Se connecterPartager
Chapter 2 : ไม่ว่ายังไงก็ไม่แต่ง
Date de publication:
2025-03-01 14:43:16“แล้ว...งานแต่งงานล่ะ”
ทั้งที่พูดชัดเจนแต่ภานุกานต์ก็ยังไม่ตัดใจยอมแพ้ง่าย ๆ เขารู้ว่ามันยากที่จะให้อภัย รู้ว่าเธอทำใจไม่ได้ แต่การเตรียมงานแต่งงานก็เรียบร้อยไปเกินครึ่งแล้ว ทั้งเธอและเขาเป็นนักธุรกิจนะ จะเอาเงินหลายล้านไปทิ้งเปล่า ๆ งั้นเหรอ
“จะให้ยกเลิกทั้งที่เสียเงินไปมากมาย แล้วคุณพ่อคุณแม่ก็เชิญแขกแล้วน่ะเหรอ”
“แล้วจะให้ฉันฝืนทนแต่งงานกับผู้ชายที่นอกใจฉันไปนอนกับคนที่ย้ำยีมิตรภาพของฉันงั้นเหรอ” คนที่ควรจะเตรียมตัวเป็นเจ้าสาวด้วยอารมณ์แจ่มใสแผดเสียงถามอีกรอบ เธอไม่เข้าใจตรรกะของคนตรงหน้าเลย ไม่เข้าใจเลยจริง ๆ
เขาเป็นอย่างนี้เสมอ...
เป็นผู้ชายนิ่ง ๆ ที่ให้ความรู้สึกไม่เข้าใจ บางครั้งก็แข็งกระด้าง บางครั้งก็เป็นสุภาพบุรุษ ถ้าไม่ใช่เพราะเคยบอกรักเธอคงคิดไปแล้วว่าคนตรงหน้าเป็นผู้ชายไม่ยินดียินร้ายกับอะไรและแค่คบหากับเธอตามแรงเชียร์ของที่บ้าน
แต่ตอนนี้เธอก็คิดแบบนั้นขึ้นมาอีกแล้ว...
หรือความจริงเขาแค่คบกับเธอเพราะที่บ้านเชียร์จริง ๆ และตอนนี้ก็มาตามคำสั่งของที่บ้านถึงไม่ได้สนใจเลยว่าเธอจะเจ็บปวดแค่ไหน
“โซ่ เราหมดเงินไปกับการเตรียมงานตั้งเท่าไหร่ ไม่ใช่แค่เงินผม แต่เงินคุณเองก็ไม่ใช่น้อย ๆ แต่ง ๆ ไปก่อนไม่ได้เหรอ”
“ถ้าความเสียดายมันทำให้ฉันต้องฝืน ฉันจะทิ้งมันซะ จะกี่ล้านฉันก็ไม่เสียดาย” แววตาทอประกายความเด็ดเดี่ยวและเด็ดขาดของศศิรินทร์เวลาที่พูดว่าไม่เสียดายทำให้ภานุกานต์นิ่งงันไปอีกครั้ง
เธอคนนี้เด็ดเดี่ยวเสมอและในเรื่องที่เธอตัดสินใจไปแล้วเธอก็จะไม่เปลี่ยนใจ...เรื่องนี้เองก็คงไม่
แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังไม่อยากยอมแพ้ งานครั้งนี้ถ้าต้องยกเลิกขึ้นมาชื่อเสียงหน้าตาครอบครัวของเขาจะต้องเสียหาย
“คุณให้อภัยผมไม่ได้เหรอ ผมสัญญาจะไม่ทำอีก”
“ฉันให้อภัยได้...แต่ก็แค่ให้อภัย ฉันไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมกับคุณได้อีก และไม่มีประโยชน์ที่ฉันจะต้องกลับไป” เธอตอบอีกครั้งก่อนจะจ้องมองชายหนุ่มอย่างจริงจัง “เงินที่เสียไปฉันไม่เอาคืน และไม่เสียดาย งานก็ยกเลิกไปซะ ฉันจะไปพูดกับพ่อแม่คุณเอง”
“แต่...”
“ถ้างานมันยกเลิกไม่ได้จริง ๆ ก็หาเจ้าสาวซะ” ไม่ทันที่เขาจะแย้งศศิรินทร์ก็ชิงพูดเสียก่อน “แต่เจ้าสาวของคุณจะเป็นใครก็ได้...ที่ไม่ใช่และไม่มีวันเป็นฉัน มีคนอยากจะเป็นแทนฉันอยู่แล้วนิ”
“คุณจะเอาอย่างนี้เหรอ”
“ใช่ ฉันขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย ต่อให้ฟ้าถล่ม ดินทลายยังไง ฉันก็ไม่แต่งงานกับคุณเด็ดขาด”
“อ้อ ต่อให้คุณไปคว้านังเพื่อนทรยศนั่นมาเป็นเจ้าสาวแทนฉันก็ไม่สน เงินที่เสียไปฉันก็ไม่เสียดายมันสักบาทแดงเดียว แม้แต่คุณ...ฉันก็ไม่เสียดาย”
“ซอโซ่!”
“ฉันหมดเรื่องที่จะพูดแล้ว เชิญ...” ไม่รอให้อีกฝ่ายพูดอะไรอีกคนเป็นเจ้าของห้องทำงานและสถานที่ตรงนี้ก็ผายมือไปทางประตู ไล่กันตรง ๆ ทั้งคำพูดและสายตาโดยไม่เกรงใจตำแหน่งรองประธานของช่องที่ต้องพึ่งพากันเลยแม้แต่น้อย
ชายหนุ่มขบกรามแน่นก่อนจะผลุนผลันไปที่ประตูไม่คิดดึงดันต่อ ทว่าก่อนจะจากไปก็ทิ้งท้ายเอาไว้ด้วยความโกรธที่ยากจะหยุดยั้ง
“ได้โซ่! ผมจะทำให้คุณได้เห็นว่าต่อให้คุณไม่แต่ง ผมก็ไม่ได้สิ้นไร้ถึงขั้นไม่มีคนแต่งด้วย...แล้ววันนั้นคุณนั่นแหละจะต้องเสียใจ”
ปัจจุบัน
ก่อนออกจากห้องไปเขาทิ้งท้ายไว้ว่าแล้วเธอจะต้องเสียใจ ศศิรินทร์สูดหายใจลึกก่อนจะมองไปบนเวทีที่มีคู่บ่าวสาวกำลังตัดเค้กแต่งงานท่ามกลางบรรยากาศชื่นมื่นก่อนจะเดินเลี่ยงออกจากงานด้วยใบหน้าไม่ยิ้ม แต่ก็ไม่เศร้า
จริง ๆ แล้วเธอก็เสียใจมาโดยตลอด ไม่มีวันไหนเลยที่ไม่เสียใจกับความสัมพันธ์ที่ต้องจบลง...แต่เธอเองก็มีศักดิ์ศรีและรักในเกียรติของตัวเอง จะให้เธอหลับหูหลับตาแต่งงานกับคนที่นอกใจเธอได้ยังไงกัน
ถ้าเธอไปนอนกับเพื่อนที่เขารักเหมือนครอบครัวบ้างเขาจะยังแต่งงานกับเธอได้หรือ
คำตอบก็คงไม่ เธอเองก็เหมือนกัน เธอก้าวมาอยู่ในจุดที่เกือบจะสูงที่สุดของวงการเบื้องหลังเธอต้องผ่านเรื่องราวมามากมายจนแกร่งขนาดนี้แล้วคนอย่างเธอจะยอมกินน้ำตาต่างข้าวแต่งงานทั้งที่รู้ว่าเขาเคยกล้าสมยอมกับเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อทำร้ายจิตใจเธออย่างนั้นเหรอ
ไม่มีวันซะหรอก!!!
น้ำตาจากความเสียใจมันมีวันเหือดหาย แต่ภาพติดตานั้นจะไม่มีวันลบไปจากใจของเธอได้ มันจะเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันจางหายอย่างนี้ไปตลอดถ้ายังวนเวียนอยู่ใกล้กับเขาหรือเธอคนนั้น
สู้ออกมาจากตรงนั้น ตัดขาดตั้งแต่ต้นย่อมดีกว่า
มันดีแล้วที่เป็นแบบนี้...
แต่พอถึงวันนี้จริง ๆ หัวใจที่คิดว่าจะเข้มแข็งได้กลับอ่อนแอลงอย่างไม่น่าเชื่อ ยิ่งได้เห็นภาพรวมของงานที่ออกมาไม่ต่างจากที่วาดฝันไว้ก็ยิ่งเจ็บปวดในใจ...วันนี้คนที่ยืนในตำแหน่งเจ้าสาวไม่ใช่เธอจริง ๆ
เธอ ยึดมั่นถือมั่นเกินไปหรือเปล่า...
ถ้ายอมให้อภัยสักครั้งมันจะดีหรือไม่...
ถ้าเธออภัยให้เขาสักครั้ง ตำแหน่งข้างเขาตรงนั้นมันจะยังเป็นเธอใช่มั้ย...
Dernier chapitre
คืนรัก ลิขิตหัวใจ บทส่งท้าย
งานเลี้ยงรุ่นจัดขึ้นที่ร้านอาหารของหนึ่งในเพื่อนร่วมรุ่นในอีกสามวันต่อมา ไม่มีอะไรที่ทำให้ศศิรินทร์หนักใจได้เท่ากับธีมของงานปีที่ค่อนข้างจะแตกต่างออกไปจากทุกปีธีมชุดนักเรียนเนี่ยนะ?“ซอโซ่ แต่งตัวเสร็จหรือยัง เราเข้าไปนะ” เสียงของรังสิมันตุ์ที่อยู่ด้านนอกเรียกให้คนกำลังแต่งตัวได้สติอีกครั้ง หญิงสาวรีบร้องห้ามทันทีแต่ก็ไม่ทันจึงทำได้เพียงยกมือปิดหน้าด้วยความอับอาย“หยุดนะ อย่า...”“น่ารักออก”“แต่มัน...” ไม่มั่นใจเลยสักนิด เธออายุเลขสามแล้วนะ มาใส่ชุดเหมือนเด็กสิบเจ็ดสิบแปดแบบนี้นี่มัน...เขินชะมัดเลย“ไม่ต้องเขินหรอก เราก็ใส่ เห็นมั้ย”“เธอใส่แล้วดูดี แต่เราใส่แล้วมัน...”“สวย...สวยจนทำให้นึกถึงครั
คืนรัก ลิขิตหัวใจ Chapter70 : คนในใจ
เพราะทุกอย่างราบรื่นเกินไปศศิรินทร์จึงรู้สึกแปลก ๆ ทว่ามันก็เป็นเรื่องที่แปลกจริง ๆ จะไม่มีเรื่องมันเป็นไปไม่ได้หรอกและศศิรินทร์ก็รู้ทันทีว่าไม่ง่ายก็ตอนที่พลอยขวัญเดินเข้ามาหาในตอนที่เธออยู่เพียงลำพัง เด็กสาวยังคงมีท่าทีเชิด ๆ อยากกับนางร้ายในละครก่อนจะเอ่ยออกมา “คิดว่าทุกอย่างราบรื่นแล้วเหรอ”“คิดผิดแล้ว เพราะจริง ๆ แล้วน่ะพี่ไม่ได้หัวใจพี่ซันหรอก”“หมายความว่ายังไง”“จะบอกให้เอาบุญก็แล้วกัน พี่ซันน่ะมีคนที่รักปักใจมาตั้งแต่มัธยมแล้ว พี่อะแค่ตัวแทนเท่านั้นล่ะ” พลอยขวัญพูดแล้วก็ยกยิ้มอย่างเป็นต่อ “ไม่เชื่อก็ลองเปิดดูในลิ้นชักโต๊ะพี่ซันซิ ในนั้นน่ะมีความในใจพี่ซันส่งถึงรักปักใจของเขาอยู่ เข้าใจไว้ซะว่าพี่ก็แค่ตัวแทน ไม่ใช่คนในใจ”พูดแค่นั้นพลอยขวัญก็จากไป ศศิรินทร์พยายามไม่คิดอะไรแต่สุดท้ายก็เก็บเ
คืนรัก ลิขิตหัวใจ Chapter 69 : แม่หมู
บ้านของรังสิมันตุ์อยู่กับอย่างเรียบง่าย พ่อของเขายังไม่เกษียณจึงยังไปทำงานพร้อมกับน้องสาวฝาแฝดของเขาอยู่ ส่วนแม่นอกจากจะไปงานต่าง ๆ ตามที่ถูกเชิญแล้วก็ยังเป็นชาวนาสวนผสม ก่อนจะไปตลาดเพื่อซื้อวัตถุดิบสำหรับทำอาหารแม่แสงดาวก็พาเธอแวะไปดูข้าวในนาของท่านที่กำลังอยู่ในช่วงตั้งท้อง“แต่กี้แม่โตกับแม่แล่นเล่นกันอยู่แถวนี่ล่ะ ยามหน้านากะดำนานำกัน ยามเกี่ยวข้าวกะเกี่ยวซ้อยกัน(เมื่อก่อนแม่เรากับแม่วิ่งเล่นกันอยู่แถวนี้แหละ ถึงฤดูทำนาก็ดำนาด้วยกัน ถึงเวลาเกี่ยวก็เกี่ยวช่วยกัน)” การพูดคุยกับแม่ของคนรักหญิงสาวคิดว่าคงจะไม่พ้นเรื่องวัยเด็กของเขา ทว่าเรื่องเล่าครั้งแรกของคุณนายแสงดาวไม่ใช่เรื่องของรังสิมันตุ์เหมือนที่ศศิรินทร์คิดแต่เป็นเรื่องของแม่ ๆ ที่ท่านดูจะคิดถึงเป็นอย่างมาก“ตอนน้อย ๆ แม่โตติดแม่คัก ไปไสกะไปนำกัน บางมื้อกะพากันไปป่วนผู้ใหญ่จนถืกไล่ตีนำกัน(ตอนเล็ก ๆ แม่เราติดแม่มาก ไปไหนก็ไปด้วยกัน บางวันก็พากันไปป่วนผู้ใหญ่จนถูกไล
คืนรัก ลิขิตหัวใจ Chapter68 : กลับบ้าน
“ฉันว่าแล้วว่าสุดท้ายแกก็ต้องใจอ่อน” เสียงเจือยแจ้วของภาสกรที่ดังอยู่ไม่ได้มีท่าทีอ่อนอกอ่อนใจ หรือขัดใจกับการตัดสินใจของคนเป็นเพื่อน กลับกันภาสกรกลับยิ้มภูมิใจกับความเป็นศศิรินทร์ที่ใจดีกับคนที่ควรใจดี ถ้าศศิรินทร์ให้อภัยและช่วยเหลือคนอย่างคณิตา อันนั้นเขาคงเคือง แต่กับสุนิสา หลังจากได้ฟังถึงเหตุและผลที่ทำให้เธอคนนั้นทำเรื่องต่าง ๆ ไปแล้วก็เห็นใจอยู่เหมือนกัน คนที่ผิดโดยไม่ได้ตั้งใจก็ควรได้โอกาส ถูกมั้ยล่ะแต่คนที่หลอกใช้และยุยงนั่นสิที่ไม่สมควรให้อภัย“แต่กับนังตัวยุแยง แกห้ามใจอ่อนเชียวนะโซ่ ฟ้องมันให้หนักเลย” ไม่วายโยงไปถึงคณิตาที่มีส่วนยุแยงสุนิสา กับสุนิสาเพื่อนจะให้อภัยเขาไม่ว่า แต่กับนทีที่คิดจะเลื่อนขาเก้าอี้รวมไปถึงคนอย่างคณิตา...ปล่อยไว้ไม่ได้“คราวนี้ฉันไม่อยู่เฉย ๆ แน่นอน ฉันจะฟ้องนทีให้ถึงที่สุด ส่วนคณิตา...ในเมื่อสาวเจ้ายุแยง เป่าหูคนอยู่ลับหลัง ฉันก็จะค่อย ๆ ตัดท่อน้
คืนรัก ลิขิตหัวใจ Chapter67 : อุบัติเหตุใหญ่
ตาคู่คมจดจ้องมองเรือนกายเล็กที่หลับไหลไร้สติมีสายระระโยงระยางรอบกายอยู่บนเตียงด้วยความเจ็บปวดพลางกุมมือเล็กเอาไว้ด้วยดวงตาแดงก่ำ“ตื่นขึ้นมาได้มั้ยโซ่ เราคิดถึงเธอเหลือเกิน”“อึก” เสียงสะอื้นจากกฤติกาและพิชญาดาไม่ได้เข้าหูของรังสิมันตุ์แม้แต่น้อย เขาแนบหน้าลงกับนิ้วเรียวสวยที่ไร้ความเคลื่อนไหวปากก็พึมพำเรียกชื่อหญิงสาวไม่ยอมหยุดจนคนที่ลอบสังเกตการอยู่อดสงสารไม่ได้ ก็น่าสงสารอยู่หรอกนะที่หญิงคนรักมีสภาพเจ้าหญิงนิทราแบบนี้ แต่ก็สมควรแล้ว...ตาย ๆไปซะเลยก็ดีท่ามกลางความโศกเศร้ากระแสข่าวใหญ่ บิ๊กบอสแห่งเดอะชายน์ เอนเตอเทนเมนต์ประสบอุบัติเหตุใหญ่จนอยู่ในอาการโคม่าก็แพร่ว่อนโลกโซเชียล ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั้งทางดีและไม่ดี มีทั้งข่าวว่าอาการไม่ได้หนักอย่างที่เป็นข่าวและข่าวว่าบิ๊กบอสของชายน์ได้จากไปแล้วข่าวที่ออกมาทำให้ทั้งบริษัทปั่นป
คืนรัก ลิขิตหัวใจ Chapter66 : ไร้เรี่ยวแรง
ความสัมพันธ์ที่เหมือนจะเร็วเกินไปเหมือนจะค่อย ๆ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นหลังจากที่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันจริงจัง พอนึกย้อนกลับและถามตัวเองว่าคิดผิดหรือเปล่าที่เลือกรังสิมันตุ์มาเป็นคู่ชีวิตที่จะจับมือกันไปตลอด ในตอนนี้ไม่มีความลังเลอีกแล้วและคำตอบของเธอก็คือ...เธอคิดไม่ผิดเลยที่เลือกเขาเผลอแป๊บเดียวก็เดินด้วยกันมาได้กว่าสองเดือนแล้ว แต่การเดินทางด้วยกันตลอดระยะเวลาสองเดือนกลับไม่เคยมีการทะเลาะหรือความคิดเห็นไม่ตรงกันร้ายแรงเกิดขึ้น รังสิมันตุ์ในเวลาทำงานเขานิ่งสุขุม และค่อนข้างจะดุสมกับที่เป็นพี่รองของทีมซึ่งมีภาวะผู้นำรองลงมาจากคนเป็นพี่ใหญ่ ส่วนเวลาอยู่ด้วยกันเขากลับทำตัวเป็นเหมือนเด็กชายที่อยู่ในโอวาทบ้าง เกเรบ้าง แต่ก็ไม่เคยขัดใจจริงจังเวลามีเรื่องอะไรเขามักจะให้เธอเป็นคนตัดสินใจและออกความเห็นบ้าง แต่ก็ไม่เคยขัดใจหรือมีท่าทีต่อต้านเลยแม้แต่น้อย ออกจะยอมให้เธอหลายส่วนทำเอาเพื่อนร่วมงานเขาแทบจะหาว่าพี่รองกลัวเมียไ
Vous vous intéresseriez aussi à
รวมเรื่องแซ่บ (9) NC20+
Beefy Cat113.6K Vuesเจ้าสาว ผู้แสนเลอค่า ผู้น่าสงสาร ของ ท่านเทรมอนต์
สาวน้อยสุดจี๊ด126.7K Vuesรอวันหย่า คุณสามีร้าย
เงียบสงัด321.0K Vuesประธานจี้หยุดใจร้ายสักที คุณซูแต่งงานใหม่แล้ว
เหวินเหยียนหน่วนหยู่218.4K Vuesคุณหนูทิ้งอดีต ผัวใหม่โคตรปัง
หยกงาม44 Vuesรักหลงระเริงไฟ
มุกรัญจวน61 Vuesรวมเรื่องสั้นสุดแซ่บ_2_nc+++
เจ้าหนอนผีเสื้อ49 Vuesรักจำฝังใจ
วิฬาร์นิล622 Vues
