LOGINShare
ยื่นข้อเสนอ
publish date:
2026-08-12 16:02:24ผลัก!
ร่างบางของอิงดาวกระเด็นลงไปนั่งบนโซฟาหนานุ่ม แผ่นหลังกระแทกเบา ๆ กับพนักพิง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ ประตูห้อง VVVIP ปิดดัง “ปัง!” พร้อมร่างสูงสองร่างที่เดินตามเข้ามาด้วยสีหน้าเดือดจัด “เธอขึ้นไปเต้นบนเวทีนั่นทำไม?” พายุถามเสียงเย็นจัด “รู้ไหมว่าผู้ชายพวกนั้นมองเธอยังไง?” สายฟ้าเสียงต่ำ ราวกับพยายามข่มความโกรธสุดขีด อิงดาวหน้าเจื่อน หัวใจเต้นแรง เธอเบือนหน้าหนี แต่เสียงดุดันของพายุยังตามติดมา “ฉันเห็นมันจับเอวเธอ จับต้นขาเธอ…แล้วเธอก็ยิ้มให้มัน” “กะ…ก็แค่ไปเต้นแป๊บเดียวได้เงิน ตั้งสองหมื่น…” เสียงเธอสั่นเบา ๆ แต่ชัดเจนพอจะทำให้ห้องทั้งห้องเงียบไปชั่ววินาที พายุยืนค้างอยู่ที่เดิม ดวงตาแดงก่ำด้วยความไม่พอใจ สายฟ้าหัวเราะในลำคออย่างขื่นขม ก่อนจะเดินเข้ามาหาเธอช้า ๆ “สองหมื่น? เธอยอมแลกศักดิ์ศรีตัวเองกับสัมผัสสกปรกพวกนั้นแค่สองหมื่น?” “ฉันไม่มีทางเลือก…ฉันต้องใช้เงิน” อิงดาวหลบสายตา น้ำเสียงเธอปนสะอื้น ฝาแฝดสบตากันอย่างเงียบ ๆ ก่อนที่พายุจะเดินเข้ามานั่งตรงหน้าเธอ สีหน้าจริงจัง “งั้นฟังให้ดี…” “เรามีข้อเสนอให้เธอ”สายฟ้าก้าวเข้ามานั่งอีกฝั่ง “มาเป็นคู่นอนของเรา” สายฟ้าพูดตรง ๆ อิงดาวชะงัก ใจเต้นโครมอย่างตกใจ “เธอไม่ต้องทำงานอะไรเลย นอกจากไปเรียน แล้วกลับมารอเราที่คอนโด” พายุพูดต่อ “คอนโดจะยกให้เป็นชื่อของเธอ”สายฟ้าย่อตัวลงมา กระซิบข้างหู “เราจะย้ายน้องชายเธอไปโรงพยาบาลเอกชนที่ดีที่สุด ให้หมอเฉพาะทางดูแล…ทุกบาทที่ต้องจ่าย เราจ่ายให้เอง”พายุเสริมทันที “เธอจะได้เดือนละหนึ่งล้านบาท เป็นค่าใช้จ่าย ถ้าเธออยากได้อะไรเพิ่ม…บอกเรา” อิงดาวเงียบไป หัวใจเต้นแรง มือกำชายกระโปรงแน่น เธอไม่กล้าสบตาทั้งสอง ข้อเสนอที่ได้ยินมันเกินกว่าที่เธอคาดฝันในชีวิต มันง่าย…แต่มันก็เจ็บ…และเธอรู้ดีว่ามันมีราคาที่ต้องจ่าย เธอหลับตา หายใจลึก เสียงหัวใจเต้นดังในอก “ให้ฉัน…คิดดูก่อนได้ไหม…” เสียงของเธอเบา เหมือนคนกำลังสับสนสุดขีด อิงดาวยังไม่ทันได้ขยับตัว ร่างของเธอก็ถูกสายฟ้าช้อนขึ้นในอ้อมแขนอย่างรวดเร็วและแนบแน่น “ว้าย!” เธอร้องออกมาด้วยความตกใจเพียงนิด ก่อนจะถูกพาไปนั่งลงบนตักแกร่งของเขาโดยไม่มีทางปฏิเสธ แขนแกร่งโอบรอบเอวเธอแน่นจนเธอขยับตัวไม่ได้ ใบหน้าหล่อคมก้มลงมาใกล้ กระซิบชิดใบหู “รู้ไหม…ตั้งแต่วันนั้น ฉันก็ไม่ได้ปลดปล่อยอีกเลย…”เสียงแหบพร่าแฝงความกระหายทำเอาเธอขนลุกวาบทั้งร่าง มือของสายฟ้าเลื่อนลงต่ำ จับมือเล็กของเธอ แล้วพาไปวางลงที่กลางหน้าขากางเกงของเขา “ดูสิ…” เขากระซิบเสียงพร่า “มันแข็งจนเจ็บ…ใหญ่ขนาดนี้เพราะคิดถึงเธอทุกคืน” อิงดาวหน้าแดงจัด ใจเต้นระรัว เธอพยายามดึงมือกลับแต่แรงเขาแน่นเหลือเกิน “ฉันต้องการเธอมาก…มากจนจะทนไม่ไหวแล้วอิงดาว…”เสียงเขาแหบพร่าหนักขึ้นกว่าเดิม ทุกคำพูดมีแต่แรงปรารถนาที่กลั้นเอาไว้ไม่ไหว มือใหญ่ของพายุยื่นมาคว้าใบหน้าสวยของอิงดาวให้หันไปหาเขา ก่อนที่ริมฝีปากหยักคมจะประกบลงอย่างรุนแรงและเร่าร้อนโดยไม่ให้เธอได้ตั้งตัว “อืมม…” เธอร้องในลำคอ ขณะโดนจูบดูดดื่ม ลิ้นของพายุแทรกเข้ามาอย่างเชี่ยวชาญ เขาละเมียดละไมชิมน้ำหวานในโพรงปากของเธอราวกับกระหายมันมานาน ลิ้นร้อนเกี่ยวพันกับของเธอ สอดลึกเข้าทุกซอกทุกมุม จนเธอแทบหายใจไม่ทัน กลิ่นหอมจากลมหายใจชายหนุ่มและแรงจูบรุนแรงทำให้เธอเริ่มอ่อนแรงในอ้อมแขนของสายฟ้า มือของพายุไม่หยุดอยู่แค่ที่ใบหน้า…เขาเลื่อนมือมาลูบไล้ต้นคอขาวละมุนของเธอ แล้วไล้ลงไปที่เนินอกเบา ๆ พร้อมกับกระซิบชิดริมฝีปากเธอหลังผละจูบออก “ไม่อยากรอแล้ว…อยากกินเธอทั้งตัวตอนนี้เลย…” สายฟ้าเองก็แทบจะไม่ไหว เขากระชับอิงดาวไว้แน่นบนตัก มือยังจับมือเธอให้สัมผัสแก่นกายขนาดใหญ่ไม่ปล่อย อิงดาวหอบหายใจแรง ริมฝีปากแดงระเรื่อสั่นไหว ขณะที่น้ำเสียงแผ่วเบาเอ่ยออกมาอย่างลังเล “…ตกลงค่ะ ฉันยอมรับข้อเสนอของพวกคุณ” คำตอบนั้นทำให้ดวงตาทั้งสองคู่เป็นประกายขึ้นมาทันที สายฟ้าจับมือเธอไว้แน่น ส่วนพายุเพียงจ้องหน้าเธอไม่กะพริบ “งั้นคืนนี้—” สายฟ้าเอ่ยขึ้น แต่ถูกอิงดาวขัดไว้ก่อน “ขอฉันกลับไปเก็บของก่อนนะคะ…พรุ่งนี้ฉันจะมาหา” พายุเลิกคิ้วทันที “ไม่ต้องหรอก เราจะไปด้วย” “ใช่ พี่จะไปช่วยขนของ” สายฟ้าเสริม ดวงตาแข็งกร้าว อิงดาวสะดุ้ง รีบส่ายหน้ารัว “ไม่ ไม่ต้องไป ฉัน…ไปเองดีกว่า” เธอก้มหน้าหลบสายตาเสียงสั่น แต่ฝาแฝดไม่ยอมแม้แต่นิด พายุคว้าข้อมือเธอไว้แน่น ดวงตานิ่งสนิท “ถ้าคิดจะเป็นผู้หญิงของเรา ก็อย่ามีความลับ” “ทำไมถึงไม่อยากให้เราไปด้วย?” สายฟ้าเอียงคอเล็กน้อย ดวงตาแฝงความจับผิด “หรือว่า…เธอซ่อนผู้ชายไว้?” อิงดาวสะดุ้งเฮือกทันที บนหน้าขึ้นสี “ไม่ใช่นะ! ไม่ใช่เลย ฉันไม่มีใคร…” พายุจับใบหน้าสวยหันมาสบตา “แน่ใจเหรอ ไม่ใช่ว่าเธอซุกใครไว้ในห้องนั่น?” “ฉันอยู่ คนเดียวจริงๆ ไม่มีใครอื่นจริง ๆ …” เธอรีบตอบ พายุ พูดเสริมด้วยน้ำเสียงเย็น “งั้นก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง…เราจะไปด้วย” สายฟ้ากระซิบใกล้ๆหูของเธอเสียงของเขาเบา “จะได้รู้ไง…ว่าเธอไม่มีใครนอกจากพวกเรา” อิงดาวกะพริบตาถี่ ๆ ใจเต้นระรัว ไม่ใช่เพราะกลัว แต่เพราะสายตาคู่นั้นมันร้อนแรงเกินต้าน เธอกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก “ก็ได้…จะไปก็ไป” เธอพึมพำอย่างยอมจำนน ——————————————————— ขอบคุณทุกคอมเม้นต์ที่เป็นกำลังใจให้นะ❤️รักนักอ่านทุกคน ทุกเรื่องนิยายของเราจะเป็นนิยายฟรีทั้งหมด
Latest chapter
คนของฝาแฝด สั่งสอน
แกร๊ก…ประตูถูกเปิดออกอย่างช้า ๆ สองหนุ่มฝาแฝดก้าวเข้ามาด้วยท่าทีเงียบเชียบ ราวกับไม่อยากให้เสียงใดรบกวนคนที่กำลังนั่งกอดเข่าอยู่บนเตียงอิงดาวยังคงอยู่ในท่าเดิม… กอดเข่าชิดอก สายตาหลุบต่ำไม่ยอมเงยหน้าขึ้นมองพวกเขา รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มกับดวงตาแดงก่ำนั้น ทำให้หัวใจทั้งสายฟ้าและพายุปวดหนึบไปหมด“อิงดาว…”เสียงทุ้มของสายฟ้าเรียกเบา ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะหายไปหากพูดเสียงดังเกินไป“เราขอโทษ…” พายุพูดต่อทันที เดินมานั่งลงข้างเตียงช้า ๆ ดวงตาของเขาจ้องมองเธออย่างสำนึกผิดที่สุดในชีวิตหญิงสาวไม่ได้พูดอะไรสักคำ เธอยังคงกอดตัวเองแน่น แต่เสียงของเธอก็ดังขึ้นในห้องที่เงียบสนิทนั้น“ไม่ต้องขอโทษหรอกค่ะ… อิงดาวไม่มีสิทธิ์โกรธพวกคุณอยู่แล้ว”คำพูดนั้นเจือจางด้วยความเจ็บปวดจนทั้งสองต้องสบตากันอย่างกังวล“อย่าพูดแบบนั้นสิ!” สายฟ้าก้าวเข้ามาอีกก้าวก่อนนั่งลงอีกฝั่งของเตียง “เธอมีสิทธิ์โกรธ ”“อิงดาว…” พายุกุมมือเล็กของเธอเบา ๆ “เราสองคนเลิกกับผู้หญิงทุกคนแล้ว ไม่มีใครอีก ไม่มีใครทั้งนั้น นอกจากเธอ”“ใช่” สายฟ้าพยักหน้าแรง “เราจริงจังกับเธอ อยากให้เธอเป็นแฟนของเรา เป็นคนสำคัญที่สุด… เราจะพาเธอไปเจอพ่อกับแม่
คนของฝาแฝด ทะเลาะกัน
เสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นเบา ๆ ในช่วงเย็นของวัน สายฟ้าเดินออกมาจากห้องนั่งเล่น ก่อนจะรีบเปิดประตูทันทีอิงดาวเธอยืนอยู่ตรงหน้า ใบหน้าไร้รอยยิ้ม แววตานิ่งเฉยไม่เหมือนคนที่เคยยิ้มหวานให้พวกเขาในทุกครั้งที่พบกันแต่สิ่งที่ทำให้หัวใจของสายฟ้าหล่นวูบลงไปคือ รอยช้ำจาง ๆ ที่แก้มซ้ายของเธอ“อิงดาว! แก้มเธอ…” พายุที่ตามออกมาเอ่ยเสียงดังด้วยความตกใจทันที“ใครทำ?” สายฟ้าก้าวเข้ามาใกล้ พยายามจะยกมือแตะหน้าเธออย่างอ่อนโยน แต่หญิงสาวเบี่ยงหน้าหนี“มันไม่สำคัญหรอกค่ะ…ฉันโอเค”เธอพูดเรียบ ๆ แล้วเดินเบี่ยงเข้าไปในห้องโดยไม่สบตาพวกเขาแม้แต่น้อย ท่าทางแข็งกระด้างและเงียบเฉียบผิดปกติ ทำเอาทั้งสองชายหนุ่มได้แต่ยืนมองด้วยความสับสน“อิงดาว ใครทำเธอ?” พายุเดินตามเข้าไปถามเสียงเข้ม“ผู้หญิงพวกพี่…ไง”คำตอบนั้นทำเอาทั้งสายฟ้าและพายุชะงักค้าง“หมายความว่าไง?” พายุขมวดคิ้ว“ก็สาว ๆ ที่คอยมาตามหาพี่สายฟ้า พี่พายุไงคะ… หรือฉันควรจะชินกับผู้หญิงที่วิ่งมาตบหน้าเพราะคิดว่าฉันแย่งผู้ชายของเขา?”“อิงดาว—”“ไม่ต้องอธิบายค่ะ” เธอยิ้มเยาะออกมาเล็กน้อย น้ำเสียงประชดประชัน “พวกพี่จะมีผู้หญิงอีกกี่คนก็ได้ ดาวรู้ตัวดี ว่าอยู
คนของฝาแฝด โดนทำร้าย
แสงแดดยามเช้าส่องลอดผ้าม่านลงบนผิวขาวเนียน ร่างบางในชุดคลุมหลวม ๆ พลิกตัวเบา ๆ ดวงตาเรียวยาวค่อย ๆ ลืมขึ้นก่อนจะเบิกกว้างทันที“วันนี้มีสอบ…”เธอพึมพำออกมาเบา ๆ หัวใจเต้นแรงรัวขึ้นทันทีเมื่อสติเริ่มกลับมาเต็มที่ ภาพของหนังสือกองโตที่ไม่ได้แตะมานาน ภาพตารางสอบ และคำเตือนจากอาจารย์ลอยขึ้นมาในหัว“สองอาทิตย์แล้ว…เราไม่ได้เข้าเรียนเลย…”เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลืมความปวดเมื่อยตามร่างกาย รีบหันไปมองรอบข้างสายฟ้าและพายุยังคงนอนหลับสนิท เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของพวกเขาดังอยู่ข้างหู แต่อิงดาวไม่มีเวลาเธอรีบคว้าชุดนักศึกษาที่พับเก็บไว้ในกระเป๋า เปิดตู้หาเสื้อในกางเกงในอย่างรีบร้อน แล้ววิ่งเข้าห้องน้ำไปเสียงน้ำไหลไม่ถึงห้านาที เธอก็ออกมาพร้อมชุดนักศึกษาครบชุด กระโปรงพีทเข้ารูป เสื้อเชิ้ตขาวสะอาดถูกติดกระดุมเรียบร้อย แม้ใบหน้าจะซีดเล็กน้อย แต่แววตาของเธอเต็มไปด้วยความตั้งใจเธอเหลือบมองฝาแฝดที่ยังคงหลับอยู่ ท่ามกลางบรรยากาศสงบเงียบในห้อง ก่อนจะเอื้อมมือไปดึงผ้าห่มขึ้นคลุมตัวพวกเขาให้ดี“ขอโทษนะคะ…ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง แต่วันนี้ฉันต้องไปให้ทัน…”เธอพูดเบา ๆ กับพวกเขาทั้งที่รู้ว่าคงไม่ได้ยิน จ
คนของฝาแฝด หลับเหมือนเด็ก(NC)
“ถึงตาพี่แล้วนะ…คนสวยของพี่”เสียงทุ้มต่ำของพายุดังมาจากด้านหลัง พร้อมกับการเคลื่อนไหวที่แนบแน่นไม่ต่างจากคำพูดนั้น เขาขยับเข้ามาแทนที่สายฟ้า นิ้วหนาจับแก่นกายที่แข็งขึงแน่นของตัวเอง สะบัดเบา ๆ ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหลังร่างบางที่ยังคงหอบถี่จากแรงรักของแฝดคนพี่“พะ…พี่พายุ…หนู…ยัง…”เสียงหวานที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบและอารมณ์ที่ยังคงคุกรุ่นเอ่ยขึ้นเบา ๆ พร้อมกับมือบางที่ยันกับเตียงไว้แน่น“ยังไม่พอหรอก…ใช่มั้ย หื้ม?”พายุก้มลงกระซิบข้างหูเธอ กลิ่นกายชายชัดเจนและเร่าร้อนไม่แพ้สายฟ้า ปลายลิ้นลากไล้แนบต้นคอจนเธอสั่นสะท้านพายุใช้มือหนาจับสะโพกเธอไว้แน่น ก่อนจะกดปลายลำเข้าง่ามขาแล้วถูไถช้า ๆ กับร่องสาวที่ยังฉ่ำเยิ้ม“อิงดาว…ยังอุ่นขนาดนี้เลยเหรอ หื้ม? แบบนี้ก็พร้อมรับพี่แล้วล่ะสิ”“อ๊ะ…พี่พายุ…ยังไม่ไหว…หนู…”เสียงครางสั่นไหวหลุดจากลำคอพร้อมกับความร้อนวาบที่แล่นผ่านทั้งร่างจากนั้นปลายหัวของแก่นกายใหญ่ก็จรดแนบกับร่องสาวที่ยังเปียกฉ่ำ เขาค่อย ๆ ดันตัวตนเข้าไปทีละน้อย ความใหญ่ ความยาวของพายุไม่ต่างจากพี่ชาย “อืออออ…พี่พายุ…แน่นอีกแล้ว…”เธอครางเสียงสั่น ร่างบางแอ่นขึ้นโดยอัตโนมัติ เมื่อพายุเริ
คนของฝาแฝด เรียกพวกเราว่าพี่(NC)
อิงดาวยังหอบไม่หยุด ร่างกายสั่นระริกเมื่อแรงปรารถนาในกายยังไม่จางหายดี ขาเรียวสั่นพับแทบทรุดนั่งลงกับพื้นสายฟ้าใช้มือยกคางเธอขึ้น ดวงตาคมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาเธออย่างจริงจัง“จากนี้ไป…เรียกเราว่า ‘พี่’ ” เขาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบชิดริมฝีปาก “เข้าใจมั้ย คนดีของพี่?”เธอเม้มปากแน่น ใจเต้นกระหน่ำ ก่อนจะพยักหน้าเบา ๆ“พี่สายฟ้า…”คำพูดแผ่วเบานั่นเหมือนจุดชนวนในตัวชายหนุ่มสายฟ้านั่งอยู่ด้านหน้าเธอ ร่างเปลือยเปล่าของเขาแนบชิดกับต้นขาของเธอ ในขณะที่พายุแนบชิดด้านหลัง จูบเบา ๆ ที่ต้นคออย่างยั่วเย้านิ้วมือหยาบใหญ่ของสายฟ้าลูบผ่านเรียวขาของเธอ ก่อนจะใช้นิ้วกลางลากผ่านร่องกลางช้า ๆ จนเธอสะดุ้งเฮือก สะโพกกระตุกเบา ๆ“ตรงนี้แฉะหมดแล้ว…” เขาพึมพำเสียงแหบพร่า ดวงตาหรี่ปรือมองจุดที่กำลังชื้นแฉะระเรื่อสีชมพูสดตรงหน้าก่อนจะดันนิ้วเข้าไปในร่องสวยของเธอทีเดียวสองนิ้วเต็ม ๆ“อ๊ะ—!” อิงดาวสะดุ้งครางเสียงหลง ร่างสั่นสะท้านเมื่อสองนิ้วใหญ่กระแทกเข้ามาเต็มแรงสายฟ้ายิ้มมุมปาก ขยับนิ้วเข้าออกด้วยจังหวะเร็วขึ้น เสียงน้ำดังเฉอะแฉะยิ่งกระตุ้นอารมณ์“แน่น…แล้วก็สวย ขนาดนี้ มีสิทธิ์อะไรให้ใครมองนอกจากเรา?”เ
คนของฝาแฝด . พิสูจน์ว่าเธอเป็นของใคร…
เสียงล้อรถเข็นที่ลากผ่านพื้นกระเบื้องสะอาดสะอ้านของโรงพยาบาลเอกชนดังสะท้อนอยู่ในโถงทางเดินสีขาว อิงดาวเดินข้างพยาบาลที่ช่วยเข็นเตียงน้องชายของเธอ ใบหน้าเด็กหนุ่มที่หลับตาพริ้มภายใต้สายน้ำเกลือยังคงดูอ่อนแอเหมือนทุกครั้ง แต่คราวนี้…รอบตัวเขาไม่ใช่โรงพยาบาลรัฐที่เก่าโทรมอีกต่อไปพายุเดินนำอยู่ข้างหน้า ส่วนสายฟ้าเดินช้า ๆ อยู่ข้างหลังเธอ เหมือนจะกันไม่ให้เธอรู้สึกโดดเดี่ยวแม้แต่นิดเดียว“เราติดต่อแพทย์เฉพาะทางไว้แล้ว” พายุเอ่ยโดยไม่หันกลับมา “เคสแบบนี้ต้องมีทีมเฉพาะดูแล พวกเขาจะตรวจอาการน้องเธอละเอียดกว่าที่ไหน ๆ”อิงดาวพยักหน้าช้า ๆ พลางก้มมองน้องชายที่เธอทุ่มเทแทบทั้งชีวิตเพื่อเขา“ขอบคุณนะคะ…” น้ำเสียงเธอแผ่วเบา “ขอบคุณมากจริง ๆ”สายฟ้าเดินเข้ามาข้าง ๆ แล้วเอื้อมมือมาจับมือเธอไว้แน่น“จากนี้ไปเธอไม่ต้องขอบคุณอีกแล้วอิงดาว แค่เธอไม่ลำบากอีก…ก็พอแล้ว”ทันทีที่ถึงห้องพักพิเศษส่วนตัว พยาบาลก็ช่วยจัดเตียงให้น้องชายเธออย่างมืออาชีพ ห้องพักกว้างขวางพร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เตียงข้างหน้าต่างมีแสงอ่อน ๆ จากภายนอกสาดเข้ามา อิงดาวมองภาพนั้นอย่างเงียบ ๆ ราวกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นยังไม่ใช่ควา
You May Also Like
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็พบว่าสามีคือมหาเศรษฐี
ทานตะวันหลากสี68.0K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 177.4K viewsประธานร้ายพ่ายรักยัยเด็กเลี้ยง
ชีสเค้ก89129.1K viewsในวันหย่าร้าง ฉันถูกอาเล็กของอดีตสามีลักพาตัวไปจดทะเบียน
แสงอรุณฤดูใบไม้ผลิ69.0K viewsท่านอ๋องได้เวลาสะเดาะเคราะห์แล้วเพคะ
องค์หญิงโนเนม110 viewsรักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล729 viewsตัณหารสหวาน... ในการกลับมาอีกครั้ง
ดูยูวอนนาบี205 viewsกับดักรักพันธนาการหัวใจ
อัญธิญาน์153 views
