ตอนที่ 5 : ท่านราชครูชั่ว! (1)

บทที่ 2

ท่านราชครูชั่ว!

และหลังจากที่ท่านแม่ทัพเฉินชิงหลิงเดินจากไปแล้ว ซินจางก็พารุ่ยเซียงเดินกินอาหารในงานเทศกาลต่อ และในขณะที่นางกำลังเดินอย่างเพลิดเพลินอยู่นั้น สายตาของนางก็บังเอิญเงยหน้าไปพบกับชายชุดดำคนหนึ่งที่กำลังง้างธนูอยู่ในมือ และเขาก็เล็งธนูมาที่ชายร่างใหญ่ในชุดสีน้ำเงินเข้มที่ยืนหันหลังห่างไปไม่ไกลจากนางมากนัก

ซินจางรู้ได้ทันทีเลยว่า ชายชุดดำคนนั้นหมายปรองที่ฆ่าชายร่างใหญ่ในชุดสีน้ำเงินเข้มอย่างแน่นอน และในจังหวะที่ชายชุดดำปล่อยลูกธนูเพื่อพุ่งมาเอามาชีวิตของชายร่างใหญ่ในชุดสีน้ำเงินอยู่นั้น ซินจางจึงรีบเขาไปผลักร่างของเขาให้ล้มลงกับพื้นเพื่อหลีกเลี่ยงจากลูกธนู ทำให้ลูกธนูพลาดเป้าไปตกที่พื้นแทน และเหล่าผู้คนในงานก็แตกตื่นกันไปหมด รวมถึงผู้ติดตามของชายในชุดสีน้ำเงินคนนั้นก็รีบวิ่งเข้ามาดูเขาทันที

ร่างบางของซินจางผลักร่างใหญ่ของเขาลงพื้น จนทำให้เขาหงายหน้าขึ้นจากพื้น และในขณะเดียวกันนั้นก็พลาดท่าล้มลงไปทับบนตัวของเขาทันที

ร่างบางของซินจาง นอนทับอยู่บนร่างใหญ่ของเขา ทำให้สายตาของซินจางได้ปะทะเข้ากับสายตาของชายร่างใหญ่ผู้นี้ เขามีนามว่า จ้าวเว่ยโจว ท่านราชครูแห่งวังหลวง วินาทีที่สายตาของนางปะทะเข้ากับสายตาของเขา ก็ทำให้ราชครูจ้าวเว่ยโจวรู้สึกใจเต้นแรงขึ้นมาตึกตัก ใบหน้าของนางช่างงดงามจนทำให้เขาไม่อาจจะละสายตาไปได้ ริมฝีปากที่บางเฉียบของนางทำให้เขาชวนฝันเสียเหลือเกิน

วินาทีที่นางนอนทับอยู่บนตัวเขาพร้อมกับสายตาที่ปะทะกัน ทำให้เขารู้สึกเหมือนดั่งว่ากำลังตกอยู่ในมนตร์สะกดจนกาลเวลารอบตัวหยุดเดินสิ้น จนทำให้เขาตกอยู่ในห้วงแห่งภวังค์ของนาง

“ท่านราชครู! ท่านราชครู! ได้บาดรับบาดเจ็บตรงไหนไหมขอรับ?” เสียงของผู้ติดตามของจ้าวเว่ยโจวดังขึ้น ทำให้เขาสะดุ้งตัวหลุดออกจากภวังค์

และในขณะเดียวกัน รุ่ยเซียงที่หันมาเห็นว่าคุณหนูของตัวเองกำลังนอนล้มทับบนร่างใหญ่ของราชครูชั่วผู้เลืองชื่อ นางจึงรีบวิ่งเข้ามาซินจางทันที พร้อมกับดึงร่างบางของซินจางให้ลุกออกจากท่านราชครูชั่วนั้นอย่างว่องไว “คุณหนูเป็นอะไรมากไหมเจ้าคะ?”

“ข้าไม่เป็นอะไรเลย” ซินจางตอบกลับไปด้วยรอยยิ้ม 

ซินจางมองไปที่ร่างใหญ่ของจ้าวเว่ยโจวที่กำลังค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน พร้อมกับถามเขาขึ้น “ท่านเป็นอะไรมากไหม? ได้รับบาดเจ็บตรงไหนหรือไม่?”

“ข้าไม่เป็นอะไรแล้ว ขอบใจคุณหนูมากที่ช่วยชีวิตของข้าไว้” ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวตอบนางกลับไป 

“ท่านไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว งั้นข้าขอตัวก่อน” ซินจางโค้งหัวคำนับเขาหนึ่งที ก่อนที่นางจะจูงมือรุ่ยเซียนให้เดินออกมา

ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวมองตามหลังของซินจางที่เดินห่างออกไปอย่างไม่ว่างตา หัวใจของเขาใคร่รู้ให้ได้ว่านางที่ช่วยชีวิตของเขานี้เป็นใครกัน 

“นางผู้นี้เป็นใครกัน?” ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวหันไปถาม สือชิงชิง ผู้ติดตามคนสนิทของเขาที่ยืนอยู่ข้าง ๆ

“นางผู้นี้มีนามว่า หลี่ซินจาง บุตรีของท่านแม่ทัพหลี่ฟู่จู ขอรับ ข้าได้ยินคนเขาล่ำลือว่าเมื่อวานนี้นางใกล้จะสิ้นลมหายใจแล้วแท้ ๆ แต่น่าประหลาดที่จู่ ๆ นางก็ฟื้นลุกขึ้นมามีชีวิตราวกับคนที่ไม่เคยป่วยมาก่อนขอรับ” สือชิงชิงตอบกลับไป

“นางช่างงดงามหาหญิงใดมาเทียบได้ แถมนางยังมีความกล้าเอาชีวิตตนเองเข้ามาเสี่ยงเพื่อข้าอีก ข้าชื่นชอบนางเสียเกิน” ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวพูดขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มที่มีเลศนัย

ระหว่างที่ซินจางกำลังเดินทางกลับบ้านพร้อมกับรุ่ยเซียง นางจึงถามรุ่ยเซียงถึงความอยากรู้ของตัวเอง “รุ่ยเซียง ชายที่ข้าเพิ่งจะช่วยชีวิตเขาไว้เมื่อกี้คือใครกัน ข้าเห็นการแต่งกายของเขาแล้วดูเหมือนไม่ใช่แค่ขุนนางทั่วไปเลย”

“เขาครูท่านราชครูชั่วเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงตอบกลับไปด้วยเสียงเบา ๆ 

“ท่านราชครูชั่ว! เจ้าหมายความว่าเช่นไรกัน?” ซินจางยังคงถามรุ่ยเซียงขึ้นต่อด้วยความแปลกใจ 

“ท่านราชครูชั่วผู้นี้มีนามว่า จ้าวเว่ยโจว เป็นโอรสองค์ที่หนึ่งของฮ่องเต้องค์ก่อนเจ้าค่ะ ตามหลักแล้ว โอรสองค์ที่หนึ่งต้องได้ขึ้นครองราชย์ แต่ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวมีเลือดผสมจากต่างแคว้น ทำให้ โอรสองค์ที่สองซึ่งมีสายเลือดอี้เฉิงแท้ ๆ ได้ขึ้นครองราชย์เป็นฮ่องเต้ที่มานามว่า ฮ่องเต้จ้าวม่านฉี เจ้าค่ะ” 

“อ้าว! แล้วท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวไม่เห็นจะชั่วตรงไหนเลย?” ซินจางถามขึ้นด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสงสัย

“ก่อนหน้านี้ท่านราชครูมีศักดิ์เป็นเพียงท่านอ๋อง แต่เพราะความฉลาดรอบรู้ทำให้ฮ่องเต้องค์ก่อนประทานยศท่านราชครูให้ และเพราะความที่เขาเป็นราชครูแห่งวังหลวงที่มาพร้อมกับความฉลาด ทำให้ท่านราชครูวางแผนที่ยึดครองราชบัลลังก์คืน โดยไม่มีใครรู้เลยว่าเขาจะเริ่มทำการก่อกบฏเมื่อใด แถมท่านราชครูผู้นี้เป็นคนที่มีจิตใจโหดเหี้ยม เขาไม่เคยเกรงกลัวต่ออำนาจใด ๆ หรือแม้แต่อำนาจของฮ่องเต้ก็ตาม เพราะก่อนที่ฮ่องเต้องค์ก่อนจะสิ้นใจไป เขาได้เขียนหนังสือให้ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวมีอำนาจทุกอย่างโดยไม่ต้องอยู่ภายใต้ฮ่องเต้”

“อ่อ! แบบนี้นี่เอง” ซินจางพยักหน้าเข้าใจ ก่อนที่นางจะถามขึ้นต่อ “แต่ในเมื่อท่านราชครูยังไม่ทันจะได้ก่อกบฏ แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าท่านราชครูผู้นี้เป็นชั่ว?”

_______________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^