ตอนที่ 4 : มาเกิดใหม่ดั่งใจฝัน (2)

“ถ้าบุรุษที่มียศศักดิ์สูง ๆ ก็จะรับราชการเป็นขุนนาง เป็นผู้ตรวจการ หรือไม่ก็เป็นแม่ทัพ เจ้าค่ะ ปกติพวกเขาก็ทำงานทำการไม่มีเวลามาเดินเที่ยวเล่นหรอกเจ้าค่ะ” 

เมื่อซินจางได้ยินคำตอบเช่นนั้นนางก็ทำหน้าเซ็งออกมาทันที “แล้วแบบนี้ข้าจะไปหาบุรุษดี ๆ ได้จากที่ไหนล่ะเนี่ย!” ซินจางบ่นออกมาพึมพำ แต่เสียงพึมพำนั้นก็ทำให้รุ่ยเซียงได้ยิน นางจึงตอบกลับไป

“อ่อ! คิดออกแล้วเจ้าค่ะ วันนี้มีงานเทศกาลอาหารประจำแคว้นที่ตลาดไม่ไกลจากจวนของเรามากนัก เห็นว่าวันนี้จะมีเหล่าคุณชาย ขุนนาง และบุรุษผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายจะออกมาเดินเที่ยวกันทุกปีเจ้าค่ะ”

“ป่ะ งั้นเราไปกันเลย” ซินจางเดินเข้าไปจูงมือรุ่ยเซียงทันที 

“ไปตอนนี้เลยหรอคะคุณหนู? นี่มันยังเช้าอยู่เลยนะคะ” รุ่ยเซียงถามขึ้นด้วยสีหน้าสงสัย เพราะปกติคุณหนูหลี่ซินจางคนเก่าของนางมักไม่ชอบออกไปเดินเที่ยวไหนแต่เช้าตรู่แบบนี้

“ไปตอนนี้นี่แหละ ขืนไปสายกว่านี้มีหวังเหล่าบุรุษรูปงามผู้สูงศักดิ์ทั้งหลายคงโดยคุณหนูตระกูลคาบไปกินก่อนแน่”

“คุณหนู! เหตุใดจึงพูดจาน่าเกียจเช่นนั้นออกมาล่ะเจ้าคะ?” รุ่ยเซียงร้องขึ้นด้วยความตกใจที่ได้ฟังคำพูดที่ไม่เป็นกุลสตรีจากปากคุณหนูของนาง

“เอาน่า รีบไปกันก่อนเถอะ แล้วค่อยเดินบ่นข้าระหว่างทางไปก็แล้วกัน” พูดจบ ซินจางก็ลากแขนของรุ่ยเซียงเดินออกมาจากหอนอน และให้รุ่ยเซียงเดินนำทางนางสู้เทศกาลอาหารทันที

               

ณ เทศกาลอาหารประจำปีของแคว้นอี้เฉิง

เมื่อรุ่ยเซียงพาซินจางเดินทางมาถึงตลาดที่จัดงานเทศกาลอาหารประจำปี ซินจางก็ตื่นตาตื่นใจกับเหล่าอาหารโบราณมากมายเต็มไปหมด นางเดินเข้าออกกินอาหารโบราณอย่างมีความสุขและตื่นเต้น 

จนเมื่อเวลาผ่านไปสักพัก ในขณะที่ซินจางกำลังยืนเลือกร้านอาหารร้านต่อไปอยู่นั้น จู่ ๆ ร่างใหญ่ในชุดขุนนางชั้นสูงก็เดินเข้ามาทักทายนางทันที

“จางเอ๋อร์! ไม่ได้พบกันแค่ไม่กี่วัน อาการของเจ้าดูจะหายปลิดทิ้งเลย” 

ซินจางยืนนิ่งเงียบไปครู่หนึ่งด้วยความตกใจ เพราะนางไม่รู้เลยว่าบุรุษรูปงามในชุดขุนนางผู้นี้คือใครกัน แต่ที่แน่ ๆ นางพอจะเดาออกว่าเขากับคุณหนูหลี่ซินจางเจ้าของร่างต้องรู้จักกันอย่างแน่นอน

“สวัสดีค่ะ ข้าสบายดีแล้วค่ะ” ซินจางตอบเขากลับไปอย่างเขินอาย นางเขินอายที่ไม่รู้ว่าตัวเองควรจะพูดอะไรต่อกับเขาดี

“ได้ยินเช่นนั้นข้าก็ดีใจ ในเมื่อจางเอ๋อร์หายดีแล้ว ข้าจะได้ไปสู่ขอเจ้าอย่างเป็นทางการเสียที”

“ห๊ะ!” ซินจางอุทานออกมาด้วยความตกใจทันที ก็จู่ ๆ เขาก็บอกว่าจะสู่ขอนางทั้ง ๆ ที่นางยังไม่รู้จักเขาเลยแม้แต่น้อย

ซินจางจึงหันไปกระซิบถามรุ่ยเซียงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ อย่างเบาที่สุด “ชายผู้นี้เป็นใครกัน เหตุใดเขาจึงขอหมั้นข้าเช่นนี้?”

“เขาคือท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิง คนรักของคุณหนูเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงกระซิบตอบกลับไป

ซินจางทำหน้าตกใจออกมาอย่างเห็นได้ชัดที่รู้ว่าชายที่อยู่ตรงหน้าเป็นถึงแม่ทัพใหญ่ แถมเขายังเป็นคนรักของคุณหนูหลี่ซินจางเจ้าของร่างเสียอีก

เมื่อได้คำตอบจากรุ่ยเซียงแล้ว ซินจางจึงหันกลับมาพูดกับท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงต่อ “ท่านแม่ทัพเฉิน ท่านไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้ค่ะ ให้ข้าได้ดูแลท่านพ่ออีกสักปีสองปี แล้วท่านค่อยมาสู่ขอข้าก็ได้” 

“จะไม่ให้ข้ารีบร้อนได้เช่นไรกัน! เจ้าเป็นถึงสตรีผู้งดงามอันดับหนึ่งแห่งแคว้น ใคร ๆ ต่างก็หมายปรองเจ้าหากมีใครชิงมาสู่ขอเจ้าไปก่อน ข้าจะทำเช่นไร?” ท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงพูดขึ้นด้วยความร้อนรนใจ

“แต่ถ้าหากขอไม่ตกลงรับคำสู่ขอเหล่านั้น ใครกันจะมาบังคับข้าได้? จริงไหมล่ะคะ?” ซินจางส่งสายตาออดอ้อนไปให้เขา จนทำให้เขายอมตามใจนาง

“ก็ได้ เดี๋ยวรออีกสักพักข้าค่อยไปสู่ขอเจ้าก็แล้วกัน” เขาตอบกลับนางกับไปด้วยรอยยิ้ม “เดี๋ยวข้าต้องรีบกลับไปคุยงานราชการในวังหลวงแล้ว ไว้อีกวันสองวันข้าจะแวะไปหาเจ้านะ”

“ได้ค่ะ” ซินจางตอบรับเขา ก่อนที่แม่ทัพเฉินจะเดินจากไป

เมื่อท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงเดินจนพ้นสายตาไปแล้ว ซินจางจึงหันมาถามรุ่ยเซียงที่ยืนอยู่ข้าง ๆ “แม่ท่านทัพเฉินผู้นี้รูปงามนัก เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ ร่างกายก็ดูบึกบึน แล้วนิสัยของเขาเป็นเช่นไรบ้างล่ะ?”

“ท่านแม่ทัพเฉินผู้นี้แม้รูปกายจะดูบึกบึน แต่จิตใจกลับอ่อนหวานมากเจ้าค่ะ เหล่าสตรีในแคว้นต่างก็หวังที่จะเป็นฮูหยินของเขากันทั้งนั้น แต่คุณหนูกลับให้เขาเลื่อนการสู่ขอออกไปก่อน” รุ่ยเซียงตอบกลับไปด้วยสีหน้าเซ็ง เพราะนางเองก็หวังอยากจะให้คุณหนูหลี่ซินจางของตัวเองได้เป็นฮูหยินของท่านแม่ทัพเฉินเช่นกัน ยิ่งเขามาติดพันคุณหนูของนางขนาดนี้แล้ว ยิ่งมีโอกาสมากกว่าสตรีอื่นในแคว้นนี้ แต่คุณหนูของนางดันปฏิเสธซะงั้น

“ก็แหม่! ข้าก็อยากจะลองเป็นผู้เลือกคนอื่นบ้างก็เท่านั้นเอง ตลอดมาข้าเคยเป็นแต่ตัวเลือกของคนอื่นนี่น่า”

รุ่ยเซียงไม่เข้าใจในคำตอบของคุณหนูของตนเองเลยแม้แต่น้อย นางพรางนึกในใจว่าตั้งแต่ที่คุณหนูฟื้นขึ้นมาก็มักจะชอบพูดจาประหลาดชอบกล

________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^