจจุบันต้องเหลียวมอง"เมยเมย... เจ้าบอกว่าสถานที่ที่เรากำลังจะไป เรียกว่า 'บาร์' งั้นหรือ? มันเหมือนโรงเตี๊ยมที่มีเหล้านารีแดงขายหรือไม่?" ฮ่องเต้ตรัสถามด้วยความสนพระทัยพระเนตรเป็นประกายระยิบระยับเฉียวซีเมย หัวเราะเบาๆ คืนนี้เธอแต่งตัวเรียบหรูแต่เซ็กซี่ เพราะไม่ได้พาลูกชายมาด้วย(โดยมีท่านแม่หลี่คอยเลี้ยงดูอยู่ที่เพนท์เฮาส์) "มันคล้ายกันเพคะฝ่าบาท แต่มันมี 'ดนตรี' ที่เร้าใจกว่า และมีน้ำเปลี่ยนนิสัยที่รสชาติแปลกใหม่ที่เรียกว่า 'ค็อกเทล' ค่ะ"เมื่อรถจอดสนิทหน้า Rooftop Bar ชื่อดังบนตึกสูง 60 ชั้น ทั้งคู่ก้าวลงจากรถด้วยท่าทางสง่างาม พนักงานต้อนรับต่างพากันโค้งคำนับเพราะรัศมีอำนาจที่แผ่ออกมาของทั้งสองคน แม้จะอยู่ในชุดสากลแต่กลิ่นอายของจอมคนก็ไม่อาจซ่อนได้ แต่หน้าเสียดายที่ระบบไม่ได้พาไปเมืองจีนฮ่องกงหรือไต
เช้าวันแรกในกรุงเทพมหานครปี 2026 แสงแดดสาดส่องผ่านกระจกบานยักษ์ของเพนท์เฮาส์สุดหรูริมแม่น้ำเจ้าพระยา ฮ่องเต้หยวนหมิง ทรงตื่นบรรทมด้วยเสียงประหลาดที่ไม่ใช่เสียงนกหรือเสียงระฆังวังหลวง แต่เป็นเสียง "เครื่องชงกาแฟอัตโนมัติ" ที่ซีเมยสั่งการผ่านสมาร์ทโฟนพระองค์ทรงก้าวลงจากเตียงนุ่มหลังใหญ่ด้วยความงุนงง ทรงทอดพระเนตรเห็นหลี่เทียน ที่อยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำรัดรูปและกางเกงยีนส์ (ที่ซีเมยบังคับให้ใส่) กำลังยืนจ้องมอง "โทรทัศน์" ที่ฉายข่าวพยากรณ์อากาศด้วยสีหน้าเคร่งเครียดราวกับกำลังวิเคราะห์แผนที่ศึก"หลี่เทียน... เจ้าดูนั่นสิ สตรีในกระจกนั่นนางพูดกับเราได้จริงๆ ด้วย นางบอกว่าวันนี้ฝนจะตกในเขตบางนา... บางนาคือที่ใดกัน?" ฮ่องเต้ทรงถามด้วยความฉงน"กระหม่อมก็ไม่ทราบพะย่ะค่ะฝ่าบาท แต่เมยเมยบอกว่ามันคือ 'กล่องวิเศษ' ที่รวมความรู้ทั่วโลกไว้" หลี่เทียนตอบพลางพยายามจะหยิบรีโมทขึ้นมาดู แต่กลับไปกดโดนปุ่มเปลี่ยนช่องกลายเป็นรายการ 'มวยไทย' จนพระองค์และแม่ทัพใหญ่ถึงกับสะดุ้งโหยง เฉียวซีเมย เดินเข้ามาในห้องพร้อมกับทารกน้อย หลี่จวิน ที่อยู่ในรถเข็นเด็กไฮเทค นางสวมชุดเดรสสีครีมดูเรียบหรู "อรุณสวัสดิ์ค่ะทุกท่
หลังจากผ่านพ้นคืนพระจันทร์สีเลือดและการถือกำเนิดของ หลี่จวิน น้อย จวนแม่ทัพพยัคฆ์คำรามก็กลายเป็นสถานที่ ที่เปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต ทารกน้อยหลี่จวินเติบโตเร็วอย่างน่าอัศจรรย์ เพียงแค่หนึ่งเดือนเขาก็เริ่มจำหน้าผู้คนและส่งยิ้มที่ดูราวกับเข้าใจทุกอย่างที่ผู้ใหญ่พูด ซึ่งซีเมยรู้ดีว่าเป็นผลมาจากระบบที่ถ่ายโอนฐานข้อมูลเข้าสู่จิตใต้สำนึกของลูกชายแต่สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้คือรางวัลพิเศษที่ระบบมอบให้... 'ประตูผ่านทางสองโลก' เฉียวซีเมย นั่งอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวที่ถูกคุ้มกันอย่างแน่นหนา เบื้องหน้าของเธอคือหน้าต่างระบบที่เปล่งประกายสีทองเจิดจ้ากว่าครั้งไหน ๆ[ ติ๊ง! ระบบเตรียมความพร้อมสำหรับการเคลื่อนย้ายมิติครั้งแรก ][ เงื่อนไขการเดินทาง: สามารถนำบุคคลย้อนยุคไปได้ไม่เกิน 5 ท่าน ][ รายชื่อผู้มีสิทธิ์ (แนะนำโดยระบบ): 1. หลี่เทียน (สามี/แม่ทัพใหญ่), 2. ฮ่องเต้หยวนหมิง (พันธมิตรสูงสุด), 3. ท่านแม่หลี่ (ผู้อาวุโส), 4. เสี่ยวหลง (ผู้ช่วยมือขวา), 5. ทารกน้อยหลี่จวิน (สายเลือดระบบ) ]ซีเมยยิ้มกว้างเมื่อเห็นรายชื่อ "นอกจากลูกและสามีแล้ว ถ้าพาฝ่าบาทไปด้วยได้ แผ่นดินนี้จะยิ่งก้าวกระโดดไปไกลแน่ ๆ"เย็น
บรรยากาศในจวนแม่ทัพพยัคฆ์คำรามคืนนี้ดูเงียบสงัดจนน่าประหลาด ลมฤดูใบไม้ร่วงพัดกรรโชกพาเอาใบไม้แห้งหมุนวนอยู่ในอากาศ ท้องฟ้าเบื้องบนไร้แสงดาวมีเพียงดวงจันทร์กลมโตที่ค่อย ๆ เปลี่ยนสีจากเหลืองนวลเป็นสีแดงอิฐจาง ๆ ราวกับจะเตือนถึงเหตุการณ์สำคัญที่กำลังจะเกิดขึ้น เฉียวซีเมย ในวัยครรภ์แก่จัดนั่งพิงหมอนใบใหญ่หนานุ่มอยู่บนเตียงไม้แกะสลัก นางรู้สึกถึงความเคลื่อนไหวที่รุนแรงภายในท้อง ราวกับเจ้าตัวน้อยกำลังตื่นเต้นกับพลังงานบางอย่างที่แผ่ซ่านอยู่รอบตัว[ ติ๊ง! ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบสภาวะ 'รอยแยกมิติชั่วคราว' เหนือน่านฟ้าจวนแม่ทัพ ][ คำเตือน: พลังงานจากการคลอดของทายาทผู้สืบทอดระบบ กำลังดึงดูดคลื่นความถี่จากโลกอนาคตเข้าหาตัวโฮสต์ ]"อึก... ท่านพี่..." ซีเมยครางออกมาด้วยความเจ็บปวดที่เริ่มทวีคูณ มือเรียวเล็กจิกขอบเตียงไว้แน่น เหงื่อเม็ดเป้งผุดขึ้นตามไรผม หลี่เทียน ที่คอยเฝ้าอยู่ข้างเตียงไม่ห่างรีบถลาเข้าไปประคองภรรยาไว้ แววตาของแม่ทัพผู้เกรียงไกรสั่นระริกด้วยความกังวล "เมยเมย! เจ้าเจ็บท้องแล้วหรือ? ท่านแม่! หมอตำแย! เร็วเข้า! เมยเมยจะคลอดแล้ว!"ภายในเวลาไม่กี่อึดใจ จวนที่เคยเงียบสงบก็วุ่นวาย
ภายหลังจากชัยชนะเหนือจักรวรรดิโพ้นทะเล เมืองไห่หนานและเมืองหลวงกลายเป็นศูนย์กลางความมั่งคั่งที่หาใครเปรียบไม่ได้ แต่ท่ามกลางความรุ่งโรจน์นั้น เงามืดแห่งความอิจฉาริษยาก็เริ่มก่อตัวขึ้นในใจของกลุ่มขุนนางเก่าและเหล่าบัณฑิตหัวโบราณที่ยึดถือคติ"บุรุษเป็นฟ้า สตรีเป็นดิน" พวกเขาไม่อาจยอมรับได้ที่แผ่นดินนี้ต้องเดินตามการชักนำของสตรีตั้งครรภ์เพียงคนเดียวอย่าง เฉียวซีเมยในห้องโถงลับใต้ดินของจวนอดีตเสนาบดีกรมพิธีการ กลุ่มชายในชุดบัณฑิตสีหม่นกว่ายี่สิบคนนั่งล้อมวงกันด้วยสีหน้าเคร่งเครียด บนโต๊ะมีม้วนฎีกาที่เตรียมจะยื่นต่อฮ่องเต้เพื่อบีบให้ซีเมยสละอำนาจคลังทอง"พวกท่านดูสิ! ตอนนี้นางผู้นั้นเปิดโรงเรียนให้สตรีหัดอ่านเขียนและทำมาค้าขายอีกไม่นานบ้านเมืองจะไร้ระเบียบ สตรีจะกระด้างกระเดื่องต่อสามี!" บัณฑิตเฒ่าคนหนึ่งตบโต๊ะดังปังเราต้องทำอะไรสักอย่าง ก่อนที่นางจะคลอด 'ปีศาจ' ที่จะมาสืบทอดอำนาจมืดนี้!"พวกเขาไม่ได้เรียกตัวเองว่ากบฏ แต่เรียกตัวเองว่า 'สมาคมพิทักษ์ธรรมเนียม' และแผนการของพวกเขาก็เยือกเย็นกว่าที่ผ่านมา พวกเขาไม่ได้ใช้ดาบ แต่ใช้'ข่าวลือ' และ 'ยาพิษทางปัญญา' ทางด้านจวนแม่ทัพพยัคฆ์คำราม
ท้องทะเลทิศตะวันออกไกลที่เคยเงียบสงัด บัดนี้กลับถูกยึดครองด้วยเงาทมิฬขนาดมหึมาที่เคลื่อนตัวเข้าหาชายฝั่งอย่างช้าๆ มันไม่ใช่เรือสำเภาไม้แบบที่ชาแผ่นดินใหญ่คุ้นตา แต่เป็นกองเรือเหล็กกล้าที่ส่งควันดำพวยพุ่งสู่ท้องฟ้า และมีเสียงหวูดดังกังวานก้องไปทั่วคาบสมุทรการปรากฏตัวของแขกไม่ได้รับเชิญกลุ่มนี้ทำให
กลิ่นหอมของดอกไม้เมืองหนาวที่ถูกส่งตรงมาจากภาคเหนือ อบอวลไปทั่วเรือนพักของ เฉียวซีเมย ของขวัญประทานจากเหล่าขุนนางที่ส่งมาแสดงความยินดีกับการตั้งครรภ์ของสตรีคลังทองหลวง วางเรียงรายจนเต็มลาน แต่ทว่าภายใต้ความสวยงามและคำอวยพรเหล่านั้น กลับมีไอเย็นเยียบของเจตนาฆ่าแฝงอยู่ ซีเมยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้โยกท
ท้องทะเลสีครามเข้มยามนี้ดูสงบนิ่งจนน่าประหลาด ราวกับผืนกระจกขนาดมหึมาที่รองรับท้องฟ้ากว้าง ทว่าภายใต้ความราบเรียบนั้น กลับมีคลื่นความถี่ลึกลับที่ส่งตรงเข้าสู่ระบบของ เฉียวซีเมย อย่างต่อเนื่อง กองเรือพาณิชย์ 'รัญจวนวารี' ลอยลำอยู่กลางมหาสมุทรทางทิศตะวันออก ไกลห่างจากชายฝั่งไห่หนานมาหลายร้อยลี้"เมย
บรรยากาศยามค่ำคืนที่ริมอ่าวไห่หนานถูกประดับประดาด้วยแสงโคมระย้าที่สะท้อนกับผิวน้ำทะเลดูงดงามจับตา งานเลี้ยงฉลองการเปิดตัว 'ศูนย์กลางการประมูลอาหารทะเล' ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในจวนพักรับรองของเจ้าเมือง ใต้เท้าเหอ เดินยิ้มร่าต้อนรับแขกเหรื่อที่เป็นขุนนางท้องถิ่นและพ่อค้าใหญ่ ทว่าภายใต้รอยยิ้มที่ดูใจ







