ตอนที่ 6 : ท่านราชครูชั่ว! (2)

“เขาร่ำลือกันว่า หากใครขัดใจเขา ท่านราชครูผู้นี้ก็สั่งประหารทันทีโดยไม่ไต่สวนใด ๆ ทั้งนั้นเจ้าค่ะ”

“โถ่ว ... การที่เขาเอาอำนาจในมือมาใช้ในทางที่ผิด ถ้าแบบนี้ก็เรียกว่าชั่วจริงแหละ” ซินจางพูดขึ้น

“คุณหนูอย่าได้ไปเข้าใกล้เข้าอีกเป็นอันขาดนะเจ้าค่ะ ท่านราชครูผู้นี้มีจิตใจโหดเหี้ยมมากจนน่ากลัวเลยล่ะเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงพูดขึ้นด้วยความเป็นห่วง

“อืม...เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงไป เพราะข้าคงไม่พบกับเขาอีกแล้วแหละ เขาเป็นถึงเชื้อพระวงศ์ เขาคงไม่ออกมาเดินเล่นจนเสี่ยงอันตรายแบบนี้อีกแน่นอน”

“เจ้าค่ะคุณหนู” รุ่ยเซียงพยักหน้าพร้อมกับพาซินจางเดินกลับมาถึงหน้าประตูจวนพอดี

ณ จวนอ๋องจ้าวเว่ยโจว ของท่านราชครู

หลังจากที่กลับมาจากงานเทศกาลอาหารแล้ว ท่านราชครูจ้าวเว่ยโจวก็ยังคงนึกถึงใบหน้าของซินจางซ้ำ ๆ ไปมาด้วยความโหยหา เพราะในชีวิตของเขานี้ แม้จะเป็นถึงท่านอ๋องแห่งแคว้น เป็นถึงโอรสของฮ่องเต้องค์ก่อน แต่เพราะเขามีสายเลือดผสมจากต่างแคว้น ทำให้ชีวิตในวัยเด็กของเขามักถูกรังแกและดูถูกมาโดยตลอด โชคดีหน่อยที่พอโตขึ้นมาเขามีความขยันมั่นเพียรจนได้กลายเป็นท่านราชครูของวังหลวง แถมยังมีอำนาจไม่ต้องอยู่ภายใต้ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันที่เป็นน้องชายต่างมารดาของเขาอีก ทำให้เขาเริ่มต่อสู้เพื่อตัวเองโดยไม่ถูกใครรังแกอีกต่อแล้ว แต่ถึงกระนั้นหัวใจของเขาก็ยังโหยหาการปกป้องจากใครสักครั้ง แต่วันนี้ก็เป็นครั้งแรกที่มีคนเข้ามาปกป้องเขา ซึ่งคนผู้นั้นก็คือคุณหนูหลี่ซินจางนั้นเอง จึงทำให้ท่านราชครูตกหลุมรักนางขึ้นมาทันทีตั้งแต่แรกเห็น

“ข้าจะต้องทำให้เจ้ามาเป็นของข้าให้ได้ คุณหนูหลี่ซินจาง”

ยามค่ำ ณ จวนตระกูลหลี่

ซินจางนั่งอยู่ริมหน้าต่างพร้อมมองออกไปบนท้องฟ้า สายตาของนางทอดยาวไปที่ดาวนับล้านดวงที่กำลังเฉิดฉายอยู่บนนั้น พร้อมกับพูดขึ้นกับตัวเองเบา ๆ “จู่ ๆ ข้าก็ได้มาเกิดใหม่เป็นคุณหนูแสนสวยแถมร่ำรวยขนาดนี้ มันช่างดีเป็นเส้นทางสวยหรูจนหน้ากลัว ราวกับว่ากำลังเรื่องราวร้าย ๆ รอข้าอยู่อย่างงั้นเลย” ซินจางก่อนจะพูดขึ้นต่อ “แต่ไม่ว่าจะมีเรื่องราวร้าย ๆ อะไรเกิดขึ้นในวันข้างหน้า แต่ข้าก็โชคดีเหลือเกินที่ได้มาพบกับท่านพ่อในอดีตชาติ นี่ถ้าหากท่านพ่อในยุคปัจจุบันได้รู้ว่าอดีตกาลตนเองเป็นคนร่ำรวยมากถึงเพียงนี้ ท่านคงไม่อยากไปเกิดใหม่อย่างแน่นอน ฮ่า ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ซินจางหัวเราะออกมาเบา ๆ 

และในขณะนั้นรุ่ยเซียงก็เปิดประตูเข้ามาในหอนอนทันที พร้อมกับพูดขึ้น “ข้าต้มยาของท่านหมอมาให้คุณหนูดื่มเจ้าค่ะ”

“แต่ข้าไม่ได้ป่วยแล้ว ข้าไม่ลืมหรอก” ซินจางปฏิเสธกลับไปทันที

“แต่วันนี้คุณหนูออกไปเที่ยวตั้งครึ่งค่อนวัน หากป่วยขึ้นมาจะทำให้ท่านแม่ทัพหลี่เป็นห่วงได้เจ้าค่ะ” 

เมื่อได้ยินรุ่ยเซียงยกท่านพ่อของนางมาอ้างเช่นนั้น ซินจางจึงต้องจำใจนำยานั้นขึ้นมาดื่มจนหมดถ้วย

เมื่อซินจางดื่มยาหมดถ้วยแล้ว รุ่ยเซียงจึงเดินออกมาจากหอนอนนั้นเพื่อให้คุณหนูของตัวเองได้พักผ่อน

เช้าวันใหม่เริ่มต้นขึ้น

วันนี้ซินจางให้รุ่ยเซียงพานางออกไปเดินชมดอกไม้ในป่าแต่เช้าตรู่

ท่ามกลางเหล่าดอกไม้ที่บานสะพรั่งในป่าใหญ่ ร่างบางของหญิงงามจากต่างภพผู้นามว่าซินจางกำลังเดินชมดอกไม้ท่ามกลางธรรมชาติโดยใบหน้าที่สุขใจ สำหรับนางแล้วการได้เกิดใหม่เป็นคุณหนูหลี่ซินจางผู้นี้นับว่าของขวัญชิ้นใหญ่ที่สวรรค์ได้เมตตาหญิงสาวผู้อาภัพรักอย่างนาง เพราะนางได้เกิดใหม่มาเป็นหญิงสาวผู้ร่ำรวยและงดงามเป็นอันดับหนึ่งแคว้น นางจึงไม่ต้องกลัวว่าจะโดนชายใดมาหักอกนางเหมือนดั่งชาติปัจจุบันอีก ทำให้ทุกย่างก้าวที่นางได้เดินอยู่ในอดีตชาตินี้เต็มไปด้วยความสุขใจอย่างเหลือล้น

ในขณะที่ซินจางกำลังเดินมองดอกไม้อยู่ในป่าด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขอยู่นั้น จู่ ๆ นางก็เหลือบไปเห็นชายคนหนึ่งกำลังยืนเล็งธนูไปที่กระต่าย ซินจางเห็นว่ากระต่ายตัวนั้นมีความน่ารักมาก และนางมิอาจจะทนมองเห็นกระต่ายตัวนั้นถูกฆ่าไปต่อหน้าต่อตาของนางได้ นางจึงรีบวิ่งเข้าไปดึงธนูออกจากมือของชายคนนั้นทันที ทำให้เขารู้สึกตกใจที่อยู่ ๆ ก็มีหญิงงามที่ไหนก็ไม่รู้มาดึงธนูออกจากมือของเขา

“นี่ท่านคิดจะฆ่ากระต่ายน่ารักตัวนั้นได้ลงคอจริง ๆ หรอ?” ซินจางถามเขาขึ้นด้วยสีหน้าโมโห 

“ใช่ ก็ข้าออกมาล่าสัตว์ ข้าก็ต้องฆ่าสัตว์สิ” เขาตอบกลับไปด้วยสีหน้ามึนงงเล็กน้อย

ซินจางมองไปที่ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความงดงามของผู้นั้นแล้วก็นึกแปลกใจว่าหน้าที่หล่อเหลาและงดงามของเขาเช่นนี้ เขามิน่าใช่คนที่จะฆ่ากระต่ายน้อยผู้น่ารักแบบนี้เลย

“กระต่ายตัวนั้นมิใช่สัตว์ที่ท่านควรจะล่า” ซินจางเถียงกลับไป

แล้วเหตุใดข้าจึงไม่ข้าล่าสัตว์ตัวนั้น?” เขาหยอกย้อนถามนางกลับมา

“ก็เพราะว่า...” ซินจางยังไม่ทันจะได้ตอบคำถาม รุ่ยเซียงก็วิ่งเข้ามาในวงสนทนาพร้อมกับคุกเข่าลงตรงหน้าทันที พร้อมกับพูดขึ้น

_____________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^