Share

บทที่ 670

Author: หรงหรงจื่ออี
เฉียวซิงเจียตกตะลึงไปแล้ว

ฉินเยี่ยนเฉิงได้ยินหรือเปล่านะ?

เสิ่นชิงซูก็มึนงงเช่นกัน

“เอ่อ...บังเอิญจังนะ ฉันเพิ่งมาถึงไม่นานคุณก็มา...” เฉียวซิงเจียมองฉินเยี่ยนเฉิง พลางหัวเราะแห้ง ๆ

ใบหน้าของฉินเยี่ยนเฉิงไร้ความรู้สึก เขาเดินเข้ามาในมือถือรายงานผลการตรวจ

เขาไม่มองเฉียวซิงเจีย มองเพียงเสิ่นชิงซู น้ำเสียงทุ้มใส “วันที่คุณหมดสติไปหนึ่งวัน ผมกับหมอซ่งตรวจร่างกายให้คุณอีกรอบ นี่คือรายงานผลตรวจเลือด เมื่อวานพวกเราปรึกษากับหัวหน้าแผนกการแพทย์แผนจีนหลายท่านแล้ว แผนการรักษาในปัจจุบันคือการรักษาร่วมกันระหว่างแพทย์แผนจีนและแผนตะวันตก ยังไม่ทำคีโม ตอนนี้ร่างกายคุณอ่อนแอเกินไป ทนผลข้างเคียงจากการทำคีโมไม่ไหว”

เสิ่นชิงซูทำใจยอมรับเรื่องที่ตัวเองป่วยได้แล้ว

หลังจากผ่านเรื่องราวในประเทศเอ็น เธอก็ยอมรับชะตากรรมแล้ว

แต่ยังมีลูกอีกสองคน ต่อให้เจ็บปวดแค่ไหน หรือความหวังจะริบหรี่เพียงใด เธอก็จะตั้งใจให้ความร่วมมือ

เธอยิ้มให้ฉินเยี่ยนเฉิงเล็กน้อย “ฉันเชื่อพวกคุณค่ะ ฉันจะให้ความร่วมมือในการรักษาอย่างเต็มที่”

ฉินเยี่ยนเฉิง “สภาพจิตใจก็สำคัญมาก อย่ากังวลเกินไปนะครับ”

“ค่ะ ฉันเข้าใจแล้ว”

“ถ้าไม่มีอะ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 761

    “แค่แผลเล็กน้อย” ฟู่ซือเหยียนตอบปัด ๆ “นายกับเฉียวซิงเจียเป็นยังไงบ้าง?”“ก็งั้นๆ แหละ” ฉินเยี่ยนเฉิงถอนหายใจ “นี่นายแวะมาเยี่ยมเมียฉันงั้นเหรอ?”“เปล่า”ฉินเยี่ยนเฉิง “...?”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้มมุมปาก “ฉันมาหาอาซู”ฉินเยี่ยนเฉิงกรอกตามองบนอย่างหมั่นไส้ “พอเถอะน่า เธอไม่ต้อนรับนายด้วยซ้ำ นายกลับไปดีกว่า เดี๋ยวพอเห็นหน้านายแล้วเสิ่นชิงซูของขึ้น เมียฉันยิ่งทนเห็นเพื่อนโดนรังแกไม่ได้อยู่ด้วย เดี๋ยวคนซวยก็เป็นฉันอีก!”ฟู่ซือเหยียนยิ้มจาง ๆ “ไม่หรอกน่า”ไม่หรอกกับผีน่ะสิ!ฉินเยี่ยนเฉิงถือซะว่าฟู่ซือเหยียนหน้าหนาก็แล้วกันเขาผลักประตูห้อง เดินเข้าไปพลางชูมือสองข้างขึ้นเพื่อแสดงความบริสุทธิ์ใจ “ผมขอบอกไว้ก่อนนะ คนคนนี้ผมไม่ได้พามา เขามาของเขาเอง ไม่เกี่ยวกับผมนะ!”พอได้ยินเสียง เสิ่นชิงซูที่กำลังปอกแอปเปิลอยู่ก็ชะงัก หันข้างกลับมามองที่ประตูเมื่อเห็นฟู่ซือเหยียน เธอก็ยิ้มบาง ๆ “น้ำเกลือหมดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ?”“อืม” ฟู่ซือเหยียนส่งยิ้มอ่อนโยนให้เธอ จากนั้นเดินเข้ามามองเฉียวซิงเจียที่อยู่บนเตียงคนไข้ พยักหน้าให้เล็กน้อย “ดีขึ้นบ้างไหม?”“ดีขึ้นมากแล้วค่ะ ขอบคุณที่เป็นห่วง” เฉียวซิงเ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 760

    เสิ่นชิงซูพาฟู่ซือเหยียนไปทำแผลก่อนหลังจากทำแผลเสร็จ ยังต้องให้น้ำเกลือต่ออย่างน้อย ๆ ก็หนึ่งชั่วโมงกว่าเสิ่นชิงซูลังเลอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะเอ่ยถามเขาว่า “คุณอยู่คนเดียวได้ไหม?”ฟู่ซือเหยียนรู้ว่าในใจเธอเป็นห่วงเฉียวซิงเจีย “ตรงนี้มีพยาบาลอยู่ คุณไปดูเฉียวซิงเจียก่อนเถอะ น้ำเกลือหมดแล้วเดี๋ยวผมไปหาคุณ”เสิ่นชิงซูพยักหน้า “งั้นมีอะไรก็โทรหาฉันนะ”ฟู่ซือเหยียนยกยิ้ม “ไม่มีอะไรหรอก ไปเถอะไม่ต้องห่วง”เสิ่นชิงซูจึงไม่พูดอะไรอีก หันหลังเดินตรงไปยังตึกผู้ป่วยใน......เสิ่นชิงซูมาหยุดหน้าห้องพักฟื้นของเฉียวซิงเจีย ยกมือขึ้นเคาะประตูไม่นานประตูก็เปิดออกฉินเยี่ยนเฉิงเห็นว่าเป็นเธอ ก็กล่าวทักทายแล้วเบี่ยงตัวหลบให้เสิ่นชิงซูพยักหน้าให้เขาเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปในห้องเฉียวซิงเจียยังคงหลับสนิทเสิ่นชิงซูเดินไปที่ข้างเตียง ยื่นมือไปแตะหน้าผากเธอไข้ลดแล้วฉินเยี่ยนเฉิงปิดประตูแล้วเดินเข้ามาเสิ่นชิงซูถามขึ้น “เธอไม่ตื่นเลยเหรอคะ?”“เมื่อเช้าตอนหกโมงกว่าตื่นมาพักหนึ่ง ถามผมว่าแม่ยายเป็นยังไงบ้าง? ผมไม่กล้าปิดบังเธอ แต่ก็พยายามพูดให้ฟังดูดีที่สุด พอเธอฟังจบก็แค่พยักหน้า จากนั้นก

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 759

    “ผมปิดบังคุณเอง ไม่โทษคุณหรอก”“แต่ฉันโกรธจริง ๆ นะคะ” เสิ่นชิงซูมองเขา น้ำเสียงแผ่วเบาแต่จริงจัง “ตอนนั้นฉันไม่คิดเลยว่าคุณจะแต่งงานใหม่เร็วขนาดนั้น ถึงขั้น เสียใจอยู่เหมือนกัน”ฟู่ซือเหยียนอึ้งไปผ่านไปหลายวินาที กว่าเขาจะตั้งสติได้ ขนตาเขาสั่นไหว ร่างกายเกร็งขึ้นมาทันที “อาซู คุณหมายความว่า...”คำพูดต่อจากนั้น ฟู่ซือเหยียนไม่ได้เอ่ยออกมา แต่ทั้งสองฝ่ายต่างก็เข้าใจกันดีนัยน์ตาคู่สวยของหญิงสาวเจือรอยยิ้มจาง ๆ ที่ก้นบึ้งของดวงตานั้น สะท้อนเพียงใบหน้าหล่อเหลาคมคายของชายหนุ่มนี่คือคำตอบที่ไร้เสียงของเธอภายในรถเงียบสนิทลูกกระเดือกของชายหนุ่มขยับขึ้นลง หัวใจเต้นรัวราวกับกลองนิ้วมือที่พันผ้ากอซกุมท้ายทอยของหญิงสาวไว้ ภายใต้สายตาที่ตื่นตะลึงเล็กน้อยของเธอ ชายหนุ่มก็ก้มหน้าลงจูบวินาทีที่ริมฝีปากสัมผัสกัน หัวใจทั้งสองดวงราวกับระเบิดออกในฉับพลันเลือดลมร้อนผ่าวสูบฉีดไปทั่วร่าง ความรู้สึกซาบซ่านแผ่กระจายจากริมฝีปากลามไปจนถึงกลางกระหม่อมทีละน้อยจูบของฟู่ซือเหยียนทั้งแผ่วเบาและอ่อนโยน เต็มไปด้วยความอดกลั้นและยับยั้งชั่งใจแยกทางกันไปหลายปี ต่างฝ่ายต่างครองตัวเป็นโสด ทั้งคู่จึงด

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 758

    เสิ่นชิงซูเดินไปนั่งลงที่ฝั่งตรงข้ามกับฟู่ซือเหยียนป้าอวิ๋นตักโจ๊กข้าวฟ่างวางลงตรงหน้าเธอ ปรายตามองฟู่ซือเหยียนแวบหนึ่ง แล้วช่วยพูดแก้ต่างให้“คุณฟู่แค่ฝืนทำเก่งไปงั้นแหละค่ะ เขาไม่อยากเสียฟอร์มต่อหน้าเด็ก ๆ น่ะค่ะ!”ฟู่ซือเหยียนกระแอมเบา ๆ พยายามหาข้ออ้างให้ตัวเองสุดฤทธิ์“คือวันนี้รู้สึกว่าแผลดีขึ้นมากแล้ว ผ้ากอซก็พันหลวมลงหน่อย นิ้วเลยพอจะขยับถูไถได้บ้าง”ความจริงเสิ่นชิงซูมองลูกไม้ตื้น ๆ ของฟู่ซือเหยียนออกตั้งนานแล้ว แต่เห็นแก่ที่ครั้งนี้เขาเสียสละเพื่อเธอมากขนาดนี้ เธอจึงทำใจร้ายให้เขาผิดหวังไม่ลงก็แค่ไม่กี่วันนี้ ถือซะว่าเลี้ยงเด็กก็แล้วกัน“อาการดีขึ้นก็ดีแล้ว กินข้าวเสร็จฉันจะพาคุณไปล้างแผลให้น้ำเกลือที่โรงพยาบาล” เสิ่นชิงซูเอ่ยขึ้นพอได้ยินดังนั้น ฟู่ซือเหยียนก็มองหน้าเธอเสิ่นชิงซูก้มหน้าก้มตากินโจ๊กฟู่ซือเหยียนเห็นสีหน้าเธอเป็นปกติ แน่ใจแล้วว่าเธอไม่ได้โกรธ ถึงได้ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกหลังกินมื้อเช้าเสร็จ เสิ่นชิงซูจะพาฟู่ซือเหยียนไปล้างแผลที่โรงพยาบาล และจะแวะไปเยี่ยมเฉียวซิงเจียด้วยเสี่ยวอันหนิงกับเนี่ยนอันรบเร้าจะขอตามไปด้วยโรงพยาบาลเชื้อโรคเยอะ เสิ่นชิ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 757

    เสียงหัวเราะร่าเริงของเด็ก ๆ ดังแว่วมาจากชั้นล่างวันนี้เป็นวันเสาร์ เด็กทั้งสองคนไม่ต้องไปโรงเรียนอนุบาลเสิ่นชิงซูนอนหงาย จ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอยอยู่ครู่หนึ่งห้านาทีต่อมา เธอก็ลุกขึ้นนั่ง เลิกผ้าห่มลงจากเตียง แล้วเดินเข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟัน.........ที่ชั้นล่าง เสียงเจื้อยแจ้วไร้เดียงสาของเด็ก ๆ ราวกับนกน้อยที่มีความสุข ส่งเสียงจิ๊บ ๆ จั๊บ ๆ แทบไม่หยุดพักเมื่อเช้าตอนเจ็ดโมง หลังจากเนี่ยนอันกับเสี่ยวอันหนิงแปรงฟันเปลี่ยนชุดเสร็จเรียบร้อย ก็จูงมือน้อย ๆ เดินลงบันไดมาด้วยกันพอมาถึงห้องรับแขกก็เห็นฟู่ซือเหยียนนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่บนโซฟา สองพี่น้องดีใจกันยกใหญ่!ทว่า พวกเขาก็สังเกตเห็นอย่างรวดเร็วว่ามือทั้งสองข้างของฟู่ซือเหยียนพันผ้ากอซไว้หนาเตอะถึงจะยังเป็นเด็กตัวเล็ก ๆ แต่ก็รู้จักสงสารพ่อ ต่างคนต่างจับมือพ่อคนละข้าง ยื่นปากจู๋ออกแรงเป่าลม ‘ฟู่ว ๆ’ ให้ท่าทางน่าเอ็นดูนั้นทำเอาป้าอวิ๋นและจางอวิ๋นที่เดินผ่านมาอดขำไม่ได้สองพี่น้องรุมถามฟู่ซือเหยียนว่ามือไปโดนอะไรมา?ฟู่ซือเหยียนตอบเพียงว่า “พ่อไม่ระวังเลยบาดเจ็บ อีกไม่กี่วันก็หายแล้ว”ถานอีอี้ในฐานะพยานเหตุการณ

  • คุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ   บทที่ 756

    ดูท่าทางแล้วคงจะถือช้อนไม่ได้จริง ๆ“งั้นช่างมันเถอะ” ฟู่ซือเหยียนวางมือลง “ผมไม่กินแล้ว คุณกลับห้องไปพักผ่อนเถอะ”เสิ่นชิงซูจ้องเขาเขม็ง “ฟู่ซือเหยียน คุณกำลังแกล้งทำตัวน่าสงสารเรียกคะแนนเห็นใจเหรอ”พอแผนตื้น ๆ ถูกจับได้ ฟู่ซือเหยียนก็หลุบตาลง กระแอมแก้เก้อเบา ๆ “โดนคุณมองออกซะแล้ว”เสิ่นชิงซูเม้มปากเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจ “ช่างเถอะ คุณกินยาแก้อักเสบอยู่ ยังไงก็ควรต้องกินโจ๊กสักหน่อย”พอได้ยินดังนั้น ฟู่ซือเหยียนก็เงยหน้ามองเธอขวับ แววตาร้อนแรงเสิ่นชิงซูเร่ง “นั่งลงสิ ฉันจะป้อน”หัวคิ้วของฟู่ซือเหยียนกระตุกวูบ แทบไม่อยากเชื่อว่าเสิ่นชิงซูจะยอมป้อนเขาจริงๆเขารีบเดินไปนั่งลงที่ขอบเตียงทันทีเสิ่นชิงซูเดินเข้าไป ยกชามโจ๊กเปล่าขึ้น ใช้ช้อนตักมาหนึ่งคำแล้วยื่นไปจ่อที่ริมฝีปากเขาฟู่ซือเหยียนรีบอ้าปากยื่นหน้าเข้ามา...เสิ่นชิงซูชะงัก รีบดึงช้อนกลับทันทีชายหนุ่มชะงัก มองเธออย่างไม่เข้าใจเสิ่นชิงซูขมวดคิ้ว “คุณต้องเป่าก่อนสิ โจ๊กเพิ่งต้มเสร็จ ร้อนมากนะ”ฟู่ซือเหยียนหัวเราะในลำคอ “ได้”เสิ่นชิงซูไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาขำอะไร เธอมองค้อนใส่เขาแวบหนึ่ง แล้วยื่นช้อนไปให้อีกค

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status