ตอนที่ 7 : ท่านราชครูชั่ว! (3)

“ฮ่องเต้! หม่อมฉันขออภัยด้วยเพคะ” 

“ฮ่องเต้!” ซินจางอุทานออกมาด้วยความตกใจเมื่อรู้ว่าชายที่นางกำลังยืนเถียงอยู่กับเขาเป็นถึงฮ่องเต้ของแผ่นดินอี้เฉิง

“คุณหนู! รีบคุกเข่าลงทำความเคารพฮ่องเต้เร็วเจ้าค่ะ” รุ่ยเซียงพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงร้อนรนพร้อมกับสะกิดให้คุณหนูของตนเองรีบนั่งลงทันที

ด้วยความซินจางกลัวว่าหัวของตัวเองจะหลุดจากบ่าเพราะไปยืนเถียงกลับฮ่องเต้เช่นนั้น นางจึงรีบคุกเข่าลงพร้อมกับพูดขึ้น “ขออภัยฝ่าบาท ซินจางผู้นี้มิรู้ความว่าท่านคือฮ่องเต้จึงแสดงกริยาที่ไม่งามเช่นนั้นต่อท่าน”

“ฮ่า ๆ ๆ ๆ” ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ ก่อนจะพูดขึ้นต่อ “ลุกขึ้นเถิดคุณหนูหลี่ซินจาง เจ้าเป็นถึงบุตรีของท่านแม่ทัพหลี่ผู้เก่งกาจ ข้าไม่กล้าถือโทษเจ้าหรอก” พูดจบเขาก็ค่อย ๆ ประครองร่างบางของนางให้ลุกขึ้น

“ขอบพระทัยฝ่าบาท” ซินจางตอบกลับไป

“ครั้งสุดท้ายที่ข้าได้พบเจ้าก็เมื่อครั้งที่เรายังเป็นเด็กวิ่งเล่นอยู่ด้วยกัน ไม่คิดเลยว่าโตมาเจ้าจะงามได้ถึงเพียงนี้” เขากล่าวชมนางออกมา จนทำให้นางรู้สึกเขินอายไปหมด

“ขอบพระทัยฝ่าบาท” ซินจางรับคำชมนั้นด้วยรอยยิ้ม

“ว่าแต่เจ้าออกมาเที่ยวในป่าแบบนี้ทำไมกันรึ?” แล้วฮ่องเต้จ้าวม่านฉีก็ถามนางขึ้นต่อด้วยรอยยิ้ม สายตาที่เขามองมาที่นั้นช่างเต็มไปด้วยความลุ่มหลงในตัวนางตั้งแต่แรกเห็น ซึ่งแม้แต่ตัวซินจางก็เองก็สัมผัสได้ว่าเขานั้นได้ตกหลุมรักนางเข้าให้เสียแล้ว 

“หม่อมฉันแค่อยากออกมาเที่ยวเล่นบ้างเพคะ”

“วันหลังเจ้าก็เข้าไปเที่ยวเล่นในวังหลวงของเราได้นะ ที่นั้นยินดีต้อนรับเจ้าเสมอ” แล้วเขาก็เริ่มหยอดมุขเพื่อเชื้อเชิญนางทันที

“ขอบพระทัยฝ่าบาท แต่หม่อมฉันเห็นว่าไม่เป็นอันสมควรเลยเพคะที่หม่อมฉันจะไปเที่ยวเล่นในวังหลวงของฝ่าบาทเช่นนั้น” ซินจางตอบกลับไปอย่างถ่อมตน ถึงแม้ว่าในใจลึก ๆ ของนางจะอยากไปชื่นชมวังหลวงมากเหลือเกินก็ตาม ซินจางพรางคิดในใจ “แหม่! ได้ย้อนอดีตมาได้ทั้งที ใครบ้างจะไม่อยากเห็นวังหลวงของจริงบ้างล่ะ?”

“แล้วเจ้าอยากไปหรือไม่?” ฮ่องเต้จ้าวม่านฉียังคงตื้อถามขึ้นต่อ “หากเจ้าอยากไป ข้าจะจัดพิธีงานเลี้ยงใหญ่ และเชิญเจ้าพร้อมกับบิดาให้เข้าร่วมงานเลี้ยงนี้ด้วย”

เมื่อได้รู้ว่าโอกาสการได้เห็นวังหลวงของจริงมาถึงแล้ว ตาของซินจางก็ลุกวาวขึ้นมาทันที พร้อมกับตอบกลับ“อยากไปเพคะ อยากไปมาก ๆ เลยเพคะ”

“คุณหนู!” รุ่ยเซียนเห็นว่าคุณหนูของตัวเองกระตือรือร้นจนเกินงาม นางจึงรีบห้ามปราบคุณหนูของตนไว้ทันที ทำให้ซินจางทันรู้ตัว และรีบสงบงามปากสงบปากลง

ฮ่องเต้จ้าวม่านฉีมองไปที่ซินจางด้วยสาวตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล ก่อนที่เขาจะพูดขึ้นต่อ “เดี๋ยวพรุ่งนี้ยามบ่ายข้าจะส่งคนไปรับเจ้าพร้อมกับบิดาของเจ้ามาร่วมงาน”

“ขอบพระทัยฝ่าบาท” ซินจางตอบรับด้วยความดีใจ

“งั้นวันนี้ข้าขอตัวก่อน ไว้พบกันที่งานในวันพรุ่งนี้นะ” 

“เพคะฝ่าบาท”

แล้วฮ่องเต้จ้าวม่านฉีก็เดินออกไปด้วยท่าทางที่สง่างาม จนทำให้ซินจางอดที่จะมองตามหลังเขาไปไม่ได้

เมื่อฮ่องเต้จ้าวม่านฉีเดินพ้นสายตาไปแล้ว รุ่ยเซียงจึงพูดขึ้นกับคุณหนูของตน “ข้าเห็นสายตาที่ฝ่าบาททอดพระเนตรมาที่คุณหนูของข้า ดูแล้วฝ่าบาทประทับใจในตัวคุณหนูไม่น้อยเลยนะเจ้าค่ะ”

“ก็ข้าสวยขนาดนี้ ย่อมเป็นธรรมดาที่ใครต่างก็ชื่นชอบ อิอิ” ซินจางตอบรับคำชมอย่างยินดี

นางเองก็รับรู้ได้ว่าฮ่องเต้จ้าวม่านฉีนั้นมีใจให้นาง เพราะระหว่างที่สนทนากันนั้น สายตาของเขาก็แสดงออกมาให้นางเห็นได้ชัดว่าเขานั้นชอบนางมาก และนั้นก็ทำให้หญิงที่เคยอาภัพอย่างนางรู้สึกชอบใจที่ได้มาเป็นที่ชื่นชอบของบุรุษผู้สูงศักดิ์อย่างเขา

________________________________________________________________

ฝากกดติดตามเพื่อเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ ^^