ตอนที่ 32 จดหมายจากลูกศิษย์

ตอนที่ 32 จดหมายจากลูกศิษย์

'ถึง พี่ซีจิน

ข้าค้นพบสรรพคุณอีกหลายข้อของ อู๋ย กานจึ(มะขามป้อม)

....ข้าได้ทดลองให้ผู้ที่ยังไม่ป่วยได้ทานวันละหกถึงแปดลูก ค้นพบ

ว่าพวกเขามีภูมิต้านทานสูงกว่าปกติจึงมีโอกาสเป็นหวัดและติดโรคน้อยกว่าผู้ที่ไม่ได้กิน และข้าได้ทดลองใช้ อู๋ย กานจึ รวมกับสมุนไพรอีกสองชนิด คือ ฮอจี้(สมอไทย) และผีหลี่เล่อ

(สมอพิเภก) พบว่า เมื่อผลไม้ทั้งสามตัวนี้มารวมกันก็จะมีสรรพคุณทางยาที่ช่วยควบคุมและกำจัดสารพิษในร่างกาย

ข้าเองได้ทดลองทานเช่นกัน อีกทั้งข้ายังให้นางกำนัลและเหล่าองครักษ์ทานสูตรยานี้ ติดต่อกัน 14 วัน ในวันที่ 7 ข้าพบว่า

พวกเขามีภูมิคุ้มกันเพิ่มขึ้น ผู้ที่มีบาดแผลหายเร็วขึ้น ดังนั้นข้า

จึงคิดว่า หากกินสามอย่างนี้ไว้...กระตุ้นภูมิคุ้มกันได้อย่างดี

ตำรับยานี้มีชื่อว่า ตรีผลา

ท่านคงประหลาดใจว่าข้าได้สูตรยานี้มาจากที่ใด ท่านต้องว่าข้างมงายเป็นแน่เพราะ ข้าฝันว่ามีสตรีงดงามมากราวกับ

เทพเซียนผู้หนึ่ง นางสวมอาภรณ์สีขาวยืนบนผิวน้ำนางบอกข้าว่าสูตรยาตรีผลานี้คือการกระตุ้นภูมิคุ้มกันกำเนิดอีกทั้งยังนับเป็นยาอายุวัฒนะอีกด้วยโดยสูตรยานี้มีมานานมากแล้วแต่ทว่าเมื่อผ่านมาหลายยุคสมัยและไม่มีการบันทึกต่อเนื่องสูตรยานี้จึงเลือนหายไป

อู๋ยกานจึ(มะขามป้อม)

ฮอจี้(สมอไทย)

ผีหลี่เล่อ(สมอพิเภก)

ความจริงข้าฝันถึงสูตรยานี้เมื่อหลายเดือนก่อนที่เขียนจดหมายบอกท่าน เพราะได้ทดลองเองแล้ว ข้าจึงอยากแบ่งปันสูตรนี้แก่ท่าน ข้าส่งผลของอู๋ยกานจึ ฮอจี้ และ ผีหลี่เล่อ มาให้ท่านด้วยเผื่อท่านอยากจะขยายผลต่อไป ฮอจี้ และ ผีหลี่เล่อ

|ข้าให้ไปคนเก็บที่แคว้นหนิงหลง เนื่องจากที่แคว้นเรานั้นหายากเหลือเกิน คิดถึงท่านมาก ขอท่านรักษาตัวด้วย

หลิวซินซิน'

หลิวซีจินอ่านจดหมายก่อนจะอมยิ้มเล็กน้อย นับว่า

คำทำนายของไต้ซือบิดาของนางที่เคยทำนายไว้เป็นไปตามนั้นจริง ๆ.....หลิวซินซิน....เป็นผู้ที่ทำประโยชน์ต่อคนหมู่มากเลยทีเดียว......สูตรยาตรีผลา เช่นนั้นหรือ?

นี่คือสูตรยาเทพเซียนบอกหรืออย่างไร…นางมิเคยได้ยินมาก่อน คงจะเคยมีมานาน...แต่ไม่มีการสืบต่อนั่นเอง

เห็นที....นางต้องทดลองลองใช้สูตรยานี้บ้างเสียแล้ว หากแจกจ่ายให้ชาวบ้านบริเวณใกล้เคียงได้ลองทานป้องกัน

คงจะดีไม่น้อย.... อย่างไรนางก็ไม่ได้อยากให้มีคนป่วยไข้มาหาบ่อยนัก...กินกันไว้ย่อมดีกว่าการแก้ไขมาก...กล่าวตามตรง...นางไม่ชอบคนป่วยเลยแม้แต่น้อย... หญิงสาวคิดก่อนจะสั่งให้คนนำผลไม้สามอย่างที่หลิวซินซินนำมาให้ตากแห้ง และสั่งให้ฟางหรูผู้ช่วยของนางมาจดบันทึกลงในการรักษาดังเช่นที่เคยทำ

"หมอใหญ่ นอกจาก อู๋ยกานจึที่เรามักให้ผู้ป่วยกิน แต่สูตรยาสามอย่างนี้กินรวมกันแล้วจะเกิดผลเสียหรือไม่?" ฟางหรูเอ่ยขึ้นในขณะที่กำลังมองสูตรยาในมือ

"หลิวซินซินบอกว่า นางเคยให้คนในตำหนักลองกินติดต่อกัน แล้ววัดผล พบว่าพวกเขาป่วยน้อยลงมาก เราเองก็ต้องทดลองเช่นกัน...เจ้าวางใจเถอะ ข้าจะทดลองเป็นคนแรก" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะยิ้มให้หมอสาวที่พิจารณาผลไม้สามอย่างที่ตากแห้งแล้วชั่งน้ำหนักให้ได้ตามสัดส่วนที่เหมาะสมก่อน

จะโยนลงหม้อต้มยาเพื่อทดลองกินเอง

"ข้าได้ยินมาว่าช่วงนี้ต่างแคว้นเริ่มจะมีโรคระบาดมากขึ้น บางทีเราอาจต้องเตรียมรับมือป้องกัน...ท่านว่าหากทำยาสูตรนี้แจกจ่ายเพื่อป้องกันจะดีหรือไม่?" ฟางหรูเอ่ยขึ้นในขณะที่ลงบันทึกสมุนไพร

"เช่นนั้นเจ้าก็จัดสมุนไพรสามอย่างนี่ให้หลายชุดหน่อย โรคระบาดพวกนี้ส่วนใหญ่มันจะเล่นงานผู้ที่ภูมิคุ้มกันอ่อนแอ เตรียมการไว้เช่นนี้ก็ดี แล้วแจกจ่ายให้ทั่ว..." หลิวซีจินเอ่ยขึ้นในขณะเขียนบางอย่างลงกระดาษพร้อมกับนำสมุนไพรใส่จานเพื่อชั่งตวง

"ได้เจ้าค่ะ.... สองปีก่อนตอนโรคระบาดเกิดล่าสุดนั้น เราทดลองใช้สมุนไพรตั้งหลายชนิดกว่าจะค้นพบวิธีรักษาก็ตาย

ไปมาก...ทำยาป้องกันไว้เช่นนี้เป็นวิธีที่ดียิ่ง" ฟางหรูเอ่ยขึ้นในขณะที่จดชุดสมุนไพรตามคำสั่งของหมอใหญ่

ในขณะที่ทั้งคู่กำลังตั้งอกตั้งใจตวงชั่งสมุนไพรอยู่นั่นเอง....

"หมอใหญ่! มีคนจากที่ใดไม่ทราบมาขอค้นโรงหมอของเราขอรับ ท่าทางดูประหลาดขอรับ" ฉงอี้เข้ามารายงาน

"ข้าจะออกไปดูเดี๋ยวนี้" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะหันมาหาฟางหรู

"ฟางหรูเจ้าอยู่ที่นี่จัดยาต่อเถอะ" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะ

ลุกขึ้นเพื่อตามฉงอี้ออกไป

ณ ลานกว้างในโรงหมอ...

หลิวซีจินสังเกตเห็นกลุ่มบุรุษไม่ต่ำกว่าสิบคน การแต่งกายของพวกเขานั้นรูปแบบดูแตกต่างจากแคว้นนี้ เดาว่าน่าจะเป็นคนจากต่างแคว้นอย่างไม่ต้องสงสัย หญิงสาวคิดก่อนจะเดินเข้าไปหาคนกลุ่มนั้น

"คารวะท่านผู้มาเยือน ท่าน...มีธุระอะไรกับโรงหมอแห่งนี้หรือเจ้าคะ?" หลิวซีจินเอ่ยในขณะเดินออกมาพบผู้มาใหม่ บุรุษ

ผู้หนึ่งดูคล้ายจะเป็นนายของคนกลุ่มนี้ เขามีใบหน้าหล่อเหลาราวเทพเซียน รูปร่างสูงสง่าสมส่วนสมกับเป็นชายชาตรี

"รบกวนแม่นางแล้ว...มีบุรุษที่ได้รับบาดเจ็บที่หน้าท้อง

ผู้หนึ่งผ่านมาทางนี้หรือไม่?" ชายหนุ่มผู้มีใบหน้าคมหล่อเหลาราวกับเทพเซียนเอ่ยขึ้น หลิวซีจินที่ได้ฟังเช่นนั้นจึงเอ่ยตอบ

"โปรดรอสักครู่" หมอสาวเอ่ยขึ้นก่อนจะหันไปถามทุกคนที่อยู่บริเวณนั้น

"พวกเจ้ามีใครพบเห็นคนบาดเจ็บที่หน้าท้องหรือไม่?" หลิวซีจินเอ่ยก่อนจะหันใบหน้าไปทางหมอและผู้ช่วยหมอที่ยืนกระจายในที่ต่าง ๆ ก็ได้รับคำตอบจากหลายเสียงว่าไม่พบ

"ไม่พบขอรับ/ไม่พบเจ้าค่ะ/ไม่มีขอรับ" คนในโรงหมอกวาดสายตาหาคนแปลกหน้าแล้วจึงตอบ

"ข้าขอเสียมารยาท เนื่องจากบุรุษผู้นั้นเป็นคนร้ายที่ทางการออกตามหา ขออนุญาตค้นที่แห่งนี้.... หวังว่าแม่นางจะไม่ขัดข้อง" บุรุษหนุ่มผู้นั้นเอ่ยก่อนจะสบเข้าไปในดวงตากลมโตของนาง

"พวกท่านมาจากที่ใด" หลิวซีจินถามขึ้นอย่างระวัง

"พวกข้า เป็นสายสืบจากแคว้นหนิงหลง...กำลังตามล่าคนผู้หนึ่ง...คนผู้นี้เป็นกบฏลักลอบปลูกพืชต้องห้าม" ชายผู้นั้นเอ่ยอย่างนอบน้อมก่อนจะกางรูปเหมือนบุรุษผู้หนึ่งให้นางดู

หลิวซีจินพิจารณารูปวาดนั้นครู่หนึ่ง

"เช่นนั้น ข้าจะรู้ได้อย่างไรพวกท่านเป็นคนของทางการจริง" หลิวซีจินเอ่ยขึ้นก่อนจะสบเข้าไปในดวงตาคนผู้นั้น

"บังอาจ! เจ้ารู้หรือไม่?......." อู๋เหล่ยองครักษ์ของเขาเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าสตรีตรงหน้าบังอาจสงสัยนายของตน

"อู๋เหล่ย! อย่าเสียมารยาทกับนาง" บุรุษชุดดำเอ่ยเสียงเรียบ ก่อนจะนำป้ายบางอย่างออกมาจากที่ห้อยชายพกให้นาง

"ขอรับ" อู๋เหล่ยเอ่ยขึ้นก่อนจะก้มหน้าลง

"ข้าชื่อ ชุนหลุนซี แม่นางโปรดตรวจดู นี่คือตราสัญลักษณ์คำสั่งจากผู้เป็นฮ่องเต้...ข้าไม่รู้ว่าท่านรู้จักสิ่งนี้หรือไม่ สิ่งนี้เรียกว่า ป้ายหนิงหลง" ชุนหลุนซีเอ่ยดวงตาสีนิลสบเข้าไปในดวงตาของนาง

ด้านหลิวซีจินพิจารณาป้ายตรงหน้าคู่หนึ่งก็ต้องประหลาดใจเป็นอย่างมาก....ป้ายนี้แกะสลักเป็นรูปมังกรมีดวงตาสีแดง…ป้ายหนิงหลง เช่นนั้นหรือ?....เหตุใด...ป้ายนี้จึงคล้ายกับป้ายที่นางมีอยู่!

ใช่...เพราะก็นางมีป้ายนี้เช่นกัน

"เก็บสิ่งนี้ไว้ให้ดี " บิดานางกล่าวเช่นนั้นก่อนจะออกบวช เป็นไต้ซือ หลิวซีจินก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่านางต้องใช้อย่างไร นางพยายามที่จะถามผู้เป็นบิดาแต่ทว่าก็ได้คำตอบว่า ‘แล้วเจ้าจะรู้เอง’ หลิวซีจินจึงเดาว่านี่คือเครื่องรางของขลังที่ปกป้องนั่นเอง

ช่างเถิด...อาจเป็นเพียงเรื่องบังเอิญกระมัง...

ในขณะที่หลิวซีจินกำลังนิ่งคิดไปครู่หนึ่งจู่ ๆ ก็มีแสง

สีแดงพุ่งออกจากดวงตาของมังกรในตรานั้นจนหลิวซีจินต้องยกมือบัง

พรึ่บ!