หวั่นไหว 7.1

"โรสที่รัก ลุกขึ้นมากินอะไรบ้างเถอะ"

"อือ ฉันลุกไม่ไหว"

หญิงใต้ผ้าห่มครวญเสียงพร่า เมื่อคืนเธอครางหวามไปกับเอเดรียนไม่ได้หยุด จนตอนนี้รู้สึกแสบคอเพราะใช้เสียงผิดร่อง แล้ววันนี้ระบบย่อยของเธอคงรวนเป็นแน่ ตื่นไม่ไหวและถูกปลุกขึ้นกินอาหารเอาตอนบ่ายโมง ช่วงเช้ามืดเอเดรียนอุ้มออกมาจากรถตู้ พาเข้ามาในบ้านพักก่อนจับทำรักอีกหนบนเตียง โอยมันเมื่อยขบแทบขยับตัวไม่ได้

"มีอะไรกินบ้าง" ถามระหว่างพยายามยันกายลุก

"ผมเห็นว่าสายแล้วเลยสั่งอาหารหนักให้คุณ"

เอเดรียนจำได้ว่าหญิงสาวกินน้อยเพื่อควบคุมน้ำหนัก แต่เวลานี้เธอน่าจะกินได้มากกว่ามื้ออื่นๆ โรสมองไปที่โต๊ะอาหารแล้วถึงกับตาโต หมึกกระดองย่างตัวใหญ่น้ำหนักไม่ต่ำกว่ากิโลกรัม กุ้งมังกรยักษ์เผา ผ่ากลางลำตัวแบะโชว์มันเหลืองอ๋อย ปูไข่เผาถูกสับเป็นชิ้นๆ แล้วยังจะมีหอยหวาน พร้อมถ้วยน้ำจิ้มหลากรส

"เอเดรียน! คุณทำแบบนี้ทำไม รู้ไหมว่าฉันแพ้อาหารทะเล"

พูดเสียงดังแล้วก็กลืนน้ำลายอึกใหญ่

"อ้าว คุณหลับอยู่ผมเลยไม่ได้ถามก่อน เห็นว่ามาทะเลก็เลยสั่งอาหารแบบนี้ ไม่เป็นไรอันนี้ผมกินเอง เดี๋ยวสั่งข้าวต้มให้เอาไหม"

"ไม่ต้องฉันขออาบน้ำก่อน" บอกแล้วก็ลุกเข้าห้องน้ำไป

หลังออกจากห้องน้ำ โรสสวมชุดเดรสเดินทะเลลายสดใส ที่เอเดรียนให้แม่บ้านเตรียมไว้ให้ แล้วนั่งหั่นหมึกย่างจุ่มน้ำจิ้มเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย เธอยังเคี้ยวให้ละเอียดที่สุด แล้วก็จัดการกับกุ้ง หอยหวาน ปูไข่ กินแบบไม่ห่วงหุ่นสวยที่พยายามรักษามาเลยทีเดียว ชายร่วมโต๊ะอาหารถึงกับมองตามตาปริบๆ

"ที่บอกว่าแพ้อาหารทะเลน่ะ คือฉันไม่เคยห้ามใจได้ น้ำหนักคงไม่ขึ้นในมื้อเดียวหรอก คุณว่าไหม"

พูดแล้วก็ใช้มีดหั่นปลาหมึกเข้าปาก ระหว่างเคี้ยวยังหยิบหอยหวานมาจิ้มเอาเนื้อออกไว้ในจาน ชายหนุ่มได้แต่ยิ้มเออออไปกับเธอ

"อื้ม ชะ ใช่ ที่รักผอมเกินไปด้วยซ้ำ เดี๋ยวค่ำนี้ผมสั่งอีก"

"ไม่เอา แค่นี้ก็คอเลสเตอรอลสูงแล้ว"

"งั้นบ่ายนี้ ผมจะพาโรสไปเดินริมหาด ถ้ามีอะไรอยากกินก็ซื้อมาดีไหม"

"อืมดี ฉันต้องเดินสักสามกิโล" พยักหน้าเห็นด้วย เรื่องเดินริมหาดให้ระบบเผาผลาญทำงาน

"เดินไกลทำไมล่ะ ไม่เหนื่อยเหรอ ตะกี้ยังทำเหมือนจะลุกจากเตียงไม่ไหวอยู่เลย"

"ฉันอยากเดินออกกำลังกาย จะได้ช่วยย่อยอาหารไง"

"เรื่องนั้นไม่ต้องเดินหรอก เดี๋ยวผมพาออกกำลังกายเอง ช่วยย่อยได้ดีทีเดียว" เอเดรียนยิ้มหวาน แววตาส่อไปทางกามชัดเจน ทำเอาคนคุยด้วยเขินแก้มแดงเป็นลูกตำลึงสุก

"คุณนี่บ้ากามตลอดเลย"

"เอ ผมยังไม่ได้บอกสักหน่อย ว่าจะพาออกกำลังกายแบบไหน ทำไมต้องเขินแก้มแดงด้วย" เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นหญิงสาวดูอ่อนหวานให้กับเขา ยิ่งอยากจะแกล้งให้เธออมยิ้มก้มหน้าหลบตาเช่นนั้นอีก

"คนบ้า! ยังมาแซวอีก ไม่เอาแล้วฉันจะกินกุ้ง" คนเขินทำเป็นหันไปสนใจอาหารบนโต๊ะ

หลังอาหารมื้อแรกของวัน เอเดรียนกุมมือหญิงสาวออกมาจากบ้านพัก หน้าบ้านมีสระว่ายน้ำขนาดใหญ่ โรสอยากว่ายน้ำแต่ขอเดินเล่นริมหาดก่อน ทั้งสองเดินชมร้านขายของฝากและเสื้อผ้า เธอซื้อแว่นกันแดด เสื้อผ้าสำหรับไว้เปลี่ยน และชุดว่ายน้ำทูพีช วานให้ซันนี่ช่วยจัดการเอาไปเก็บให้

เดินเที่ยวชมสินค้า แล้วหยุดพักดื่มน้ำมะพร้าวตรงเก้าอี้นั่งริมชายหาด เอเดรียนถอดแว่นกันแดดเสียบไว้ที่คอเสื้อขยับตัวเอนนอน เมื่อคืนเขาใช้พลังงานมากจึงเผลองีบหลับ โรสตะแคงหน้าเข้าหาคนนั่งเก้าอี้ข้างๆ เพราะรู้สึกถึงความนิ่งเงียบ ใบหน้าคมเข้มหงายแหงน ทั้งหล่อ มีเสน่ห์ น่ามองไปซะหมด

ยิ่งจ้องก็ให้รู้สึกโหวงๆ ในช่องท้องแปลกๆ คล้ายมีตัวอะไรบินวนอยู่ในนั้น เหมือนหัวใจเต้นแรง อาการเช่นนี้ที่เคยรู้สึกกับพี่กฤษณ์ แต่สำหรับเขาคนนี้รู้สึกมากกว่า ตอนอยู่บนเวที เธอรับได้ที่เห็นพี่กฤษณ์กับภรรยานั่งเคียงกัน แต่พอเห็นเมริกานั่งเบียดกระซิบข้างหู กุมมือเอเดรียน กลับโกรธจนแทบเสียการทรงตัว ยอมรับว่าหึงหวงมาก เพียงเพราะตกเป็นของเขา ก็ทำให้รักอย่างนั้นหรือ 'รัก' ถ้ารักเร็วขนาดนี้เธอก็ใจง่ายเกินไปแล้ว

"อยากจูบผมก็ได้นะ"

คนถูกแอบจ้องตะแคงเข้าหาฉับพลัน ทำเอาหญิงสาวผงะ ทำทีกระแอมไล่อาการขวยเขิน

"ฉันแค่ อยากมองคุณชัดๆ เท่านั้นเอง" พูดแล้วก็ทำมองฟ้ามองทะเล

"อยากมองชัดๆ ก็ถอดแว่นมองสิ"

ถอดไม่ได้เดี๋ยวเขาได้เห็นว่าเธอมองเขาด้วยแววตาหยาดเยิ้มเพียงใด ชายหนุ่มยื่นแขนเกี่ยวรัดร่างเพรียวเข้ามาแนบชิด

"เอเดรียน ฉันอายคนเขา" กระซิบบอกเบาๆ พลางก็หันหาว่าจะมีใครมองมาไหม

"อายทำไมเล่าคนเยอะแยะ" ยิ่งห้ามยิ่งกอดแน่นเสียอีก

"เอเดรียนอย่าทำประเจิดประเจ้อนะ" เบี่ยงหน้าหลบริมฝีปาก กลับถูกงับเข้าที่ติ่งหู กำลังแขนอันน้อยนิดพยายามผลักดันแต่ไร้ผล

"เขินอะไร เห็นไหมคู่นั้นเขาก็จูบกับ" ชายหนุ่มกระซิบบอก แล้วก็โบ้ยหน้าหันไปทางคู่รักกำลังจุมพิตกันในน้ำ

"นั่นมันชาวต่างชาติ" พูดพลางก็เขินแทนคู่รักคู่นั้น จูบกับไม่สนใจว่าใครจะมอง

"เราก็ชาวต่างชาตินะ หรือคุณว่าไม่ใช่"

จริงสิเอเดรียนเขาเป็นหนุ่มต่างชาติ และโรสเองเธอก็มีเชื้อชาติไหนสักชาติบนโลกนี้ หน้าตาเป็นลูกครึ่งชัดเจน แต่เธอใช้วิถีชีวิตและถูกสั่งสอนมาอย่างสาวไทยร้อยเปอร์เซ็นต์

"ไม่เอาหรอก ยังไงที่นี่ก็เมืองไทย และฉันไม่ชอบโชว์คนอื่น"

คนตัวใหญ่ยังแกล้งปล้ำจูบ แต่เขาไม่มีทางทำให้เธออับอาย เพียงแค่หยอกล้อกันเท่านั้น ผ่านไปสักพักจึงจูงมือกันถอดรองเท้าเดินย่ำน้ำเจิ่งหาดทราย การใกล้ชิดทำให้ได้พูดคุยทำความรู้จักกันมากขึ้น

"อากาศดีจังเลย นี่เป็นการมาเที่ยวทะเลในรอบสามปีของฉันเลยนะ"  

โรสพูดขณะก้มลงใช้เปลือกหอยเขียนชื่อตัวเองในฝืนทรายชุ่มน้ำ วาดรูปหัวใจหนึ่งดวง