LOGINวาวไหมในชุดกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาสวย ๆ เน้นสะโพกแน่น ๆ มองเห็นขอบกางเกงชั้นใน ด้านหน้านั้น กระเปาะเนื้อสวรรค์อวบอูมเป็นกลีบเน้น ๆ
เสื้อยืดเข้ารูปทันสมัย ทำให้มองเห็นสัดส่วนอันงดงามของหญิงสาว นมตั้งเต้าคู่นั้น แม้ใคร ๆ ถ้ายังเป็นมนุษย์ปุถุชนทั่วไป ก็อยากสัมผัส
เอวอันคอดกิ่ว สะโพกผายแน่นเปรี๊ยะ
ผิวพรรณขาวผุดผ่อง ไม่มีส่วนใดเลยที่จะเป็นไฝฝ้าราคี
หล่อนเหมือนร่วงหล่นจากสวรรค์ชั้นใดชั้นหนึ่งชัด ๆ ถึงได้งดงามแบบนี้
ด้วยรูปร่างหน้าตาที่สามารถปลุกเร้าอารมณ์ของเพศตรงข้ามได้โดยที่ไม่ต้องแสดงท่าทางยั่วยวนใคร เพราะฉะนั้นเพียงแค่การปรากฏตัวครั้งแรกภายในโรงแรมกึ่งรีสอร์ท อันเป็นสำนักงานใหญ่ จึงสร้างปรากฏการณ์อันน่าตื่นเต้นให้กับคนทั้งโรงแรม
ยิ่งได้เห็นความสนิทสนมระหว่างหญิงสาวกับพ่อเลี้ยงรณชัย จึงทำให้เกิดเสียงเลื่องลือไปต่าง ๆ นานา แน่ละ สวยระดับนี้ถ้าหากจะคู่ควรกับพ่อเลี้ยงรณชัยก็ไม่ใช่เรื่องผิด เพราะพ่อเลี้ยงไม่เคยนำผู้หญิงคนใดในลักษณะเข้ามาในสำนักงานใหญ่อย่างเปิดเผยแบบนี้
คนของพ่อเลี้ยงรณชัยเป็นธุระพาวาวไหมไปสมัครเรียนในมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังตามคำสั่งของเจ้านาย
เพียงไม่นานนัก วาวไหมก็กลายเป็นนักศึกษาสาวสุดสวย แม้แต่เจ้าตัวเองก็ยังแทบไม่เชื่อสายตาตัวเองว่า หล่อนมาถึงจุดนี้ได้อย่างไร
วันนี้...
วาวไหมสลัดชุดนักศึกษาทิ้งไป อวดเรือนร่างงดงามในกระจกเงาหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง หล่อนมีอารมณ์วาบหวิวชอบกล!
หล่อนบังเอิญได้สบตากับพ่อเลี้ยงรณชัย แต่ไม่ได้พูดคุยกัน
หล่อนยกมือไหว้เหมือนทุกครั้ง ดวงตาวาวประหลาดกว่าวันก่อน ๆ หรือหล่อนคงจะรู้สึกไปเองก็ยากจะเดา
วาวไหมไม่อาจปฏิเสธถึงความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นกับพ่อเลี้ยงรณชัย ใช่! มันไม่เหมือนเคย หล่อนไม่ได้รู้สึกว่าพ่อเลี้ยงรณชัยเป็นเพียงว่าที่พ่อสามี แต่หล่อนรู้สึกมากกว่านั้น
ดูสิ แค่มองเห็นใบหน้าของพ่อเลี้ยงรณชัยผุดขึ้นมาในความทรงจำ ตุ่มไตบนเต้านมของหล่อนแข็งชูชันขึ้นตอบสนองความรู้สึกอย่างรวดเร็วเหลือเกิน
ให้ตายเถอะ หล่อนเป็นอะไรไป!?
ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอแย้มยิ้ม ในดวงตาคู่สวยแตกประกายวาว ในมโนภาพยังคงเห็นพ่อเลี้ยงรณชัย และทาบทับมาด้วยภาพเปลือยของทรงฤทธิ์ หล่อนเคยเห็นเคยสัมผัสทรงฤทธิ์ตอนที่เขาจะปล้ำขืนใจ
แท่งขนาดใหญ่ยาวของทรงฤทธิ์ ไม่ได้ทำให้หล่อนรู้สึกอะไรไปด้วย ทว่า...เมื่อภาพของทรงฤทธิ์ทับซ้อนกับภาพของพ่อเลี้ยงรณชัย หล่อนกลับรู้สึกมากกว่า
ไม่เพียงแค่หัวนมที่ชูชัน แม้กระทั่งเม็ดทับทิมที่ซ่อนอยู่ในกลีบเนินรักก็ยังแอบแข็งชูชันเช่นกัน
ลมหายใจของวาวไหมกระชั้นถี่ขึ้นมาเอง
หล่อนกำลังมีอารมณ์ทางเพศ
ในวัยกำดัดแบบนี้ ความต้องการมีจนล้นปรี่ แต่จะมีกับผู้ชายที่พึงพอใจเท่านั้น ไม่ใช่ว่าจะสามารถมีกับผู้ชายได้ทุกคน
พ่อเลี้ยงรณชัยคือผู้ชายคนนั้น
“อา...”
วาวไหมสิ้นสุดความอดทน มือดุจลำเทียนของหล่อนก็ไขว้ไปทางเบื้องหลัง ปลดตะขอยกทรงให้หลุดออก
นมคู่เผยความงดงามเต่งตึง ยอดอกสีแดงระเรื่อ มันกำลังแข็งชูชันบวมเป่งราวกับถูกสัมผัสด้วยมือของพ่อเลี้ยงรณชัยอย่างนั้นแหละ
“โอววว์”
วาวไหมใช้สองมือบีบเคล้นสัมผัส อารมณ์เริ่มกระเจิดกระเจิง
“คุณพ่อขา” หล่อนพึมพำออกมา สุ้มเสียงแหบพร่าแผ่วเบา พร่างพรมนิ้วบนหัวนมแล้วเลื่อนผ่านหน้าท้องแบนราบผ่านร่องหลุมสะดือถึงเนินสวาทอูมที่ยังรัดแน่นอยู่ในกางเกงตัวน้อย เบื้อบางเบา
นิ้วเรียวแทรกผ่านร่อง เขี่ยวนไปมา โดยเฉพาะในตำแหน่งที่เม็ดทับทิมชูชัน น้ำหล่อลื่นเหนียวเยิ้มผุดพรายให้ความชุ่มฉ่ำเต็มร่องคับแคบนั้น
“อูยย”
ริมฝีปากอวบอิ่มเผยอเฝ้ารอ ในจินตนาการ เหมือนมีริมฝีปากของพ่อเลี้ยงรณชัยกำลังนาบประกบ แล้วลิ้นของเขาก็แทรกเข้ามาในปากของหล่อน ปากบดปาก ลิ้นกระหวัดลิ้น อารมณ์ของวาวไหมกระเจิดกระเจิง
นิ้วเรียวนุ่มเผลอล้วงผ่านขอบกางเกงใน สัมผัสกับเนินเนื้อแท้ ๆ แทรกลงไปในร่องที่กำลังเปียกเยิ้มด้วยน้ำหล่อลื่นตามธรรมชาติ มันขับออกมาเพราะอารมณ์ร้อนล้นปรี่
“อาสสส์”
จินตนาการของหญิงสาวช่างลึกล้ำมากนัก
ถึงขั้นต้องรูดกางเกงในหลุดออกไป กระเปาะเนื้ออูม เส้นขนบางเบาเป็นระเบียบงดงาม กลีบแต่ละข้างอวบอิ่มสมบูรณ์ เบียดร่องจนสนิท แต่ทว่าเมื่อนิ้วงดงามซุกแทรกเข้าไป ร่องนั้นก็เปิดออกอย่างนุ่มนวล เมือกเหนียวกำลังเยิ้มออกมา
นิ้วกลางน้อย ๆ เรียวงดงามกำลังแทรกผ่านร่องแคบที่กำลังเยิ้มด้วยน้ำหล่อลื่น วาวไหมสูดปาก ภาพของตัวเองในกระจกเงาสะท้อนอารมณ์ของหล่อนในเวลานี้ได้อย่างดี เซ็กซี่วาบหวาม อารมณ์มาเต็ม
“คุณพ่อขา” วาวไหมครางเรียกชื่อของพ่อเลี้ยงรณชัย ราวกับว่านิ้วที่กำลังแทรกเข้าสู่ช่องเร้นลับนั้นจะเป็นของพ่อเลี้ยงจริง ๆ
มโนภาพของหญิงสาวไปไกลสุดกู่
น้ำหนักนิ้วกำลังแทรกซอกซอน ชอนไชลึกล้ำกว่าเดิม ข้างในอุ่นตอดรัวจนสามารถรับรู้ได้ถึงแรงตอด
ช่องทางเยิ้มด้วยน้ำหล่อลื่น เหนียวเยิ้มชวนวาบหวาม
นิ้วกลางขยับรัว จนกระทั่งกระตุกเกร็งขับเอาน้ำไหลออกมาเหมือนเขื่อนแตก
“อู้ววว”
วาวไหมสูดปากอย่างเหลืออด นี่เป็นครั้งแรกของหล่อนที่ระเบิดน้ำออกมาอย่างมากมาย ระหว่างนั้นเอง...
“คุณวาวไหมขา”
เสียงแม่บ้านเคาะประตู “พ่อเลี้ยงให้ไปพบค่ะ”
“ได้ค่ะ อาบน้ำแป๊บนึงนะคะ”
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 11เอาเข้าจริง วันนี้จิตใจของพราวเดือนแทบจะไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเอาเสียเลย เธอลองติดต่อวาทิต อยากจะถามเขาว่าจะเอายังไงกับเธอ แต่วาทิตกดตัดสายของเธอทิ้ง ท้ายสุดเขาก็บล็อกเบอร์ของเธอเหมือนกับรำคาญเต็มทีภาพของคนงานที่กำลังตั้งหน้าตั้งตาทำหน้าที่ของตัวเองอย่างขะมักเขม้น แม้ว่าจะช่วยเยียวยาจิตใจของพราวเดือนอยู่บ้าง เพราะแท้จริงแล้ว เมื่อมองคนงาน เธอก็มักจะมองย้อนกลับมาที่ตัวเอง เธอก็มีที่มาไม่ได้ต่างอะไรจากพวกคนงานเหล่านี้ชีวิตของเธอพลิกผันเกินไป การเข้ามาสู่บ้านสิทธิรังสรรค์ของเธอก็เข้ามาในช่วงวิกฤต แทบไม่เคยรู้จักกับห้วงเวลาแห่งความสุขวาทิตไม่เคยอยู่เคียงข้างเธอแม้จนขณะนี้...นี่ยังเหลือเพียงแค่วันใดที่เรื่องราวระหว่างเธอกับเสี่ยเวทินถูกเปิดเผยออกไป สถานการณ์ของเธอก็คงเข้าสู่ความเลวร้ายอีกครั้งหนึ่งช่วงบ่าย คนที่มาปรากฏตัวที่โรงงาน ไม่ใช่เสี่ยเวทิน แต่กลับกลายเป็นวรเดช พราวเดือนไม่ได้ประหลาดใจอะไร ในเมื่อวรเดชยังถือว่าเขาเป็นลูกชายคนหนึ่งของเสี่ยเวทิน ถึงแม้ว่าจะแยกตัวไปแล้ว แต่เขาก็ยังกลับมาได้ตลอดเวลาเขาคงมองเห็นว่า โรงงานของผู้เป็นพ่อยังมีโอกาสรุ่งเรืองก็ไ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 10การไซ้ของชายรุ่นพ่อ และสำหรับพราวเดือนแล้ว สถานะของเขาก็ยังคงเป็นเพียงพ่อผัว แต่กลับทำให้เธอรู้สึกร้อนผ่าว ผู้หญิงที่สามารถมีอารมณ์ไปกับการเล้าโลมของผู้ชายสถานะนี้ จะมีสักกี่คน และในจำนวนไม่กี่คนนั้น ก็คงมีเธอเป็นหนึ่งในจำนวนดังกล่าวมือเรียวของพราวเดือนลูบไล้อยู่บนศีรษะขอเสี่ยเวทิน ขณะที่เขากำลังเลื่อนลงมาที่หน้าอกของเธอ ยกทรงถูกปลดออกไปแล้ว เขาใช้เวลาจูบโดยที่ยังไม่ได้แตะต้องกับยอดอกที่กำลังชูชันตอบสนองต่อการปลุกเร้าแต่แล้ว อารมณ์ที่กำลังจะต่อเนื่องก็พลันสะดุดลง เพราะ...โทรศัพท์ที่เข้ามา“ไปรับสายก่อนเถอะค่ะ เผื่อเป็นเรื่องสำคัญ”พราวเดือนบอกเสี่ยเวทินจึงจำเป็นต้องขยับออกไปจากร่างของเธอ หลังรับสาย สีหน้าของเขาก็ดูเคร่งเครียดขึ้นมา พราวเดือนปล่อยให้เสี่ยเวทินคุยโทรศัพท์ เธอเลี่ยงไปอาบน้ำ...เสียงรถยนต์แล่นเข้ามาจอด หลังจากนั้นก็พบว่า วรเดช ลูกชายคนกลางของเขาก็เข้ามา ถึงจะไม่รู้ว่ามีเรื่องสำคัญอะไร แต่น่าจะไม่ใช่เรื่องดีแน่นอนแว่วได้ยินเสียงพูดของพ่อลูก มีความเคร่งเครียด บรรยากาศของบ้านก็เปลี่ยนไปโดยปริยายคืนนั้น พราวเดือนนอนอยู่ในห้องเพียงลำพัง เธออดคิดไม่
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 9ค่ำแล้ว คนงานเปลี่ยนกะ มีการตอกบัตร ทุกอย่างดำเนินไปอย่างที่เคยเกิดขึ้น ทุกคนยังคงมุ่งมั่น แววตาของพวกเขาดูมีความหวังใช่ พราวเดือนก็รู้สึกเหมือนกันกับพวกเขา ถึงแม้ว่าสถานะของเธอในเวลานี้ ไม่รู้จะเรียกว่าอะไรดี เอาเข้าจริงแล้วจะเรียกว่ามั่นคงหรือ ก็คงไม่ใช่หรอกสำหรับเธอค่อนข้างซับซ้อนกว่าชีวิตของคนงานในโรงงานหลายเท่า“คุณหนูเหนื่อยไหมคะ” ได้ยินเสียงคนงานหญิงทักทาย“ไม่เหนื่อยหรอกค่า” พราวเดือนตอบด้วยน้ำเสียงสดชื่น แต่อันที่จริง ใช่ว่าจะไม่รู้สึกหรอกนะ เพียงแค่ใจของเธอยังพร้อมที่จะสู้ เกิดความรู้สึกฮึกเหิมขึ้นมาตลอดเวลา โดยเฉพาะเมื่อนึกเทียบเคียงกับช่วงเวลาที่ย่ำแย่สุดขีดของโรงงาน นับตั้งแต่วันที่เธอก้าวมา จนกระทั่งเกิดไฟลุกโหมครั้งล่าสุด แต่ดูสิ กลับสามารถผงาดขึ้นมาได้อีกครั้งหนึ่ง ก็เพราะเธอมีส่วนร่วมอยู่ในความสำเร็จดังกล่าวด้วย“คุณหนูต้องพักบ้างนะคะ”ความเป็นห่วงเป็นใยของพวกคนงาน ความสนิทสนมที่พวกเขามอบให้กับเธอ ให้เกียรติยกย่อง ลึก ๆ พวกคนงานจะคิดยังไง พราวเดือนไม่ได้อยากจะใส่ใจตรงนั้นรถยนต์ของเสี่ยเวทินแล่นเข้ามาจอด...“พ่อเป็นห่วงหนู” เสี่ยเวทินบอกเหตุผ
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 8 “พ่อรักหนูนะ” เสียงปนหอบของเสี่ยเวทิน ขณะพรมจูบแก้มของเธอสำหรับพราวเดือน ระหว่างเธอกับเสี่ยเวทิน ชายผู้เป็นเพียงสถานะพ่อผัวคนนี้ ไม่อาจจะเรียกได้ว่าเป็นความรักเต็มปากเต็มคำ มันคืออะไรก็ไม่รู้นึกภาพในวันที่เธอแต่งงานเข้ามาอยู่บ้านสิทธิรังสรรค์ หลังจากนั้นก็ตกอยู่ในสภาพเคว้งคว้าง เมื่อรู้ว่าบ้านนี้เต็มไปด้วยปัญหา วาทิตไม่แตะเนื้อต้องตัวเธอเลย จนในที่สุดก็กลายเป็นเรื่องทะเลาะ หลังจากนั้นเขาก็หนีหายไปดื้อ ๆ ปล่อยให้เธอเป็นคนดูแลเสี่ยเวทินผู้เป็นพ่อเสี่ยเวทินผู้เป็นเหมือนกับเสาหลักของบ้าน ที่ตอนนั้นกำลังสิ้นสภาพเป็นเพียงแค่คนป่วยติดเตียง แต่กำลังใจของเขากลับมีเหลือเฟือ แม้ว่าเวลานั้นจะมองไม่เห็นทางออกอะไรเลยความสุขที่เกิดขึ้นระหว่างเธอกับเสี่ยเวทิน สำหรับเธอ ไม่อาจะเรียกได้ว่าเป็นความรักหรอก แต่น่าจะมาจากความเห็นอกเห็นใจกันมากกว่าแม้จนขณะนี้ ก็ยังไม่ใช่เรื่องที่ถูกต้อง เพราะเมื่อใดความสัมพันธ์นี้ถูกเปิดเผยออกไปจริง ๆ เธออาจจะอยู่ที่นี่ไม่ได้อีกแล้ว“ไม่เชื่อพ่อเหรอ” เสี่ยเวทินกอดร่างของเธอเอาไว้“ไม่รู้สิคะ” พราวเดือนตอบตามตรง“ทำไมพูดงี้ล่ะ” เสี่ยเวทินเสียงเคร
ลองรักพ่อผัว ตอนที่ 7พราวเดือนตัดสินใจที่จะไม่พูดเรื่องของวิษณุให้กับเสี่ยเวทินได้รับรู้ เพราะเกรงว่าจะทำให้เขาไม่สบายใจ อย่างน้อยที่สุด พวกคนงานที่โรงงานต่างก็คอยเป็นหูเป็นตาให้อยู่แล้ว จึงวางใจได้ระดับหนึ่ง เธอไม่คิดว่าวิษณุจะกล้าทำเรื่องไม่เป็นเรื่องหรอก การแอบมาที่โรงงานของเขาอาจเป็นเพียงแค่แวะมาดูความก้าวหน้าธรรมดา ๆ พอได้เห็นว่าโรงงานกลับฟื้นมาอย่างรวดเร็ว ก็อาจจะผิดหวังกลับไปพราวเดือนไม่ได้ปักใจเชื่อหรอกว่าวิษณุจะเกี่ยวข้องอะไรกับไฟไหม้โรงงานที่ผ่านมา เพราะไม่ได้มีหลักฐานอะไรว่าเกิดจากการวางเพลิง เพียงแต่ความไม่ไว้วางใจเกิดจากพวกคนงานมากกว่าสำหรับเธอ ติดใจเขาแค่ในตอนที่เสี่ยเวทินไปขอความช่วยเหลือแล้วถูกเขาปฏิเสธอย่างไม่เหลือเยื่อใย ราวกับว่าเสี่ยเวทินไม่ใช่พ่อผู้มีพระคุณอย่างนั้นแหละ“เหนื่อยหรือเปล่าครับ” เสี่ยเวทินเข้ามาโอบกอดเธอ หลายวันที่ผ่านมา พราวเดือนไปที่โรงงานเพียงลำพัง ส่วนเสี่ยเวทินกำลังเจรจากับกลุ่มทุนรายใหม่ที่จะเข้ามาเสริม เธอไม่ได้รู้เรื่องพวกนี้เท่ากับเขา เพราะฉะนั้นจึงไม่ได้เข้ามายุ่งเกี่ยวด้วยเท่าไรนัก “พ่อรู้ว่าหนูเหนื่อย”“ไม่เลยค่ะ” พราวเดือนตอบ โอบกอดร่
ลองรักพ่อผัวตอนที่ 6ด้วยความที่พราวเดือนยังอยู่เหนือร่างของเสี่ยเวทิน เพราะฉะนั้นเธอจึงขืนตัว ไม่ยอมให้เขาใช้ลิ้นต่อไป ขยับมาถึงกลางลำตัวของเขา กดร่องเข้าหาแกนกายโดยที่แทบไม่ต้องเล็งด้วยซ้ำ เติมน้ำหนักตัว ร่องสามารถกลืนความแข็งแกร่งของเสี่ยเวทินเข้าไปจนหมด 20พราวเดือนฟุบท่อนบนนาบแนบกับลำตัวของเสี่ยเวทิน เขาโอบร่างของเธอเอาไว้แน่น แล้วขยับส่งแท่งลำเข้าหาร่องสวาทฉ่ำ เอวของคนวัยนี้ไม่ได้เป็นอุปสรรคใด ๆ เลยแม้แต่นิดเดียวจังหวะซอยเร้าใจ เสียงร้องของพราวเดือนส่งสัญญาณว่าเธอสุด ๆ ไปกับการกระทำของเขา“คุณพ่อขา”เพียงไม่นาน หญิงสาวก็กระตุกเกร็ง เพียงแต่อารมณ์ของเธอนั้นยังสามารถร่วมรักได้อีกต่อไปอย่างต่อเนื่องจนกว่าเสี่ยเวทินจะถึงจุดหมายปลายทางไม่มีความสุขแบบนี้มาตั้งนานแล้ว ดังนั้น ผู้มีประสบการณ์มาอย่างโชกโชนอย่างเสี่ยเวทินจึงสามารถยื้อเวลาเอาไว้ได้อีกยาวพราวเดือนเปลี่ยนมาคุกเข่า โดยใช้หมอนรองบริเวณหน้าท้อง สะโพกลอย โชว์กลีบพูย้อยด้านหลังมองเห็นความฉ่ำน่าสัมผัส หญิงสาวหลับตาพริ้มเหมือนเฝ้ารอแกนกายที่จะแทรกเข้ามา ทว่ากลับกลายเป็นลิ้นปาดเลียรัว ๆ เข้ามาแทน“อูยยยย คุณพ่อขา”พราวเดือนสูดปา







