บบที่1

 สายฝนที่โปรยลงกระทบกระจกหน้าต่างห้องพักหรูในย่านใจกลางเมืองทำให้ค่ำคืนนี้ดูนิ่งสงบอย่างแปลกประหลาด

แต่สำหรับ จันทร์สิตา เจ้าของใบหน้าสวยคม หญิงสาวผู้เปลี่ยนเสน่ห์ให้เป็นอาวุธ เงินคือเป้าหมาย และความรักไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของเธอ ค่ำคืนนี้คือจุดเริ่มต้นของอีกหนึ่งภารกิจ

ภารกิจที่มีเป้าหมายใหม่ "หมออนล"

ร่างบางยืนอยู่หน้ากระจก สวมเดรสเข้ารูปสีดำทาปากด้วยลิปสติกสีแดงเข้ม มือเรียวถือแฟ้มเอกสารปลอม อีกข้างกำสร้อยเงินเล็ก ๆ ที่ใช้ซ่อนกล้องขนาดจิ๋ว

“ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ไม่มีทางรอดสายตาฉัน” มีงานไหนบ้างที่ยากเกินฝีมือเธอ ไม่มี อย่างมากก็แค่ตึงมือหน่อย

เช้าวันรุ่งขึ้น โรงพยาบาลศิขรินทร์

โรงพยาบาลเอกชนชื่อดังที่ขึ้นชื่อเรื่องความเป็นส่วนตัวและปลอดภัยระดับสูง จันทร์สิตาก้าวเข้าสู่โถงต้อนรับอย่างมั่นใจในคราบของ "แพทย์นิติเวช"  เธอเรียนจบเกี่ยวกับด้านพวกนี้มาจริงๆแต่คนในวงการบันเทิงไม่รู้ มีเพียงองค์กรใหญ่ของเธอที่รับรู้ เธอส่งรอยยิ้มให้เจ้าหน้าที่ต้อนรับด้วยแววตาที่ไม่เปิดเผยความคิดใด ๆ

หลังจากขั้นตอนแนะนำตัวและสัมภาษณ์เบื้องต้น เธอถูกเชิญไปที่ห้องประชุม

และนั่นคือจุดที่เธอได้พบกับเขาเป็นครั้งแรก

เขานั่งอยู่หัวโต๊ะในชุดกาวน์สะอาด ผมสีเข้มเซ็ตเรียบ ใบหน้าคมสันและสงบนิ่ง

ไม่พูดมาก ไม่ยิ้ม และไม่แสดงท่าทีสนใจอะไรเป็นพิเศษ หล่อจริงๆ

“ยินดีต้อนรับครับ” เขากล่าวสั้น ๆ ขณะพยักหน้าเล็กน้อย และเปิดแฟ้มเอกสารบนโต๊ะต่อไป ไม่มีสายตาวิเคราะห์ ไม่มีท่าทางจับผิด มีเพียงความเย็นชาสุขุมที่ดูเหมือนเป็นธรรมชาติของเขา

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ"จันทร์สิตายิ้มในใจ พร้อมเริ่มวางหมากแรก

การพูดคุยเป็นไปอย่างราบรื่น เธอพยายามเปิดบทสนทนาเล็ก ๆ เพื่อสังเกตบุคลิกของเขา

แต่เขากลับรับมือได้อย่างนิ่งสงบ ไม่แสดงช่องโหว่ให้เล่นงาน

“มีกรณีพิเศษหรือเคสที่หมออยากให้ฉันเริ่มต้นวิเคราะห์เป็นพิเศษไหมคะ?”

“เคสเด็กมีเคสน่าสนใจอยู่สองสามราย คุณลองเริ่มจากตรงนั้นก่อนก็ได้ครับ” น้ำเสียงเขายังคงราบเรียบ ไม่มีการสบตานานหรือสนใจเป็นพิเศษราวกับว่าเธอ...ก็เป็นแค่ผู้ร่วมงานอีกคนหนึ่งเท่านั้น

จันทร์สิตาเริ่มต้นงานภาคสนามทันที เธอใช้เสน่ห์อย่างมีจังหวะ สื่อสารกับพยาบาล คนไข้ และเจ้าหน้าที่คนอื่นอย่างกลมกลืน และเธอก็ไม่พลาดที่จะถามถึงหมออนลเป็นระยะ

“หมออนลเหรอคะ? ทำงานหนักมากเลยค่ะ แต่ก็เป็นคนที่ไว้ใจได้ที่สุดแล้ว”

พยาบาลสาวคนหนึ่งตอบพลางอมยิ้มเล็กน้อย “แต่อย่าหวังว่าจะทำคะแนนนะคะ หมอเขาไม่เคยสนใจใครเลย” จันทร์สิตาเก็บข้อมูลทุกคำอย่างเงียบ ๆ เธอเริ่มรู้สึกว่างานนี้อาจยากกว่าที่คิด

“ผู้ชายแบบนี้...มันต้องมีอะไรปิดบังแน่ ๆ ไม่มีใครเย็นชาได้ตลอดเวลาโดยไม่มีสาเหตุ”

"อะไรนะคะหมอจันทร์"

"อ้อ เปล่าค่ะจันทร์พึมพำไปเรื่อย" 

เธอรีบทำงานก่อนดีกว่า พึ่งมาเธอก็ควรใจเย็นๆหน่อยเพราะองค์กรเตือนมาแล้วว่าคนนี้ค่อนข้างที่จะสืบยาก