LOGINShare
บทที่ 89
publish date:
2026-09-18 00:17:40“ใครคือคนที่คุณรัก”
ความเงียบคือคำตอบที่ภูมิระพีได้รับ เมื่ออีกฝ่ายไม่ตอบเขาจึงย้อนถามเธอด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ยากที่มัฑณาวีจะคาดเดาความรู้สึกของเขาได้ในตอนนั้น
“ดินใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ มัทขอโทษที่ทำให้คุณเสียใจ แต่มัทไตร่ตรองดีแล้ว มัทไม่อยากคบหากับคุณทั้งที่หัวใจของมัทเป็นของคนอื่น”
ภูมิระพียิ้มให้เธออย่างอบอุ่นเมื่อเห็นแววตาแห่งความทุกข์ใจของเธอ เขาเอื้อมไปกุมมือเธอ
“ขอบคุณสำหรับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของคุณ และไม่ต้องกังวลหรือทุกข์ใจว่าคำตอบนั้นจะทำให้ผมเสียใจ แม้ผมจะผิดหวังแต่ก็รู้สึกยินดีที่ดินได้ครอบครองหัวใจของคุณ ขอให้คุณมีความสุขกับรักที่คุณเลือก และรักกันนาน ๆ”
“คุณไม่โกรธมัทเหรอคะ” ดวงตาของมัฑณาวีเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ
“เรื่องของหัวใจใครจะบังคับได้จริงไหม”
“ขอบคุณที่เข้าใจมัทค่ะ” เธอพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ผมขอกอดลาคุณสักครั้งได้ไหม”
มัฑณาวีลุกขึ้นเดินไปยืนตรงหน้าเขา ภูมิระพีโอบกอดเธอไว้ในอ้อมแขน
“ขอบคุณสำหรับความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีให้กัน หวังว่าเราจะยังเป็นเพื่อนกันได้”
“แน่นอนค่ะ”
“ผมจะบินกลับกรุงเทพฯ บ่ายนี้เลย”
“ทำไมรีบกลับนักละคะ”
“ผมยังไม่พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับดินตอนนี้ ไม่ว่ากันใช่ไหม”
“มัทเข้าใจค่ะ”
“ช่วยอะไรผมหน่อยได้ไหม”
“จะให้มัทช่วยอะไรคะ ถ้าช่วยได้มัทยินดีทำให้ทุกอย่างเลยค่ะ”
“ช่วยรั้งเขาไว้ที่นี่ อย่าเพิ่งให้เขารีบตามผมกลับไปที่กรุงเทพฯ ไวนัก”
“ได้ค่ะ”
“ผมไปนะ” ภูมิระพีเอ่ยก่อนจะเดินจากไป
“หวังว่าเมื่อคุณรู้ความจริงแล้วจะไม่โกรธมากจนไม่ยอมยกโทษให้เรา” เขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ
ภูมิระพีรู้สึกยินดีกับติณณภพ เพราะสุดท้ายแล้วมัฑณาวีก็ตัดสินใจเลือกเขาที่ตัวเขา ไม่ได้เลือกเพราะทรัพย์สินเงินทองที่เขามี ภูมิระพีเดินทางกลับกรุงเทพฯ ทันที โดยไม่บอกให้เพื่อนรู้ถึงคำตอบที่เขาได้รับจากหญิงสาว ปล่อยให้เพื่อนรู้เรื่องนี้จากปากของมัฑณาวีด้วยตัวเอง
เย็นวันเดียวกันนั้นเองติณณภพรู้สึกเป็นกังวล ภายในใจร้อนรุ่มดังใครเอาไฟมาสุม เดินวนไปเวียนมาอยู่ภายในบ้านพักเพียงลำพัง วันนี้แล้วสินะที่เขาจะได้รู้ถึงการตัดสินใจของผู้หญิงที่เขารัก ได้แต่หวังว่ามัฑณาวีจะปฏิเสธคำขอของภูมิระพี และทำในสิ่งที่หัวใจของเธอเรียกร้อง ลึก ๆ แล้วเขาหวังให้มันเป็นเช่นนั้น การรอคอยคำตอบในครั้งนี้ไม่ต่างไปจากระเบิดเวลาที่พร้อมจะระเบิดได้ทุกเมื่อ
เวลาแห่งการรอคอยสิ้นสุดลง เมื่อมีใครบางคนมาเคาะประตูบ้านพักของเขา ทันทีที่ประตูถูกเปิดออกมัฑณาวีก็เดินเข้าไปด้านในอย่างไม่ลังเล ก่อนจะหันกลับมายืนประจันหน้าเขา
“มัทให้คำตอบคุณติณณ์ไปแล้วนะ”
“คุณรับปากที่จะคบกับเขาใช่ไหม” ติณณภพคาดคะเนพร้อมกับกลั้นใจรอฟังคำตอบของเธอ
ระหว่างที่รอคอยคำตอบนั้นหัวใจของเขามันเหมือนกับมีระเบิดเวลาติดอยู่
“เปล่า มัทปฏิเสธคำขอของเขา” เธอตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงปกติ
ติณณภพทั้งดีใจและโล่งใจจนเผลอยิ้มออกมา เขาถามถึงเหตุผลที่ทำให้เธอปฏิเสธภูมิระพี
“บอกผมได้ไหมว่าทำไม”
“เพราะมัทรักคนอื่น และมันไม่แฟร์สำหรับเขา”
“แล้วคุณรักใคร” เขาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน พร้อมกับส่งสายตาหวานซึ้งให้เธอ
“คุณไม่รู้แล้วใครจะรู้”
แม้จะเดาคำตอบได้ไม่ยาก แต่เขาก็อยากฟังจากปากของเธอด้วยตัวเอง โดยที่ไม่ต้องเซ้าซี้ถาม
“เฮ้อ! เรามาดื่มฉลองความโสดของมัทกันดีกว่า”
“แน่ใจนะว่าคุณอยากดื่มจริง ๆ”
“แน่ใจสิ”
สองหนุ่มสาวนั่งดื่มไวน์ด้วยกันท่ามกลางบรรยากาศเย็นสบาย โดยไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใด ๆ ต่างฝ่ายต่างก็จมอยู่กับความคิดของตนเอง ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหนแต่ไวน์หมดไปสามขวด จากที่นั่งห่างกันเป็นวาก็ค่อย ๆ กระเถิบเข้ามานั่งชิดกันโดยไม่รู้ตัว
มัฑณาวีลอบมองใบหน้าด้านข้างของดินนิ่งนาน จนกระทั่งเขาหันมาสบตาเธอในระยะประชิด หญิงสาวมองเห็นประกายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยเพลิงพิศวาส ที่พร้อมจะเผาผลาญเธอให้มอดไหม้เป็นจุณจากแววตาเขา
ติณณภพค่อย ๆ โน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ดวงหน้างาม จมูกโด่งคมฝังลงบนเรือนผมที่นุ่มละเอียดราวกับแพรไหม ก่อนจะจูบละไปทั่วใบหน้า และเลื่อนไล้ไปสู่ซอกคอหอมกรุ่นซุกไซ้คลอเคลีย หญิงสาวสะท้านสั่นไหวไปกับสัมผัสนั้น ซึ่งเป็นสิ่งแปลกใหม่ที่เธอไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน อาจเป็นเพราะความมึนเมาจากปริมาณแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไป ทำให้หญิงสาวเผลอไผลแหงนใบหน้า เพื่อเปิดทางให้อีกฝ่ายสัมผัสเธอได้อย่างใกล้ชิดยิ่งขึ้น แก้มเนียนร้อนผ่าวด้วยไฟเสน่หาที่ถูกจุดขึ้น
Latest chapter
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 113
พระเจ้า...เธอช่างหอมหวาน...หวานไปทั้งเนื้อทั้งตัว ริมฝีปากเธอแยกออกเล็กน้อย แต่ความเคลื่อนไหวนั้นบอกความลังเล ราวกับว่าเธอยังคงกำลังตัดสินใจ ติณณภพดึงเธอเข้ามาใกล้ยิ่งขึ้น เขาจุมพิตเธอเนิ่นนานพร้อมกับสอดแขนใต้เข่าและแผ่นหลังเธอ อุ้มเธอขึ้นมาอย่างงายดายก่อนจะวางตัวเธอลงบนเตียงนอน ตรึงข้อมือเธอไว้อย่างอ่อนโยน ใช้เพียงริมฝีปากเพื่อทำให้เธอตื่นเต้น เขาและเล็มใบหูและซอกคอหอมกรุ่นนุ่มละมุนเรื่อยมาจนถึงฐานลำคอ เสียงครางด้วยความสุขติดอยู่ในลำคอของเธอ ความรู้สึกของมัฑณาวีหมุนคว้าง แต่ก็รับรู้ถึงแรงสั่นสะท้านที่แล่นลงสู่ทุกเส้นประสาทของเรือนกาย ทั้งหมดนี้เกิดจากสัมผัสรักที่เขามอบให้ เธอต้องหยุดเขาก่อนที่ทุกอย่างจะเลยเถิดมากไปกว่านี้ “เราทำแบบนี้ที่นี่ไม่ได้นะคะติณณ์ คุณยายอยู่ที่นี่ด้วย” ติณณภพผละจากร่างบางไปนอนหงายอยู่ข้างตัวเธอ ไม่ง่ายเลยที่จะสะกดกลั้นความต้องการของตัวเอง “จริงของคุณ ทุกคนกำลังรอเราอยู่ พ่อผมก็ด้วย” “คุณพ่อก็มาที่นี่ด้วยเหรอคะ” “ผมชวนท่านมาเอง ป่านนี้ทุกคนคงรอกันแย่แล้ว”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 112
หลังจากที่ได้ระบายความอัดอั้นในใจออกมาจนหมดสิ้น เธอก็ยอมที่จะฟังคำแก้ตัวจากปากของเขา ยอมให้เขาได้อธิบาย “ก็อธิบายมาสิว่าคุณมีเหตุผลอะไรที่ทำให้คุณไม่เชื่อใจฉัน” “ไม่ใช่ผมไม่เชื่อใจคุณนะมัท ผมเชื่อใจคุณมาตลอด ไม่มีสักครั้งที่ผมจะสงสัยในตัวคุณ เพียงแต่ผมต้องทำแบบนั้นเพื่อให้อดิศรตายใจ เขาจะได้ไม่ไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะดำเนินการตามกฎหมาย” “คุณรู้ว่าเขาเป็นคนยักยอกเงินบริษัท” “และก็รู้ด้วยว่าเขาสร้างหลักฐานเท็จมาใส่ร้ายป้ายสีผู้หญิงที่ผมรัก” “แต่คุณก็ยังทำเหมือนว่าเชื่อคำพูดของเขาและปรักปรำผู้หญิงที่คุณบอกว่ารัก” “มันจำเป็นน่ะมัท ถ้าผมไม่ทำแบบนี้อดิศรก็อาจจะหลุดรอดไปได้เหมือนอย่างคราวที่แล้วอีก” “ทำไมคุณถึงไม่บอกฉัน” “ถ้าผมบอกคุณ ๆ ก็อาจจะทำพิรุธให้อดิศรสงสัย เขาอาจจะไหวตัวหนีไปก่อนที่เราจะมีหลักฐานไปจับตัวเขาไว้ได้ หรือไม่เขาก็อาจจะจับตัวคุณไว้เพื่อมาต่อรองกับผม และไม่ว่าเขาจะเรียกร้องอะไรผมคงยอมทุกอย่างเพื่อแลกกับตัวคุณ ผมรักคุณนะมัท รักมาก และจะไม่ยอมเสียคุณไปเด็ดขาด”
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 111
ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ติณณภพเดินเข้าไปในห้องนอนของหญิงสาวที่เขารัก โดยไม่ได้ทำเสียงกระโตกกระตาก เขาพบว่าเธอกำลังยืนเหม่อมองออกไปนอกหน้าต่าง และยังไม่มีทีท่าจะรู้ตัวว่ามีคนบุกรุกเข้ามาภายในห้อง ติณณภพเดินตรงเข้าไปสวมกอดมัฑณาวีไว้จากทางด้านหลัง พร้อมกับจูบไซ้ซอกคอเธอด้วยความคิดถึง หญิงสาวตกใจที่ถูกจู่โจมอย่างกะทันหัน แต่เมื่อเห็นว่าใครเป็นคนทำก็รีบสลัดตัวออกจากอ้อมกอดเขา พร้อมกับหันมายืนเผชิญหน้า เธอจ้องมองเขาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ “คุณเข้ามาได้ยังไง ใครให้คุณเข้ามาที่นี่” “คุณยายอนุญาตผมแล้ว และห้องของคุณก็ไม่ได้ล็อคผมก็เลยเดินเข้ามา” “ออกไป” เธอเอ่ยปากไล่เขาซึ่งหน้า “ไม่” “ฉันบอกให้คุณออกไปจากห้องของฉันเดี๋ยวนี้” เพราะความโกรธทำให้เธอเปลี่ยนสรรพนามที่ใช้แทนตัวเอง “ผมจะไม่ยอมก้าวออกไปไหนทั้งนั้นถ้าเรายังคุยกันไม่รู้เรื่อง” “ความจำเสื่อมหรือไง เราเลิกกันแล้ว ระหว่างเราไม่มีอะไรต้องคุยกัน ถ้าไม่ออกไปอย่าหาว่าฉันไม่เตือน” “เอาเลยมัท อยากทำอะไรก็ทำเลย แต่ผมจะไม่ยอมก้า
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 110
ติณณภพชวนบิดาและภูมิระพีให้เดินทางไปที่ไร่ห่มรัก เพราะจะไปปรับความเข้าใจกับมัฑณาวี และไม่ลืมที่จะโทรศัพท์ไปบอกภาคินถึงเรื่องนี้ “พิซซี่กับลียาก็กำลังจะเดินทางไปที่นั่น แล้วเจอกัน ยังมีเรื่องที่เราต้องต่อว่าคุณเยอะเลย แต่ตอนนี้มีภารกิจที่สำคัญมากกว่านั้น” “คุณจะเป็นแนวร่วมให้ผมใช่ไหม” “แน่นอน แต่คุณต้องสัญญากับพวกเราว่าจะไม่ทำให้มัทเจ็บเจียนตายแบบนี้อีก” “ผมสัญญา แล้วเจอกันที่ไร่ห่มรักนะครับ” ระหว่างทางภูมิระพีได้เอ่ยปากขอโทษเพื่อนรัก “ขอโทษนะที่ฉันเข้าใจนายผิด หลงต่อว่านายเสียตั้งมากมาย แต่ถ้านายเป็นฉัน แล้วเห็นคุณมัทร้องไห้เสียใจมากแค่ไหนกับการกระทำของนาย ๆ ก็คงทำแบบที่ฉันทำเหมือนกัน” “มัทเสียใจมากเลยเหรอ” “แค่พูดว่าเสียใจยังน้อยเกินไปด้วยซ้ำ ที่ถูกต้องพูดว่าหัวใจแตกสลายมากกว่า เธอร้องไห้น้ำตาแทบเป็นสายเลือด แม้แต่คุณพิซซี่ยังบอกว่าตั้งแต่รู้จักกันมา ไม่เคยเห็นคุณมัทเสียใจกับเหตุการณ์ไหนมากเท่านี้มาก่อน นายเตรียมทำใจไว้ได้เลยอะไร ๆ อาจจะไม่ง่ายอย่างที่คิด” “ฉันทำใจไ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 109
ความเสียใจจากชายที่มัฑณาวีหลงรัก ทำให้เธอกลับมาพักอยู่กับคุณยายที่ไร่ห่มรัก แม้จะพยายามทำตัวให้ร่าเริงเหมือนปกติ แต่ก็ยังไม่สามารถรอดพ้นสายตาของคนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อนอย่างกานดาไปได้ เธอรู้ดีว่าหลานสาวทุกข์ใจเพียงแต่พยายามทำตัวให้ร่าเริง เพราะไม่อยากให้เธอต้องทุกข์ใจตามไปด้วย กานดารอคอยให้เวลาผ่านไปสักพักโดยไม่ถามอะไรที่จะไปสะกิดแผลใจของหลาน รอให้สบโอกาสจึงได้เอ่ยปากถาม “มัทมีอะไรจะเล่าให้ยายฟังไหมลูก” ความเงียบเริ่มเข้าครอบงำ มัฑณาวีไม่อยากโกหกผู้เป็นยาย แต่ก็ไม่อยากเล่าเรื่องทุกข์ใจของตัวเองให้ท่านฟัง ด้วยเกรงว่าท่านจะร้อนใจตามไปด้วย “บอกยายได้ไหมว่าอะไรทำให้มัทเศร้าและทุกข์ใจมากอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน” กานดาเอ่ยถามพร้อมกับลูบผมของหลานด้วยความรักใคร่ “คุณยายรู้ได้ยังไงคะ” เธอเอ่ยถามเสียงแผ่วเบา “มัทเป็นหลานของยาย ยายเลี้ยงมัทมากับมือ มีหรือที่จะไม่รู้ว่ามัทแปลกไป แม้ว่ามัทจะพยายามทำตัวให้ร่าเริง เพื่อปกปิดเรื่องเศร้าโศกเสียใจของตัวเอง แต่มัทปิดยายไม่ได้หรอกลูก ที่ยายไม่ถามทันทีเพราะอยากให้มัทมีเ
คิวปิดสะกิดรัก บทที่ 108
“ตอบพ่อมาตามความรู้สึกที่แท้จริงของติณณ์ ลูกเชื่อจริง ๆ เหรอว่ามัททำ” “ผมกำลังตรวจสอบอยู่ครับ” “ไม่เอาการตรวจสอบ พ่ออยากรู้ความรู้สึกของติณณ์” ติณณภพนิ่งไปพักใหญ่ ใช่ว่าเขาเองไม่เสียใจแต่จำเป็นต้องทำ แม้ไม่มีใครเข้าใจก็ไม่เป็นไร เมื่อความจริงถูกเปิดเผยทุกคนก็จะรู้เอง เขาได้แต่หวังว่าเมื่อเวลานั้นมาถึง คนที่เคยโกรธเคืองเขาจะยอมเข้าใจและให้อภัย เขาสบตาบิดาก่อนจะเอื้อนเอ่ยวาจา “ผมยังยืนยันที่จะทำให้ความจริงปรากฏ และไม่ว่าใครก็ตามที่ทำผิดก็ต้องได้รับโทษตามกฎหมาย” ติณณภพยังคงปากแข็งอยู่ดี แต่แววตาของเขาบ่งบอกให้ไตรภพรู้ว่าลูกเองก็ทุกข์ใจกับเรื่องนี้ ความรู้สึกที่ติณณภพมีก็คงจะไม่แตกต่างไปจากที่มัฑณาวีรู้สึก คือเสียใจและทุกข์ใจไม่ต่างกัน “พ่อจะบอกอะไรให้นะติณณ์ คนรักกันจำเป็นจะต้องมีความไว้เนื้อเชื่อใจกัน นั่นคือสิ่งสำคัญ ถ้าไม่มีสิ่งนี้ชีวิตรักก็จะไปกันไม่รอด ไม่ว่าจะตั้งใจหรือไม่ตั้งใจติณณ์ก็ได้ทำให้มัทรู้ว่าติณณ์ไม่เชื่อใจเธอ คนเราถ้าสูญเสียความรู้สึกดี ๆ ที่เคยมีต่อกันไปแล้ว มันก็ยากที่จะประส
You May Also Like
วิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์82.6K viewsเกิดมาร่าน NC20+
Beefy Cat207.7K viewsหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย289.8K viewsหกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา308.9K viewsคุณหนูทิ้งอดีต ผัวใหม่โคตรปัง
หยกงาม207 viewsBe savage! ร้ายรัก
Thinnie15 viewsคุณหนูตัวร้ายกับสาวใช้ตัวนุ่ม
มะลิซ้อน ซ่อนใจ24 viewsรักหลงระเริงไฟ
มุกรัญจวน112 views
