ตอนที่ 42 : เหนือการควบคุมของหัวใจ (2)

ทางด้านของนิคโคลัสก็ยิ้มออกมาที่ได้ยินแบบนั้น เขาเป็นหนุ่มจากยุคใหม่ ดังนั้นตั้งวันแรกที่นางพาเขาเข้าที่จวนแห่งนี้ เขาก็รู้แล้วว่านางต้องมีใจให้เขาบางแหละ แต่เพราะเห็นว่านางเป็นสตรีโบราณ แถมในอนาคตนางจะได้เป็นสตรีที่สำคัญแห่งประวัติศาสตร์ เขาจึงไม่กล้าแสดงอาการออกมามาก เพราะเขาเดาไม่ออกเลยว่าสตรีโบราณผู้นี้เป็นเช่นไรบ้าง

“ที่ท่านยิ้มแบบนี้หมายความว่าเช่นไรกัน?” ชิวยวี่ถามเขาขึ้นด้วยความสงสัย

“ข้าชอบที่ท่านหญิงกล้าที่จะพูดออกมาเสียที” เขาตอบนางกลับมาด้วยรอยยิ้ม

“คนบ้า! ในเมื่อเจ้าชอบที่ข้าพูดออกมา แล้วทำไมเจ้าต้องโกรธที่ข้าหวงเจ้าเช่นนั้นด้วย?”

“ก็เพราะว่าท่านหญิงทำไม่ถูกที่ไม่ยอมควบคุมตนเองเช่นนั้น อนาคตท่านหญิงปรารถนาที่จะเป็นแม่ทัพเพื่อนำทัพคนมากมายไปต่อสู้ในสนามรบ หากท่านหญิงยังใจร้อนและเอาแต่ใจเช่นนี้ การเป็นแม่ทัพของท่านหญิงจะเต็มไปด้วยความลำบาก” เขาอธิบายให้นางฟังด้วยความเป็นห่วง

“แล้วเจ้ารู้ได้เช่นไรกันว่าในอนาคตข้าจะได้เป็นแม่ทัพ? ถึงแม้ว่านั้นเป็นความใฝ่ฝันของข้าที่จะเป็นเหมือนท่านพ่อ แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นได้ง่าย ๆ เสียหน่อย เพราะไม่ใช่การง่ายเลยที่สตรีจะได้ขึ้นเป็นแม่ทัพ” 

“เชื่อข้าเถอะท่านหญิง! ในอนาคตท่านหญิงจะได้เป็นแม่ทัพผู้หญิงและมีแต่คนเกรงขาม ท่านจะกลายเป็นประวัติศาสตร์ที่ผู้คนจะต้องนึกถึงอย่างแน่นอน”

“เจ้าพูดจริงรึ?” นางถามเขาขึ้นด้วยสีหน้าไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่นัก

“จริงสิ! ข้าพูดจริงเสมอ เพราะข้าสามารถมองเห็นอนาคตของท่านหญิงได้” เขาตอบนางกลับพร้อมกับแสร้งทำสีหน้าจริงจังออกมา

“เจ้าเนี่ยนะสามารถมองเห็นอนาคตได้?”

“ใช่นะสิ!” เขายังคงยืนยันคำเดิมขึ้นมาอีกครั้ง

“งั้นไหนเจ้าลองมาสิว่า อนาคตในอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้ข้าจะเป็นเช่นไรต่อไป?”

“ท่านหญิงจะเดินออกจากหอนอนของข้าไป และกลับไปนอนบนเตียงของท่านอย่างมีความสุข และค่ำคืนนี้ท่านจะฝันเห็นบุรุษแปลกหน้าจากแดนไกลที่ได้เดินทางมาเพื่อพบท่าน” 

เมื่อชิวยวี่ได้ยินเขาพูดแบบนั้น นางก็หัวเราะออกมาเสียงดังทันที “ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าตอบผิดแล้ว!”

“อ้าว?”

“เพราะว่าอีกไม่กี่นาทีต่อจากนี้ข้าจะนอนไม่หลับและไม่ฝันถึงบุรุษแปลกหน้าจากที่ใดทั้งนั้น เพราะข้าจะฝันถึงเจ้าแต่เพียงผู้เดียว” 

จุ๊ฟ

พูดจบ นางก็เขย่งตัวขึ้นไปหอมแก้มของเขาเบา ๆ ก่อนที่จะรีบวิ่งออกมาจากหอนอนของเขาด้วยความเขินอายทันที ทำเอานิคโคลัสถึงกับตกตะลึงที่ถูกนางขโมยหอมแก้มเขาเช่นนั้น แต่เมื่อรู้ตัวอีกทีเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาอย่างมีความสุข

คำค่ำคืนนั้น ทั้งสองนอนลงบนเตียงด้วยหัวใจกระสับกระส่ายอย่างมีความสุข เพราะมันเป็นครั้งแรกที่พวกเขาได้รับรู้ความรู้สึกของกันและกันเสียที

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

ชิวยวี่ที่ได้ยินคำทำนายของนิคโคลัสว่านางจะได้เป็นท่านแม่ทัพ นางก็ดีใจตื่นเต้นเป็นอย่างมาก นางจึงรีบตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อไปบอกให้ท่านพ่อของนางได้รับรู้ทันที

“ท่านพ่อ! ลูกมีเรื่องสำคัญอยากจะเล่าให้ท่านพ่อฟัง”

“ว่าอย่างลูก?”

“เมื่อวานนี้ลู่เซียนทำนายว่าข้าจะได้เป็นแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่ แล้วข้าจะได้กลายเป็นบุคคลสำคัญด้วย” นางเล่าให้ท่านพ่อของนางฟังด้วยความดีใจ

หากเป็นบิดาคนอื่นคงจะเป็นห่วงบุตรสาวของตนเองที่จะต้องไปเสี่ยงตายในสนามรบเช่นนั้น แต่ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านกลับภูมิใจในตัวบุตรสาวของเขาเป็นอย่างมากที่นางมีความรักแผ่นดินจนไม่กลัวตายเลยแม้แต่น้อย

ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านเดินเข้าไปลูปศีรษะของบุตรสาวตนเองเบา ๆ พร้อมกับพูดขึ้นอย่างภาคภูมิใจ “พ่อเชื่อว่าลูกจะต้องทำได้อย่างแน่นอน ยวี่เอ๋อร์ของพ่อ”

แล้วทั้งสองคนก็กอดกันไว้แน่น

แม้ว่าชิวยวี่จะเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของท่านแม่ทัพหลัวอีม่าน แต่เขาก็เลี้ยงดูให้นางเติบโตขึ้นมาอย่างแข็งแกร่งและให้นางเลือกเส้นทางที่นางปรารถนา ไม่ว่านางคิดหรือตัดสินใจจะทำอะไร นางก็จะคอยมีเขาคอยสนับสนุนอยู่เบื้องหลัง เพราะถึงแม้ว่าบางครั้งการเลี้ยงดูแบบนี้จะทำให้ชิวยวี่เอาแต่ใจของตนเองไปบ้าง แต่นางก็ร็สึกปลอดภัยและอบอุ่นที่มีบิดาคอยสนับสนุนนางทุกอย่างเช่นนี้

_________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^