Home / รักโบราณ / คืนวาสนาให้สามีทรยศ / ตอนที่ 9 แม่สามีที่ไร้คุณธรรมที่สุดในเมืองหลวง

Share

ตอนที่ 9 แม่สามีที่ไร้คุณธรรมที่สุดในเมืองหลวง

last update publish date: 2026-11-11 19:45:20

ตอนที่ 9

แม่สามีที่ไร้คุณธรรมที่สุดในเมืองหลวง

เจ้าหน้าที่ศาลให้คนนำหลักฐานพวกนั้นมาให้ดู ก่อนจะหันไปมองทางฮูหยินใหญ่ด้วยสายตาอ่านยาก ชาวบ้านที่อยู่นอกศาลยามนี้เริ่มแบ่งออกเป็นสองฝ่ายและถกเถียงกันไปมา

“ข้าว่าแล้วฮูหยินน้อยเดิมก็เป็นบุตรสาวจวนกั๋วกงที่ได้รับการอบรมมาอย่างดี จะไปล่วงเกินผู้อาวุโสเช่นนั้นได้อย่างไร”

“ใครจะรู้ เพื่ออำนาจคนเราย่อมทำได้ทุกอย่างนั่นแหละ”

“รอดูว่าความจริงจะเป็นเช่นไร ต่างคนต่างก็มีหลักฐานและพยานเช่นนี้ วันนี้พวกเราคงได้ชมงิ้วฉากใหญ่กันแล้ว!!”

คนด้านนอกต่างวิจารณ์ไปต่าง ๆ นานา แต่สิ่งเดียวที่เหมือนกันคือรอชมความสนุกของปัญหาแม่ผัวลูกสะใภ้ของตระกูลใหญ่

“ข้าได้อ่านหลักฐานแล้ว ที่ฮูหยินน้อยโหวบอกว่ามีพยานที่เห็นว่าฮูหยินใหญ่ทำร้ายร่างกายตัวเองนั้นอยู่ที่ใดหรือ” เจ้าหน้าที่ศาลเอ่ยถามนาง

หงซิ่วเลยออกไปพาคนเข้ามา เป็นหลวงจีนกับแม่ชีสองคน ท่าทางพวกเขาดูสงบ ราวกับผู้ที่หลุดพ้นจากทางโลกแล้ว ต่างจากแม่ชีที่ฮูหยินใหญ่พามาลิบลับ

“ข้าน้อยเป็นแม่ชีในอารามที่ฮูหยินใหญ่โหวไปพักอยู่เจ้าค่ะ พวกเราเห็นกับตาได้ยินกับหู ว่าพวกเขาวางแผนใส่ร้ายฮูหยินน้อยโหว และลงมือทำร้ายตัวเอง” แม่ชีคนแรกเอ่ย

“รอยช้ำที่แขนซ้ายฮูหยินใหญ่นั้น ก็เป็นบ่าวของนางที่ใช้ท่อนไม้ตี ส่วนใบหน้าปูดบวมของสาวใช้ผู้นั้นเป็นฮูหยินใหญ่ที่ลงมือตบด้วยตัวเอง ทุกอย่างเพิ่งเกินขึ้นเมื่อคืนนี้เองเจ้าค่ะ” แม่ชีคนที่สองเอ่ยบ้าง

“ตอนอาตมาเห็นได้ร้องห้ามและให้แม่ชีทั้งสองเข้าไปขัดขวางแล้ว แต่กลับถูกพวกเขาตวาดด่าทอกลับ ว่าเป็นผู้ถือศีลอย่าได้มายุ่งทางโลก อาตมาได้แต่จนใจแต่ก็ไม่อาจปล่อยวางได้ จึงได้ส่งคนไปที่จวนโหว เพื่อบอกเรื่องนี้แก่ฮูหยินน้อยโหวขอรับ”

หลวงจีนผู้นั้นเอ่ยด้วยสีหน้าหนักใจ และคำพูดนี้ทำให้ชาวบ้านด้านนอกหันไปเล่นงานแม่ชีที่มากับฮูหยินใหญ่ทันที

“ไม่จริง!! แผลใหญ่เพียงนี้ข้าที่เป็นสตรีในห้องหอมาตลอดจะกล้าลงมือได้อย่างไร!! เจ้ารู้ใช่หรือไม่ว่าข้าจะมาตีกองฟ้องร้องเจ้า เจ้าถึงได้เตรียมหลักฐานและพยานทุกอย่างไว้ล่วงหน้าหมดแล้วเช่นนี้!! ข้าอาภัพนัก กว่าจะเลี้ยงบุตรชายให้เติบใหญ่ก็ทุกข์ยากนับสิบปี พอบุตรชายแต่งภรรยาก็ยุ่งกับการศึก เขาไม่รู้เลยว่าภรรยาที่เขาแต่งเข้ามานั้นรังแกมารดาเขาเช่นไร!!”

“ฮูหยินใหญ่อย่าร้องไห้อีกเลยเจ้าค่ะ ท่านนอนร้องไห้ทุกคืนจนสุขภาพทรุดโทรมลงไปมากแล้วนะเจ้าคะ” สาวใช้คนสนิทเอ่ยเข้าขากันเป็นอย่างดี

“ข้าเสียใจนี่ เดิมทีคิดว่าได้สะใภ้จากจวนบรรดาศักดิ์สูงกว่านางจะรู้ความ แต่ใครจะคิดว่าจะกลายเป็นเช่นนี้ ท่านผู้พิพากษา ข้าต้องการให้บุตรชายหย่าขาดจากนางเจ้าค่ะ ข้าทนให้บุตรชายมีภรรยาที่จิตใจคับแคบเช่นนี้ไม่ได้ ขนาดข้าเป็นแม่สามีนางยังถูกทารุณเกือบตาย แล้ววันหน้าหากท่านโหวแต่งฮูหยินรองหรืออนุเข้าจวน นางไม่สังหารให้ตายทันทีหรือ!!!”

ฮูหยินใหญ่ตีอกร้องห่มร้องไห้ปานจะขาดใจตายเสียตรงนี้ให้ได้ เรียกสายตาสงสารจากคนมามุงดูได้ไม่น้อย

“แผลนี้เกิดขึ้นเมื่อใดให้หมอมาตรวจก็น่าจะรู้นะเจ้าคะ” นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงนิ่งสงบ ไม่ได้ตื่นกลัวสถานการณ์ตรงหน้าแต่อย่างใด

ท่านผู้พิพากษาโบกมือให้คนไปตามหมอมา ฮูหยินใหญ่เห็นเช่นนั้นก็ชะงักไปเล็กน้อย แล้วร้องไห้ออกมาเสียงดังกว่าเดิม

“แผลก็เห็นตำตา ท่านยังจะให้หมอตรวจสิ่งใดอีก หรือท่านผู้พิพากษารับสินบนจากนางเพื่อให้คนบริสุทธิ์เช่นข้าแพ้คดีใช่หรือไม่!!!!”

“บังอาจ!!!! ทุกอย่างก็เพื่อความกระจ่าง รอยช้ำที่แขนเจ้าชัดเจนก็จริง แต่การตามหมอนั่นก็เพื่อยืนยันว่าแผลนี้เกิดขึ้นนานแล้ว อีกอย่างไม่ใช่ว่าเจ้าบอกว่าถูกคนของสะใภ้ทารุณมานานนับเดือนหรือ เช่นนั้นบนร่างกายของเจ้าก็ต้องมีแผลเก่าแผลใหม่ใช่หรือไม่ เช่นนั้นก็จะได้ให้หมอตรวจร่างกายไปด้วยเลย รวมกับพยานและหลักฐานที่ทั้งสองฝ่ายให้มา เท่านี้ทุกอย่างก็น่าจะกระจ่างแล้ว”

ท่านผู้พิพากษาเอ่ยเสียงเข้มเมื่อถูกกล่าวหาว่ารับสินบน เรื่องนี้หากใครได้ยินมีหวังพวกเขาทั้งกรมได้ถูกฝ่าบาทเรียกไปไต่สวนแน่

“แต่ว่า........”

“ก็แค่ให้หมอตรวจเท่านั้น ฮูหยินใหญ่จะกลัวสิ่งใดเจ้าคะ หรือว่าที่ท่านพูดมานั้นล้วนเป็นเท็จ ถึงได้ไม่กล้าให้หมอตรวจเช่นนี้” นางเอ่ยแทรกแม่สามีขึ้น ทำให้อีกฝ่ายหันมามองนางตาเขียวปัด

“ท่านหมอมาแล้วขอรับ!!”

“ฮูหยินใหญ่เซียวโหวเชิญที่ห้องข้างเถอะ” เจ้าหน้าที่ศาลเข้ามาประคองสองนายบ่าวเข้าไปที่ห้องข้าง ฮูหยินใหญ่มีท่าทีอึกอักเล็กน้อย แต่ก็ยอมเข้าไปแต่โดยดี

ไม่นานพวกเขาก็ออกมา สีหน้าฮูหยินใหญ่ดูย่ำแย่กว่ายามเข้าไปหลายเท่า เท่านี้ทุกคนก็พอคาดเดาบางอย่างได้แล้ว

“ผลการตรวจออกมาแล้ว พบว่าบนร่างกายฮูหยินใหญ่กับบ่าวของนางมีเพียงรอยช้ำที่แขนเท่านั้น และทุกรอยเป็นรอยที่เพิ่งเกินไม่เกินสามวัน รวมกับหลักฐานและพยานแล้ว ข้าตัดสินให้ฮูหยินน้อยเซียวโหวไม่มีความผิดในครั้งนี้!!”

“ขอบคุณท่านผู้พิพากษาเจ้าค่ะ” นางทำความเคารพอย่างเต็มพิธีการ ก่อนจะแอบยกยิ้มมุมปากให้แม่สามีเล็กน้อย ทำเอาอีกฝ่ายที่อับอายอยู่แล้วแทบเข้ามาระบายความโกรธกับนาง

“ฮูหยินน้อยโหว เจ้าอยากฟ้องร้องกลับหรือไม่ ที่ถูกใส่ร้ายให้เสื่อมเสียชื่อเสียงเช่นนี้” ผู้พิพากษาถามนาง เพราะได้ยินข่าวลือของหญิงสาวมาตลอดทั้งเดือน

“ข้าน้อยไม่ขอเอาความใด ๆ เจ้าค่ะ ขอเพียงให้ประกาศผลการพิจารณาคดีในวันนี้ออกไปให้ทุกคนรับรู้ก็พอ”

เท่านี้นอกจากนางจะพ้นมลทินแล้ว ยังได้ชื่อว่าเป็นสตรีที่มีคุณธรรม ไม่เอาความแม่สามีที่เป็นผู้อาวุโสของจวน และยังได้ใจสามีตัวเองด้วย

“เช่นนั้นก็จบเพียงเท่านี้ ปิดศาลได้!!”

ฮูหยินใหญ่นั้นอับอายจนไม่มีหน้าไปพบผู้ใด พอได้ยินว่าปิดศาลก็รีบลนลานออกไปทันที พอดีกับที่ท่านโหวมาถึง เขาจึงให้คนพามารดาไปขึ้นรถม้ากลับจวนก่อน

“ขอโทษเจ้าด้วยที่ต้องมาพบเจอเรื่องเช่นนี้ แต่เหตุใดเจ้าไม่บอกข้า ว่าเจ้าได้รับความคับข้องใจ หากรู้เร็วกว่านี้ข้าจะจัดการท่านแม่ให้” เขาเข้ามาหานาง ก่อนที่เราจะเดินคู่กันไปขึ้นรถม้าอีกคัน

“ข้าไม่เห็นว่าเป็นเรื่องใหญ่อันใดเจ้าค่ะ อีกอย่างความจริงเป็นเช่นไรข้าย่อมรู้ดีแก่ใจ ข้าไม่ได้ทำเรื่องพวกนั้นเสียหน่อย เหตุใดต้องร้อนตัวแก้ต่างด้วยเล่าเจ้าคะ” นางเอ่ยอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมยิ้มบางให้เขาสบายใจ

“ฮูหยินของข้าช่างใจกว้างนัก แต่เรื่องนี้มารดาข้าเป็นคนผิด กลับไปข้าจะจัดการนางให้เด็ดขาดเอง” เขาเอ่ยเสียงหนักแน่น เหมือนรู้สึกผิดต่อนางจึงจะลงโทษมารดาตัวเองชดเชย

“อย่างไรนางก็เป็นมารดาท่าน หากท่านทำรุนแรงก็จะถูกคนครหาได้ว่าอกตัญญู อย่างไรก็เอาแต่พองามก็พอเจ้าค่ะ” นางเอ่ยเตือน ก่อนที่เราจะนั่งรถม้ากลับจวนด้วยกัน

วันนั้นมีข่าวลือแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวง ว่าฮูหยินใหญ่เซียวโหวไปตีกองร้องทุกข์ว่าถูกสะใภ้ทารุณ แต่ความจริงกลับปรากฏว่าเป็นตัวเองที่วางแผนใส่ร้ายสะใภ้ให้เสื่อมเสียชื่อเสียง สุดท้ายตัวเองได้รับความอับอายกลับมาแทน

ส่วนฮูหยินน้อยเซียวโหวก็ถูกคนยกย่องว่ามีคุณธรรม ใจกว้างไม่ถือสาแม่สามี และยังกลายเป็นตัวอย่างของสตรีที่แต่งงานออกเรือนแล้ว ว่าควรเอาเป็นเยี่ยงอย่าง

นางได้ฟังก็หัวเราะอย่างขบขัน ลมในเมืองหลวงแห่งนี้ช่างผลัดเปลี่ยนทิศเร็วเสียยิ่งกว่าอะไร เมื่อวานยังนินทาด่าทอนางอยู่เลย วันนี้กลับมายกย่องนางเสียแล้ว

“ฮูหยินน้อย ตอนนี้ท่านโหวมีคำสั่งออกมาแล้ว ว่าให้ฮูหยินใหญ่ไปอยู่ที่อารามตลอดชีวิต ไม่ว่าจะมีเรื่องอันใดห้ามกลับมาเหยียบจวนโหวเด็ดขาด นอกจากจะเป็นงานศพของคนในตระกูลเจ้าค่ะ” อวี้จูเข้ามารายงานด้วยน้ำเสียงสะใจ

นางได้ฟังก็เอะใจแวบหนึ่งว่าเหตุใดจึงลงโทษรุนแรงเช่นนี้ หรือเพราะเขาต้องการเอาใจตระกูลนางงั้นหรือ

“แล้วออกเดินทางเมื่อใด”

“ออกเดินทางไปแล้วเจ้าค่ะ ฮูหยินใหญ่ร้องห่มร้องไห้ตัดพ้อท่านโหวยกใหญ่ แต่ท่านโหวไม่ยอมใจอ่อน พอฮูหยินใหญ่ขึ้นรถม้าก็ประกาศว่า ต่อไปนี้ทุกอย่างในจวนโหวจะมีฮูหยินน้อยเป็นคนจัดการเรื่องทุกอย่าง หากบ่าวคนใดไม่ฟังหรือกล้าขัดคำสั่งให้ลงโทษตามกฎจวนแล้วขายออกไปทันทีเจ้าค่ะ”

อวี้จูเอ่ยด้วยน้ำเสียงยกย่องชายที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีของนาง เท่านี้นางก็พอเดาออกแล้ว ว่าเขาพยายามทำเพื่อเอาใจตระกูลของนางจริง ๆ

สายตาท่านย่าเลือกคนไม่ผิดจริง ๆ ทั้งให้เกียรตินางที่เป็นภรรยา แล้วยังให้เกียรติตระกูลเดิมของนางด้วย หากเป็นบุรุษอื่นเกิดเรื่องเช่นนี้คงเข้าข้างมารดาตัวเองและตำหนิภรรยาแล้ว แต่นี่เขากลับปกป้องนางแถมทำดีไถ่โทษด้วย นับว่าเหมาะสมกับเขยจวนกั๋วกงแล้ว

“ท่านโหวให้คนนำกำยานมาให้ บอกว่าเป็นของบรรณาการที่ฝ่าบาทเคยประทานให้เป็นรางวัล เมื่อยามออกศึกครั้งก่อน เดี๋ยวบ่าวจะนำไปจุดให้นะเจ้าคะ”

หงซิ่วเอ่ยพลางเดินไปจัดการ ก่อนจะนำกระถางกำยานไปวางที่มุมห้องแล้วมาคอยปรนนิบัติข้างนาง แต่พอนางได้กลิ่นก็ต้องขมวดคิ้ว ทำให้บ่าวทั้งสองของนางเอะใจ

“มีอะไรผิดปกติหรือเจ้าคะ” เป็นหงซิ่วที่ถามขึ้น

“ไปดับกำยาน อวี้จูเจ้ากลับไปที่จวนกั๋วกงบอกท่านแม่ว่าข้าต้องการตัวไป๋หลานมาอยู่รับใช้ที่จวนโหว”

ทั้งสองได้ยินก็เข้าใจทันทีว่ากำยานนี้มีปัญหา เพราะไป๋หลานคือบ่าวที่เชี่ยวชาญเรื่องการแพทย์และพิษมากที่สุด

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 24 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง บทส่งท้าย

    ตอนที่ 24หวนกลับมาพบกันอีกครั้งบทส่งท้าย จวนตระกูลเสิ่นสตรีในอาภรรณ์มงคลสีแดงสดนั่งอยู่หน้าคันฉ่องทองเหลือง เครื่องประดับทองคำและหยก ประดับอยู่บนเรือนผลดำขลับอย่างวิจิตรมงกุฎหงส์ซึ่งประดับด้วยไข่มุกเม็ดงามนับร้อย ส่องประกาบรับแสงอาทิตย์จนคนรอบข้างแสบตานางนั่งมองตัวเองแล้วอดที่จะนึกถึงเรื่องในวันวานไม่ได้ บุรุษที่นางตัดใจไปแล้ว ใครจะคิดว่าสวรรค์กลับส่งเขากลับมาอีกครั้งทำให้นางได้รู้ว่าความรักที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร ความเอาใจใส่ ความอ่อนโยนที่เขามอบให้ ค่อย ๆ ละลายกำแพงที่นางก่อขึ้นจนหมดจดนับว่านางโชคดีจริง ๆ ที่ได้เขากลับคืนมาเช่นนี้“พระชายาได้เวลาแล้วเพคะ” หงซิ่ว สาวใช้คนสนิทของนางเอ่ยขึ้น ทำให้นางหลุดจากภวังค์นางค่อย ๆ ยื่นมือออกไปให้สาวใช้ประคอง ก่อนจะลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม เมื่อมองตัวเองในคันฉ่องอีกครั้ง นางก็พลันนึกถึงคำถามและข่าวลือในเมืองหลวงก่อนหน้านี้ขึ้นมาเหตุใดนางเลือกแต่งให้ฟู่ชินอ๋อง ทั้งที่เขาอัปลักษณ์จนผู้ใดเห็นเป็นต้องหวาดผวาจนไม่เป็นอันใช้ชีชิตเช่นนั้นบางคนคิดว่านางถูกบังคับ บางคนคิดว่านางเห็นแก่ฐานะและอำนาจ แต่บางคนถึงกับกล่าวหาว่านางไม่มีทางเลือกอื่น จึง

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 23 หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง

    ตอนที่ 23หวนกลับมาพบกันอีกครั้ง“ยังโชคดีที่ท่านรอดมาได้ แถมได้รับความทรงจำกลับมา นับว่าสวรรค์ยังเมตตาแล้วเพคะ”หลังจากที่ข่าวการตายของเขามาถึง หลังจากนั้นสองปีทัพจากแดนใต้ก็ได้รับชัยชนะ ฝ่าบาทได้ประทานยศชินอ๋องแก่หลานชายตัวจริง แต่นางไม่ได้ใส่ใจ เพราะตอนนั้นเพิ่งได้กองกำลังลับจากท่านยาย จึงต้องจัดระเบีบยหลายอย่าง ๆ ใหม่อีกอย่างคนก็ลือกันว่าเขาโหดเหี้ยม ไม่ไว้หน้าผู้ใด ขนาดมารดาแท้ ๆ หาสตรีให้ยังถูกเขาด่าจนหนีไปบวชชี คนเช่นนี้นางยิ่งไม่อยากสุงสิง จึงพยายามอยู่ให้ห่างเขาที่สุด ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่นางรักมาตลอด“และโชคดีมาก ที่เจ้าหย่ากับชายไม่เอาไหนคนนั้น เวยเวย เจ้าจำสัญญาก่อนที่ข้าจะไปออกรบได้หรือไม่”เขาเอ่ยพร้อมกับเอามือของนางไปกุมไว้ หัวใจดวงน้อยของนางเต้นแรงขึ้นมาอีกครั้ง สัญญานั้นนางไม่คิดว่าจะได้เกิดขึ้นอีกแล้วด้วยซ้ำ“จำได้เจ้าค่ะ”“ข้าขอโทษเจ้าด้วยที่ปล่อยให้เจ้ารอนานเพียงนี้ ข้าไม่เอาไหนจนลืมเจ้าไปหลายปี ยามนี้ข้าจำได้ทุกอย่างแล้ว จึงขอทำตามสัญญาที่เคยให้สตรีที่เป็นดั่งดวงใจไว้ แต่งงานกับข้านะเวยเวย”ดวงตาคมเข้มทอประกายราวกับหมู่ดาวบนท้องฟ้าในยามราตรี มันเต็มไปด้วยความรั

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 22 คนที่รอมานาน

    ตอนที่ 22คนที่รอมานานอีกฝ่ายได้ยินเช่นนั้นก็ชะงักแล้วผงะถอยหลังไปพอสมควร สายตาที่มองนางนั้นเปลี่ยนไปราวกับเห็นผี“จะ เจ้า พะ พี่หญิงใหญ่ นั่นเป็นอนุหลินที่วางแผนเพียงคนเดียว ข้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วยเลยเจ้าค่ะ”“หลินจาวหนิง ข้าดูเป็นคนโง่เพียงนั้นเชียวหรือ แต่ก่อนเจ้าตาย ก็ควรรู้ความจริงบางอย่างเสียหน่อย ที่เซียวเฉิงยวนเข้าหาเจ้านั้น แท้จริงเขาไม่ได้รักเจ้าเลย เขาคิดว่าเจ้าสนิทสนมกับท่านยาย แล้วจะได้รับมอบกองกำลังลับในมือท่านยาย เขาต้องการคนพวกนั้นเพื่อตัวเขาเอง ส่วนเจ้าก็แค่คนที่ติดร่างแหไปกับเขาเท่านั้น เรียกว่าอะไรนะ อ๋อ! เสียตัวฟรีแล้วยังต้องมาตายฟรีอีก”นางเอ่ยจบก็หัวเราะอีกฝ่ายอย่างขบขัน ทำเอาหญิงสาวหน้าดำหน้าแดงสลับกันไปมาจนมองแทบไม่ทัน“เจ้า!!! นังหญิงสารเลว! เจ้าก็แค่สตรีที่ถูกสามีหย่า! ยังทำมาเป็นลอยหน้าลอยตา เจ้าคิดว่าชั่วชีวิตนี้ยังจะมีบุรุษใดมาสู่ขอเจ้าอีกงั้นหรือ! หึ! รอเป็นหญิงเทื่อขึ้นคานไปเถอะ จนตายเจ้าก็ไม่มีวาสนาได้สัมผัสหรอก ว่าความรักฉันสามีภรรยาที่แท้จริงนั้นเป็นเช่นไร!!”ด้วยความโกรธหลินจาวหนิงจึงสบถด่าออกมาสุดเสียง ดวงตาของหญิงสาวแดงก่ำจนดูน่ากลัว ราวกับวิญญาณอ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 21 ให้มันอกแตกตายกันไปข้าง

    ตอนที่ 21ให้มันอกแตกตายกันไปข้างเสียงขยับกายดังขึ้น พร้อมกับร่างของเขาที่พุ่งมาเกาะลูกกรงไว้แน่นจนเห็นเอ็นที่ข้อมือ“เสิ่นจือเวยเจ้ามาช่วยพี่ใช่หรือไม่! เจ้าก็รู้ว่าพี่ไม่ใช่คนที่จะทำเรื่องพวกนั้น เป็นคนตระกูลเซียวพวกนั้นที่วางแผนลับหลัง ทำเรื่องสกปรกแล้วโยนความผิดมาที่พี่ เจ้าต้องขอให้ท่านพ่อตาช่วยพี่นะ!!”“.....”“หากพี่รอดออกไปได้พี่สาบาน ว่าชั่วชีวิตนี้จะมีเพียงเจ้าเป็นฮูหยิน คนเดียวของพี่ นะจือเวย ที่ผ่านมาพี่หลงผิดไปชั่วขณะหลงใหลมัวเมากับมารยาสตรีจนละเลยเจ้าไป ตอนนี้พี่กลับใจได้แล้ว พี่รู้แล้วว่าในใจพี่มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น ไม่อาจให้ใครอื่นมาแทนที่ได้!!”อุแหวะ!!!!นางฟังคำหวานที่ช่วยเลียนหูพวกนี้แล้วรู้สึกอยากอาเจียนขึ้นมากระทันหัน จึงหันไปทำท่าโก่งคอ จนเขาร้อนรนรีบถามนางใหญ่“เสิ่นจือเวยเจ้าเป็นอะไร ไม่สบายงั้นหรือ หรือเจ้าท้อง! เจ้าท้องกับผู้ใดกัน!!!” เขาตกใจสุดขีด ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นโกรธขึงเมื่อคิดว่านางสวมหมวกเขียวให้เขา“ข้าไม่ได้ป่วยหรือท้องหรอกเจ้าคะ แค่รู้สึกเลี่ยนกับคำพูดชวนฝันของท่านเท่านั้น ท่านไม่สงสัยหรือว่าเหตุใดตัวเองมาอยู่ในสภาพนี้ คงไม่คิดจริงหรอกนะ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 20 ผลของการกระทำ

    ตอนที่ 20ผลของการกระทำวันนั้นหลินจาวหนิงกลับจวนก็ตรงไปหามารดาทันที พร้อมกับเค้นถามเอาความจริงให้กระจ่าง“เจ้าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหนกัน!!” หลินมู่หลานหันมาตวาดใส่บุตรสาวเสียงสั่น“ท่านแม่เพียงบอกมาว่าจริงหรือไม่ แล้วข้าเป็นลูกของผู้ใดกันแน่!” หญิงสาวเห็นอาการมารดาก็เข้าใจได้ทันที ว่าที่ท่านกั๋วกงเอ่ยมานั้นเป็นความจริงทุกอย่าง“หนิงเอ๋อร์เจ้าใจเย็นก่อน เรื่องนี้จะให้แพร่งพรายออกไปไม่ได้ ไม่เช่นนั้นจะไม่ดีต่อชื่อเสียงเจ้าแน่ และที่สำคัญไม่สามารถให้ท่านโหวรู้ได้เด็ดขาด!!”“ยังจะปิดเขาได้อีกหรือ คำพูดนี้ถูกเอ่ยออกจากปากท่านกั๋วกง และเกิดขึ้นที่หน้าจวนกั๋วกง คนคงได้ยินกันทั่วและเอาไปพูดกันสนุกปากแล้ว!”“แม่จะให้คนไปปิดข่าวเดี๋ยวนี้! เจ้าสบายใจเถอะ นั่งก่อนนะเด็กดี เจ้าอยากรู้เรื่องใดแม่จะบอกเจ้าเอง”หลินมู่หลานประคองบุตรสาวให้นั่งลง แล้วรีบรินชาให้ดื่มเพื่อดับความโกรธในใจ แต่ยังไม่ทันที่สองแม่ลูกจะได้คุยสิ่งใดกัน ก็มีบ่าววิ่งพราดเข้ามาในห้อง“แย่แล้วเจ้าค่ะนายหญิง!! เกิดเรื่องใหญ่แล้วเจ้าค่ะ!!”“เกิดเรื่องอะไรขึ้น เจ้ารีบพูดมา” หลินจาวหนิงรีบเอ่ย“คนลือกันว่าอนุหลินคบชู้กับอดีตพ่อบ้านจ

  • คืนวาสนาให้สามีทรยศ   ตอนที่ 19 อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง

    ตอนที่ 19อยากขายหน้าไม่จบสิ้นเอง“ขอบคุณท่านแม่เจ้าค่ะ ท่านแม่ช่างดีกับข้ายิ่งนัก” เสิ่นจาวหนิงกอดมารดาร้องไห้ออกมาอีกครั้ง“หนิงเอ๋อร์ เจ้าร้องไห้เป็นเด็กอีกแล้วนะ พอแล้ว ๆ ให้ท่านแม่ยายไปพักผ่อนก่อนเถอะ ข้าได้ให้คนจัดเตรียมเรือนไว้ให้แล้ว”เขาเอ่ยพลางเช็ดน้ำตาให้หญิงคนรัก เพื่อนางแล้วเขายอมได้ทุกอย่าง และแน่นอนว่าฮูหยินเอกของเขาต้องมีนามว่าเสิ่นจาวหนิงเท่านั้น! เสิ่นจาวหนิงพามารดากลับเรือนที่เตรียมไว้ แม้ไม่ใช่เรือนที่ใหญ่โตอะไร แต่ก็นับว่ากว้างกว่าเรือนอนุในจวนกั๋วกงพอสมควร พอได้เห็นเช่นนี้ หลินมู่หลานก็ยิ่งเชื่อว่าบุตรสาวได้รับความรักจากท่านโหวมาก“แม่ตัดสินใจไม่ผิดจริง ๆ ที่วันนั้นให้เจ้าเข้าหาท่านโหว” ผู้เป็นมารดาเอ่ยพลางเดินดูดอกไม้ในลานกว้างอย่างมีความสุข“ท่านแม่คิดถูกแล้วเจ้าค่ะ เพียงแต่ตอนนี้สถานะของข้าต่ำต้อยนัก เป็นเพียงอนุของเขาเท่านั้น หากจะขึ้นเป็นฮูหยินเอก ข้าต้องมีชื่อเป็นคนจวนกั๋วกง แต่กลับเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นก่อน ท่านแม่ข้าควรทำเช่นไรต่อไปดีเจ้าคะ”คนเป็นบุตรสาวร้อนใจจนไม่อาจปั้นหน้ายิ้มแย้มได้อีกต่อไป เพราะเรื่องนี้สำคัญและใหญ่หลวงสำหรับนางนัก ทั้งหมดก็เป็นเพรา

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status