تسجيل الدخولمشاركة
ไม่ธรรมดา
تاريخ النشر:
2026-06-20 07:00:42เจียงหว่านได้ยินเสียงต่อสู้กันด้านนอกก็ถึงกับขม
أحدث فصل
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง ของแปลกอีกแล้ว
“อ่า...พี่จะไปตกปลาให้เจ้าช่วงบ่ายได้ไหมน้องหญิง ตอนนี้ใกล้มื้อเที่ยงมากแล้วนะ พี่ว่าเจ้ากินข้าวก่อนดีกว่า” จิ้งอ๋องคิดไม่ถึงว่าเจียงหว่านจะอยากกินปลาอีกแล้ว วันก่อนโน้นพระองค์ก็ตกปลามาให้นางรอบหนึ่งแล้ว“ก็ได้เพคะ” เจียงหว่านพยักหน้าอย่างเข้าใจ ปลาแถวนี้ไม่ได้มีมากเหมือนตอนที่พวกนางไปเทศกาลล่าสัตว์ หลังมื้อเที่ยง เจียงหว่านก็ง่วงนอนอีกแล้ว นางปล่อยให้จิ้งอ๋องไปตกปลากับทหารองครักษ์ไม่กี่คน ส่วนตนเองก็เข้าไปนอนในห้องอย่างสบายใจ ช่วงนี้เจียงหว่านง่วงบ่อยมาก แต่พอให้หมอหลวงมาตรวจก็ไม่ได้มีอะไรผิดปกติกับร่างกายของนางแต่อย่างใด จิ้งอ๋องขี่ม้าไปยังต้นน้ำพร้อมองครักษ์หลายคนโดยมีคันเบ็ดวิเศษและเหยื่อที่ยังเหลืออยู่เล็กน้อย
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง ฟื้นฟูเมืองฝูเซิง
“ก็ได้ ก็ได้” จิ้งอ๋องมองใบหน้างามของเจียงหว่านก่อนจะเคลื่อนม้าออกไปด้านข้างแทนและปล่อยให้เจียงหว่านได้มองการทำงานของทหารต่อ“เสด็จพี่เพคะ พระองค์คิดจะขุดคลองเชื่อมต่อไปยังหมู่บ้านต่าง ๆ ด้วยหรือไม่เพคะ ยังไงตอนนี้บ่อน้ำของหมู่บ้านก็แห้งขอดหมดแล้ว” เจียงหว่านหันไปถามจิ้งอ๋องหลังมองดูทหารทำงานได้ระยะหนึ่งแล้ว“แบบนั้นจะไม่เสียเวลาแย่หรือน้องหญิง เจ้ากำลังท้องอยู่ด้วย พี่อยากรีบพาเจ้ากลับไปเมืองหลวงมากกว่า” จิ้งอ๋องคิดว่าปัญหาใหญ่ถูกแก้ไขไปมากแล้ว ส่วนที่เหลือหากปล่อยพวกขุนนางจัดการกันเองก็น่าจะดีกว่า“ไม่หรอกเพคะ ในเมื่อเรามีรถขุดถึงสามคัน การขุดคลองสายเล็กผ่านหมู่บ้านต่าง ๆ คงใช้เวลาไม่น่าจะเกินสิบวันนะเพคะ หม่อมฉันอยากให้ชาวบ้านมีน้ำไว้ปลูกพืชผักหลังจากแห้งแล้งมานาน” เจียงหว่านบอกความคิด
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ
“นั่นมันอะไรกันน่ะ เหตุใดจึงได้ตัดต้นไม้ใหญ่ขนาดนั้นได้เร็วนัก” ขุนนางท่านหนึ่งอดกระซิบถามเสนาบดีกรมเกษตรเบา ๆ ไม่ได้ เขาเป็นลูกน้องที่ติดสอยห้อยตามเจ้านายอย่างเสนาบดีมาด้วยในครานี้“ข้าจะไปรู้ได้อย่างไรกันเล่า ได้ยินว่าของวิเศษนี้เป็นพระชายาจิ้งอ๋องใช้เส้นสายหาซื้อมาเลยนะ ราคาแพงไม่น้อย” เสนาบดีกรมเกษตรบอกไปเท่าที่พอจะรู้ข้อมูลมาบ้างเล็กน้อย เขาไม่กล้าซักไซร้เรื่องเงินที่จิ้งอ๋องขอเบิกไปทหารทั้งห้านายที่มีเลื่อยยนต์ช่วยตัดต้นไม้ต่างใช้ความเร็วเต็มที่ในการทำงาน พวกเขาตัดต้นไม้จนเหลือแค่ตอสูงแค่หนึ่งคืบเอาไว้ให้รถขุดของจิ้งอ๋องกับคนอื่น ๆ สามารถขับเข้าไปด้านในได้สะดวก ซึ่งหน้ากว้างที่พวกเขาตัดเอาไว้ก็ประมาณสิบวาได้ โดยทหารใช้เวลาไม่ถึงสองชั่วยามก็สามารถตัดต้นไม้ที่เคยสูงใหญ่ออกไปเป็นทางให้รถขุดเข้าไปถึงแม่น้ำใหญ่จนได้ในที่สุด“
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง สอนการใช้งาน
เจียงหว่านรอจนจิ้งอ๋องจับที่จับด้านข้างดีแล้วจึงค่อย ๆ เคลื่อนรถขุดตรงไปยังลานแล้ววกกลับอย่างช้า ๆ นางยังสอนวิธีการใช้ที่ตักด้านหน้าเอาไว้ขุดลอกคูคลองให้จิ้งอ๋องฟังด้วย โดยเจียงหว่านหยุดรถแล้วปรับก้านขุดด้านหน้ายกขึ้นสูงแล้วปล่อยลงอย่างเร็ว เพียงแต่นางรีบหยุดมันเอาไว้ก่อนที่ตักด้านหน้าจะขุดหลุมในจวนเจ้าเมืองจนเป็นรูไปเสียก่อน“เสด็จพี่เข้าใจวิธีใช้หรือยังเพคะ” เจียงหว่านหันไปถามด้วยสีหน้าจริงจัง หากว่าจิ้งอ๋องไม่เข้าใจ นางจะต้องสอนเขาอีกสักหลายครั้ง เพราะการใช้งานรถขุดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับมือใหม่“เอ่อ...น้องหญิงช่วยสอนอีกทีได้หรือไม่” จิ้งอ๋องตรัสด้วยความขัดเขิน พระองค์มัวแต่ตกตะลึงที่รถรูปร่างแปลกประหลาดสามารถเคลื่อนที่ได้โดยไม่ต้องใช้คนลากหรือม้าลากเลยแม้แต่น้อย ปุ่มกลม ๆ มากมายที่เจียงหว่านสอนพระองค์ก่อนหน้านี้ก็จำแทบไม่ได้สักอย่า
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง เครื่องขุดสุดวิเศษ
“น้องหญิงอย่าได้กังวลไป เสด็จพ่อประทานเงินช่วยเหลือมามากถึงหนึ่งแสนตำลึงเลยนะ ไม่่ว่าน้องหญิงอยากซื้อสิ่งใดก็สามารถบอกพี่ได้” จิ้งอ๋องตรัสด้วยสีพระพักตร์จริงจัง พระองค์รู้ดีว่าสิ่งของที่เจียงหว่านสามารถนำออกมาได้นั้นจะต้องเป็นประโยชน์มากกว่าที่พวกขุนนางจะหามาได้แน่“ทราบแล้วเพคะเสด็จพี่ รอหม่อมฉันคุยกับพ่อค้าก่อนแล้วจะบอกเสด็จพี่อีกครั้งดีไหมเพคะ” เจียงหว่านยิ้มตอบ นางกำลังคิดอยู่ว่าต้องขอเงินสักเท่าไหร่ให้เหมาะสมกับเครื่องขุดสุดวิเศษที่นางกำลังจะแลกในวันพรุ่งนี้“ได้สิ น้องหญิงรีบกินข้าวก่อนค่อยคุยกันต่อ” จิ้งอ๋องพอรู้ว่าเจียงหว่านคิดวิธีการขุดคลองได้แล้วก็อารมณ์ดีเป็นพิเศษเจียงหว่านพยักหน้ารับคำแล้วกินอาหารที่จิ้งอ๋องคีบให้อย่างสบายอารมณ์ ในเมื่อนางรู้แล้วว่ามีเครื่องขุดราคาถูกกว่าอยู่แล้ว แน่นอนว่าเจียง
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง กล้วยไม้ป่า
“ได้ ได้ พี่จะระวัง เจ้าถอยออกไปห่างหน่อยนะ เผื่อว่าเศษเปลือกไม้มันจะร่วงลงไป ประเดี๋ยวเจ้าจะบาดเจ็บเอา” จิ้งอ๋องยังไม่วายเป็นห่วงแม่ของลูก“เพคะ หม่อมฉันทราบแล้ว” เจียงหว่านรีบถอยห่างออกจากต้นไม้ตามที่จิ้งอ๋องบอกทันที นางเองก็กลัวอยู่เหมือนกันจิ้งอ๋องล้วงมีดสั้นออกมาจากแขนเสื้อ จากนั้นพระองค์ก็ใช้วิชาตัวเบาไต่ขึ้นไปบนต้นไม้ใหญ่แล้วค่อย ๆ ใช้มีดเลาะรากกล้วยไม้ออกมาอย่างระมัดระวังโดยที่จิ้งอ๋องพยายามเลาะเปลือกไม้ที่ติดแน่นกับรากออกมาด้วยตามที่เจียงหว่านบอกเอาไว้ ด้วยความพยายามของพระองค์ ไม่นานนักกล้วยไม้ต้นแรกก็ถูกดึงออกมาจากต้นไม้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ“น้องหญิง เจ้าตรวจดูสิว่าพี่นำออกมาแบบนี้ใช้ได้หรือไม่” จิ้งอ๋องลอยตัวลงมาตรงหน้าเจียงหว่านแล้วยื่นกล้วยไม้ให้นางดู
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง บ้านเดิม
“น้อมส่งท่านอ๋องเพคะ/พะย่ะค่ะ” บ่าวไพร่ในเรือนรีบน้อมกายคารวะจิ้งอ๋องที่กำลังโกรธเป็นฟืนเป็นไฟออกไปจากเรือน แต่ละคนต่างปาดเหงื่อไม่ต่างกันนัก พวกเขาไม่คิดเลยว่าวันแรกที่จิ้งอ๋องกับพระชายาพบก
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง หล่อแต่ปากเสีย
หลังกินข้าวกินยาเสร็จ เจียงหว่านก็ให้แม่นมลู่พยุงกลับไปนอนบนเตียงตามเดิม อาการปวดหัวของนางดีขึ้นเล็กน้อยหลังจากได้กินข้าวและยาไปก่อนหน้านี้ นางไม่กล้าลูบคลำบาดแผลบนหัวของตนเองให้เจ็บเพิ่มขึ้นไปอีกจึงได้แต่ค่อย ๆ หามุมนอนเพื่อหลบหลีกบาดแผล
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง โทษฟ้าโทษดิน
“ฮึ่ย! หากเราลงโทษเจ้าจนลุกไม่ขึ้นแล้วใครจะทำงานให้เรากัน ตัดเบี้ยหวัดเจ้าสามเดือนเป็นการลงโทษ เจ้าไปหานางกำนัลกับขันทีที่มีวรยุทธมาคอยดูแลพระชายาของเจ้าให้ดี เราจะเข้าวัง” จิ้งอ๋องไม่อาจรีร
ข้ามเวลามาเป็นเมียจิ้งอ๋อง อะไรเนี่ย!
“จัดเรือนที่ไกลที่สุดให้นางเสีย ข้าไม่อยากเห็นหน้านาง” จิ้งอ๋องเลือกที่จะไม่สนใจว่าที่พระชายาของพระองค์เลยแม้แต่น้อย การอยู่ห่างกันนับว่าเป็นเรื่องที่พระองค์คิดว่าดีที่สุดแล้ว ไม่อย่างนั้นพระองค์คงพลั้งมือฆ่านางตายในสักวัน
