สตรีเช่นข้าขอเกี้ยวรักท่านอ๋องไร้ใจ

สตรีเช่นข้าขอเกี้ยวรักท่านอ๋องไร้ใจ

last update最終更新日 : 2025-09-17
言語: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 評価. 2 レビュー
51チャプター
4.6Kビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

นางเอกเก่ง

รักคนเดียว

อีโรติก

ท่านอ๋อง

คุณหนู

โหดร้าย/เหี้ยมโหด

ตั้งครรภ์

รักแรกพบ

แอบรัก

เมื่อซูเย่หลิงได้กลับมาเมืองหลวงอีกครั้ง และได้พบเจอกับบุรุษผู้เป็นรักครั้งแรกของตน นางจึงไม่รอช้าที่จะพาตัวเองไปอยู่ในสายตาของเขา เกิดหนึ่งครั้ง ตายหนึ่งครั้ง!…นางขอครอบครองบุรุษผู้นี้ก็แล้วกัน!!

もっと見る

第1話

บทนำ 1/2

Point de vue d’Olivia

Ma vision était trouble tandis que je titubais dans le couloir de l’hôtel. Mes jambes semblaient peser une tonne, mais je devais continuer d’avancer. Il fallait que je sorte d’ici.

Sans savoir dans quelle chambre j’étais entrée, je m’effondrai sur le lit, désespérée de pouvoir me reposer. J’avais à peine fermé les yeux qu’un corps musclé se pencha au-dessus de moi. Mes membres étaient lourds et engourdis.

— Qu… qu’est-ce que vous faites ? parvins-je à murmurer, la tête martelée par une douleur lancinante.

Il ne répondit pas. Ses grandes mains me maintinrent fermement par les épaules tandis qu’il commençait à retirer mes vêtements.

— Ne pose pas de questions, dit-il d’une voix grave et autoritaire.

J’essayai de protester, mais il me fit taire en m’embrassant. Dès que ses lèvres touchèrent les miennes, quelque chose en moi sembla fondre. Son parfum enivrant, mêlant des notes de cèdre et d’épices, brouilla complètement mes sens. Je sentis sa présence contre moi tandis que ma robe glissait lentement le long de mon corps.

Bien que ma vue fût encore floue, ses yeux gris perçants brûlaient d’un désir intense lorsqu’ils croisèrent les miens. J’avalai difficilement ma salive et fermai les yeux alors qu’une douleur vive me traversait. Un gémissement étouffé m’échappa.

Il bougea d’abord lentement, laissant échapper un grondement possessif près de mon oreille. Chacun de ses mouvements faisait courir des frissons dans tout mon corps. Il déposa des baisers dans mon cou, sur ma poitrine puis sur mon ventre, comme s’il voulait marquer chaque parcelle de ma peau, avant d’accélérer le rythme. Enfin, après un dernier mouvement puissant, il s’immobilisa contre moi.

Pendant un bref instant, son visage devint plus net : des cheveux blond châtain, une mâchoire parfaitement dessinée et des lèvres pleines d’un rouge naturel que, contre toute logique, j’eus soudain envie d’embrasser de nouveau.

Il se laissa tomber à côté de moi, puis m’attira dans ses bras. Je savais que j’aurais dû paniquer, mais la chaleur et le sentiment de sécurité que me procurait son étreinte effacèrent toutes mes pensées. Je me blottis contre sa poitrine et laissai enfin mes yeux se fermer.

◇◇◇◇◇◇◇◇

Les vibrations de mon téléphone me réveillèrent en sursaut. Je gémis en protégeant mes yeux de la lumière éclatante du soleil qui traversait les fenêtres. Lorsque je tendis la main vers la table de nuit, mon téléphone n’y était pas.

Les souvenirs de la nuit précédente me revinrent d’un seul coup. Je me redressai brusquement et observai la luxueuse chambre inconnue. Un frisson parcourut ma peau nue et je remontai aussitôt la couette jusqu’à ma poitrine.

Qu’est-ce que j’ai fait ?

— Enfin réveillée.

Je sursautai en entendant cette voix grave. L’homme aux yeux gris sortit de la salle de bain, des gouttes d’eau brillant encore sur sa peau, vêtu uniquement d’une serviette nouée autour de la taille.

— Mais… qui êtes-vous ?! m’écriai-je, détournant aussitôt les yeux de son torse parfaitement sculpté.

Il laissa échapper un petit rire moqueur. Lorsque je regardai de nouveau, il laissa tomber sa serviette sans la moindre gêne avant de commencer à s’habiller.

— Vous jouez toutes les timides au réveil ? demanda-t-il en m’observant à travers le miroir.

J’essayais encore de comprendre ce qui s’était passé lorsqu’un détail attira mon regard : ma robe froissée sur le sol… et une tache de sang sur les draps.

— Mon Dieu…

— Non… non, ce n’est pas possible. Qu’est-ce que vous m’avez fait ?! balbutiai-je d’une voix tremblante en serrant la couette contre moi.

Il ricana tout en boutonnant sa chemise.

— Tiens. C’est bien plus que ton tarif habituel.

Il lança un chèque sur le lit.

— Tu devrais me remercier.

— Vous vous trompez complètement ! Je ne veux pas de votre argent ! Comment suis-je arrivée ici ?! criai-je en lui renvoyant le chèque.

Il esquissa un sourire glacial.

— Tout ce cinéma, c’est pour obtenir encore plus d’argent, c’est ça ? Petite profiteuse.

Puis il attrapa sa veste et quitta la chambre en claquant violemment la porte.

Je restai figée, les mains sur les tempes.

Qu’as-tu fait, Olivia ?

Mon téléphone sonna de nouveau. Je le saisis aussitôt.

— Allô ?

— Où est-ce que tu étais passée hier soir, Olivia ?! rugit Ethan. Tu n’étais pas censée être à l’aéroport ?

— Ethan, je suis désolée ! J’arrive tout de suite, je te le promets…

— Ne te donne même pas cette peine. Je sais très bien ce que tu faisais pendant que j’étais en Espagne. Alors comme ça, tu voulais garder ta virginité pour moi ?

— Ethan, je t’en prie ! Je ne comprends pas ce qui s’est passé. Dis-moi seulement où tu es…

— Profite bien de ton nouvel amant. Entre nous, c’est terminé. Ne me rappelle plus jamais.

La communication fut coupée.

Les larmes me montèrent aux yeux.

Comment Ethan pouvait-il être au courant ?

Je m’habillai en toute hâte, mais dès que j’ouvris la porte, je me figeai. Mon père et ma demi-sœur, Emma, se tenaient devant moi, le visage déformé par la colère.

— Père…

Je reculai d’un pas, le cœur battant à tout rompre.

— Où est-il ? gronda-t-il en parcourant la chambre du regard.

— Q-qui ?

— Le salaud qui t’a déshonorée. À quoi pensais-tu en t’unissant à un homme qui n’est pas ton compagnon destiné ? As-tu seulement conscience de ce que tu as fait ?

— Je… je ne me souviens de rien ! Je crois qu’on m’a droguée… Je ne le connais même pas !

Emma afficha un sourire satisfait avant de me tendre son téléphone.

— Épargne-nous tes excuses, Olivia. Ta petite vidéo intime est partout. Tu as couvert Père de honte.

Mon estomac se noua tandis que je regardais l’écran. Les larmes coulèrent sans que je puisse les retenir.

— Tu as enfreint les lois sacrées de la meute, déclara mon père d’un ton glacial. Pour t’être liée à un homme qui n’est pas ton compagnon choisi… ta condamnation est la mort par pendaison.

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む

レビュー

Anděl K
Anděl K
อ่านหมดทุกเรื่องแล้ว เมื่อไหร่จะแต่งมาอีก รอน๊า
2025-09-17 22:00:12
1
0
See Fee
See Fee
สนุกดีนางเอกเด็ดเดี่ยว
2025-09-16 11:27:16
4
0
51 チャプター
บทนำ 1/2
บทนำเสียงฝนตกพรำ ๆ อยู่ด้านนอกของเรือนไม้หลังเล็ก บ่งบอกว่าฝนยังคงไม่หยุดตกเสียที เวลานี้ก็ล่วงเลยผ่านไปนานมากแล้ว นับจากที่ทั้งสองหนีตายมาถึงเรือนไม้ที่ถูกปล่อยทิ้งร้างหลังนี้ สตรีผู้มีโฉมสะคราญได้รับบาดเจ็บจากคนร้ายที่มุ่งหมายเอาชีวิต โชคยังดีที่นางนั้นหลบทันจึงโดนเพียงแค่ถาก ๆ ตรงแขนข้างซ้ายทว่าบุรุษที่นั่งหน้าเงียบนั้นกลับมีอาการที่น่าเป็นห่วงมากกว่าเสียอีก ทั่วทั้งร่างของเขาล้วนเต็มไปด้วยบาดแผล ทั้งจากคมดาบและอาวุธลับที่คนร้ายลอบโจมตีในตอนที่เขาพลั้งเผลอ ถ้าไม่ใช่เพราะเขาต้องคอยปกป้องนางและน้องสาว เขาคงไม่ต้องพลาดท่ามารับคมอาวุธพวกนี้"ชินอ๋องเป็นอย่างไรบ้างเพคะ"นางค่อย ๆ ขยับเข้าไปหาเขาด้วยความเป็นห่วง ยิ่งเห็นสีหน้าที่มิสู้ดีของเขาก็ยิ่งเป็นกังวลเพิ่มขึ้นไปอีก"อึก!"ผู้ที่ถูกเรียกว่าชินอ๋องกระอักเลือดออกมาคำโต พร้อมกับเซไปด้านหน้าอย่างหมดแรง เขาเสียเลือดมากเกินไป"ชินอ๋อง! พระองค์อยู่นิ่ง ๆ หม่อมฉันขอดูแผลก่อน""ข้าไม่เป็นอะไร เจ้ารีบเอานี่โรยที่บาดแผลของตัวเองก่อนเถอะ" ดวงตาสีนิลจ้องไปที่แขนของนางที่มีเลือดไหลซึมออกมา"อย่าทรงดื้อดึงสิเพคะ แผลแค่นี้หม่อมฉันไม่ตายหรอก"นางเ
続きを読む
บทนำ 2/2
ดวงหน้างามยิ้มละมุน ก่อนจะหยิบผลไม้ที่อยู่ในตะกร้าออกมา แล้วพบว่ามีบางอย่างแปลกไป"เอ๊ะ! นี่มันผลราคะนี่ เหตุใดถึงมีอยู่ในตะกร้าของข้าได้กัน"นางหยิบผลที่คล้ายกับผิงกั่วออกมาพินิจด้วยความสงสัย ในตะกร้ามีผลราคะถึงสามผลด้วยกัน คิ้วเรียวเล็กขมวดมุ่นก่อนจะคลายออก เมื่อนึกถึงเจ้าลิงสองตัวที่แอบมาเมียงมองนางตอนที่เก็บผลเฝิ่นเจียวมิใช่ว่า...นางโดนเจ้าลิงตัวแสบกลั่นแกล้งแล้วหรอกนะ"อืม...อันนี้รสชาติดีนะ ข้าไม่เคยกินมาก่อน"นางรีบหันขวับไปมองคนที่นั่งอยู่ด้านหลัง พบว่าในมือของเขาได้ถือผลราคะที่กัดกินไปแล้วกว่าครึ่ง นางตาเหลือกรีบคว้าเอาผลราคะมาถือเอาไว้แล้วรีบโยนทิ้งทางหน้าต่าง สีหน้าของซูเย่หลิงตอนนี้มีแต่ความไม่สบายใจนี่เป็นผลราคะที่ใช้สกัดยากำหนัดที่รุนแรงเลยนะ และชินอ๋องก็ทานไปกว่าครึ่งแล้วด้วย...ดวงตาคู่สวยเหลือบมองคนด้านข้างด้วยความรู้สึกตื่นตระหนก ชินอ๋องเองก็รู้สึกตัวว่าสายตาของนางที่มองมานั้นแปลกออกไป"มีอะไร ผลไม้ที่ข้ากินเข้าไปมีพิษหรือ""เอ่อ...ไม่เชิงว่าอันตรายถึงชีวิต ทว่า..."นางยังเอ่ยไม่จบ คนด้านข้างกลับเริ่มมีอาการแปลกประหลาด ร่างกายของเขามันร้อนวูบวาบไปทั่วทั้งร่าง ผิวหน
続きを読む
บทที่ 1 ซูเย่หลิง
บทที่ 1ซูเย่หลิงหนึ่งเดือนก่อนหน้านี้จวนตระกูลซูแห่งเมืองหลวง แคว้นจ้าว'ซูเย่หลิง' สตรีนางน้อยผู้เป็นเจ้าของดวงหน้างดงามราวกับพญาหงส์ นางกำลังนั่งนับเงินตำลึงที่แอบเก็บเอาไว้ด้วยความรู้สึกกังวลใจ ไม่ว่าจะนับอีกกี่ครั้งเงินของนางก็มีเพียง 100 ตำลึงทองกับอีก 58 ตำลึงเงินเท่านั้นเอง หญิงสาวทอดถอนลมหายใจออกมาด้วยความปลงตก ทั้งที่นางพยายามหาเงินมาอย่างยากลำบาก แต่เพราะมีอุปสรรคมากมายและยังต้องปิดบังคนในตระกูลด้วย ทำให้เงินที่หามาได้นั้นมีจำนวนน้อยนิดนัก หากเทียบกับฐานะคุณหนูเช่นนางแท้จริงแล้วนางคือบุตรีคนโตของท่านราชครู 'ซูเย่าฉี' มารดาคือฮูหยินใหญ่ 'หลี่ซินเหมย' ผู้ล่วงลับไปแล้วตั้งแต่นางเพิ่งอายุได้แค่ 5 หนาว นับจากสิ้นมารดาไป บิดาก็เอาแต่สนใจฮูหยินรองและบุตรธิดาของนาง หลังจากนั้นไม่นานก็ได้แต่งตั้งฮูหยินรองผู้นี้ขึ้นมาเป็นฮูหยินใหญ่แทนที่มารดาของนาง นับจากนั้นชีวิตวัยเยาว์ของซูเย่หลิงก็ได้พลิกผันไปจากบุตรีของฮูหยินเอกที่มีอำนาจกลับกลายเป็นคุณหนูที่ไม่มีใครสนใจ แม้แต่บ่าวไพร่ในเรือนยังไม่มีความเคารพยำเกรงกับนางเลยแม้แต่น้อย บิดาไม่เคยเหลียวแลทำราวกับซูเย่หลิงเป็นเพียงอากาศธาตุ พี่น
続きを読む
บทที่ 2 ผู้ใดสนกันเล่า
บทที่ 2ผู้ใดสนกันเล่าเจียงหรูลี่พลันได้สติ นางกระแอมไอเล็กน้อยแล้วเอ่ยถึงเรื่องที่เรียกตัวซูเย่หลิงมาที่นี่"นั่นสินะ ข้าไม่น่ามามัวเสวนากับสตรีหยาบกระด้างเช่นเจ้าเลย เอาล่ะเย่หลิง คืนวันนี้ที่พระราชวังจะจัดงานไหว้พระจันทร์ ตระกูลซูของเราก็ได้รับเทียบเชิญด้วย ทว่าข้าคิดว่าคนที่ไร้มารยาทเช่นเจ้ามิสมควรไปงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ หากเจ้าไปทำกิริยาหยาบช้าล่วงเกินผู้สูงศักดิ์เข้า เกรงว่าคนตระกูลซูของเราจะพลอยเดือดร้อนไปด้วย เจ้าเข้าใจที่ข้าพูดหรือไม่"เจียงหรูลี่แย้มยิ้มหวานที่ไปไม่ถึงดวงตา นางมองดูปฏิกิริยาที่ผิดหวังของซูเย่หลิงพลันหัวเราะเยาะเย้ยออกมาด้วยความชอบใจ อย่าคิดเลยว่านางจะพาไปเปิดตัวในวงสังคมชนชั้นสูง นางจะกดซูเย่หลิงมิให้กล้าเผยอหน้ามาเทียบเทียมบุตรสาวของนางเป็นอันขาด"ข้าไม่ได้ไปหรือเจ้าคะ""ใช่แล้ว ต้องโทษที่เจ้ามีกิริยาหยาบช้าแข็งกระด้าง บิดาของเจ้าเองก็เห็นด้วยกับข้า หึ!" นางหัวเราะขำสีหน้าที่เศร้าหมองของซูเย่หลิง"แล้วน้องสาวได้ไปหรือไม่" ซูเย่หลิงหันมาถามซูจือเหมย"ข้าเป็นถึงผู้มีอิทธิพลในชนชั้นสูง หากขาดข้าไปงานเลี้ยงย่อมไม่สนุกน่ะสิ"ทั้งสองอายุห่างกันเพียงครึ่งปี ทำให้
続きを読む
บทที่ 3 หอประมูลตระกูลเฉิน
บทที่ 3หอประมูลตระกูลเฉินท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมืดสนิท บ่าวไพร่ในจวนก็กลับไปพักผ่อนในเรือนคนใช้ บางคนก็ออกไปร่วมงานเทศกาลไหว้พระจันทร์ เวรยามที่รักษาความปลอดภัยภายในจวนจึงหย่อนยานลง เป็นผลให้ซูเย่หลิงสามารถลอบออกมาจากจวนได้อย่างง่ายดาย นางมีช่องทางลับพิเศษที่มีนางเพียงคนเดียวที่รู้ และนี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่นางลอบออกไปจากจวน เนื่องจากเจียงหรูลี่ใช้อุบายให้เงินเดือนนางเพียง 2 ตำลึงทองซึ่งน้อยมากหากเทียบกับคุณหนูคนอื่น ๆ แต่นางจะทำอะไรได้ในเมื่ออีกฝ่ายได้คอยเป่าหูบิดาไปเรียบร้อยแล้ว ซูเย่หลิงจึงต้องหาหนทางหาเงินด้วยตัวเอง โดยทุกคืนนางจะไปยังหอประมูลตระกูลเฉินเพื่อทำงาน ซึ่งงานของนางก็ไม่ได้ยากเย็นอันใด เพียงแค่ทำหน้าที่ตรวจสอบอาวุธที่ได้รับมา และส่งต่อให้กับทางหอประมูลเพื่อนำไปประมูลต่อไปต้องยกความดีความชอบที่นางใฝ่รู้เรื่องอาวุธตั้งแต่ยังเด็ก สมัยที่อยู่จวนตระกูลหลี่ ท่านตาผู้รอบรู้เรื่องอาวุธรวมถึงเหล็กกล้าที่ใช้ตีอาวุธจึงได้สั่งสอนนาง เพราะความรู้นี้เองจึงทำให้ได้ทำงานที่หอประมูลแห่งนี้ แต่ละเดือนจะได้เงินเดือนกว่า 50 ตำลึงทอง ถ้าใช้อย่างประหยัดและเก็บออมก็จะมีเงินเก็บมากพอดู แต่เพราะน
続きを読む
บทที่ 4 ไม่มีใครยอมใคร
บทที่ 4ไม่มีใครยอมใครลานประมูลชั้นสองแห่งหอประมูลตระกูลเฉิน บัดนี้เนืองแน่นไปด้วยผู้คนจากทั่วสารทิศ เนื่องจากในค่ำคืนนี้ได้มีอาวุธที่ล้ำค่าถูกนำขึ้นมาประมูลอย่างมากมาย ภายในลานประมูลจึงคึกคักไปด้วยผู้คนมากมาย แถวหน้าจะเป็นที่นั่งของแขกพิเศษที่มีทั้งเชื้อพระวงศ์ชั้นสูงและชนชั้นสูง โดยทุกคนจะสวมหน้ากากอำพรางใบหน้าของตนเอาไว้ ส่วนแถวถัดไปจะเป็นของเหล่าคหบดีหรือคนมีเงินซูเย่หลิงสวมหน้ากากกระต่ายน้อยสีขาว วันนี้นางได้ถูกจัดให้นั่งแถวแรกซึ่งเก้าอี้ด้านข้างของนางคือที่นั่งของเชื้อพระวงศ์ หากเป็นคนนอกก็คงไม่รู้แต่เพราะนางทำงานที่หอประมูลจึงรู้ตำแหน่งที่นั่งดี และเมื่อนางหันมองไปทางด้านข้างก็พบกับดวงตาสีนิลที่ให้ความรู้สึกน่าหวาดหวั่น บุรุษผู้มีร่างกายสูงใหญ่จนแทบจะบดบังตัวของนางมิด เขากำลังหันมามองนางเช่นเดียวกัน เพียงแรกพบสบตานางก็รู้สึกครั่นคร้ามไปทั้งตัวแม้เขาจะสวมหน้ากากพยัคฆ์สีดำเฉกเช่นดวงตาของเขา แต่ความน่าเกรงขามและกลิ่นอายสังหารนั้นมิอาจช่วยปิดบังตัวตนของเขาได้เลย ซูเย่หลิงชะงักค้างไปด้วยความตกใจเล็กน้อย"เหตุใดเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้" ริมฝีปากเล็กพึมพำเสียงเบากับตนเอง แต่คนด้านข้าง
続きを読む
บทที่ 5 เรื่องระทึกในคืนไหว้พระจันทร์
บทที่ 5เรื่องระทึกในคืนไหว้พระจันทร์การประมูลดาบสั้นดวงเดือนจบลงที่ 1,000 เหรียญทอง โดยผู้ที่ได้ไปคือจ้าวเหว่ย จ้าวเยว่ชิงผู้เป็นน้องสาวแบมือเพื่อขอดาบสั้นคู่นี้ แต่ผู้เป็นพี่ชายกลับมอบมีดสั้นอีกเล่มที่เขาใช้เงิน 500 เหรียญทองประมูลมาให้กับนาง"เหตุใดถึงเป็นมีดสั้นเล่มนี้เล่าเพคะ น้องอยากได้ดาบสั้นมากกว่า""มีดสั้นเล่มนี้เหมาะกับเจ้ามากกว่า ส่วนดาบสั้นคู่นี้พี่จะเก็บเอาไว้เอง""หึ! เสด็จพี่ชอบกลับคำ""หรือจะไม่เอา"จ้าวเหว่ยดึงมีดสั้นกลับมา แต่จ้าวเยว่ชิงรีบคว้าเอามาถือไว้เอง นาน ๆ ทีที่นางจะได้รับของขวัญจากพี่ชาย ย่อมต้องไม่ปล่อยให้หลุดมืออยู่แล้ว"ขอบพระทัยเพคะ เสด็จพี่ใจดีที่สุดเลย""หึ!"จ้าวเหว่ยจับโยกศีรษะของจ้าวเยว่ชิงเล่น นางยังเป็นน้องสาวที่ชอบประจบเอาใจมิมีเปลี่ยน แม้เวลาจะผ่านมานานกว่า 10 ปีที่เขาไม่ได้พบนาง แต่จ้าวเยว่ชิงก็ยังคงน่ารักเหมือนเดิมในความทรงจำของเขา ดั่งเช่น... น้องสาวตัวน้อยที่เขาเคยมีโอกาสได้เล่นกับนางเมื่อนานมาแล้ว"เสด็จพี่จะเข้าวังเมื่อไหร่เพคะ เสด็จแม่ทรงถามหาบ่อยแล้ว ฝ่าบาทเองก็อยากจะพบหน้าเสด็จพี่ด้วย""วันพรุ่งพี่จะไปเข้าเฝ้าฝ่าบาทกับเสด็จแม่ ส่วนเจ้
続きを読む
บทที่ 6 สตรีแปลกประหลาด
บทที่ 6สตรีแปลกประหลาดซูเย่หลิงไม่คิดจะปล่อยคนชั่วพวกนั้นให้ลอยนวล นางหยิบมีดสั้นเล่มเล็กที่ซ่อนเอาไว้ตรงเอว ขว้างไปถูกพวกมันทั้งหมดในคราวเดียวกัน มีดสั้นกว่าห้าเล่มถูกขว้างแค่ครั้งเดียวจากมือของซูเย่หลิง คนชุดดำอีกสามคนที่ยังรอดชีวิตจากการสังหารของจ้าวเหว่ยนอนทรุดอยู่ตรงนั้น พวกมันยังคงหายใจอยู่แต่สลบไปแล้ว เพราะมีดสั้นของนางได้เคลือบยาสลบชนิดรุนแรงเอาไว้"หึ! กล้าชี้ดาบมาใส่ข้าเองนะ"ซูเย่หลิงยืดอกมองผลงานของตนเอง เมื่อเห็นว่าทุกอย่างสงบลงแล้ว นางจึงคิดจะเดินจากไปแต่กลับถูกจ้าวเหว่ยทะยานตัวมาขวางทางเอาไว้เสียก่อน"มาขวางทางข้าทำไม"จ้าวเยว่ชิงที่มองซูเย่หลิงราวกับเทพเซียนมาโปรดก็รีบวิ่งมากอดแขนนางด้วยความสนิทสนมทันที องค์หญิงสี่ผู้เพิ่งผ่านความเป็นความตายเมื่อครู่รู้สึกติดหนี้บุญคุณสตรีนางนี้มากนัก"ขอบคุณแม่นางมากที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือ" จ้าวเหว่ยมองดวงตาคู่สวยด้วยความขอบคุณจากใจจริง"พี่สาว ท่านเก่งกาจยิ่งนัก ขอบคุณท่านมาก หากไม่ได้ท่านข้าคงตายไปแล้วเป็นแน่" จ้าวเยว่ชิงมองซูเย่หลิงตาปริบ ๆ"เอ่อ... เรื่องเล็กน้อย ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัว"การเผชิญหน้ากับจ้าวเหว่ยในรอบ 10 ปีทำ
続きを読む
บทที่ 7 บ่าวไม่เคารพนาย
บทที่ 7บ่าวไม่เคารพนายตึง ตึง ตึง!!เสียงทุบประตูหน้าเรือนเล็ก ปลุกให้ซูเย่หลิงที่เพิ่งหลับไปได้ไม่นานต้องตื่นขึ้นมาด้วยความงัวเงีย นางหยัดกายลุกขึ้นยืนด้วยความหงุดหงิดใจ นี่คนเรือนใหญ่จะไม่ยอมให้นางได้อยู่อย่างสงบ ๆ เลยหรือไร "มีอะไร!" นางตะโกนถามคนด้านนอกที่ยังทุบประตูไม่หยุด"นายท่านให้บ่าวรีบมาตามคุณหนูเจ้าค่ะ""ข้ารู้แล้ว""คุณหนูต้องรีบตามบ่าวมาเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ"ผลัวะ!ซูเย่หลิงเปิดประตูมองคนที่กล้าใช้น้ำเสียงเช่นนี้กับนาง คิดว่านางนิ่งเฉยหมายความว่านางกลัวหรือ นางแค่ไม่ให้ค่าเท่านั้นเอง แต่ดูท่าว่านางจะนิ่งเฉยเกินไปจนแม้แต่บ่าวไพรไม่เกรงกลัวนายเลย"เอ่อ...นายท่านรีบให้คุณหนูตามไปพบเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ" สาวใช้ผู้เป็นคนของเจียงหรูลี่เอ่ยกุกกัก นางไม่คุ้นชินกับสายตาน่ากลัวของคุณหนูใหญ่เลย"ข้าบอกว่ารู้แล้ว เหตุใดเจ้าถึงฟังมิรู้ความ ท่านพ่อไม่ตำหนิที่ข้าจะล้างหน้าแต่งกายก่อนจะไปพบท่านหรอก""แต่ว่า...""กล้าไม่ฟังคำข้าหรือ"ดวงตาดุดันจ้องมองสาวใช้ที่กล้าตีฝีปากผู้นี้ด้วยความไม่พอใจ "บะ บ่าวจะไปเรียนนายท่านตามนี้เจ้าค่ะ"สาวใช้ผู้นี้รีบหมุนกายเดินจากไปทันที ไม่มีแม้แต่ท่าทีนอบน
続きを読む
บทที่ 8 คู่หมั้นหน้าตาย
บทที่ 8คู่หมั้นหน้าตายสามแม่ลูกกลับมาปรึกษาหารือกันที่เรือนของซูจือเหมย ข้าวของที่วางเอาไว้ประดับห้องอย่างหรูหราได้ถูกซูจือเหมยขว้างปาราวกับของไร้ค่า เพล้ง เพล้ง โครม!ซูจือเหมยกลับมาถึงก็บันดาลโทสะออกมาทันที นางรู้สึกเหมือนหัวใจจะระเบิดออกมาด้วยความเคียดแค้นชิงชัง ตอนที่อยู่ในห้องโถงนางก็พยายามระงับอารมณ์อย่างสุดความสามารถ เมื่อกลับมายังเรือนของตนจึงไม่รอช้าที่จะระบายความโกรธออกมาทันที"ทำไมทุกสิ่งทุกอย่างถึงตกไปอยู่ในมือของนังเย่หลิงตลอดเลย โอกาสดี ๆ มักจะเป็นของมันทั้งหมด แต่ข้า... ข้าที่เป็นบุตรสาวของท่านพ่อเช่นกันกลับไม่ได้รับสิ่งใดเลย นี่มันไม่ยุติธรรมเลยสักนิด""ใช่! ท่านแม่ต้องไปขอร้องท่านพ่อนะขอรับ ทั้งเรื่องเรียนกับองค์หญิงสี่และเปลี่ยนตัวคู่หมั้นด้วย" ซูซานเย่เองก็เห็นด้วยกับพี่สาวของตน "แม่รู้ว่าพวกเจ้าไม่พอใจกับเรื่องนี้ แต่นี่เป็นพระประสงค์ของไทเฮา แม้แต่ท่านพ่อก็ไม่กล้าขัดพระประสงค์ ส่วนเรื่องคู่หมั้นของนังเย่หลิง แม่มีหนทางอยู่แล้ว อย่างไรก็ต้องเปลี่ยนตัวคู่หมั้นอย่างแน่นอน หลังจากแผนการของเจ้าอย่างไรเล่าอาเย่""ข้าเข้าใจแล้วขอรับ ท่านแม่กับท่านพี่เตรียมตัวไว้ให้ดี
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status