บทที่ 85

           ความดีใจทำให้มัฑณาวีวิ่งตรงเข้าไปกอดเขาไว้แน่น ติณณภพยกมือขึ้นเพื่อที่จะกอดตอบเธอ แต่ต้องอดใจไว้พร้อมกับลดมือลงข้างตัว ได้แต่ซึมซับความคิดถึงของเธอผ่านอ้อมกอดที่อบอุ่นนั้น

            “มัทคิดถึงดินที่สุดเลยรู้ไหม ระยะหลัง ๆ เราต่างคนต่างยุ่งอยู่กับงานจนแทบไม่ได้คุยกันหรือเจอหน้ากันเลย”

            “ผมก็คิดถึงคุณ อยากมาหาคุณใจจะขาด แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อคุณกำลังสานความสัมพันธ์อยู่กับเจ้านายผม”

            คำพูดเตือนสติของเขาทำให้เธอได้คิด และผละออกห่างจากเขาทันที

            “คุณกับเขาไปกันได้ด้วยดีใช่ไหม”

            “ใช่ค่ะ”

            “แล้วทำไมสีหน้าของคุณถึงดูเหมือนคนไม่มีความสุข”

            “ใครบอกคะมัทมีความสุขดี อันที่จริงคุณติณณ์เขาชวนมัทไปดินเนอร์กับเขาคืนนี้ แต่มัทปฏิเสธเพราะอยากพัก เราก็เลยเลื่อนไปเป็นเย็นวันพรุ่งนี้แทน”

            “ผมมารบกวนเวลาพักของคุณหรือเปล่า”

            “เปล่าค่ะ มัทดีใจที่ได้พบดิน” แววตาของเธอก็บอกเขาเช่นนั้นเหมือนกัน

            “ไปเดินเล่นกันไหม”

            “ไปสิคะ แต่ขอเวลามัทไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ”

            “ไหนบอกว่าเหนื่อย”

            “การไปเดินเล่นชายหาดกับดินถือเป็นการพักผ่อนอย่างหนึ่งของมัท รอก่อนนะเดี๋ยวมัทมา”

            ติณณภพยิ้มให้เธออย่างอบอุ่น “อย่านานนะ ถ้านานผมจะเข้าไปช่วยเปลี่ยนเครื่องแต่งตัวให้”

            “ถ้าได้แบบนั้นก็วิเศษไปเลย”

            เขารู้ดีว่าเธอพูดเล่นมากกว่าจะอยากให้เขาทำอย่างนั้นจริง ๆ

            “เมื่อไรนะที่คุณจะรู้ว่าใครคือคนที่คุณรัก และอะไรสำคัญสำหรับคุณมากกว่ากัน ผมหรือการแต่งงานกับติณณภพ เตชะกษิดิศที่คุณใฝ่ฝันถึง”

            สองหนุ่มสาวลงไปเดินเล่นริมทะเลยามแดดร่มลมตก พระอาทิตย์ใกล้จะลาลับขอบฟ้า เท้าของพวกเขาเหยียบย่ำลงไปบนน้ำทะเลที่เกลียวคลื่นซัดเข้ามาที่ชายฝั่ง

            เขาและเธอพูดคุยกันท่ามกลางบรรยากาศโรแมนติก

            “ความสัมพันธ์ของคุณกับเจ้านายผมคืบหน้าไปถึงไหนแล้ว”

             มัฑณาวีนิ่งคิดชั่วขณะก่อนที่จะตอบคำถามนั้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

            “เราเข้ากันได้ดี คุณติณณ์คอยดูแลเอาใจใส่มัทเสมอ” ซึ่งคำตอบของเธอก็ไม่ผิดไปจากความเป็นจริง

            “เขาขอคบกับคุณอย่างจริงจังหรือยัง”

            “เขายังไม่เคยเอ่ยถึงเรื่องนั้น”

            “เป็นไปได้ยังไงในเมื่อเขาสนใจคุณมาก ถึงขนาดบินมาหาคุณที่นี่ แล้วทำไมถึงยังไม่คืบหน้าไปไหน”

            “จะว่าไม่คืบหน้าก็ไม่เชิง เพียงแต่เขายังไม่เคยเอ่ยปากขอคบหามัทอย่างจริงจังเท่านั้น”

            “ถ้าเขาขอคุณเป็นแฟน คุณจะรับปากเขาไหม”

            “ไม่รู้สิ ให้เวลานั้นมาถึงก่อนค่อยว่ากัน”

            ติณณภพเดินมายืนดักหน้าเธอไว้ก่อนจะเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณรักเขาหรือเปล่า”

            มัฑณาวีนิ่งคิดถึงคำจำกัดความของคำว่ารักระหว่างเธอและติณณภพ ไม่มั่นใจเหมือนกันว่าความรู้สึกที่เธอมีให้เขานั้นเรียกว่ารักได้หรือเปล่า ถ้าใช่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่ามันเป็นความรักที่มาพร้อมความอึดอัด และบางครั้งเจือปนด้วยความเศร้า ยามเมื่อมีภาพของดินแทรกเข้ามา มันเป็นความรักที่ทั้งซึ้งทั้งเหงารวมอยู่ด้วยกัน

            “มัทมีความรู้สึกดี ๆ ให้คุณติณณ์ แต่ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่มัทมีต่อคุณติณณ์มันเรียกว่ารักได้ไหม รู้แต่ว่าเวลาอยู่ใกล้เขามัทรู้สึกอบอุ่นใจ เพียงแต่...” เธอพูดค้างไว้แต่เพียงเท่านั้น

            “เพียงแต่อะไรทำไมไม่พูดให้จบ”

            หญิงสาวสบตาเขาในระยะประชิด และกำลังชั่งใจว่าควรพูดออกไปตามความจริงดีไหม แต่สุดท้ายแล้วก็เลือกที่จะไม่พูด

            “ไม่มีอะไร”

            จะให้บอกเขาได้อย่างไรว่าเธอมักจะเห็นภาพของเขา ซ้อนขึ้นมาแทรกกลางระหว่างเธอกับเจ้านายเขาเสมอ ซึ่งเธอเองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจึงเป็นเช่นนั้น และนั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้เรื่องราวระหว่างเธอและติณณภพไม่คืบหน้าไปไกลอย่างที่ควรจะเป็น ทั้งที่เขาก็แสดงออกให้รู้ว่าเขาสนใจเธอ แต่เป็นเพราะเธอเองต่างหากที่ยังสับสนกับความรู้สึกของตนเอง จนต้องถามย้ำกับตัวเองอยู่บ่อยครั้ง

            ควรไปต่อ...หรือพอแค่นี้

            อย่างไหนที่ต้องการอย่างแท้จริง แต่ก็ไม่เคยได้รับคำตอบ

            “ดูเหมือนมีอะไรกวนใจคุณ”

            “หมายถึงอะไร!”

            “อะไรสักอย่างที่ทำให้คุณลังเลที่จะสานต่อความสัมพันธ์กับเจ้านายผม ทั้งที่มันเป็นเป้าหมายที่คุณเคยวาดหวังไว้ตั้งแต่แรก บอกผมมาซิว่ามันคืออะไร”

            หญิงสาวไม่ตอบแต่เลือกที่จะย้อนถามเขา

            “คุณเคยรักใครบ้างไหมดิน” 

            “ก่อนหน้านี้ผมไม่เคยรู้จักความหมายของคำว่ารัก จนกระทั่งผมได้พบเธอ เธอทำให้ผมรู้จักกับความรัก รักแท้ที่ไม่สามารถประเมินค่าได้ และเป็นรักแท้ที่ยากจะหาสิ่งใดมาทดแทน”

            “อยากรู้จังว่าใครคือคนที่ได้ครอบครองหัวใจของดิน เธอจะรู้ตัวไหมว่าเป็นผู้หญิงที่โชคดี ที่ได้หัวใจรักจากผู้ชายดี ๆ อย่างดิน”