เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 2
ปรับปรุงล่าสุด:
2026-01-25 01:00:05“ก๊อก ก๊อก ก็อก”
“อิง น้ำอิง ลูก..... ทำอะไรอยู่ลูก เปิดประตูให้ป้าหน่อย”
เสียงเรียกฉันที่ดังอยู่หน้าห้องไม่ใช่เสียงใครที่ไหนเสียงของป้านา ป้าของฉันเอง ฉันลืมบอกไปตั้งแต่วันที่พ่อกับแม่ของฉันเสียชีวิต หลังจากเสร็จจากงานป้าก็พาฉันมาอยู่ด้วยที่กรุงเทพ แต่ป้ากับแม่ของฉันไม่ใช่พี่น้องแท้ๆกันหรอกนะ เป็นลูกพี่ลูกน้องของแม่ฉันเอง ส่วนญาติฝั่งพ่อฉันไม่รู้หรอก เพราะตั้งแต่จำความได้ฉันก็ไม่เคยเห็นพวกท่านพูดถึงเลย ส่วนตากับยายท่านเสียตั้งแต่ฉันยังไม่เกิดด้วยซ้ำ ส่วนป้านาท่านเข้ามาหางานทำที่กรุงเทพตั้งแต่อายุยังน้อย ท่านไม่ค่อยได้กลับมาบ้านเท่าไรนานๆจะกลับมาทีเพราะพ่อแม่ของป้านาก็เสียหมดแล้ว ด้วยเหตุนี้ฉันเลยต้องมาอยู่ที่นี่กับป้า(ป้าของฉันไม่มีครอบครัวเป็นสาวโสด) ตั้งแต่วันที่ป้ากลับไปงานศพของพ่อกับแม่ฉัน ป้าเลยพาฉันมาอยู่ด้วยที่นี่เพราะเป็นห่วงฉัน เพราะเด็กผู้หญิงอายุ15 จะอยู่คนเดียวได้ยังไง ไหนจะกลัวอันตรายที่จะเกิดขึ้นอีก ป้าเลยตัดสินใจพาฉันมาอยู่ด้วย ตอนแรกฉันก็ไม่อยากมาเพราะไม่ฉันไม่ค่อยสนิทกับป้าเท่าไรเพราะเราไม่ค่อยได้เจอกันสักเท่าไรนานๆ จะเจอกันที แต่สุดท้ายฉันก็ต้องจำยอมมากับป้าในที่สุด ป้าของฉันทำงานเป็นหัวหน้าแม่ครัวที่บ้านของคุณท่าน เพชรกล้า กับ คุณหญิงพรอนงค์ บ้านตระกูล เลิศชัยทรัพย์ประเสริฐ บริษัทอสังหาริมทรัพย์อันดับต้นๆของประเทศ ตระกูลที่รวยติดอันดับ 1ใน 10 ของประเทศ ป้าฉันเล่าให้ฟังคร่าวๆประมาณนี้ คุณท่านกับคุณหญิงก็ใจดีอนุญาตให้ป้าพาฉันมาอยู่ด้วยได้ ไม่เท่านั้นท่านทั้งสองยังออกเงินส่งฉันเรียนที่ดีๆจนกว่าฉันจะเรียนจบปริญญาตรีอีกด้วย พวกท่านให้เหตุผลว่าท่านสงสารละเอ็นดูฉัน เรียนจบมาจะได้ทำงานดีๆมีเงินมาเลี้ยงดูตัวเองและป้า อนาคตจะได้ไม่ต้องลำบาก ป้าและฉันทราบซึ้งใจที่พวกท่านใจดีและเมตตาฉัน ฉันจะไม่ลืมพระคุณพวกท่านเลย
“แกร๊ก”
ฉันเดินมาเปิดประตูให้ป้าและส่งยิ้มบางๆให้ท่าน แต่ท่านมองหน้าฉันนิ่งๆ และดวงตาท่านไหววูบแป๊บนึงแล้วก็จับแขนพาฉันเดินเข้ามาในห้องพาฉันเดินมานั่งตรงปลายเตียง และหันหน้าเข้าหากัน แล้วเอ่ยพูดกับฉัน
“ร้องไห้ทำไมลูก หนูเป็นอะไรไหนบอกป้ามาซิ”
“คือ.....หนูแค่คิดถึงพ่อกับแม่ค่ะ”
“ไม่ต้องร้องแล้วลูก หนูไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวนะลูก หนูยังมีป้า ป้ารักหนูนะลูก เลิกคิดว่าไม่มีใครได้แล้วนะ”
“ฮึก.. ฮือ ฮือ ค่ะป้า หนูก็รักป้านะคะ ขอบคุณที่ป้ารักและดูแลหนูมาตลอด ขอบคุณที่ไม่ทิ้งให้หนูอยู่คนเดียว ขอบคุณที่วันนั้นป้าตัดสินใจพาหนูมาอยู่ด้วยนะคะ ขอบคุณจริงๆค่ะ”
จากนั้นฉันก็โน้มตัวเข้าไปกอดป้าแน่น ป้าก็กอดตอบฉัน เอามือลูบหลังฉัน ฉันร้องไห้ออกมาไม่หยุดรู้สึกขอบคุณป้าจากใจจริงที่รักฉันและไม่ทอดทิ้งฉันให้อยู่ตามลำพัง เรากอดกันอยู่สักพักนึงจนฉันเลิกร้องไห้ มีแค่สะอื้นไห้นิดๆแล้วจากนั้นเราก็ผละตัว ออกจากกัน ป้ายกมืออันเหี่ยวย่นนิดๆตามกาลเวลา มาเช็ดคราบน้ำตาออกให้ฉัน แล้วมองหน้าฉันด้วยความเอ็นดู
“ป้ามีอะไรให้หนูช่วยรึเปล่าคะ ถึงมาหาหนู”
“คือป้าจะมาบอกหนูว่า พรุ่งนี้ลูกชายของคุณท่านกับคุณหญิงจะกลับมาแล้ว คือท่านทั้งสองจะจัดงานเลี้ยงต้อนรับการกลับมาของลูกชายท่านน่ะลูก”
“ป้าเลยมาบอกหนูก่อน กลัวหนูจะตกใจน่ะลูกเพราะตอนนี้เราเริ่มเตรียมงานกันแล้ว”
“อ๋อ หนูเข้าใจแล้วค่ะป้า แล้วป้าให้หนูไปช่วยในครัวมั้ยคะ หนูอยากไปช่วยป้าค่ะ”
อันที่จริงคุณท่านกับคุณหญิงให้ฉันอยู่กับป้าได้โดยไม่ต้องไปช่วยงานเพราะอยากให้ฉันตั้งใจเรียน ด้วยความเกรงใจ และพวกท่านก็เมตตาและใจดีกับฉันมากๆ ฉันนึกอยู่เสมอว่ามีอะไรที่ฉันจะตอบแทนพระคุณพวกท่านได้ฉันก็จะทำโดยไม่ลังเล และจะทำด้วยความเต็มใจ ฉันจึงไม่อยากอยู่เฉยๆ ก็เลยไปช่วยป้าอยู่ในครัวเป็นประจำ
“ได้ลูก ปะเราไปกัน ทุกคนน่าจะยุ่งวุ่นวายกันอยู่”
“ค่ะ”
ฉันตอบกลับป้าแล้วยิ้มให้ท่านจนตาหยี ท่านก็ยกมือมายีหัวฉันด้วยความเอ็นดู หลังจากนั้นเราก็พากันเดินออกจากห้องไปช่วยงานคนอื่นๆ
บทล่าสุด
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 11
อีกด้านหนึ่งภายในงานเลี้ยง ตอนนี้ภายในงานเลี้ยงแขกในงานก็เริ่มทยอยกลับกันเกือบจะหมดแล้ว แต่ก็ยังมีเพื่อนผมที่นั่งดื่มกันอยู่ส่วนพ่อแม่พวกมันกลับกันหมดแล้ว “กูว่ากูจะกลับแล้ว มึงจะกลับพร้อมกูมั้ย” ไอ้คิมมันหันไปถามไอ้คชาที่ตอนนี้ตั้งหน้าตั้งตาดื่มอยู่เหมือนคนไม่เคยดื่มมาก่อน “มึงจะรีบกลับไปไหนวะไอ้คิมยังไม่ดึกเลย” “กูจะรีบกลับไปนอน” “หน้าอย่างมึงนี่นะจะกลับไปนอน ไอ้คิม” “เออ….หน้าอย่างกูนี่แหละไอ้ห่า” “เออๆกลับก็กลับ พวกกูกลับก่อนนะ” “เออกูกลับก่อนรู้สึกเพลียๆอยู่เลยว่าจะกลับไปนอนพักสักหน่อยพรุ่งนี้พ่อกูจะให้ไปศึกษางานที่บริษัท” พวกมันสองคนหันมาบอกลาผม ผมก็พยักหน้ารับแล้วเอ่ยตอบกลับพวกมันสองคน “อืม ขับรถกลับกันดีดีนะ พวกมึงไว้เจอกัน” พอพูดจบผมก็เดินมาส่งพวกมันที่หน้างานและเดินแยกกลับเข้ามาในบ้านแต่ผมก็ฉุกคิดอะไรได้ก่อนผมจึงเปลี่ยนทิศทางเดินไปทางไปยังสวนหลังคฤหาสน์ ผมกะว่าจะไปเดินเล่นสูดอากาศสดชื่นๆในสวนสักหน่อยไม่ได้เห็นมานานตั้งแต่ไปเรียนที่
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) ตอนที่ 10 แรกพบสบตา
พอฉันออกมาจากในครัวหลังจากที่ช่วยป้านนาทำอาหารสำหรับงานเลี้ยงเสร็จแล้ว ฉันก็อาบน้ำเรียบร้อยและมานั่งอ่านหนังสือทบทวนความรู้ เพราะใกล้จะสอบปลายเทอมแล้ว คิดแล้วก็ใจหายเวลาผ่านไปไวมาก นี่ฉันใกล้จะเรียนจบแล้วเหรอเนี่ย ไวจัง ฉันกำลังจะก้าวไปอีกขั้นที่เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวแล้วสินะ นั่งนึกคิดอะไรไปเพลินๆ ได้พลันนึกคิดอะไรขึ้นมาได้ “เอาหนังสือไปนั่งอ่านในสวนดีกว่า” พอพูดจบฉันก็เก็บข้าวของใส่กระเป๋าเพื่อจะไปหาที่นั่งอ่านหนังสือที่สวนหลังคฤหาสน์เพราะตอนนี้ก็ยังไม่ดึกมาก ฉันจึงหาที่เปลี่ยนบรรยากาศในการอ่าน เผื่อว่าฉันจะจำได้มากกว่านั่งอ่านในห้อง ไปนั่งอ่านพร้อมดื่มด่ำกับธรรมชาติและบรรยากาศในค่ำคืนแค่คิดก็รู้สึกดีแล้ว ไม่รอช้าพอเก็บของใส่กระเป๋าเสร็จฉันก็เปิดประตูออกจากห้องทันที “แวะบอกป้านาหน่อยดีกว่า” ‘ก๊อก ก๊อก ก๊อก’ฉันเดินมาหยุดที่หน้าประห้องป้านาและเคาะเรียกป้า แต่กลับเงียบ ฉันยืนรออยู่หน้าประตูอีกพักนึงแต่ก็ไม่เห็นป้ามาเปิดประตูให้ “สงสัยยังไม่กลับมาห้องแน่ๆเลย” พอคิดได้ดังนั้นฉันก็เดินมุ่งหน้าไปทางห้องครัวเพ
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) บทที่ 9
“ขอบคุณทั้งสามท่านครับ เชิญแขกผู้มีเกียรติทุกท่านเพลิดเพลินไปกับงานเลี้ยงคืนนี้ต่อได้เลยครับ ขอบคุณครับ” พิธีกรพูดจบทั้งสามคนก็พากันเดินลงจากเวที นักดนตรีก็เริ่มบรรเลงดนตรีขับกล่อมผู้คนในงานต่อ ทั้งสามคนก็พากันเดินไปพูดคุยกับแขกในงานและแนะนำลูกชายให้กับแขกได้รู้จักหลังจากพูดคุยกับแขกในงานพอสมควร ผมก็เดินแยกออกมาหาเพื่อนรักทั้งสองคนที่มันนั่งดื่มกันอยู่ ส่วนพ่อกับแม่ผมก็เดินไปพูดคุยกับแขกคนอื่นๆต่อ “ไงท่านประธาน พัชรดนย์ ยินดีด้วยครับสำหรับตำแหน่งท่านประธาน” เจ้าเก่าเจ้าเดิมไอ้คชาเพื่อนรักผมเองปากมันพูดยินดีแต่หน้าตามันสวนทางกับคำพูด ผมไม่รู้ว่าผมทนคบมันมานานขนาดนี้ได้ยังไงหรือเพราะไม่มีใครคบกับพวกผมเลยต้องทนคบกันสามคน ยังไม่ทันที่ผมจะตอบกลับไอ้คชาไอ้คิมก็เอ่ยขึ้นมาก่อน “ยินดีด้วยมึง” “อืม ขอบคุณพวกมึงสองคนมาก ขอบใจที่มาร่วมงานเลี้ยงคืนนี้ด้วย” ผมกล่าวขอบคุณพวกมันสองคนเสร็จก็เดินมานั่งเก้าอี้ข้างๆไอ้คิมและก็ยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มอึกใหญ่และทอดสายตามองพวกมันสองคนและมองไปรอบๆบริเวณงานเลี้ยงที่ตอนนี้ผู้คนก็กำ
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) บทที่ 8 ท่านประธานคนใหม่
ภายในงานดนตรีบรรเลงกล่อมผู้คนในงานให้เพลิดเพลินไปกับงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้ มีอาหารคาวหวานมากมายให้แขกได้ร่วมรับประทาน เครื่องดื่มมากมายที่จัดเตรียมไว้สำหรับแขกในค่ำคืนนี้ ไม่มีอะไรขาดตกบกพร่องสมกับเป็นงานเลี้ยงของตระกูลดัง ที่เป๊ะทุกอย่างจัดงานได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ระหว่างที่แขกในงานกำลังดื่มด่ำกับบรรยากาศภายในงานและพูดคุยกันอยู่นั้น บนเวทีก็ได้มีพิธีกรขึ้นมาประกาศเปิดตัวบุคคลสำคัญที่จัดงานเลี้ยงต้อนรับในคืนนี้ “ขอเชิญคุณท่าน เพชรกล้า คุณหญิงพรอนงค์ และคุณพัชรดนย์ เลิศชัยทรัพย์ประเสริฐ ขึ้นมาบนเวทีด้วยครับ ขอเสียงปรบมือต้อนรับทั้งสามท่านหน่อยครับ” ‘แปะ แปะ แปะ’ หลังจากพิธีกรพูดจบแขกในงานก็ต่างปรบมือต้อนรับเจ้าของงานเลี้ยงทั้งสามท่านที่กำลังขึ้นมาบนเวที “เชิญครับๆ สวัสดีครับ” พอขึ้นมาบนเวทีพิธีกรก็กล่าวทักทายทั้งสามท่านและกล่าวต่อ “เชิญท่านเพชรกล้า กล่าวกับแขกในงานครับ” หลังจากพูดจบพิธีกรก็ยื่นไมค์อีกตัวมาให้กับท่านเพชรกล้าได้เอ่ยกับแขกในงานที่ได้มาร่วมงานในค่ำคืนนี้ “สวัสดีแขกผู้มีเกี
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) บทที่ 7
ตอนนี้เป็นเวลา 1 ทุ่ม ผมเดินมาบริเวณหน้างานเพื่อมายืนรับแขกผู้มาร่วมงานที่พ่อกับแม่ของผมยืนอยู่ก่อนหน้านี้แล้ว ผมเดินใกล้มาถึงตรงที่พวกท่านยืนอยู่แม่ผมก็หันหน้ามาเจอผมพอดี “ตาแพกซ์มาแล้วเหรอลูก มาตรงนี้เร็วลูก” “ครับ” ผมเดินเข้าไปหาท่านที่ยืนอยู่กับแขกอีก3คน พวกท่านกำลังพูดคุยกันอยู่พอผมเดินไปถึงท่านก็แนะนำให้ผมรู้จัก “นี่คุณประดิษฐ์ และคุณนภา เจ้าของบริษัทสุขสวัสดิ์พิพัฒน์ และนี่ก็น้อง เพลง” แม่ผมเอ่ยแนะนำให้ผมรู้จักกับบุคคลทั้ง3 ที่เป็นเจ้าของบริษัทสุขสวัสดิ์พิพัฒน์ เจ้าของหมู่บ้านจัดสรรสุขสวัสดิ์พิพัฒน์ ถือว่าเป็นระดับเศรษฐีที่อยู่ในแวดวงธุรกิจเดียวกับครอบครัวผม “สวัสดีครับ” ผมยกมือไหว้คนที่น่าจะอายุน่าจะเท่าๆกับพ่อแม่ของผม “สวัสดีหลานชาย” “สวัสดีจ้ะ” ทั้งคุณประดิษฐ์และคุณนภาตอบรับคำทักทายจากผม “หนูเพลงนี่พี่แพกซ์ทำความรู้จักกันไว้สิเผื่ออนาคตข้างจะมีอะไรให้ช่วยเหลือกัน” แม่ผมหันไปพูดกับหญิงสาวแนะนำผมให้เธอรู้จัก พูดจบพวกผู้ใหญ่ก็หันไปมองกันยิ้มๆโดยเฉพาะพ่อของผม ไม
คนที่ไม่คู่ควร(รัก) บทที่ 6 งานเลี้ยง
ตกเย็นภายในรั้วคฤหาสน์หลังใหญ่ในพื้นที่ 10 ไร่ ครึกครื้นเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินขวักไขว่เตรียมความพร้อมจัดพื้นที่งานเลี้ยงคืนนี้ สถานที่ประดับตกแต่งด้วยดวงไฟละลานตา มีโต๊ะสำหรับวางอาหารต่างๆและโต๊ะนั่งทานสำหรับแขกที่มาร่วมงาน ตรงกลางบริเวณกว้างเป็นเวทีขนาดใหญ่สำหรับใช้บรรเลงเพลงสำหรับค่ำคืนนี้ เพื่อเพิ่มสีสันให้งานในค่ำคืนนี้ให้เต็มไปด้วยความหรูหราและอลังการ ตอนนี้ฉันช่วยป้าและทุกคนอยู่ในครัว ซึ่งงานเลี้ยงครั้งนี้คุณหญิงให้ทางครัวของคฤหาสน์เป็นคนทำอาหารให้แขกเอง ไม่ได้จ้างจากข้างนอก พวกเราทุกคนรวมทั้งฉันด้วยต่างขมักขเม่นทำอาหารคาวหวานต่างๆอยู่ในครัว จะได้เสร็จและเอาไปจัดวางก่อนที่งานเลี้ยงจะเริ่มขึ้น พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย อาหารทุกอย่างก็ถูกนำลำเรียงออกไปจัดวางที่สวนบริเวณที่จัดงาน “เห้อ...เสร็จสักที” ฉันถอนหายใจออกมาตอนที่ทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย เพราะเหนื่อยมากกว่าพวกเราทุกคนจะทำเสร็จเพราะงานนี้จะพลาดไม่ได้ เพราะเป็นงานเลี้ยงสำคัญของลูกชายคุณท่านทั้งสอง “เหนื่อยเหรอลูก ป้าบอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาช่วยให้ตั้งใจอ่านหนังสือใกล้จะเรียนจบแล้วนะล
บางทีคุณอาจจะชอบ
ประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่205.8K viewsเด็กเสี่ย NC-25
C98.8K viewsแรงรักสยบแรงแค้น
นครแสงจันทร์45.8K viewsนับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย53.1K viewsแผนสวิงกิ้ง(ของผัวใหม่)
กาสะลอง1.8K viewsเรื่องสั้นอีโรติก
ชามารา163 viewsเมียคุณราล์ฟ
ฅนหลังเขา1.2K viewsเพื่อเธอ (ลูก) คนเดียวเท่านั้น
ฅนหลังเขา109 views
