เข้าสู่ระบบพ่อหลินโกรธจนพูดไม่ออก ไม่นานก็มีเสียงอ่อนโยนเสียงหนึ่งดังมาถึงหูของหลินซีเหยา “ซีเหยา เป็นความผิดของฉันเองทั้งหมด ถ้าเธอโกรธ ก็ระบายใส่ฉันเถอะ เสวี่ยเอ๋อร์เป็นผู้บริสุทธิ์นะ!”หลินซีเหยาฟังออกทันที ว่าเป็นหลี่จิ้ง ชู้รักคนเดิมที่พ่อของเธอเลี้ยงดูซ่อนเอาไว้ตลอดหลายปีที่ผ่านมาหลี่จิ้งร้องไห้พูดว่า “ซีเหยา ถ้าเธอไม่ยอมให้อภัยฉัน ตอนนี้ฉันจะไปหาแม่ของเธอ ฉันจะคุกเข่ากราบขอขมาเขา ขอให้เขายกโทษให้ฉัน!”หัวใจของหลินซีเหยากระตุกวูบ หลี่จิ้งคนนี้รู้ดีเหลือเกินว่าควรจะกระตุ้นแม่ของเธออย่างไรให้เจ็บปวดแม่ของหลินซีเหยาป่วยเป็นโรคซึมเศร้ามาโดยตลอด ครั้งก่อนที่หลี่จิ้งมาหาถึงบ้าน ตอนที่เธอกลับไปถึง แม่ของเธอได้กินยานอนหลับไปทั้งขวดแล้วนอนหมดสติอยู่บนเตียง หากไม่ใช่เพราะเธอรีบพาส่งโรงพยาบาลทันเวลา แม่ของเธอก็คงไม่อยู่แล้วตอนนั้นเธอโวยวายเอาเรื่องอย่างหนัก พ่อของเธอถึงได้ให้คำรับปากว่า ต่อไปจะไม่ให้หลี่จิ้งมาที่บ้านอีก และจะไม่ปล่อยให้หลี่จิ้งไปปรากฏตัวต่อหน้าแม่ของเธออีกตอนนี้หลี่จิ้งคิดจะไปหาแม่ของเธออีกแล้ว หลี่จิ้งก็เป็นแบบนี้เสมอ ใช้น้ำเสียงที่อ่อนโยนที่สุด พูดคำพูดที่โหดร้ายที่สุด แทง
หลินซีเหยาจำเป็นต้องหลบอยู่แล้ว ตอนนี้ในท้องของเธอกำลังมีเจ้าตัวน้อยอยู่ และในช่วงตั้งครรภ์ระยะแรก เธอไม่สามารถมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขาได้ความจริงแล้วเธอยังไม่ได้คิดถึงเรื่องการมีความสัมพันธ์เลย เพราะที่ผ่านมา หากเธอไม่เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ลู่หนานเฉิงก็จะไม่เป็นฝ่ายรุกเองใครจะรู้ว่าคืนนี้เขากลับอยากจะอาบน้ำกับเธอด้วยหลินซีแหยายังไม่ได้คิดว่าจะบอกเขาเรื่องการตั้งครรภ์อย่างไรดี จึงได้แต่ปฏิเสธเขาอย่างอ้อม ๆ ว่า “ฉันเพิ่งกลับถึงบ้าน อยากอาบน้ำก่อน”ลู่หนานเฉิงมองใบหน้าใสสะอาดราวดอกบัวที่เพิ่งพ้นน้ำของเธอ ก่อนจะออกแรงกระชับมือดึงเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก “ไม่อยากอาบน้ำกับฉันเหรอ? ก่อนหน้านี้เธอเคยตามตื๊อฉันยังไง ลืมแล้วหรือไง? กำลังเล่นเกมอยากจับแต่แกล้งปล่อยกับฉันอยู่เหรอ?”หลินซีเหยาพูดไม่ออกไปทันที สวรรค์เป็นพยาน เธอไม่ได้เล่นเกมแกล้งทำเป็นปฏิเสธเพื่อยั่วใจเขาเลยจริง ๆ“ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นนะ!” กลัวว่าเขาจะสงสัย มือของหลินซีเหยาจึงวางลงบนชุดนอนผ้าไหมของเขา “เขาว่ากันว่าสามีภรรยาควรรักษาระยะห่างกันบ้างอย่างเหมาะสม ไม่อย่างนั้นก็จะหมดความสดใหม่! ฉันไม่อยากอาบน้ำกับคุณ ก็กลัวว่าคุณจะเ
“เปล่านะ! คุณมีธุระอะไรหรือเปล่า? ตอนนี้ฉันค่อนข้างยุ่ง เดี๋ยวก็ต้องเข้าประชุมแล้ว”ลู่หนานเฉิง “……คืนนี้ฉันอาจจะกลับบ้านช้าหน่อย”หลินซีเหยาตอบว่า “ได้ ฉันเองก็คงจะกลับบ้านช้าหน่อยเหมือนกัน”ลู่หนานเฉิงกล่าวว่า “……งั้นก็ได้ เธอไปทำงานเถอะ”หลินซีเหยาตอบว่า “บายบาย”ทางฝั่งเธอกดวางสายไปแล้วลู่หนานเฉิงถือโทรศัพท์ไว้แล้วขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่รู้เพราะเหตุใดเขาถึงรู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงอย่างละเอียดอ่อนในน้ำเสียงของหลินซีเหยา อาจเป็นเพราะเธอยุ่งมากเกินไปก็ได้“ประธานลู่ พวกเราไปเข้าประชุมกันก่อนเถอะ”ลู่หนานเฉิงลุกขึ้น “ไปกันเถอะ!”…………ลู่หนานเฉิงกลับมาถึงบ้านตอนสองทุ่มพอดี น้าหรงรีบเดินเข้ามาต้อนรับทันที “คุณชาย กลับมาแล้วเหรอคะ!”ลู่หนานเฉิงมองรอยยิ้มบนใบหน้าของน้าหรง แล้วเอ่ยถามว่า “น้าหรง วันนี้มีเรื่องมงคลอะไรหรือเปล่าครับ ทำไมดูมีความสุขขนาดนี้?”น้าหรงยิ้มแล้วกล่าวว่า “วันนี้เป็นวันมงคลจริง ๆ ค่ะ!”ลู่หนานเฉิงถามว่า “เรื่องน่ายินดีมาจากไหน?”น้าหรงยังจำคำกำชับของหลินซีเหยาได้ดี จึงไม่ได้พูดอะไรออกมา “ไม่บอกค่ะ!”ลู่หนานเฉิงหัวเราะออกมา แม้แต่น้าหรงเองก็ยังทำท่าลึกล
ความผ่อนคลายเมื่อครู่แปรเปลี่ยนกลับเป็นความเคร่งเครียดอีกครั้ง หลินซีเหยาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่ายังมีด่านของลู่หนานเฉิงที่เธอต้องเผชิญ เธอเดาไม่ออกเลยว่าลู่หนานเฉิงจะทำอะไรเขาต้องโกรธแน่ ต้องเดือดดาลอย่างแน่นอน!แต่ทว่า เด็กในท้องของเธอคือแก้วตาดวงใจของคุณปู่ลู่ มีคุณปู่ลู่หนุนหลังอยู่ เธอก็ไม่จำเป็นต้องตึงเครียดขนาดนี้พอคิดแบบนี้ หลินซีเหยาก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นอีกครั้ง“วันนี้คุณชายออกไปตั้งแต่เช้าแล้วนะคะ คุณนาย จะโทรไปบอกข่าวดีนี้กับคุณชายไหมคะ?”หลินซีเหยาพูดว่า “น้าหรง เรื่องที่ฉันท้อง อย่าเพิ่งบอกหนานเฉิงนะคะ ฉันจะหาโอกาสไปบอกเขาด้วยตัวเองค่ะ!”น้าหรงตอบรับว่า “ได้ค่ะ!”“ฉันกินอาหารเช้าเสร็จแล้วก็จะไปทำงานแล้วนะ”“คุณนาย ฉันรู้ว่าคุณตั้งครรภ์แล้วยังต้องไปทำงาน แต่ควรลดงานลงให้เหมาะสมนะคะ ตอนนี้ให้ทุกอย่างยึดลูกเป็นหลักค่ะ”หลินซีเหยาวางมือลงบนท้องน้อยของตัวเองแล้วพูดว่า “วางใจเถอะค่ะน้าหรง ฉันเป็นแม่ของเด็กคนนี้ ฉันเฝ้ารอการมาของเขามากกว่าใคร ๆ !”…………ลู่หนานเฉิงกำลังยุ่งอยู่ที่บริษัทตลอดทั้งวัน เมื่อวานเขาเลื่อนตารางงานทั้งหมดเพื่อไปเดตกับหลินซีเหยา ทำให้มีงานสะสมจำนวนมา
“งั้นก็ดีแล้ว งั้นก็ดีแล้ว! ถ้าไอ้เด็กบ้าหนานเฉิงนั่นกล้ารังแกเธอ เธอก็โทรหาปู่ได้เลย ตอนนี้ไม่ว่าเรื่องอะไร ปู่ก็เป็นคนตัดสินให้เธอเอง ปู่จะไม่ยอมให้เหลนรักของปู่ต้องได้รับความน้อยใจแม้แต่นิดเดียวเด็ดขาด!”“ค่ะ คุณปู่”วางสายโทรศัพท์แล้ว น้าหรงก็ยิ้มหน้าบานด้วยความยินดี “คุณนาย ฉันจะจัดคนรับใช้เพิ่มอีกสองสามคน ให้แยกกันดูแลเรื่องอาหารของคุณที่กำลังตั้งครรภ์ และการไปตรวจครรภ์โดยเฉพาะค่ะ”“น้าหรง ฉันชอบความเงียบหน่อย ไม่จำเป็นต้องมีคนเยอะขนาดนั้นค่ะ”น้าหรงพูดขึ้นว่า “คุณนาย ฉันรู้อยู่แล้วว่าควรทำยังไง เดี๋ยวฉันจะจัดหมอให้เลย พรุ่งนี้พวกเรามาตรวจครรภ์แบบละเอียดทั้งร่างกายกันนะคะ!”“ได้ค่ะ น้าหรง”น้าหรงออกไปแล้ว หลินซีเหยาก็เดินไปที่ริมหน้าต่าง เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา แล้วกดโทรออกสายหนึ่งเธอโทรหาคุณปู่ของตัวเอง คือคุณปู่หลินไม่นานสายก็ถูกรับ เสียงของคุณปู่หลินดังขึ้นมา “ฮัลโหล ซีเหยา คุณปู่ลู่เพิ่งโทรมาบอกข่าวดีกับปู่ไปเมื่อกี้นี้เอง ยินดีด้วยนะ เธอตั้งครรภ์แล้ว!”คุณปู่ลู่ได้บอกเรื่องนี้กับคุณปู่ของเธอไปแล้ว หลินซีเหยารู้สึกซาบซึ้งใจมาก เธอรู้ดีว่านี่เป็นการช่วยหนุนหลังแ
หลินซีเหยาถามอย่างงุนงง “อะไรคะ?”น้าหรงหยิบแท่งตรวจการตั้งครรภ์ออกมา “คุณนาย นี่คือที่ตรวจครรภ์ค่ะ”หลินซีเหยาชะงักไปครู่หนึ่ง “ที่ตรวจครรภ์เหรอ?”น้าหรงพูดขึ้นว่า “คุณนาย ช่วงนี้คุณง่วงบ่อย กินอาหารก็ไม่ค่อยได้ จากประสบการณ์ของฉันคาดว่า คุณน่าจะตั้งครรภ์แล้วค่ะ ลองใช้ที่ตรวจครรภ์อันนี้ตรวจเบื้องต้นดูก่อนได้นะคะ!”น้าหรงมาครั้งนี้พร้อมกับภารกิจ ช่วงหลายวันที่ผ่านมา หลินซีเหยากับลู่หนานเฉิงพักอยู่ห้องเดียวกันมาตลอดไม่ว่าแล้ว ในเรื่องอาหารการกิน น้าหรงก็ยังใส่สมุนไพรบำรุงที่ช่วยเรื่องการตั้งครรภ์ลงไปด้วย ทั้งหลินซีเหยาและลู่หนานเฉิงต่างก็ยังหนุ่มสาว อยู่ในวัยที่มีบุตรง่าย อีกทั้งชีวิตส่วนตัวก็สะอาดบริสุทธิ์ การตั้งครรภ์จึงเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่งความจริงแล้วหลินซีเหยาก็กำลังรอผลของสองวันนี้อยู่เหมือนกัน เพียงแต่ไม่คิดว่าน้าหรงจะสายตาแหลมคม มองออกได้ก่อนใครหลินซีเหยารับแท่งตรวจครรภ์มาถือไว้ “ได้ค่ะน้าหรง เดี๋ยวฉันเข้าไปตรวจข้างในก่อนนะคะ!”หลินซีเหยาลุกจากเตียง เดินเข้าไปในห้องน้ำ และเริ่มทำการตรวจช่วงเวลารอคอยมีเพียงหนึ่งนาที แต่สำหรับหลินซีเหยากลับยาวนานแสนทรมาน เธอประสานมือเ






