Beranda / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 10 เขาดีจริงหรือแค่รอใครอีกคน

Share

ตอนที่ 10 เขาดีจริงหรือแค่รอใครอีกคน

last update Tanggal publikasi: 2026-11-11 19:45:23

ตอนที่ 10

เขาดีจริงหรือแค่รอใครอีกคน

เย็นนั้นท่านแม่ก็ส่งไป๋หลานมา นางให้หญิงสาวตรวจสอบกำยานที่ได้รับมาทันที พอไป๋หลานตรวจสอบจนแน่ใจแล้ว จึงหันมารายงานด้วยสีหน้าเคร่งเครียด

“กำยานนี้มีส่วนผสมของกลีบบุปผาร่วงโรย ซึ่งเป็นชื่อดอกไม้พิษชนิดหนึ่งขึ้นอยู่ทางใต้ของแคว้น มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ หากคนไม่รู้จักกำยานอย่างดีย่อมคิดว่าเป็นส่วนผสมหนึ่งของกำยานชนิดนั้น”

“.....”

“เมื่อคนสูดดมเป็นเวลานานร่างกายจะค่อย ๆ อ่อนแอลง อาการคล้ายคนป่วยไข้ ตั้งแต่เวียนศีรษะ ไอ ร่างกายเย็นกว่าปกติ คล้ายคนเป็นโรคเรื้อรัง จนสุดท้ายก็จะตายไปในที่สุด”

“........”

“ส่วนระยะเวลาจะช้าหรือเร็วขึ้นอยู่กับปริมาณที่ผสมผงดอกบุปผาร่วงโรยลงไป ในกำยานตลับนี้ข้าน้อยคิดว่าคนวางยาคงต้องการให้คุณหนูอยู่ไม่เกินห้าปีเจ้าค่ะ และที่ข้าน้อยตรวจสอบกำยานทุกตลับในเรือนคุณหนูนั้น มีเพียงกำยานตลับนี้เท่านั้นที่มีปัญหาเจ้าค่ะ”

ไป๋หลานเอ่ยตอบเสียงฉะฉานตามแบบที่เคยเป็นมา นางหันไปสบตากับสาวใช้คนสนิททั้งสองทันที

“ขอบใจเจ้ามาก เช่นนั้นช่วงนี้เจ้าก็อยู่รับใช้ข้าในจวนโหวก่อนเถอะ เรื่องในวันนี้อย่าเพิ่งรายงานท่านแม่ ให้ข้าตรวจสอบบางอย่างจนมั่นใจก่อนค่อยส่งเจ้ากลับไปรายงาน”

“เจ้าค่ะ”

นางจึงให้อวี้จูพาไป๋หลานไปจัดเตรียมห้องพัก ส่วนตัวเองก็เดินเข้าห้องหนังสือ แล้วเรียกคนของตัวเองออกมา

“ช่วงนี้เจ้าไปคอยติดตามท่านโหว ว่าเขาไปที่ใดและพบใครบ้าง ได้ความอย่างไรมารายงานข้า”

นางเอ่ยเสียงเย็นชา แววตาแฝงประกายความเคลือบแคลงสงสัยเอาไว้เต็มเปี่ยม ด้วยไม่คิดว่าคนเช่นเขาจะหักหลังนางได้ลง หรือเป็นนางที่เชื่อใจคนง่ายเกินไปกันนะ

“ขอรับ” คนของนางรับคำแล้วหายออกทางหน้าต่างไป

เย็นนั้นท่านโหวมาทานข้าวกับนางที่เรือน เราสองพูดคุยกันหลายเรื่อง ทุกเรื่องล้วนเป็นเรื่องราวในเมืองหลวงยามนี้ทั้งสิ้น

“ข้าให้คนนำกำยานที่ฝ่าบาทประทานให้มามอบให้เจ้า เจ้าได้รับหรือยัง” อยู่ ๆ เขาก็เปลี่ยนเรื่อง

“ได้รับแล้วเจ้าค่ะ เมื่อบ่ายข้าได้ลองจุดไปแล้ว แต่พอรู้ว่าเป็นของบรรณาการที่ฝ่าบาทประทานให้ท่าน ข้าเลยไม่กล้าใช้จึงเก็บไว้อย่างดีแล้วเจ้าค่ะ” นางตอบพลางอมยิ้มแล้วยกถ้วยชาขึ้นมาจิบ

แวบหนึ่งนางเหมือนเห็นประกายความไม่พอใจจากดวงตาเขา แต่มันก็หายไปอย่างรวดเร็ว

“เจ้าอย่าได้คิดเล็กคิดน้อยกับเรื่องพวกนี้เลย ข้ามอบให้เจ้าเพราะต้องการให้เจ้าใช้ ยามแขกมาพบเจ้าที่จวนจะได้รู้ว่าเจ้านั้นเป็นคนสำคัญของข้าเพียงใด กำยานนี้ขนาดท่านแม่ข้าขอเอาไปใช้ ข้ายังไม่อนุญาตเลย”

เขาอวดอ้างให้ดูเป็นของสำคัญ ทั้งที่ตัวเองมีเจตนาอื่นแอบแฝงอยู่แท้ ๆ เพียงแต่นางยังไม่มีหลักฐานว่าส่วนผสมของดอกไม้ร่วงโรยนั้นถูกใส่ก่อนหรือหลังจากที่เขาได้กำยานนี้มา แต่อีกไม่นานก็คงรู้แล้ว

“เช่นนั้นข้าจะให้อวี้จูนำออกมาจุดเดี๋ยวนี้เลยเจ้าค่ะ” นางหันไปพยักหน้าให้อวี้จู

“ดีแล้ว กำยานนี้ล้ำค่านัก นอกจากมีกลิ่นหอม ยังช่วยให้ร่างกายผ่อนคลาย เลือดลมไหลเวียนดี ข้าเห็นเจ้าวุ่นวายในจวนหลายเดือน จึงมอบให้เจ้าโดยเฉพาะ หากเจ้าไม่เอาออกมาใช้ ข้าคงเสียใจมาก”

เขาเอ่ยเหมือนกำลังตัดพ้อ ก่อนจะป้อนองุ่นที่เขาเพิ่งปลอกส่งให้ถึงปากของนาง

“ช่วงนี้งานในค่ายทหารยุ่งมากหรือเจ้าคะ ข้าเห็นท่านกลับจวนสามหรือสี่วันครั้ง ให้ข้าเตรียมสำรับส่งไปให้ที่ค่ายทหารดีหรือไม่เจ้าคะ”

นางเอ่ยถามเช่นนี้เพราะช่วงหลังมานี้เขาหายออกจากจวนไปห้าถึงเจ็ดวันจึงจะกลับเข้าจวนครั้งหนึ่ง บางครั้งนางให้บ่าวไปถามเขาที่ค่ายทหารว่าจะกลับจวนหรือไม่ คนในค่ายทหารกลับบอกว่าเขาไม่อยู่

แต่นางไม่เคยเอะใจ จนกระทั่งเขาส่งกำยานนี้มาให้ จึงเริ่มคิดถึงความเป็นไปได้หลายอย่างขึ้นมา รวมถึงคนที่เขาแอบไปหานั่นด้วย

“ประมาณนั้น เมื่อไม่กี่เดือนก่อนทางการเปิดรับทหารใหม่เข้ามา ข้าจึงต้องควบคุมการฝึกด้วยตัวเองน่ะ นี่ก็ดึกมากแล้ว เจ้าเข้านอนเถอะ ข้าจะกลับไปจัดการงานที่ห้องหนังสือต่อเสียหน่อย พรุ่งนี้ยังต้องไปค่ายทหารแต่เช้าอีก ส่วนเรื่องสำรับอาหารเจ้าไม่ต้องลำบากหรอก ข้าเป็นทหารชาตินักรบเรื่องกินหาใช่เรื่องใหญ่อะไรไม่”

เขาเอ่ยพลางลุกขึ้นเดินออกจากเรือนของนางไป ซึ่งนั่นเป็นช่วงเวลาพอดีกับที่อวี้จูยกกระถางกำยานเข้ามา นี่แปลว่าเขารู้อยู่แล้วใช่หรือไม่ ว่ากำยานนี่มีปัญหา

“ดับมันเถอะ ไป๋หลานเจ้าสามารถเปลี่ยนกลิ่นกำยานในตลับนั้นได้หรือไม่”

“ย่อมได้เจ้าค่ะ เพียงแต่กลิ่นอาจไม่ได้เปลี่ยนไปจากเดิมมากนั้น แต่ก็นับเป็นคนละกลิ่นกันเจ้าค่ะ”

“เช่นนั้นก็ทำเถอะ สามวัน ทำเสร็จหรือไม่”

“ด้วยส่วนผสมที่นายหญิงมีอยู่ก่อนแล้ว เพียงสองวันก็เสร็จแล้วเจ้าค่ะ” ไป๋หลานตอบด้วยท่าทีกระตือรือร้น เรื่องพิษหญิงสาวมักตื่นเต้นยามได้ทดลองมันเสมอ

“แล้วมียาแก้พิษหรือไม่”

นางถามดักไว้ก่อน เผื่อว่าเซียวเฉิงยวนรู้ว่าถูกพิษชนิดนี้แล้ว เขาจะแก้ได้ทัน

ในเมื่อคิดวางยาให้นางจบชีวิต ก็ไม่มีเหตุผลใดที่นางต้องปราณีเขาอีกต่อไป บุตรสาวตระกูลเสิ่นไม่เคยถูกสอนมาให้ยอมคนหรอกนะ

“ไม่มีเจ้าค่ะ พิษดอกบุปผาร่วงโรยมักรักษาตามอาการเท่านั้น ยังไม่ปรากฏว่ามียาแก้พิษแต่อย่างใดเจ้าค่ะ แค่ตรวจพบเร็วก็รักษาได้ทัน หากช้าเกินไปก็แค่รอเวลาเท่านั้น”

“เช่นนั้นก็ไปจัดการเถอะ เสร็จแล้วให้คนนำไปส่งมอบให้เรือนหลัก บอกว่าพี่ชายข้ากลับมาจากแดนใต้ ได้กำยานมาใหม่ ช่วยให้นอนหลับลึกขึ้น ให้เขาเอาไว้จุดยามเข้านอน”

3 วันต่อมา

หลังจากวันนั้นท่านโหวก็ยังไม่กลับจวน นางจึงยังไม่ได้มอบกำยานนั้นกลับคืนสู่เจ้าของ

“นายหญิง คนของเราสืบได้แล้วขอรับ” คนคุ้มกันของนางเข้ามารายงาน ขณะที่นางตรวจบัญชีร้านค้าในชื่อตัวเองอยู่

“รายงานมา”

“เรื่องแรกกำยานนี้หลังจากฝ่าบาทประทานให้มันก็ถูกเก็บไว้อย่างดี จนกระทั่งสามวันก่อนที่ท่านโหวจะนำมามอบให้นายหญิง เขาได้ส่งมันออกไปยังร้านยาในตรอกตะวันตก เราสืบแล้วได้ความว่าเขาสั่งให้คนนำพิษบางอย่างใส่ผสมไปในกำยานด้วยขอรับ”

นางได้ฟังก็กำมือแน่น ยิ่งได้เห็นรายการจ่ายเงินที่เป็นหลักฐาน นางก็ถึงกับกัดฟันกรอด นี่สายตานางมองพลาดไปจริง ๆ สินะ!

“อีกเรื่องที่ให้ไปสืบเล่า” น้ำเสียงราบเรียบของนางนี้ ทำให้บ่าวทุกคนรู้ว่านางกำลังโกรธอยู่

“ท่านโหวไม่ได้อยู่ในค่ายทหารตลอดเวลาขอรับ ตอนเย็นทุกวันเขามักออกไปที่โรงเตี๊ยมนอกเมืองฝั่งประตูทิศเหนือ เพื่อพบกับคุณหนูสามเสิ่นจาวหนิงขอรับ”

เพล้ง!!

มือที่ถือถ้วยชาของนางถึงกับอ่อนแรงขึ้นมากระทันหัน จนทำถ้วยชาร่วงหล่น หงซิ่วรีบเข้ามาจัดการเก็บกวาด และเช็ดน้ำชาที่พื้นจนสะอาด

“แน่ใจแล้วหรือ ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาเป็นเช่นไร” นางไม่ได้เสียใจมากนัก แต่ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเป็นความผิดหวังเสียมากกว่า

“พวกเขาเหมือนจะรักใคร่กันมานาน ท่านโหวมีการมอบหยกประจำตัวให้คุณหนูสามด้วยขอรับ จากที่ข้าน้อยได้แอบฟัง ท่านโหวให้คำมั่นว่าจะทำให้คุณหนูสามได้เข้ามาอยู่ในจวนโหวอย่างเปิดเผย และไม่ต้องอายผู้ใดด้วยขอรับ”

“เช่นนั้นก็แปลว่าเสิ่นจาวหนิงก็รู้ถึงแผนการที่เซียวเฉิงยวนกำลังทำอยู่สินะ รู้หรือไม่ว่าพวกเขาวางแผนกันเช่นไร”

นางเอ่ยพลางเผยรอยยิ้มหยัน น้องสาวต่างมารดารวมหัวกับสามีทรยศนาง ช่างเป็นฉากงิ้วที่นางไม่คิดว่าจะได้ลงเล่นด้วยตัวเองเลย

“ข้าน้อยไม่ได้ยินพวกเขาพูดถึงเรื่องนี้ แต่จากที่คาดเดา ท่านโหวน่าจะต้องการวางยาให้ท่านร่างกายอ่อนแอ แล้วใช้กลอุบายให้รับคุณหนูสามมาดูแลท่าน จากนั้นก็ค่อยหว่านล้อมให้ท่านรับนางเป็นอนุให้เขาขอรับ”

“อืม! ความคิดเจ้าก็เข้าท่า แต่ข้าคิดว่าเสิ่นจาวหนิงที่ทะเยอทะยานมาตั้งแต่เด็กคงไม่หยุดแค่นี้หรอก อย่างนางตำแหน่งอนุมันต่ำต้อยเกินไป ตำแหน่งฮูหยินเอกท่านโหวสิถึงจะเหมาะสมกับนาง หึ!”

“นายหญิง! มันจะเป็นเช่นนั้นไปได้อย่างไรเจ้าคะ ท่านก็ยังอยู่ตรงนี้แท้ ๆ!!!” หงซิ่วเอ่ยเสียงดังอย่างตกใจ

“ในเมื่อนางอยากเข้ามาอยู่ในจวนโหว เช่นนั้นข้าจะส่งเสริมให้ พรุ่งนี้ปล่อยข่าวลือออกไปว่าข้าล้มป่วย ให้เชิญหมอมาดูอาการด้วย พวกเขาจะได้เชื่อ และสั่งปิดประตูจวนไม่ต้อนรับแขก งิ้วฉากนี้ข้าจะลงเล่นด้วยสักครั้ง ถือว่าเป็นสีสันชีวิตก็แล้วกัน”

นางเอ่ยพลางเหยียดยิ้ม แววตาซ้อนความสนุกสนานไว้ไม่มิด พวกเขาคิดว่าได้คุมหมากกระดานนี้เอาไว้หมดแล้ว แต่นางจะทำให้รู้ซึ้งเอง ว่ากระดานพลิกมันเป็นเช่นไร!!

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status