Share

บทที่ 2/1 แจ้งความ

last update Tanggal publikasi: 2026-07-20 19:44:53

ยี่สิบนาทีต่อมา ชิงพลบควงแขนสาวสวยมายังโรงพักพร้อมขบวนลูกน้องเป็นพรวน

ละพอมองหญิงสาวที่เขาพามา หญิงสาวคนสวยสวมส้นสูงเหมือนบูตสีดำจนถึงเข่ากระโปรงสั้นเท่าคืบ เวลาก้าวเดินอวดช่วงขาเพรียวชวนมอง

ละพอจำอีกฝ่ายได้ รู้สึกว่าจะชื่อ ‘เมนี่’

เหตุผลที่ทำให้ละพอจำอีกฝ่ายได้ก็เนื่องจากคืนวันงานชมจันทร์ พวกเขาเล่นบทรักกันในรถยนต์จนเธอเข้าใจผิด คิดว่ามีใครถูกทำร้าย

ตำรวจทั่วโรงพักต่างลงมาต้อนรับขับสู้เสิร์ฟน้ำแร่ชั้นดีให้แก่เขาและบรรดาลูกสมุนจนแน่นโรงพัก

หัสดินทร์กอดอกแน่น ปรายตามองอย่างไม่ชอบใจ

ชิงพลบยิ้มน้อยๆ พูดสองสามคำกับผู้กำกับการพุงพลุ้ยซึ่งนำทีมเดินมายังทิศทางที่สองพ่อลูกนั่งคอยอยู่

“สวัสดีครับ” ชิงพลบทักทาย รอยยิ้มน่าเกลียดประดับอยู่บนใบหน้า

“ไม่จำเป็นต้องสวัสดี วันนี้ผมมาเพื่อมาแจ้งความจับคุณโดยเฉพาะ” หัสดินทร์กล่าวเขาไม่สนว่าชิงพลบจะขนลูกน้องมาข่มขวัญกี่คน วันนี้เขาจะทวงความยุติธรรมให้ละพอ

“ไร้มารยาทสิ้นดี” เมนี่ตวัดสายตามองหัสดินทร์และยัยเด็กใบ้ที่วันนั้นมาขัดขวางความสุขโดยไม่ได้รับเชิญ

“ไม่เอาหนาเมนี่ ผมมาคุยธุระ งั้นลองว่ามาสิ ข้อกล่าวหาที่ว่าน่ะ” เขาทรุดกายลงนั่งวางมือลงกับที่พักบุหนังชั้นดี เครื่องบรรณาการพวกนี้ล้วนแล้วแต่มีตราประทับมาจากปางไม้ทั้งสิ้น

“คุณอนาจารลูกผม และเมื่อสองปีก่อนก็เคยพยายามฆ่าแก ถ้าคุณยังเป็นลูกผู้ชายก็ยอมรับมาแมนๆ ดีกว่า อย่าให้เสียชื่อที่ได้เกิดมาเป็นผู้ชาย”

“ผมจำไม่ได้เลยว่าเคยทำอะไรแบบนั้น?”

ชิงพลบนั่งสบายๆ มีลูกน้องสองคนยืนอยู่ข้างหลัง หนึ่งชายหนึ่งหญิง ฝ่ายชายชื่อ‘พินิจ’ เป็นหัวหน้าคนงาน ส่วนอีกคนชื่อ‘ราตรี’ เป็นผู้ช่วย เยื้องหลังไปอีกมีกลุ่มชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำล่ำสันเรียงแถวเป็นระเบียงเรียบร้อย ในกลุ่มมาในธีมเดียวกันยกเว้นเมนี่เธอแต่งตัวและทำท่าราวกับนางพญา

“ตาย! เอาอะไรมาใส่ร้ายคุณพลบ เขาไม่สนเด็กกะโหลกกะลาแบบนั้นหรอก”

“เงียบ” ชิงพลบปรามให้เงียบ เมนี่จึงรีบหุบปาก “เธอบอกคุณหรือครับ ผมสงสัยจังว่าบอกยังไง ในเมื่อเธอพูดไม่ได้”

เสียงกลั้วหัวเราะดังขึ้นท่ามกลางห้องแอร์เงียบๆ

ชิงพลบเบนสายตาไปมองละพอ ยิ้มเหมือนผู้ใหญ่ใจดี แต่แฝงความเยือกเย็น“เธอพูดไม่ได้นี่”

“ว่าไงนะ!” หัสดินทร์อยากเสยหน้าอีกฝ่ายแต่เห็นแก่ละพอเลยหักห้ามใจไว้ “มันเกี่ยวอะไรกับพูดได้พูดไม่ได้ ในเมื่อเธอสื่อสารได้!”

“ไม่ไงคุณดิน ผมแค่สงสัยว่าเธอบอกคุณยังไงในเมื่อเธอเป็นใบ้”

“ไอ้เศษสวะ!”

“คุณอาจโดนข้อหาหมิ่นประมาทได้นะครับคุณดิน” ผู้กำกับการเป็นคนพุงโตหัวล้านอาจเพราะรับสินบนจนมือเติบ หนึ่งในคนส่งสินบนก็นั่งหัวโด่อยู่ที่นี่ เขาถึงจำเป็นต้องออกหน้า และคอยเหลือบมองว่าชิงพลบทำหน้าเช่นไรบ้าง เขาจะได้รู้ทิศทาง

“แล้วที่เขาพูดล่ะ ไม่หมิ่นประมาทหรือไงเขาทำอนาจารลูกผมไม่พอ ยังมีหน้ามาพูดจาพล่อยๆ อีก!” ชิงพลบจี้ปมด้อยผู้อื่น จนหัสดินทร์อยากจะตะโกนใส่หน้า ‘แล้วใครกันล่ะที่ทำให้ละพอพูดไม่ได้ มันเพราะใครกัน!’

“ไหนล่ะหลักฐาน คุณมีหลักฐานอะไรมาเอาผิดผม ไอ้กล้องวงจรปิดนั้นนะเหรอ อืมเอาจริงๆ นะคุณดิน ลูกสาวคุณนะ เธอจงใจยั่วยวนผม ผมบอกไม่เอาแต่ก็เสนอไม่หยุดคืนนั้นผมเมานิดหน่อยก็เลยเผลอไปสนอง...”

ละพอกรีดร้องอยู่ในใจว่าไม่จริง ชิงพลบโกหก เธอไม่เคยไปให้ท่าเขา ไม่เคยไปยั่วเขา

“เมื่อกี้มึงว่าไงนะ ละพอนะเหรอยั่วมึง” หัสดินทร์กำมือแน่น

“ก็เธอยั่วผมจริงๆ นี่ ไม่อย่างงั้นเด็กแบบเธอ…ผมไม่แลหรอก”

“ไอ้เชี่ยพลบ!”

จบคำนั้นหัสดินทร์กำหมัดพุ่งไปเสยปลายคางชิงพลบทันที ตำรวจและลูกน้องต่างปรี่กันเข้าไปแยกหัสดินทร์ออกมา เสียงกรี๊ดของเมนี่ดังไปทั่วโรงพัก เธอถลาไปหาชิงพลบกังวลใจกับบาดแผลที่ทำให้ปากหยักสวยแตกเลือดซิบ

“พวกป่าเถื่อน! พลบ คุณเป็นอะไรมั้ยคะตายแล้วคุณเลือดออก?!”

“เมนี่” เขาปราม ใช้สายตาบอกให้ถอยไป

สิบตำรวจตรีฟ้าใสไม่พลาดชมเหตุการณ์ระทึก ทั้งยกมือถือขึ้นมาไลฟ์สด เพียงครู่เดียวยอดผู้ชมพุ่งพรวดพราด ผู้ชมให้ความสนใจกับทั้งชิงพลบและหัสดินทร์ สองสิงห์หนุ่มแห่งจังหวัดผู้มีภาพลักษณ์ขัดกัน อีกคนก็หล่อเถื่อน อีกคนก็หล่อตี๋เย็นชาและเยือกเย็น

โอ๊ย! หล่อจนเลือกไม่ถูกเลยวุ้ย

‘พ่อดินใจเย็นๆ ก่อนนะคะ’

ละพอหันไปมองชิงพลบ เขาโกหกหน้าด้านๆ ความโกรธเกลียดที่เธอมีต่อเขาจึงยิ่งเพิ่มพูน

“คุณอาจถูกแจ้งความข้อหาทำร้ายร่างกายได้นะครับ!”

“พูดจาหมาๆ ใครจะไปทนได้!” หัสดินทร์เกรี้ยวกราด เขาเลี้ยงละพอมาดั่งลูกสาวแท้ๆมีหรือจะรับได้กับสิ่งที่ชิงพลบพูด หัสดินทร์กล้าเอาหัวเป็นประกัน ละพอไม่มีทางทำแบบนั้น ใครมีตาก็จะเห็นว่าภาพในกล้องมันชัดเจนขนาดไหน

อ้อ แต่หัสดินทร์ลืมไป เงินมันคงบังเอาไว้จนมิด!

“ทิชชูค่ะ”

ชิงพลบปฏิเสธทิชชูที่เมนี่บริการให้ ยกมือเช็ดลวกๆ ด้วยตัวเอง ก่อนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

มือเรียวปลดกระดุมดึงเนกไทออกด้วยมือเดียว ดวงตาคมเฉี่ยวสาดประกายเยียบเย็นเขาไม่พอใจที่ถูกหมัดเสยปลายคาง ทั้งยังเป็นตอนที่เขาไม่ทันได้ตั้งตัวด้วย

“ปล่อยเขา” ชิงพลบอยากเอาคืน

“แน่จริงก็มาดิ!” หัสดินทร์พร้อมบวก

“เมนี่ว่าอย่าดีกว่านะคะ เขาดูป่าเถื่อนออกปานนี้ คุณไม่เห็นจำเป็นต้องไปเกลือกกลั้วด้วยเลย”

“ผมไม่ได้เกลือกกลั้ว แต่กำลังจะสั่งสอนคนต่างหาก”

“มาดูกันว่าใครจะสั่งสอนใคร!”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+   ตอนพิเศษ

    ‘วันนี้มีสัมภาษณ์งาน อาจจะกลับค่ำหน่อยนะคะ’ ชิงพลบอ่านทวนข้อความเธอนับสิบครั้งได้ตั้งแต่ที่เธอส่งมาตอนเย็นๆ ไม่รู้ว่านาฬิกาคนเราไม่เท่ากันหรือเปล่า ทำไมตอนนี้เข็มสั้นเขามันชี้ไปที่เลขสิบสองแล้วแต่ละพอยังไม่กลับมา ครั้นจะโทรไปตามหรือส่งข้อความไป เขาก็กลัวเธอคิดว่าเขาจู้จี้ ดังนั้นจึงได้แต่นั่งรอเงียบๆ ในบ้าน จวบจนเขาได้ยินเสียงเครื่องยนต์แล่นผ่านรั้วบ้านเข้ามา เขารีบไปรอที่บันไดพร้อมกับซ่อนตัวในความมืด ด้วยนัยน์ตาวาววับ ละพอผลักประตูเข้ามาด้วยความระมัดระวัง เธอแต่งตัวด้วยชุดกระโปรงทับเสื้อสูทสีครีม ชิงพลบหรี่ตา เพราะดูเหมือนวันนี้เธอจะสวยน่ารักเป็นพิเศษ ความรู้สึกหึงหวงพุ่งขึ้นมากลางอก เขาค่อยๆ เผยตัวออกมาในความมืด รวบร่างเธอมาไว้ในอ้อมกอด “พี่พลบ! เล่นอะไรคะเนี่ย” ละพอตกใจจึงปล่อยของร่วงหมด “ทำไมกลับดึกขนาดนี้ แน่ใจนะว่าแค่ไปสัมภาษณ์งาน” น้ำเสียงเขาเข้มงวด พลางรัดเธอแรงๆ “ก็ใช่สิ หนูก็บอกแล้วไง แล้วทำไมพี่ยังไม่นอนอีก มันดึกแล้วนะคะ” ชิงพลบเคาะหน้าผากเธอ พอได้กลิ่นน้ำหอมหวานๆ ก็แอบกลืนน้ำลาย “รู้ว่าดึกแล้วทำไมยังกลับดึกขนาดนี้” “หนูนอนดึกได้ไม่เป็นไร แต่พี่นอนดึกไม่ได้ พี่อา

  • คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+   20/4 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง

    “แล้วยังไงคะ พี่ไปเจอเขาทำไม” ละพอเป็นห่วง กลัวว่าเขาจะเข้าไปเกี่ยวข้องอะไรกับผู้มีอิทธิพลอีก (เรื่องนี้คุยทางโทรศัพท์ไม่สะดวก เอาไว้พรุ่งนี้เราค่อยมาถามได้มั้ย) “โถ ไม่เอาสิ หนูกำลังอยากรู้เลย อ่านกระทู้บนเน็ตอยู่เนี่ย เรื่องของบริษัทของเอริคที่ถูกฟ้องร้อง ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่มาก” (ทำไมต้องสนใจเขาขนาดนั้นด้วย เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเราหรอกเขาก็แค่มาสะสางเรื่องในอดีต) “แสดงว่าเขาแค่มาและจะไปใช่มั้ยคะ” เธอละเอาไว้ในฐานที่เข้าใจว่าเขามาเพื่อเก็บกวาดอิทธิพลที่หลงเหลือของจางเหลียนโดยเฉพาะแล้วจะไปเอง (ไม่แน่ใจเหมือนกัน เอริคเป็นคนเดายาก) “เขาไม่ได้คิดร้ายอะไรกับพี่ใช่มั้ย?” (ไม่จ้า) แม้จะไม่นับเป็นมิตร แต่ก็ไม่ใช่ศัตรูแน่นอน “ดีแล้วค่ะ ได้ยินแบบนี้หนูก็สบายใจ” (พี่ไม่ทำกายภาพแล้ว เดี๋ยวพี่ไปหา) “พี่มาหาไม่ได้ หนูอยู่หอ” ชิงพลบหัวเราะ (ถ้าพี่ต้องการสะอย่าง ไม่มีอะไรขวางพี่ได้หรอก) ละพอเฝ้ารอการมาเยือนของชิงพลบด้วยใจจดจ่อ เธออาบน้ำแต่งตัว อยู่ในชุดน้อยชิ้นที่เขาชื่นชอบ “สวยขนาดนี้ คิดจะทำให้พี่คลั่งตายเหรอครับ” นัยน์ตาโลมเลียมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้า “ค่ะ หนูจะทำให้พี่คลั่งตาย” ละ

  • คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+   บทที่ 20/3 ดอกกุหลาบยังบานสะพรั่ง

    “ก็ได้ค่ะ สัปดาห์หน้าหนูจะไปหาพี่แน่ๆ สัญญาเลย” ละพอวางสาย เดินกลับเข้าไปหาเพื่อน กลางเดือนกรกฎาคม ละพอมีนัดทานข้าวกับพี่รหัส เธอส่งข้อความไปบอกชิงพลบเพื่อรายงานเขา เขาตอบกลับมาทันที ‘ทานให้อร่อยนะ’ “รอนานมั้ยคะพี่ ขอโทษที่สายนะคะ” ถึงจะรีบมาแค่ไหน แต่ก็สายจนได้ “ไม่เลย มาสิ มานั่งทานกันเถอะ คงจะหิวกันมากแล้ว” เขาผายมือไปเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม เพราะข้างๆ มีเจจับจองแล้ว “งั้นไม่เกรงใจแล้วนะคะพี่ เร็วๆ พอนี่ รีบๆ นั่ง ฉันหิวจนแทบจะกินช้างม้าวัวควายได้ทั้งครอกแล้ว” “เจ เธอพึ่งผ่าไส้ติ่งนะ กินอาหารอ่อนๆ ได้อย่างเดียว” ละพอห้ามเมื่อเพื่อนตักน้ำจิ้มสามรสมารอท่า “แต่มาร้านชาบูแล้วไม่กินหมูกับน้ำจิ้มแซ่บๆ ได้ยังไงล่ะพอนี่” เจนจบกระเง้ากระงอด “เดี๋ยวเถอะ เดี๋ยวก็ได้กลับไปนอนหยอดน้ำเกลือเหมือนเดิมหรอก” เธอเปลี่ยนถ้วยน้ำจิ้มให้ทันที “โถพอนี่ ขอสักวันเถอะ เธอไม่รู้หรอกว่าตลอดสัปดาห์มานี่ฉันชอกช้ำแค่ไหน กินแต่ข้าวต้มก็ไม่ไหวปะ ใช่มั้ยคะพี่” คนที่ร้องโอดครวญว่ากำลังจะตายตอนไส้ติ่งแตกน่ะ หายไปแล้ว “เอาแค่พอประมาณแล้วกัน” เธอเลื่อนถ้วยน้ำจิ้มกลับไปให้ เจนจบกระดี๊กระด๊าดีใจยกใหญ่ รถยนต์คันห

  • คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+   บทที่ 20/2 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง

    เช้าวันถัดมาข่าวการปลิดชีพตัวเองภายในเรือนจำของจางเหลียนติดหน้าหนึ่งทุกสำนักข่าว พัศดีผู้เห็นศพคนแรกให้การว่าช่วงเวลาประมาณตีสามกว่าๆ เห็นความผิดปกติของจางเหลียนจากกล้องวงจรปิด ครั้นพอเร่งรีบไปดูก็พบว่าจางเหลียนเสียชีวิตแล้ว เขาตายเพราะโขกศีรษะกับพื้นแข็งๆ ในห้องขังจนตาย ตำรวจไม่คิดจะสืบสวนหาสาเหตุต่อ สรุปคดีเพียงว่าจางเหลียนเครียดจนฆ่าตัวตาย “พ่อคะ อาหารพร้อมแล้วพี่อาชิให้มาตามค่ะ” ละพอขึ้นมาเรียก บ้านหลังใหญ่ครึกครื้นขึ้นมากเมื่อคนในครอบครัวเดินทางมาเยี่ยมหา “แล้วหนูล่ะ?” “หนูทานทีหลังค่ะ ตอนนี้ต้องป้อนข้าวพี่พลบก่อน” พี่พลบ! ฟังแล้วหัสดินทร์แสลงหูนัก อย่างชิงพลบนะ แก่เกินจะเรียกพี่แล้ว! “ไอ้พลบแขนด้วนเหรอ หนูจะต้องไปปรนนิบัติพัดวีอะไรขนาดนั้น” หัสดินทร์รู้สึกว่าชิงพลบมันแอบปิดบังอะไรบางอย่างอีกแล้ว แต่เขายังไม่มีหลักฐานเลยไม่กระโตกกระตาก “โธ่ ก็พี่พลบยังไม่หายดีนี่ค่ะ ไปก่อนนะคะ” ละพอจับถาดอาหารตรงไปหาชิงพลบ เธอยกมือเคาะสองสามทีให้เขาทราบว่าเธอมาแล้ว ชิงพลบนั่งอยู่ที่โต๊ะอย่างเรียบร้อยด้วยรอยยิ้มกว้าง “ขอบคุณครับ” เขาอ้าปากรับอาหารอย่างสุขใจ กระทั่งละพอป้อนเรียบร้อยแล้วถ

  • คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+   บทที่ 20/1 ดอกกุหลาบบานสะพรั่ง

    ระยะเวลายี่สิบนาทียาวนานไม่รู้จบสิ้น ละพอลงจากรถแท็กซี่อย่างรีบเร่งก่อนจะวิ่งฉิวเข้าบ้านชิงพลบโดยไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า ชิงพลบต้องอยู่ในบ้านแน่ๆ พวกจิ๊กซอว์เหล่านั้นพึ่งถูกวางขายไม่นานนี่เอง “มีอะไรกันหนู ทำไมวิ่งหน้าตั้งมาแบบนั้น” พฤกษ์เดินออกมารับด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “เขาอยู่ไหนคะ?!” ละพอจับมือคุณอาหมอมากุม “บอกหนูมาเถอะค่ะ เขาอยู่ที่ไหน หนูอยากเจอเขา ให้หนูเจอเขาเถอะนะคะ!” “หนู พลบเขา…” “หนูไม่เชื่อ! เขายังอยู่ หนูรู้สึกได้” คุณอาพฤกษ์มีท่าทีอึกอัก แต่สุดท้ายก็ยิ้มพ่ายแพ้แล้วเอ่ย “ดอกกุหลาบยังบานอยู่ ไปดูสักหน่อยสิ” กลิ่นดอกกุหลาบหอมระริน ละพอก้าวเดินอย่างระมัดระวังไปทางสระ พุ่มดอกสีแดงสดยังคงบานสะพรั่งอย่างงดงาม ชิงพลบนั่งรับลมอยู่บนศาลา เขาสวมชุดสบายๆ ในมือแกร่งมีอาหารเม็ด ครั้นเขาโยนลงไปในน้ำ ฝูงปลาแหวกว่ายกันเข้ามาแย่งชิงอาหารกันจนน้ำสาดกระเซ็น ละพอผ่อนฝีเท้า เพื่อสังเกตการณ์ ก่อนจะพบว่านัยน์ตาชิงพลบไม่มองสิ่งใดเลย เหมือนเขามองไม่เห็น “คุณอาหรือครับ?” ละพอไม่ตอบ เธอยืนร้องไห้มองเขาเหมือนคนโง่ “ปล่อยผมไว้แบบนี้สักครู่เถอะ ผมไม่เซ่อซ่าตกสระหรอก” เพราะไม่มีเสียงตอบกลับ ช

  • คลั่งรัก I [พระเอกเจ้าเล่ห์ หล่อร้าย] 18+   บทที่ 19/3 ไม่ได้กลับขึ้นฝั่ง

    ละพอได้ยินมาว่าชิงพลบไม่ใช่หลานชายคนโปรด ความดื้อรั้นและหัวแข็งของเขาสร้างความบาดหมางให้เขาและคุณตา สุดท้ายชิงพลบออกจากบ้านไปอยู่เมืองนอกเมืองนาตั้งแต่เด็ก ทว่าด้วยความเป็นคนดื้อรั้น ไม่ยอมคน ทำให้ชิงพลบไปได้สวยในเส้นทางที่เลือกเดิน บางทีหากไม่เกิดเรื่องร้ายขึ้นกับน้องชายของเขา ชิงพลบคงกลายเป็นซีอีโอหนุ่มไฟแรง หรืออภิมหาเศรษฐีไปแล้ว ชิงพลบยอมทิ้งชีวิตที่เขาก่อร่างสร้างตัวมาอย่างอุตสาหะเพื่อกลับมาแก้แค้นให้น้องชาย และเพื่อเธอ ละพอเดินมาหยุดอยู่ตรงห้องนอน ความเป็นชิงพลบยังคงซึมลึกอยู่ในเตียงและข้าวของเครื่องใช้ ราวกับเขาอยู่ที่นี่ และจากไปก่อนเธอจะมาเพียงไม่กี่นาที บนโต๊ะยังมีจิ๊กซอว์ที่เล่นค้างไว้ เขาคงชอบเล่น ในห้องมีงานที่เขาต่อครบถ้วนแล้ววางไว้สองสามภาพ “สวัสดีจ้ะ” ละพอหันไปตามเสียง ชายวัยประมาณห้าสิบปลายๆ แต่ดูอิ่มเอิบและสุขภาพดียืนยิ้มจนเห็นเส้นตีนกาอยู่ตรงกบประตู “สวัสดีค่ะคุณหมอ” ละพอพนมมือไหว้ “เรียกว่าอาก็ได้ อาเป็นอาของพลบกับเพลิง” ศาสตราจารย์พฤกษ์เป็นญาติที่เหลืออยู่เพียงคนเดียวของชิงพลบ เห็นว่าอีกฝ่ายเป็นจิตแพทย์ชื่อดัง “พลบเล่าเรื่องหนูให้อาฟังบ่อยๆ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status