Se connecterPartager
แนะนำตัวละ
Date de publication:
2024-12-26 12:08:07เรื่องราวของนายเอก 'ดาวเหนือ' ที่เป็นนายตำรวจที่เขากำลังเข้าไปพัวพันกับคดียาเสพติด จนวันที่เขาได้พากำลังนายตำรวจหลายสิบนายเข้าล้อมจับกุมกลุ่มขนยาเสพติดที่ลักลอบเข้าประเทศจากประเทศเพื่อนบ้าน
จนพอเขามารู้ตัวอีกที เขาก็ถูกผู้ร้ายจับกุมไว้เสียเอง และนาทีชีวิตของเขา ที่กำลังจะจบลงด้วยคมลูกกระสุนของเพื่อนร่วม ที่เห็นเงินสำคัญกว่าจรรยาบรรณในอาชีพของตัวเอง เขาไม่ได้เสียใจที่ชีวิตจะจบลงแต่ที่เขาเสียใจ ก็เพราะเพื่อนร่วมงานที่ทำงานด้วยกันมานาน กลับกลายเป็นคนที่คิดทรยศประเทศเสียเอง ด้วยชุดสีกากี แต่ยังไม่ทันที่เขาจะได้หมดลมหายใจ อาจจะเป็นเพราะชะตาชีวิตของเขายังไม่ถึงคาด ทันใดนั้นก็เกิด ปรากฏการณ์เหนือธรรมชาติหรือธรรมชาติสร้างขึ้นมา ก็ไม่อาจรู้ได้ เกิดลมพายุพัดโหมกระหน่ำ ท้องฟ้าแปรปรวนวิปริต ฟ้าผ่าลั่นสนั่นแผ่นดินสั่นสะเทือน ก็มีเสียงคำรามที่พวกเขาไม่คุ้นหู แต่รู้ได้ทันทีว่ามันเป็นเสียงร้องของสัตว์ชนิดใด มันคือ 'เสือ' เสียงคำรามดังสนั่น พร้อมกับเสียงร้องโหยหวนของเหล่าโจรชั่วช้า เขาก็ลืมตาขึ้นมาก่อนจะพบกับสิ่งผิดปกติที่อยู่รอบๆตัว ขิงเขา บรรยากาศที่แปรเปลี่ยนไป ก่อนที่สติของเขาจะดับมืดลง เขาตื่นขึ้นมาพร้อมกับอาการที่เจ็บปวดรวดร้าวไปทั้งตัวและใครบางคนที่ปรากฏตัวต่อหน้าเขา ชายหนุ่มหล่อหน้าตาดีคมคาย เป็นคนช่วยชีวิตเขาจากคมเขี้ยวของเสือโคร่งลายพาดกลอนตัวใหญ่ ก่อนที่เขาจะได้รู้ความจริงว่าเขา ย้อนเวลากลับมาในโลกหนึ่งร้อยปีก่อนปัจจุบันที่เขาจากมา เขาเข้ามาอยู่ในยุคที่ยังมีเสือสมิง หรือเสือที่เป็นตำนานถูกเล่าขานถึงปัจจุบันว่าเสือสามารถกลายเป็นคนได้ และมนต์คาถาอาคม คนเล่นของในยุคสมัยนี้ ก็ยังเป็นเรื่องที่น่าตื่นเต้นและน่าเหลือเชื่อสำหรับตัวเขา การผจญภัยพบเจอกับสัตว์เดรัจฉานวิชาที่ถูกเสือสมิงอาคมส่งมาเพื่อจัดการ ผู้ชายหน้าตาหล่อคมที่ช่วยชีวิตเขาไว้ 'พี่เข้ม' ผู้ชายที่เขายอมมอบความบริสุทธิ์ของตัวเองให้เขาคนนี้อย่างเต็มใจ จนกระทั่งทั้งคู่มีความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งและเหมือนความคุ้นเคยกันมานานแสนนาน แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงในเมื่อ เขากับพี่เข้มเป็นผู้ชายเหมือนกัน และในยุคสมัยนี้ก็ไม่ใช่ยุคสมัยเปิดโลกแบบที่เขาจากมา เขาจะทำยังไงดี ในเมื่อเขาได้รู้ความจริงบางอย่างว่า ถ้า จัดการไอ้พรายสมิงหรือเสือสมิงผู้ที่เป็นเจ้าของมนต์เปิดประตูมิติภพได้ เขาก็จะได้กลับไปยังในที่ที่เขาจากมา และเขาจะไม่มีทางได้กลับมาในยุคนี้อีกเลย เขากับ 'พี่เข้ม' ต้องจากกันไปไกลแสนไกล อย่างคนที่ไม่สามารถจะได้เจอและพบหน้ากันอีกเลยตลอดกาล...... นายเอก ชื่อเล่น ดาวเหนือ ชื่อจริง พันตำรวจตรี (พ.ต.อ)ณทภัทร โมจิโพชัย อายุ30ปี ชายหนุ่มตำรวจยศสารวัตร ที่กำลังพัวพันจะจับแก๊งคดีค้ายาเสพติดและลักลอบขนอาวุธเถื่อนเข้าประเทศทางตะเค็บชายแดนตำบลร้อยดาว หมู่บ้านภูดาวที่อยู่ติดทางชายแดนเพื่อนบ้าน “คุณ….ชื่ออะไร?” “เหมือนผมเคยเห็นคุณที่ไหนมาก่อน?” “เราเคยเจอกันมาก่อนใช่ไหมครับ?” พระเอก ชื่อเล่น เข้ม ชื่อจริง เข้ม หุกหาญกล้า อายุ35ปี พรานหนุ่มเนื้อหอมที่เก่งกาจวิชาอาคมและไสยเวทหนุ่มหน้าหล่อเข้มเจ้าของนัยน์ตาดำขับที่เปลี่ยนสีตาเป็นสีเหลืองได้เมื่อเขามีอารมณ์โกรธ ผิวแทนสองสีหน้าตาคมเข้มหล่อ แผงอกที่เรียงตัวกันสวยงามมันเงาวับเรียกเสียงกรี๊ดเบาๆจากหญิงชาวบ้านได้เป็นอย่างดี ชายที่ฝึกฝนและมีวิชาเสือเย็นครอบครองไว้ในตัว ร่างกายของเขาถูกลงอาคมและเต็มไปด้วยอักขระที่ลึกลับแ ต่กลับไม่มีใครมองเห็นได้ เพราะเขาสักด้วยน้ำมัน…ที่ไม่สามารถมองเห็นด้วยตา เนื้อได้ “ข้าชื่อ….เข้ม….” “ใช่….เอ็งกับข้าเคยพบกัน….” “แต่มันนานมากแล้ว…..”
Dernier chapitre
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่96THEEND
"โถ้ไอ้ทิว!!!"ผมสบถออกไปอย่างหัวเสียไอ้ทิวก็ยิ้มแหยๆให้ผม"เกือบโดนรุ่นพี่ต่อยแล้วไหมล่ะ""และแกมาเงียบๆแบบนี้ทำไม?!"ผมถามมันเสียงแข็ง"แล้วพี่ล่ะครับ....วิ่งตามใครมา?"มันถามผมกลับหน้าตาสงสัยผมก็มองหน้ามันก่อนจะหันหลังกลับไปมองยังทิศทางที่ผมวิ่งตามชายคนนั้นไปและคาดกันไปแค่กระพริบตาเดียวพลางถอนหายใจออกมาผมคงจะเผลอมองใครคนอื่นเป็นพี่เข้มไปหมดแล้ว"เปล่าหรอก......แกจ่ายตังค์ยังฉันจะกลับกรุงเทพล่ะ""เรียบร้อยแล้วครับพี่เดินทางปลอดภัยและกันนะครับ""อืม....ไว้เจอกัน"ผมเอ่ยลาไอ้ทิวพร้อมกับโบกมือลามันมันก็โบกมือบ๊ายบายให้ผม ผมก็ยักคิ้วให้มันก่อนจะเดินไปยังรถสปอร์ตของผมแล้วขับรถออกมาจากตลาดภูดาวแห่งนี้และผมจะกลับมาอีกมาจนกว่าผม จะได้รู้ข่าวของพี่เข้มวันต่อมาสำนักงานตำรวจแห่งชาติ.....10:30น."สายแล้ว!!"ผมบ่นอุบออกมาก่อนจะรีบวิ่งขึ้นบันไดหนีไฟไปเพราะลิฟต์ของสำนักงานเต็มไปตัวผู้คนและเวลาที่กระชั้นชิดแบบนี้ทำให้ผมรอไม่ได้และคิดว่าการวิ่งขึ้นบันไดไปยังชั้นห้าน่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดสำหรับผมในตอนนี้แล้วผมหอบหายใจเหนื่อยถี่หยุดยืนอยู่หน้าประตูบานใหญ่ที่มีตัวหนังสือถูกติดหน้าห้องไว้ว่า
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่95
หนึ่งเดือนต่อมาที่ภูเขาภูดาวตลาดสดโต้รุ่ง.....ดาวเหนือ ณทภัทร....08:30น."คุณจะกลับเมื่อไหร่ครับคุณดาวเหนือ?"เสียงสงสัยเอ่ยขึ้นจากรุ่นน้องของผมที่ทำงานอยู่กรมป่าไม้เอ่ยออกมาผมก็ละสายตาจากแก้วกาแฟร้อนตรงหน้าขึ้นไปมองหน้าของรุ่นน้องที่แต่งตัวเต็มยศเขาเป็นเจ้าหน้าที่กรมป่าไม้ประจำอยู่ที่นี่น่ะครับและผมก็เคยมาเดินสำรวจป่าแถวนี้กับเขาอยู่เป็นประจำเพื่อดูการลักลอบขนยาเสพติดแต่ตอนนี้คดียาเสพติดได้ถูกปิดคดีไปแล้ว ผมก็ไม่จำเป็นที่จะต้องมาแถวตะเข็บชายแดนแบบนี้อีกแล้วก็ได้แต่ที่ผมต้องกลับมาที่นี่อีกครั้งและทุกครั้งที่เป็นวันหยุดของผมหรือวันที่ผมไม่มีงานสืบคดีผมก็มักจะมาที่นี่เสมอถ้ามีโอกาสเพื่อมาหาสิ่งที่จะนำพาผมกลับไปหาพี่เข้มอีกครั้งผมยกมือขึ้นไปหยิบสร้อยในมือผมมาดู ซึ่งมันเป็นสร้อยหน้าผากเสือที่ผมนำมันไปเหลี่ยมกรอบเป็รกรอบสีเงินเพื่อเก็บรักษาให้มันดีขึ้นที่สุดก่อนจะยิ้มออกมาอย่างบางๆ"กลับวันนี้แหละ....พรุ่งนี้ฉันต้องเข้าไปที่สำนักงานใหญ่"ผมเอ่ยบอกรุ่นน้องของผมไปเขาก็พยักหน้ารับรู้ก่อนจะกินข้าวตรงหน้าของเขาต่อตอนนี้ผมกับเขามาอยู่ที่ตลาดสดตอนเช้าแถวๆป่าภูดาวนะครับซึ่งผมมาอยู่ที
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่94
ในขณะเดียวกัน"ตื่นได้แล้วนะคะ....ที่รักของโยริน"เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นพร้อมกับค่อยๆขยับใบหน้าสวยหวานลงไปหาใบหน้าหล่อใสไร้ที่ติที่นอนหลับไหลอยู่บนเตียงอย่างช้าๆจนริมฝีปากของเธอแตะลงบนริมฝีปากนุ่มของคนป่วยเธอมักจะแอบทำแบบนี้อยู่เป็นประจำเวลาที่เธออยู่กับเขาแค่สองคนในห้องพักฟื้นผู้ป่วยแบบนี้และวันนี้ก็เป็นเหมือนเช่นทุกครั้งเธอเฝ้าเขาอยู่คนเดียว เพราะคุณหญิงพรทิพย์แม่ของเขาไปเดินสายทำบุญสวดมนต์ภาวนาให้ลูกชายของเธอตื่นขึ้นมาเสียทีเธอผู้เป็นแม่ ทนเห็นลูกชายเพียงคนเดียวนอนอยู่บนเตียงโดยไร้เสียงพูดคุยและไร้การตอบสนองแบบนี้ไม่ไหวอีกแล้ว หัวใจของคนเป็นแม่มันจะขาดเสียให้ได้นาทีนี้ ไม่ว่าจะสายมูเตรูหรือสายวิทยาศาสตร์เธอเอาหมดขอแค่ให้ลูกชายของเธอฟื้นตื่นขึ้นมาให้เธอได้พูดคุยกับเขาอีกสักครั้งจุ๊ฟดาวเหนือ ณทภัทร......ผมค่อยๆเบิกตาขึ้นเมื่อสัมผัสได้ถึงอะไรที่เปียกแฉะอยู่ตรงบริเวณริมฝีปากของตัวเองเมื่อผมลืมตามาก็พบเข้ากับผู้หญิงหน้าตาสะสวย ดวงตากลมโตจมูกโด่งเป็นสัรริมฝีปากสีชมพูระเรื่อ แต่งหน้าโทนชมพูออกแนวสาวหวานเธอเป็นคนที่คุ้นตาและคุ้นเคยกับผมยิ่งผมได้เห็นเธอแบบนี้มันยิ่งตอกย้ำให้ผมได้อย่
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่93
"คุณหมอหมายความว่า....ลูกชายฉันจะกลายเป็นเจ้าชายนิทราเหรอคะ?"คุณหญิงถามเสียงสั่น คุณหมอก็ทำสีหน้าเศร้าสลดลงก่อนจะพยักหน้าเป็นคำตอบให้คุณหญิงไปเพราะเรื่องนี้เขาผิดเต็มๆถ้าคุณหญิงจะฟ้องเขา เขาก็ต้องออกจากหมอทันทีเหมือนกันแต่ในกรณีแบบนี้ ถ้าคุณหญิงเข้าใจว่าลูกชายของเขาไม่ยินดีที่จะรับรู้อะไรอีกแล้วเขาก็จะไม่โดนฟ้อง"ทำไมลูกฉันเป็นแบบนี้ไปได้....เป็นเพราะยาสลบนั่นที่คุณหมอฉีดให้ลูกฉันหรือเปล่า?"คุณหญิงเข้าประเด็นเสียงเข้มหน้าตาจริงจังขึ้นมา"ผมก็ยอมรับว่าผมเองก็มีส่วนผิดที่ฉีดยาสลบเข้าเส้นเลือดให้คุณดาวเหนือไปแบบนั้น""แต่เคสแบบคุณดาวเหนือพบเจอได้ในแค่หนึ่งในล้านคนเท่านั้นครับ""ร่างกายเขารู้สึกรับสารอาหาร......หายใจเองได้...แต่เขาแค่ไม่อยากตื่น""ผมคิดว่า....เขาคงเจอเรื่องที่สะเทือนใจอย่างหนักมาครับ""เราต้องรู้ให้ได้ว่าตลอดระยะเวลาที่คุณดาวเหนือหายตัวไป....เขาไปอยู่ที่ไหนมา""และมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขากันแน่""และเราจะรู้ได้ยังไง....ในเมื่อลูกชายของฉันยังไม่ฟื้น""แต่ผมเชื่อครับว่าเรายังพอมีความหวังและอาจจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้นกับเราในสักวัน""ถ้าคุณดาวเหนืออยากตื่น.....เขาก็จะตื่
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่92
แต่ผมเคยเดินผ่านอยู่สองสามรอบแต่พอผ่านที่ตรงนั้นที่ไร หัวใจของผมมันก็ห่อเหี่ยวและเศร้ากระตุกแปลกๆขึ้นมาทุกครั้งเลยล่ะครับหมับ"คุณจะไปไหนครับ?"ลุงเอ่ยถามผมในขณะที่ผมปล่อยแขนเขาและทำท่าจะออกวิ่งไปที่น้ำตกแห่งนั้นที่มันต้องมีถ้ำที่พี่เข้มอยู่แน่ๆ"ปล่อยผมครับ!"ผมเอ่ยบอกลุงเสียงเข้มพลางใช้มืออีกข้างมาจับมือลุงให้ออกไปจากมือของผมแต่ลุงแกก็ไม่ยอมปล่อย รีบหันไปเรียกคนอื่นให้เข้ามาช่วยจับร่างของผม"เร็ววววคุณดาวเหนือจะหนีไปแ้ว!!!!"สิ้นเสียงลุง คนนับร้อยทั้งชาวบ้านและเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหารพรานก็ต่างพากันมารุมล้อมรอบๆตัวผมเพื่อกั้นไว้ไม่ให้ผมหนี"หลีกไป!!"ผมเอ่ยสั่งคนพวกนั้นไปเสียงเข้ม แต่ก็ไม่มีใครฟังเสียงของผมเลยสักคนทำให้ผมรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมา"ขอโทษนะครับคุณดาวเหนือ"เสียงสุภาพเอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังผมอย่างรู้สึกผิด ผมก็หันไปหาต้นเสียงนั้นอย่างไวก็พบกับผู้ชายในเสื้อกาวน์สีขาวคนหนึ่งที่สวมใส่แว่นตาหนาเตอะ คาดว่าเขาน่าจะเป็นหมอนะ และยังไม่ทันที่ผมจะได้ถามเขาว่าเขาขอโทษผมเรื่องอะไรกันท่อนแขนของผมก็ถูกชายร่างใหญ่สองคนที่แอบมายืนอยู่ด้านหลังผมตอนไหนโดยที่ผมไม่รู้ตัวและเขาก็จับผมยึดไว้แน่นโดย
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่91
และเสียงด้านในของถ้ำก็เงียบสนิท เหมือนกับว่าไม่มีใครอยู่ในนั้นอาจจะเป็นไปได้ว่าตอนที่หินถล่มลงมา อาจจะไปทับร่างของพี่เข้มและไอ้พรายสมิงบ้างก็ได้"ม่ายยยยยยยยย!!!!!"ผมตะโกนเสียงดังลั่นออกมา จนผมได้ยินเสียงของตัวเองที่มันดังสะท้อนกลับมาผมร้องไห้ทั้งน้ำตาและเดินไปยกหินก้อนเล็กก้อนใหญ่ให้ออกไปจากปากถ้ำเหมือนคนบ้า จนร่างของผมหมดแรงทรุดลงไปกับพื้นผมก็ยังไม่หยุดที่จะใช้มือที่แตกจากการยกหินไปตะกุยหินให้ออกไปเลือดสีแดงสดไหลซึมไปทั่วบริเวณหน้ามือของผมแต่ผมกลับไม่รู้สึกเจ็บสักนิด"หยุดเถอะจ๊ะพี่ดาวเหนือ""พ่อคงจะหลับไม่สบายถ้าเห็นว่าพี่ดาวเหนือร้องไห้อยู่แบบนี้"เสียงที่คุ้นหูของเด็กผู้ชายดังขึ้นจากทางด้านข้างผมพร้อมกับฝ่ามือที่และสัมผัสวางลงบนไหล่ของผมน้ำเสียงที่เห็นใจและสงสารผมทำให้ผมหันไปมองหน้ายมด้วยน้ำตาที่นองหน้าอย่างไม่อาย"นี่จ้ะ....พ่อสั่งข้าไว้ว่าถ้าดินลงมาปิดปากถ้ำแล้วให้พี่ดาวเหนือเอามีดอันนี้ปักลงไปบนดินจ๊ะ""มันจะช่วยสะกดวิญญาณของไอ้พรายสมิงไม่ให้ออกมาทำร้ายใครได้อีก""และมันจะถูกสิงสถิตอยู่ในถ้ำแห่งนี้ไปชั่วกัปชั่วกัลป์จ๊ะ"รักเอ่ยบอกผมต่อพลางยื่นวัตถุบางอย่างมาตรงหน้าผมมัน
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่85
"มันเป็นหุ่นพยนต์สางดงเหมือนกันจ่ะ""แต่กลิ่นเหม็นเน่าของมันแรงมาก.....แสดงว่าพละกำลังของมันต้องมากมายมหาศาลเเน่เลยยม"รักเอ่ยออกมาพลางยื่นมือไปเกาะไหล่ของยมและทั้งสองก็หันมามองหน้ากันก่อนจะทำหน้าตาหวาดกลัวออกมารูปร่างของมันเหมือนหุ่นพยนต์ของพี่เข้ม มีหัวเป็นลิงเขี้ยวของมันยาวแหลมคม ขาแขนยาวและมีขน
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่80
สิบนาทีต่อมา"ถึงหรือยังครับ""ยังเอ็งหลับตาไว้ก่อนนะห้ามลืมตามาแอบมองเด็ดขาด"พี่เข้มว่าผมเสียงย้ำ ผมที่ถูกเขาสั่งให้หลับตาตั้งแต่เราสองคนเหยียบชายป่าทางด้านหลังของบ้านพี่เข้มมา ก็แอบลุ้นด้วยหัวใจที่เต้นตุ๊มๆต่อมๆโดยที่ผมหลับตาปี๋และไม่แอบมอง มือของผมก็ถูกพี่เข้มกำไว้อย่างไม่ยอมปล่อยและพาผมเดินไปท
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่79
ชายหนุ่มวัยสามสิบกว่าๆก็ยิ้มที่มุมปากขึ้นมาก่อนจะค่อยๆเดินมุ่งตรงมาหาแสงเดือน"ใช่....ข้าไม่ใช่คนที่นี่...ข้าหนีคดีมาจากในเมืองหลวงเลยว่าจะมาพักค้างแรมที่หมู่บ้านนี้สักสองสามวันก็จะออกเดินทาง"ชายหนุ่มคนนั้นว่าเสียงเรียบแสงเดือนก็มองชายคนนี้อย่างไม่ค่อยไว้วางใจเพราะแอบกลัวว่าเขาเป็นผู้ร้ายหนีคดี ฆ
ข้ามภพมารักเธอ ตอนที่77
เมื่อพี่เข้มไปแล้ว ผมก็ปิดประตูบ้านลงและเดินไปนั่งบนเเคร่ตามเดิมเสียงเรียกของลุงผู้ใหญ่ทำให้ผมตกใจ ลืมไปเลยว่าเมื่อคืนนี้ผมกับพี่เข้มเราเพิ่งผ่านสนามรบกันมาอย่างหนักหน่วงร่องสวาทผมก็ควจะช้ำระบมแต่เอ๊ะมันไม่รู้สึกเจ็บเหมือนครั้งแรกแล้วหนี่น่า"สงสัยจะคุ้นชินกับมันไปแล้วสินะ"ผมพึมพำกับตัวเองพลางนึก
Vous vous intéresseriez aussi à
ก็แค่มีเมียเป็น..ผู้ชาย
LookDice3.5K Vuesเกิดใหม่อีกครา บรรพบุรุษสั่งให้ข้าหาสามี
White Cab6age2.7K Vuesไม่อยากเป็นแค่พี่น้อง
น้ำหมึกใสใส1.5K Vuesคลั่งรักนายนักฆ่า(Mpreg)
Melmee5.1K Vuesคืนนั้นพวกมันมีหลายคน
กาสะลอง3.7K Vuesเรียนไปก็ปวดหัว มีผัวไหมมึง
นรกสร้าง299 Vuesเด็กแสบของแด๊ดดี้
ไอเดียไรท์90 Vuesรักละมุนกรุ่นไอรัก
พลอยชนา244 Vues
