บทที่ 1 กฎของคี (02)

“ถ้าพี่ศินรู้ พี่ศินคงเสียใจ อาไม่คิดเลยว่าพอสิ้นพี่ศินแล้วพะวาจะใจแตก”   

          สรชัชไม่สนใจในความต้องการของหลาน ริมฝีปากปล่อยวาจาตามความคิดออกไป หมายจะให้กระเด็นกระดอนไปถูกใจดวงบาง กลับไม่ได้ผลเมื่อพะวาเดินหนีเข้าห้องน้ำไปเสียแล้ว

          สรชัชหน้าเคร่งเครียดขึ้นทันตา เกิดอาการงุ่นง่านในสิ่งที่หลานทำ

          พะวาล็อกประตูห้องน้ำอย่างแน่นหนา สายตามองสอดส่องไปรอบๆ เพื่อตรวจเช็กความเรียบร้อย

          หลังจากนั้นถึงยื่นมือไปเปิดก๊อกฝักบัวให้สายน้ำรินไหล ความเย็นช่วยให้กายรู้สึกสบาย

          สิบนาทีต่อมาผ้าขนหนูนุ่มๆ ก็เช็ดไปทั่วร่างนวลสวย ชุดนอนลายผลส้มถูกสวมใส่หลังจากนั้น ทันทีที่เท้าก้าวพ้นห้องน้ำมา พะวาก็ได้พบกับคนหนึ่ง

          หัวคิ้วเหนือดวงตากลมโตเลิกขึ้นและมองตรงไปยังเขา

          “ฉันหิวน้ำ” เจ้าของเสียงทุ้มบอกไขความสงสัยของหญิงสาว มือยกน้ำขวดหนึ่งที่หยิบจากตู้เย็นขึ้น    

          “ขวดนี้คงไม่มีเจ้าของหวง”

          “น้ำพะวาเป็นคนซื้อ กินได้เลยค่ะ”

          พะวาคลี่ยิ้มไปประกอบด้วย เห็นคิระยกน้ำขวดนั้นขึ้นดื่ม ไม่วายมองหาอีกคนที่เคยยืนอยู่แถวนี้ด้วย ก่อนได้คำตอบว่าอีกฝ่ายกลับเข้าห้องนอนที่อยู่ขวาสุดไปแล้ว หลังความพยายามไม่ประสบผลสำเร็จ

          “เดี๋ยวพะวาขอไปปิดบ้านแป๊บนะคะ”

          เท้าเรียวเล็กก้าวไวๆ ไปปิดประตูหน้าบ้าน และวนไปดูด้านหลังบ้านด้วย

          “เรียบร้อยแล้วค่ะ เราขึ้นห้องกันเถอะค่ะ”          

          สิ้นวาจาพะวาเป็นฝ่ายเดินนำหน้าคิระขึ้นห้อง นาทีนั้นจังหวะการเต้นของหัวใจก็กลับมาโครมครามบ่งบอกถึงอาการหวั่นประหม่าและตื่นเต้น

          หางตาเหลือบมองชายด้านหลังอยู่เป็นระยะ พอเข้ามาอยู่ในห้องนอนแล้วเรียวปากอิ่มขบเม้มแน่น เริ่มทำตัวไม่ถูก ฝ่ายคิระเดินต่อไปหยุดพิงสะโพกกับขอบหน้าต่างไม้ ผ้าม่านปลิวขึ้นเล็กน้อยตามแรงลมที่พัดผ่านเข้ามา ทำให้รู้สึกสบาย และเขาชอบบรรยากาศแบบนี้

          ก่อนจะยกมือขึ้นเสยผม ผมที่ถูกจัดเป็นทรงจึงยุ่งเล็กน้อย ตามมาด้วยการถอดแว่นแล้วนำไปถือไว้ สายตาเคลื่อนย้ายไปมองเจ้าของบ้าน

          “ชุดนอนน่ารักดี”

          “พะวาก็ว่ามันน่ารักค่ะ”  

          ม่านตาของพะวาขยายหลังได้รับคำชม ดวงหน้าก้มลงมองชุดนอนของตัวเองแล้วอมยิ้ม

          จากนั้นความเงียบก็กลืนกินไปทั่วห้อง เพราะคิระทำแค่มองตาคนที่กำลังตื่นเต้น พะวาทำตัวไม่ถูก วางมือไม้สะเปะสะปะ เธอควรทำอย่างไรดี รู้สึกเก้ๆ กังๆ ไปหมด ก่อนจะได้คำตอบ

          “เราเริ่มเด็ดกันเลยไหมคะ” ถ้าไม่เริ่มก็คงเอาแต่ตื่นเต้นทำตัวไม่ถูก 

          คิระกลั้วยิ้มราวกับเขาตลกในวาจาที่พ้นปากนุ่ม แล้วโคลงศีรษะลงเป็นการตอบตกลง มีสายตากลมโตจดจ้องอยู่ตลอด

          ลำตัวแกร่งหยัดขึ้นเต็มความสูง  มือยื่นไปปิดหน้าต่าง แล้วก้าวเท้าไปหยุดอยู่เบื้องหน้าผู้หญิงรูปร่างเล็ก

          “พะวาไม่เคยนะคะ แต่พะวาอยากเคยค่ะ” ก่อนที่ทุกอย่างจะเริ่ม พะวาคิดว่าคิระสมควรได้รู้ สีหน้าแสดงถึงความจริงจังกับคำยืนยันของตัวเอง

          “เคยไม่เคยไม่ใช่ปัญหา มันอยู่ที่ความเต็มใจ”

          ทุกอย่างขึ้นอยู่กับความสมัครใจของคนสองคนและข้อตกลงที่เกิดขึ้น คิระก้มหน้าไปสบตากลมใสที่เป็นประกาย

          พะวาสูดอากาศลึกสุดปอดรวบรวมความกล้า เห็นดวงตาคมกล้าเลื่อนมาใกล้ ชั่วอึดใจฝ่ามือใหญ่ก็เลื่อนมารวบเอวคอดให้ลำตัวขยับไปใกล้ชิดกับหน้าท้องแข็งแกร่ง

          แม้ยังไม่เห็นเธอก็มั่นใจได้เลยว่าร่างกายของคิระต้องสมบูรณ์แบบและคงเย้ายวนสายตาไม่น้อย ช่องท้องแขม่วเกร็งโดยทันทีกับความรู้สึกที่กำลังตีวนขึ้นมา

          พะวาสัมผัสได้ถึงไอร้อนที่ผุดขึ้นจากลำตัว พริบตาต่อมาร่างของเธอก็ถูกอุ้มขึ้น จึงต้องใช้สองแขนคล้องลำคอแกร่งเอาไว้

          “ครั้งแรกของพะวาควรเริ่มที่เตียง” น้ำเสียงบอกนุ่มๆ หญิงสาวพยักหน้าเห็นด้วย

          ศีรษะเล็กถูกวางลงบนหมอนใบนุ่ม หัวใจดวงน้อยยิ่งเต้นไว แล้วร่างกำยำก็คร่อมทับเธอไว้อยู่ตรงช่วงสะโพก มือค้ำอยู่ระหว่างหัวไหล่ซ้ายขวา

          คิระใช้สายตากวาดมองไปทั่วร่างนุ่มเล็กที่เขาได้กลิ่นหอมอ่อนๆ และเป็นอีกครั้งที่เขากลั้วยิ้มเพราะเห็นหญิงสาวหอบถี่ลึกด้วยความตื่นเต้น    

          เจ้าของร่างบางพยายามกลืนน้ำลายก้อนหนืดลงคอ ตื่นเต้นจนไม่รู้ว่าเธอสมควรจะหายใจอย่างไรดี กลิ่นบุรุษเพศจากเรือนกายกำยำนั้นกำลังกระตุ้นหัวใจให้ยิ่งทำงาน ยิ่งตอนทิ้งน้ำหนักลงบนสะโพกเล็ก ยิ่งทำให้คนไร้ประสบการณ์กลั้นหายใจไปเลย

          คิระยิ้มเอ็นดูก่อนจะขยับเอวแกร่งเบาๆ ความร้อนจึงแผ่กระจาย ขณะดวงตาเฝ้ามองคนที่กำลังขบปากแน่น และเมื่อความเร็วเริ่มเพิ่มขึ้น เธอก็ต้องเปิดปากเพราะมีบางความรู้สึกก่อเกิด

          ความรู้สึกที่เหมือนกับหิวกระหายในสิ่งที่ไม่เคยได้สัมผัส ทั้งที่เสื้อผ้ายังอยู่ครบทุกชิ้นเธอกลับรู้สึกเจียนจะบ้า แล้วก็มีอีกหนึ่งความรู้สึกเกิดขึ้นมา

          “จูบพะวาได้ไหมคะ”

          จู่ๆ เธอก็อยากให้เขาจูบ