ตอนที่ 41 : เหนือการควบคุมของหัวใจ (1)

บทที่ 3

เหนือการควบคุมของหัวใจ

ตลอดระยะเวลาในงานเลี้ยง ณ จวนสกุลของเหมยลี่และระหว่างเดินทางกลับสู่จวนสกุลหลัวนั้น ทั้งสองคนก็ไม่พูดคุยกันเลยสักคำเดียว ทางด้านของชิวยวี่รู้สึกว่าตนเองนั้นไม่ผิด เพราะนางมีนิสัยหวงของตัวเองตั้งแต่เล็กอยู่แล้ว เมื่อเจียลี่พยายามจะมาแย้งเขาไปจากนาง นางก็แค่ต้องทำทุกอย่างเพื่อรักษาเขาไว้ แต่ทางด้านของนิคโคลัสกลับรู้สึกว่าการกระทำของชิวยวี่นั้นผิดมาก ถึงแม้ว่านางจะเป็นคุณหนูจากสกุลไหนก็ตาม แต่นางก็ควรจะหัดระงับอารมณ์ต่อหน้าผู้อื่นเสียบ้าง

เมื่อทั้งสองคนเดินทางกลับมาถึง ณ จวนสกุลหลัวในยามเย็น ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านผู้เป็นบิดาก็สังเกตเห็นว่าพวกเขาต่างฝ่ายต่างเดินเข้ามาในจวนด้วยความเงียบพร้อมกับสีหน้าที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่นัก ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านจึงพูดกับตัวเองขึ้นด้วยความสงสัย 

“บุรุษรูปงามผู้นี้เป็นใครกันนะถึงสามารถทำให้ชิวยวี่โกรธได้มากขนาดนี้? เขาคงมีอิทธิพลต่อใจของนางไม่น้อยเลยทีเดียว”

หลังจากที่นิคโคลัสหรือลู่เซียนได้เข้ามาอยู่ในจวนของเขาแล้ว ท่านแม่ทัพหลัวอีม่านได้สั่งให้นักสืบฝีมือดีที่สุดของแคว้นออกไปสืบหาเรื่องราวเกี่ยวกับเขาทันที แต่นักสืบที่จ้างก็ส่งข่าวกับว่า บุรุษผู้นี้เป็นคนแปลกหน้าที่ไม่เคยมีใครได้พบหรือรู้จักเขามาก่อน ราวกับเขาเป็นบุรุษที่ตกลงมาจากสวรรค์ชั่วข้ามคืนเสียอย่างนั้น

“เจ้าเป็นใครกันนะ?”

ทางด้านของชิวยวี่ เมื่อนางกลับเข้ามาในหอนอนของตนเองได้แล้ว นางก็ทิ้งลงนอนด้วยความโกรธทันที นางโกรธตัวเองที่ปล่อยให้เขามามีอิทธิพลเหนือหัวใจของนางเช่นนี้จนนางไม่สามารถควบหัวใจและความรู้สึกของตนเองได้ ซึ่งก่อนหน้านี้ไม่มีบุรุษผู้ใดสามารถทำแบบนี้กับชิวยวี่เลย แถมยิ่งนางได้รู้ว่าเขาโกรธกับการกระทำของนางเช่นนี้ และเขากลับเข้าข้างเจียลี่ผู้ซึ่งเป็นศัตรูของนาง ก็ยิ่งทำให้นางรู้สึกกระสับกระส่ายใจไปหมด

“บ้าเอ้ย! นี่ข้าเป็นอะไรของข้าเนี่ย! ทำไมข้าต้องมาคิดเรื่องที่เขาโกรธข้าซ้ำ ๆ แบบนี้นะ? ก่อนหน้านี้ข้าไม่เคยเห็นจะเป็นแบบนี้มาก่อนเลย” ชิวยวี่ถามตัวเองขึ้นด้วยความงุนงง ก่อนที่นางจะพยายามข่มตาของตัวเองให้หลับลงเพื่อลืมความกังวลที่เขาโกรธนางไปซะ

ผ่านไปหลายชั่วยามจนกระทั่งมาถึงกลางดึก ดวงตาที่ชิวยวี่พยายามข่มให้มันหลับเข้าสู่ห้วงนิทราหลายต่อหลายครั้ง แต่มันก็จะยอมพานางหลับเสียที เพราะความกระวนกระวายใจที่ถูกเขาโกรธจึงทำให้นางยังคงนอนไม่หลับเช่นนี้

เมื่อชิวยวี่รู้ว่าปัญหาของการนอนไม่หลับของนางครั้งนี้ก็คือเขา นางจึงตัดสินใจลุกขึ้นออกจากเตียงและเดินออกไปจากหอนอนของตนเองทันที

           

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

ชิวยวี่ยืนเคาะที่หน้าประตูหอนอนของนิคโคลัสหลายต่อหลายครั้งจนมือของนางเริ่มเจ็บไปหมดแล้ว แต่นิคโคลัสที่รู้สึกเพลียจากการไปพบปะผู้คนที่งานเลี้ยงของคุณหนูเหมยลี่กลับนอนหลับสนิทโดยไม่ยินเสียงเคาะเลยแม้แต่น้อย

ชิวยวี่ที่เห็นว่านิคโคลัสยังคงไม่ยอมเปิดประตูให้กับนาง นางจึงพรางคิดไปเองว่าเขานั้นได้ยินเสียงเคาะประตูหอนอนของนางแล้ว แต่เขาเลือกที่จะเมินเฉยใส่นาง และความคิดไปเองของนางนั้นจึงทำให้นางทวีความโกรธเขาขึ้นไปเท่าตัว ดังนั้นชิวยวี่จึงไม่รอช้า นางตัดสินใจปีนเข้าไปในหอนอนของเขาทางหน้าต่างทันที

แล้วเมื่อชิวยวี่สามารถเข้ามาในหอนอนของเขาได้แล้ว นางก็พบว่าเขายังคงหลับสนิทอยู่ อารมณ์ร้อนที่เต็มไปด้วยความโกรธของนางจึงเย็นลงเมื่อได้พบกับใบหน้าที่ใสซื่อของเขาที่กำลังเข้าสู่ห้วงแห่งนิทรา

“ใบหน้าที่กำลังหลับใหลของเขาเช่นนี้ ช่างน่ามองเสียเหลือเกิน” พูดจบ ชิวยวี่ก็ค่อย ๆ ใช้ริมฝีปากหอมที่แก้มของนิคโคลัสเบา ๆ ก่อนที่นางจะค่อย ๆ หันหลังเดินออกไป

แต่ยังไม่ทันทีที่มือของชิวยวี่จะได้ผลักประตูหอนอนของเขาเปิดออก ร่างใหญ่ของนิคโคลัสก็ตื่นขึ้น พร้อมกับตะโกนถามนางขึ้นมาด้วยความตกใจทันที “ท่านหญิง! ท่านเข้ามาที่หอนอนของข้าดึกดืนเช่นนี้ทำไมกัน?”

ชิวยวี่ที่รู้ดีว่าตัวเองนั้นผิดที่เข้ามาในหอนอนของเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตเช่นนี้ แต่จะให้นางยอมรับง่าย ๆ ได้อย่างไรกันล่ะ! นางจึงแผดเสียงดังตอบเขากลับไปเพื่อบ่ายเบี่ยงความผิดของตนเอง

“ก็เจ้าโกรธข้าเรื่องที่ข้าไม่หาเรื่องเจียลี่! ข้าไม่ได้ทำอะไรผิด ข้าก็เลยเข้ามาในหอนอนของเจ้า เพื่อจะบอกให้เจ้ารู้”

นิคโคลัสค่อย ๆ ลุกขึ้นมาจากเตียงของเขา และเดินมุ่งตรงมาที่นาง ก่อนที่เขาจะพูดขึ้น “ท่านทะเลาะกับผู้อื่นกลางงานเลี้ยงของเพื่อนรักเช่นนั้น ไม่เรียกว่าผิดได้อย่างไรกัน?”

“ก็เพราะว่าข้าควบคุมตัวเองไม่ได้!” ชิวยวี่เถียงเขากลับไปด้วยเสียงอันดัง

แต่นิคโคลัสกลับถามนางกลับมาด้วยน้ำเสียงอ่อนนุ่ม “แล้วเหตุใดท่านจึงควบคุมตัวเองไม่ได้ล่ะ?”

“ก็เพราะว่าข้าชอบเจ้าไง!” อุ๊ป ชิวยวี่รีบเอามือขึ้นมาปิดปากของตนเองทันทีเมื่อนางเพิ่งจะรู้ตัวว่าตนเองนั้นพูดอะไรอออกไป

__________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^