Chapter 56

| นารา |

“ไง ยัยตัวแสบ!!”

นี่คงเป็นคำทักทายกันอย่างเป็นทางการสินะ ระหว่างนั้นมือข้างหนึ่งของเขาก็ยกขึ้นมาลูบหัวฉันอย่างแผ่วเบา

“สบายดีไหม”

แค่ประโยคทักทายโง่ๆ แค่เขาลูบหัว แทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้ ฮึบไว้นารา อย่าแสดงความอ่อนแอออกมานะเว้ยแก!!

“ผอมลงไปเยอะเลยนะ ทำงานอยู่ที่นี่เหนื่อยไหม”

ฮึบที่สองเริ่มต้นขึ้น อย่านะ...อย่าร้องนะ เขาก็แค่ถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ อย่ามโน อย่าคิดไปเอง จำที่ตัดสินใจทิ้งเขามาไม่ได้เหรอว่าเพราะอะไร!!

“ผมเป็นห่วงคุณมากนะรู้ไหม”

ฮึบที่สามเริ่มจะเอาไม่อยู่ น้ำในตาเริ่มไหลรื้นขึ้นคลอเบ้า ถ้ากะพริบตา มันจะหยดแหมะออกมาแน่ๆ

“ไม่มีคุณอยู่ใกล้ๆ ใจผมแทบจะขาด”

แค่นั้นแหละ ฮึบไม่ไหวจริงๆ น้ำตาที่กลั้นไว้มันไหลทะลักล้นเอ่อออกมาอาบสองแก้ม เพราะลึกๆ ในใจฉันก็รู้สึกไม่ต่างจากเขาเลย ที่ฉันคิดว่ามันดีขึ้น ที่ฉันคิดว่าฉันทำได้ ความจริงมันไม่ใช่แบบนั้นเลย ฉันแค่คิดไปเองทั้งนั้น

คนด้านหน้านั่งลงแล้วดึงตัวฉันกระชับเข้าสู่อ้อมกอดอันอบอุ่นที่คุ้นเคย ความคิดถึงมันห้ามกันไม่ไหวจริงๆ

ฉันร้องไห้ออกมาโฮใหญ่ และถ้าฉันตาไม่ฝาด น้ำตาจากคนที่กอดฉันก็ไหลลงมามากมายไม่แพ้กัน ความคิดถึงที่โหยหามันอยู่แค่ตรงหน้านี้เอง

“นารารู้ไหม มันยากมากๆ นะ ที่ผมจะผ่านแต่ละวันที่ไม่มีคุณมาได้น่ะ”

ฉันรับรู้ความรู้สึกที่อัดอั้นในใจของคนตรงหน้าดี เพราะฉันก็แทบจะไม่ต่างกัน เรากอดกันร้องไห้อยู่พักใหญ่ ใจฉันคิดไปต่างๆ นานา อยากกลับไปแต่ก็กลัวการเริ่มต้นใหม่ อยากกลับไปแต่เรื่องที่พ่อฉันเคยทำไว้ก็แสนจะน่าอับอาย

กว่าจะรู้ตัวเรียกสติตัวเองกลับมาได้ ก็ตอนรับรู้ถึงสัมผัสของลิ้นร้อนจากคนตรงหน้าที่เกี่ยวกระหวัดอยู่ในโพรงปาก จูบที่แผ่วเบาแต่หนักหน่วงเปลี่ยนให้อารมณ์ตอนนี้กลับกลายเป็นความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่

“อื้อ ฉะ...ฉันขอเวลาหน่อยได้ไหม” ฉันดึงปากตัวเองออกพร้อมผลักอกแกร่งนั้นออกไปให้พ้นตัว

“ผมมีเวลาให้คุณเสมอ...นารา ขอแค่อย่าทิ้งผมไปอีก”

“ฉะ...ฉันกลัว” ฉันบอกความรู้สึกในใจออกไป ก่อนคนตรงหน้าจับประคองใบหน้าฉันไว้ด้วยสองมือของเขา

“เอาที่คุณพร้อมนะ ไม่ต้องรีบตัดสินใจ...แต่ตอนนี้ผมขอจูบมัดจำเอาไว้ก่อนได้ไหมครับ” เขาถามฉันแต่ไม่ยอมรอคำตอบ ก่อนขยับใบหน้าเข้ามาชิดใกล้ แล้วเลื่อนปากหยักสวยของเขาประกบจูบฉันทันที

ลมหายใจร้อนกับกลิ่นไวน์จางๆ ยิ่งเป็นตัวเพิ่มเชื้อไฟให้ลุกโชนขึ้นไปอีก ปากเราสองคนขยับบดเบียดกันและกันด้วยความรู้สึกโหยหา ก่อนที่ลิ้นร้อนจะล่วงล้ำเข้ามาในโพรงปาก ดูดดึงแลกเปลี่ยนความชื้นแฉะระหว่างกัน ราวกับคนกระหายน้ำท่ามกลางผืนดินที่แห้งเหือด

“อื้อ~ อืม~”

คนตรงหน้าผละปากออกเพื่อสูดอากาศเข้าไปก่อนจะขาดใจตายกันทั้งคู่ มือหนานุ่มเลื่อนมาจับที่ท้ายทอย ลูบวนตามไรผมแล้วขยำกลุ่มผมกลุ่มหนึ่งเบาๆ พลันเลื่อนปากพรมจูบทั่วทั้งซอกหู ขบเม้มเบาๆ ตรงติ่งหู สลับกับใช้ลิ้นแหย่เข้ามาเลียวนในนั้น เสียวสยิวจนตัวสั่นเทิ้ม

ร่างกายฉันไม่สามารถห้ามได้อีกต่อไป ฉันโน้มตัวเข้าใกล้ และเริ่มพรมจูบทั่วทั้งซอกคอของอีกคน

อึก!! ซี้ด~ สะ...สยิว!! ไม่รู้ตอนไหนที่มือปลาหมึกของคนตรงหน้าถูวนเข้ากับตุ่มไตตรงยอดอกของฉัน เดรสคอกว้างตัวนี้ช่วยแหวกทางให้มือเขาเข้าไปคลึงเคล้นหน้าอกทรงโตอย่างง่ายดาย

ฉันปล่อยใจให้หลงระเริงกับรสสัมผัสที่โหยหาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนได้ยินเสียงใครบางคนเคาะห้อง

ก๊อก ก๊อก ก๊อก…!!

แต่นั่นไม่ช่วยให้เขาหยุดมอบความสุขให้ฉันเลย เขาทำไปเรื่อยๆ จนเสียงเคาะประตูดังขึ้นเป็นครั้งที่สอง

“ยะ...หยุดก่อนค่ะ” ฉันผลักตัวเขาออก ก่อนลุกขึ้นยืนเดินไปเปิดประตู

“บันนี่ ยูล็อกห้องทำไม”

“เอ่อ~ อะ…อ๋อ พอดีเมื่อกี้มีคนเข้าห้องผิดสองสามที คุณการันต์เลยล็อกน่ะ”

“แน่ใจนะ”

“ยูไปถามเขาเองเลยปะ ยูคิดว่าไอจะไปทำอะไรเขารึไง”

“ก็ไม่แน่ เขาออกจะหล่อล่ำแฮนด์ซั่มขนาดนั้น เป็นไอ…ไอก็ทำนะ หึๆ”

“พอเลยๆ ยัยหื่น แล้วนี่จะกลับรึยังล่ะ”

“โนว ไอจะไปต่อกับคริสโตเฟอร์”

“ทิ้งกันกลางทางตลอด”

“ไหน…ใครทิ้ง ไม่มี้~ คุณการันต์คะ เดี๋ยวเจสซี่ขอฝากบันนี่กลับโรงแรมด้วยเลยได้ไหม ไหนๆ คุณการันต์ก็จะพักที่โรงแรมอยู่แล้ว”

“ได้สิครับ งั้นเดี๋ยวผมพาคุณบันนี่คนนี้กลับไปเอง ไม่ต้องห่วง”

“แต๊งกิ้วมากค่ะ ขออย่างเดียว อย่าขย้ำบันนี่ของเจสซี่ไปซะก่อนนะคะ คนนี้เราหวงกันมาก”

“เจส!!”

“โอเค ซียูค่ะทุกคน บัย” เจสซี่โบกมือหย็อยๆ พูดด้วยจริตสาวมั่นตามสไตล์ของเธอ ก่อนหยิบกระเป๋าคลัชแบรนด์หรูหนีบไว้ตรงซอกรักแร้ แล้วหันหลังเดินสับเท้าออกไป

“นาราอยากกลับรึยัง...หรืออยากไปหาอะไรกินก่อนไหม”

“เอ่อ...กลับเลยก็ได้ค่ะ ดิฉันต้องไปจัดการห้องพักให้คุณอีก”

“ไม่น่ารักเลย ไหนเรียกแทนตัวเองใหม่ซิ”

“เอ่อ...นะ…นารา”

“ดีมากครับคนดี” เขาพูดพลางจับจูงมือพาฉันเดินออกมาจากห้อง พร้อมกับขโมยหอมแก้มฉันอีกฟอดใหญ่

ฮือ~ ฉันจะทำยังไงดี ฉันยังไม่อยากกลับไปหาเขาตอนนี้ ฉันยังไม่พร้อม แต่มันก็ห้ามใจตัวเองไม่ไหวจริงๆ!!