อย่าเกลียดกันก็พอ 6.2

กฤษณ์ซัดหมัดเข้าใส่ คราวนี้เอเดรียนหลบเอง เพราะบอดี้การ์ดตัวแสบอยากเห็นการต่อสู้ชิงหญิงของเจ้านาย ตั้งแต่ทำงานมาไม่เคยเห็นแบบนี้มาก่อน ซันนี่ตั้งท่าคอยช่วยเสริมถ้าเจ้านายเพลี่ยงพล้ำ

คนเมาเหวี่ยงหมัดไม่เข้าเป้า และถูกสวนกลับกำปั้นทรงพลังกระแทกเข้าตรงระหว่างจมูกกับมุมปาก ร่างหนาถลาเข้าเคาน์เตอร์อ่างล้างหน้า แว่นสายตาหล่นพื้นห้องน้ำ กระจกเลนส์ร้าวหนึ่งข้าง

"หยุดนะเอเดรียน! "

โรสเข้าไปดึงเสื้อคนชกต่อยไว้ ก่อนที่จะมีหมัดที่สอง

"พี่กฤษณ์เป็นยังไงบ้างคะ"

มุมปากแดงช้ำเลือดจมูกไหลออกมา คนเจ็บพ่นลมหายใจทางปาก ใช้หลังมือปาดผ่านจมูกจนเลือดเลอะแก้ม โรสมองอย่างห่วงใย ทำหน้าหยีราวกับเจ็บไปกับชายหนุ่มด้วย รีบดึงกระดาษชำระในห้องน้ำซับเลือดให้เขา เอเดรียนไม่พอใจ แต่เขาข่มอารมณ์โกรธ เดี๋ยวค่อยจัดการเธอทีหลัง

"ไม่จริงใช่ไหมโรส บอกพี่ใหม่อีกที ว่าโรสแค่แกล้งยอมรับ เพราะอยากประชดพี่"

น้ำเสียงสั่นเครือ เจ็บปวดใจมากกว่าถูกชกมุมปากเป็นร้อยเท่าพันเท่า หญิงสาวนิ่งไปกว่าสิบวินาที จ้องหน้าอดีตคนรักอย่างชั่งใจก่อนยอมรับ

"จริงค่ะพี่กฤษณ์ แม้พี่ไม่อยากให้เป็นแบบนั้นมันก็เป็นไปแล้ว เหมือนที่โรสไม่อยากจะเชื่อว่าพี่ทิ้งโรสไปแต่งงานกับคนอื่น แต่มันก็เป็นความจริง"

โรสหยิบแว่นตามาให้ดอกเตอร์หนุ่ม เขาคว้ามันทั้งน้ำตา ได้ยินคำยืนยันจากเธอก็พูดอะไรไม่ออก ความเจ็บช้ำในใจของเขาตอนนี้ เหมือนเธอเคยรู้สึกอย่างนั้นหรือ มันแสนทรมานที่รู้ว่าคนรักกลายเป็นของคนอื่น เจ็บจี๊ด เหมือนใจแตกร้าวเช่นเดียวกับแว่นตาในมือ

เสียงเอะอะด้านในทำให้พนักงานรักษาความปลอดภัย และคนในงานเดินมาดูเหตุการณ์ ทิพย์อาภามาพร้อมกับเมริกาด้วย

"พี่กฤษณ์" / "เอเดรียน"

ทิพย์อาภาไม่กล้าเข้าใกล้สามี เพราะมีโรสเช็ดเลือดให้เขา ต่างกับเมริกาคว้าแขนเอเดรียนมากอดเอาไว้ หนุ่มลูกครึ่งแกะมือน้อยออกอย่างไม่ไยดี เพราะแววตาเขียวปั๊ดของโรสมองมาที่เขา

"ริก้า ผมบอกได้บอกไปแล้ว ว่าระหว่างเราจบตั้งแต่คืนก่อนแล้ว จากนี้โรสคือผู้หญิงของผม"

พูดแล้วก็คว้าข้อมือโรส พาก้าวเดินแหวกผู้คนที่มามุงดูออกไป

"คุณจะพาฉันไปไหน"

เอเดรียนไม่ตอบแต่ก้าวเท้าไว จนคนใส่ส้นสูงต้องร้องห้าม เพราะเกรงจะหกล้มบาดเจ็บ เมริกาก้าวตามสองหนุ่มสาว แต่ถูกซันนี่ขวางไว้

"อะไรกัน! เอเดรียน ไม่จริงใช่ไหม! เอเดรียน! "

ร้องตามเสียงดังด้วยอารมณ์โกรธ อยากกรีดร้องแต่ในนี้เต็มไปด้วยพนักงานที่มามุงดูต่างหันหน้าหากันซุบซิบวิจารณ์ มีคนหยิบมือถือกดบันทึกภาพเหตุการณ์ จำเป็นเหลือเกินที่เมริกาต้องรักษาภาพลักษณ์ ได้แต่เม้มปากระงับอาการสติแตก

"พี่กฤษณ์คะ กลับบ้านเถอะค่ะ"

อยากสัมผัสรอยเจ็บช้ำบนใบหน้า ดูว่าเขาเจ็บแค่ไหน แต่แค่เอื้อมมือไปก็เจอสายตาตวัดใส่

"ทิพย์กลับไปกับเพื่อนทิพย์เลย ไม่ต้องมายุ่งกับพี่"

"พี่กฤษณ์นี่ยังไงกัน ยัยโรสจนตรอกจนขายตัวให้เอเดรียนไปแล้ว เลิกพร่ำเพ้อกลับมาดูเมียตัวเองดีกว่ามั้ย"

จบประโยคเสียงซุบซิบอื้ออึงดังขึ้นอีก ทำให้เมริการู้ว่าเธอต้องปั่นกระแสข่าวฉาวให้โรสซะเลย เริ่มสะอื้นเบะปากสั่งน้ำตามารยาให้ไหลอาบแก้ม

"ฮือๆ ริก้าว่าจะอดทนให้ได้ แต่... มัน... อึก ทนไม่ไหว คนสมัยนี้ช่างหน้าด้านซะเหลือเกิน แฟนเขาผัวใครก็ไม่เว้น"

มีคนถ่ายคลิป ได้ยินเสียงกระซิบกระซาบว่าเห็นอกเห็นใจ ก็ยิ่งเล่นใหญ่บีบน้ำตาไหลพราก

"ไปกันเถอะทิพย์ ฉันไม่อยากอยู่คนเดียว อึก ปะเพื่อน"

กฤษณ์พูดไม่ออก เขาเห็นคนรุมถ่ายคลิปเต็มไปหมด ตัวเองก็เป็นถึงลูกนักการเมืองมีชื่อเสียง ต้องระงับความโกรธให้ได้ แม้เวลานี้อยากหักคอเมริกาจนมือไม้สั่น

"เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัว ถ้าคลิปมีหลุดออกไป พวกคุณเตรียมหาทนายได้เลย"

น้ำเสียงวางอำนาจทำให้ทุกคนที่ยกมือถือขึ้นถ่าย ลดมือต่ำแล้วกดปิด แล้วแยกย้ายกันไป ถึงไม่ทำอาชีพทนายแต่เขาจบกฎหมายมา และที่ปรึกษาให้กับวิโรจน์เจ้าของบริษัทแห่งนี้ ใครกล้าลองดีก็คอยดู กฤษณ์ส่งแววตาอำมหิตใส่ทุกคนที่ถ่ายภาพ ก่อนเดินจากไปโดย ไม่พูดกับหญิงทั้งสอง 

โรสนั่งบีบเคล้นเท้าไล่อาการปวดเมื่อย และเป็นการเบี่ยงความสนใจจากเขา หลังถูกลากขึ้นมาบนรถตู้คันหรู ห้องโดยสารกว้างขวาง มีเบาะนั่งสองคู่หันหน้าเข้าหากัน เธอเลือกนั่งตรงข้ามเขาที่เบาะท้ายระหว่างนั้นเอเดรียนหยิบมือถือขึ้นมากด พลันจอแอลอีดีขนาดใหญ่ก็เลื่อนขึ้นมาปิดกั้นคนขับ โรสมองตามอย่างตื่นตาตื่นใจ แต่พอมองหน้าคนกดระบบ ก็ถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ ประกายวาววับแบบนั้น

หวังว่าเขาจะไม่ทำอะไรเธอบนรถนี่นะ สักพักที่นั่งของเธอกับเบาะคู่กัน ก็ปรับเอนลงอย่างช้าๆ โรสตกใจหันซ้ายขวา พลันไฟข้างในรถก็ดับ เหลือเพียงแสงสลัว และเธอถูกคนตัวใหญ่โถมเข้าทาบทับ

"เอเดรียน ไม่นะ! ฉันโกรธคุณอยู่ อื้อ"

ห้ามอย่างไรก็ไม่ฟัง เอเดรียนบดเบียดจุมพิตเข้าที่ปากเล็กอย่างเร่าร้อน เชื้อเชิญให้ตอบสนอง เธอจะโกรธอะไรไม่สนทั้งนั้น จะพยศไม่ยอมเป็นผู้หญิงของเขา ไม่รับเงินหรือข้อเสนอใดก็ไม่สำคัญ เมื่อเธอเองก็ต้องการสัมผัสนี้ มันชัดเจนตั้งแต่ตอนจูบกันในห้องน้ำ หนุ่มหล่อจุมพิตจาบจ้วง ใช้มือหนึ่งข้างครอบร่างหญิงสาวไว้กับเบาะรถ ส่วนอีกมือลูบคลำต้นขา เข้าไปในกระโปรงบาน เขี่ยสะกิดกลีบกายผ่านผ้าแพรนาโนเนื้อนิ่ม จนซึมเปียก

"อ่ะ เอเดรียน อา"

เธอครางกับปากของเขา เพราะมือร้ายกาจนั้นแทรกเข้าไปสัมผัสกดปุ่มกระสัน สองนิ้วบดบีบขยี้รัวๆ อีกทั้งส่วนบนก็ถูกแหวกคอเสื้อ ใบหน้าหล่อซุกไซ้ซอกคอสลับซ้ายขวา จมูกโด่งสูดดมกลิ่นหอมที่โหยหา แล้วเคลื่อนปากมาครอบครองสองเต้า ขบกับจุกชมพูด้วยฟันเพราะมันเขี้ยว สลับกับดูดเขี่ยปลายลิ้นวน