พันธะรักพ่อเลี้ยงเถื่อน

พันธะรักพ่อเลี้ยงเถื่อน

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-11-28
โดย:  เฮียกังฟูยังไม่จบ
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
คะแนนไม่เพียงพอ
39บท
1.4Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

เนตรดาว ภรรยาของพ่อเลี้ยงภีม เจ้าของไร่องุ่นใหญ่เชียงใหม่ ประสบอุบัติเหตุรถชนที่อำเภอปาย แต่เมื่อภีมรีบเดินทางไปถึงโรงพยาบาล กลับพบว่าเธอไม่ได้อยู่ในรถเพียงลำพัง มีชายแปลกหน้าชื่อ รณพีร์ ขับรถให้เธอ และเสียชีวิตในที่เกิดเหตุ ตำรวจคืนของใช้ของเนตรดาวให้พ่อเลี้ยงภีม ทำให้เขาพบแชตลับที่ภรรยาคุยกับรณพีร์ รวมถึงคลิปสัมพันธ์ลึกซึ้งและข้อความข่มขู่ จนเขาประติดประต่อเรื่องได้ว่า ภรรยานอกใจและอาจถูกบังคับให้ไปพบชายชู้ ความโกรธและความเจ็บแค้นสะสมอยู่ในใจพ่อเลี้ยงภีม ต่อมาเขาได้พบ อัญชลิดา น้องสาวของรณพีร์ พร้อมคุณป้าที่มารับศพ รู้ว่าทั้งคู่มีฐานะลำบาก จึงเสนอตัวช่วยงานศพและให้เธอไปทำงานที่ไร่องุ่นของตนในตำแหน่งผู้จัดการ ด้วยเจตนาลึก ๆ ที่จะใช้เธอเป็นที่ระบายความแค้นแทนพี่ชายของเธอ อัญชลิดาต้องจำใจรับงานเพราะไม่มีที่ไหนเรียกตัวทำงาน เธอเริ่มงานใหม่โดยไม่รู้ว่าเธอกำลังเข้าใกล้กับดักของพ่อเลี้ยงภีม

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

ตอนที่ 1 ข่าวร้าย

ตอนที่ 1 ข่าวร้าย

ไร่องุ่นภาคิน วัลเล่ย์ ไวเนอรี่ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่

แสงอาทิตย์สีทองยามเช้าทอประกายอบอุ่นลงบนไร่องุ่นเขียวขจี  ภาคินัยพ่อเลี้ยงหนุ่มเจ้าของไร่กำลังนั่งจิบกาแฟดำเข้มข้นบนระเบียงบ้านพัก สายตาคมกริบกวาดมองทิวทัศน์ไร่องุ่นที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา

ภาพของความอุดมสมบูรณ์และความสงบสุขทำให้จิตใจของเขาผ่อนคลาย แต่แล้วจู่ ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะก็ขึ้น เขาดึงสติที่ล่องลอยไปกับความอุดมสมบูรณ์ที่ตัวเองสร้างขึ้น ก่อนจะรีบหยิบมือถือขึ้นมารับสายอย่างอารมณ์ดี

“ฮัลโหล สวัสดีครับ..”

“คุณภาคินัย ใช่ไหมครับ” เสียงปลายสายดังขึ้น

“ครับ ผมภาคินัย”

“ผมร้อยตำรวจเอกประพนธ์ จากสถานีตำรวจภูธรปายนะครับ ขอแจ้งให้ทราบว่าคุณเนตรดาว ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเช้านี้ครับ” เสียงของร้อยตำรวจเอกประพนธ์ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของภาคินัย มือที่ถือแก้วกาแฟสั่นเทิ้มจนกาแฟกระฉอกออกมา

“อุบัติเหตุเหรอครับ!!!” เขาถามเสียงสั่นเครือ

“ครับรถยนต์ของคุณเนตรดาวเสียหลักพลิกคว่ำบนถนนหลวงหมายเลข 1095 ครับ ตอนนี้เธอถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลปายแล้วครับ”

“แล้ว... แล้วเธอเป็นยังไงบ้างครับ” ภาคินัยถามเสียงสั่น

“อาการค่อนข้างสาหัสครับ คุณภาคินัยควรจะรีบมาที่โรงพยาบาลโดยด่วนครับ”

“ครับ... ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้” ภาคินัยรีบตอบ ก่อนจะวางสายโทรศัพท์ลง เขาเหม่อมองไปยังไร่องุ่นที่เคยสวยงามในสายตา บัดนี้กลับดูมืดมัวและว่างเปล่า ภาพของเนตรดาว ภรรยาสาวที่เขารัก ลอยเข้ามาในความคิด ใบหน้าสวยหวานที่เคยมีรอยยิ้มสดใส บัดนี้กลับเลือนรางไปพร้อมกับข่าวร้ายที่ได้รับ 

ภาคินัยไม่รอช้า รีบขับรถไปยังโรงพยาบาลในตัวอำเภอปายทันที หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความกังวลในระหว่างที่ขับรถด้วยความเร็วสูง เส้นทางสะเมิงถึงปายก็มีแต่โค้งทั้งนั้น

โรงพยาบาลอำเภอปาย

เขาจอดรถได้ก็รีบเดินเข้ามาแจ้งเรื่องกับเจ้าหน้าที่ประชาสัมพันธ์ของโรงพยาบาลอย่างเร่งรีบ

“คุณเป็นสามีของคุณเนตรดาวใช่ไหมคะ?”

“ครับ” เมื่อพยาบาลสาวฝ่ายประชาสัมพันธ์คีย์ข้อมูลเสร็จเรียบร้อย เธอก็เงยหน้าแจ้งพ่อเลี้ยงหนุ่ม และบอกว่าตอนนี้เนตรดาวภรรยาของเขากำลังอยู่ในห้องไอซียู 

พ่อเลี้ยงหนุ่มถึงกับเข่าทรุดเมื่อเห็นร่างของภรรยาที่นอนอยู่ในห้องไอซียู ร่างกายของเธอเต็มไปด้วยเครื่องมือช่วยชีวิต ไม่ว่าจะเป็นเครื่องช่วยหายใจเครื่องวัดชีพจร รวมไปถึงสายน้ำเกลือและถุงเลือดห้อยระโยงระยางเต็มไปหมด ใบหน้าของเธอขาวซีด ดวงตาปิดสนิทสนิทราวกับหลับใหล

ภาคินัยเดินเข้าไปใกล้เตียงอย่างช้าๆ มือหนาสั่นเทาเอื้อมไปสัมผัสใบหน้าของเธอด้วยความสงสาร ความเย็นเยียบของผิวหนังทำให้หัวใจของเขาเจ็บปวดรวดร้าวจนแทบจะแตกออกมาเป็นเสี่ยง ๆ

“ดาว!! คุณต้องไม่เป็นอะไรนะ” เขาเรียกชื่อภรรยาด้วยเสียงแผ่วเบา หวังว่าเธอจะได้ยินเสียงของเขา แต่ร่างที่นอนอยู่ไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองใดๆ เลย น้ำตาของภาคินัยไหลซึมออกมาจากหางตา เขาไม่เคยรู้สึกสิ้นหวังและเจ็บปวดเท่านี้มาก่อน ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันย้อนกลับมาในความคิด เขาโทษตัวเองที่เห็นงานสำคัญกว่าภรรยาและปล่อยให้เธอขับรถมาที่นี่เพียงคนเดียว

“ผมขอโทษนะดาว...ผมขอโทษ!!! ผมไม่น่าปล่อยให้คุณขับรถมาคนเดียวเลย” เขาพร่ำเพ้อ มือของเขาสัมผัสมือของเธออย่างแผ่วเบา เพื่อหวังจะส่งผ่านความรู้สึกถึงความรักทั้งหมดที่เขามีให้เธอ

ภาคินัยจ้องมองใบหน้าของเธออย่างไม่ละสายตา และภาวนาให้เธอฟื้นคืนสติกลับมาอีกครั้ง แต่ความเงียบงันในห้องไอซียูกลับตอกย้ำความจริงที่ว่าเธออาจจะไม่มีวันกลับมา ตามที่หมอได้บอกให้เขาทำใจ

ภาคินัยเดินออกจากห้องไอซียูด้วยหัวใจที่หนักอึ้ง เขาเดินตรงไปยังเคาน์เตอร์พยาบาลหน้าห้องด้วยความหวังที่จะได้รับข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอาการของภรรยาในทางที่ดีกว่านี้

“คุณพยาบาลครับ ภรรยาของผมจะมีโอกาสรอดมั้ยครับ” เขาพูดเสียงสั่นเครือ พยาบาลเงยหน้าขึ้นมองเขาด้วยสีหน้าเห็นใจ 

“คุณหมอได้แจ้งอาการเบื้องต้นให้คุณทราบแล้วใช่ไหมคะ?”

“ครับ แต่ผมอยากทราบว่า พอจะมีทางรักษาอย่างอื่นมั้ยครับ” พยาบาลถอนหายใจเบา ๆ 

“ตอนนี้คุณเนตรดาวอยู่ในภาวะโคม่าค่ะ สมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างรุนแรงจากอุบัติเหตุ ทำให้เกิดอาการบวมในสมอง เราได้ให้ยาเพื่อลดอาการบวมและเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิดค่ะ”

“แล้ว...โอกาสที่ภรรยาของผมจะฟื้นมีมากแค่ไหนครับ?” ภาคินัยถามเสียงแผ่วเบา พยาบาลเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงที่แสดงถึงความเห็นใจ

“ตอนนี้ทางเราก็ยังบอกไม่ได้ค่ะ ต้องรอดูอาการวันต่อวัน”

“ขอบคุณมากครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มถอนหายใจก่อนจะเดินออกมาจากเคาน์เตอร์พยาบาลด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง แต่ก็ยังมีความหวังเล็กๆ ในใจ และเขาจะพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อให้ภรรยาของเขากลับมา

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ
ไม่มีความคิดเห็น
39
ตอนที่ 1 ข่าวร้าย
ตอนที่ 1 ข่าวร้าย ไร่องุ่นภาคิน วัลเล่ย์ ไวเนอรี่ อำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่แสงอาทิตย์สีทองยามเช้าทอประกายอบอุ่นลงบนไร่องุ่นเขียวขจี ภาคินัยพ่อเลี้ยงหนุ่มเจ้าของไร่กำลังนั่งจิบกาแฟดำเข้มข้นบนระเบียงบ้านพัก สายตาคมกริบกวาดมองทิวทัศน์ไร่องุ่นที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตาภาพของความอุดมสมบูรณ์และความสงบสุขทำให้จิตใจของเขาผ่อนคลาย แต่แล้วจู่ ๆ เสียงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่บนโต๊ะก็ขึ้น เขาดึงสติที่ล่องลอยไปกับความอุดมสมบูรณ์ที่ตัวเองสร้างขึ้น ก่อนจะรีบหยิบมือถือขึ้นมารับสายอย่างอารมณ์ดี“ฮัลโหล สวัสดีครับ..”“คุณภาคินัย ใช่ไหมครับ” เสียงปลายสายดังขึ้น“ครับ ผมภาคินัย”“ผมร้อยตำรวจเอกประพนธ์ จากสถานีตำรวจภูธรปายนะครับ ขอแจ้งให้ทราบว่าคุณเนตรดาว ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อเช้านี้ครับ” เสียงของร้อยตำรวจเอกประพนธ์ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางใจของภาคินัย มือที่ถือแก้วกาแฟสั่นเทิ้มจนกาแฟกระฉอกออกมา“อุบัติเหตุเหรอครับ!!!” เขาถามเสียงสั่นเครือ“ครับรถยนต์ของคุณเนตรดาวเสียหลักพลิกคว่ำบนถนนหลวงหมายเลข 1095 ครับ ตอนนี้เธอถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลปายแล้วครับ”“แล้ว... แล้วเธอเป็นยังไงบ้างครับ” ภาคินัยถามเสียงสั่
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 เรื่องนี้ต้องสืบ
ตอนที่ 2 เรื่องนี้ต้องสืบสถานีตำรวจอำเภอปายห้องสอบสวนของสถานีตำรวจ ภาคินัยนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แข็งทื่อ ใบหน้าคมเข้มเคร่งเครียด สายตาจดจ้องไปยังร้อยตำรวจเอกประพนธ์ที่กำลังอธิบายรายละเอียดของอุบัติเหตุ“ภรรยาของผมเธอไม่ได้เป็นคนขับเองเหรอครับ” ภาคินัยถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ“ใช่ครับคุณภาคินัย” ร้อยตำรวจเอกประพนธ์ตอบ“ผมไม่ทราบว่าคุณรู้จักผู้ชายคนนี้หรือเปล่า” ตำรวจยื่นบัตรประชาชนของชายคนหนึ่งให้ภาคินัยดูบนโต๊ะสอบสวน ภาคินัยมองภาพถ่ายบนบัตรด้วยความสงสัย เขาไม่รู้จักชายคนดังกล่าว จึงยื่นบัตรประชาชนคืนให้กับตำรวจ“ไม่รู้จักครับ แล้วเขามาอยู่ในรถภรรยาของผมได้ยังไง” ภาคินัยถามขึ้นด้วยความแปลกใจปนสงสัย“เขาชื่อว่ารณพีร์ เป็นคนขับรถให้ภรรยาของคุณในวันที่ประสบอุบัติเหตุ” ร้อยตำรวจเอกประพนธ์อธิบาย ก่อนจะหยิบกระเป๋าหนังสีดำใบหนึ่งออกมาจากลิ้นชัก แล้วยื่นให้ภาคินัย“นี่เป็นกระเป๋าของคุณเนตรดาวครับ ข้างในมีโทรศัพท์มือถือของเธอ” ภาคินัยรับกระเป๋ามาด้วยมือที่สั่นเทิ้ม เขาจำได้เป็นอย่างดีว่ามันคือกระเป๋าที่เนตรดาวใช้เป็นประจำขณะที่ตำรวจยื่นกระเป๋าของภรรยาคืนให้ ภาคินัยก็กำลังครุ่นคิดว่าชายคนที่มาก
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 ความจริงที่แสนเจ็บปวด
ตอนที่ 3 ความจริงที่แสนเจ็บปวด แสงสว่างจากหน้าจอโทรศัพท์มือถือส่องสว่างให้เห็นถึงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเคร่งเครียดของภาคินัย มือหนาสั่นเล็กน้อยขณะที่เลื่อนดูไฟล์วิดีโอในข้อความไลน์ที่ถูกส่งมาจาก“คุณพีร์!” เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าภรรยาของเขาจะลักลอบเป็นชู้กับรณพีร์ แต่มันก็เกิดขึ้นแล้วจริง ๆ ภาพวิดีโอที่ปรากฏบนหน้าจอ รณพีร์กำลังร่วมรักกับเนตรดาวอย่างเร่าร้อน ก่อนจะเห็นข้อความถัดไปที่รณพีร์ส่งมาเพื่อแบล็กเมล์ให้เนตรดาวออกไปหา ซึ่งมันก็ตรงกับวันที่เธอเอ่ยปากขอเขาไปงานเลี้ยงรุ่นก่อนจะมาประสบอุบัติเหตุ“ภีมค่ะ พรุ่งนี้ดาวขอไปงานเลี้ยงรุ่นกับเพื่อนๆ นะคะ” “ปีนี้นัดเลี้ยงที่ไหนเหรอ ให้ผมไปส่งไหม” “คุณต้องไปดูโรงงานไวน์ไม่ใช่เหรอคะ เดี๋ยวดาวไปเองได้ค่ะ นัดกับเพื่อนๆ ไว้แล้ว” ภาคินัยนึกย้อนไปถึงคำพูดที่คุยกันก่อนที่ภรรยาจะมาประสบอุบัติเหตุเขาตั้งใจว่าถ้ากลับจากตรวจโรงงานไวน์เสร็จเรียบร้อย เขาจะรีบให้ลูกน้องขับรถตามภรรยาไป ภาคินัยกัดกรามแน่นด้วยความโกรธ พร้อม ๆ ความเจ็บปวดและความเสียใจที่ปะทุขึ้นมาอย่างรุนแรงเขาไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าเนตรดาวจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ พออ่านข้อความไปเรื่อย ๆ ภาคินัย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 น้ำผึ้งอาบยาพิษ
ตอนที่ 4 น้ำผึ้งอาบยาพิษ โรงพยาบาลอำเภอปาย เจ้าหน้าที่กำลังเตรียมบรรจุร่างไร้วิญญาณลงในโลงศพ ภาคินัยเดินเข้าไปหาอัญชลิดาและคุณป้าของเธอด้วยท่าทีสงบนิ่งเขาจ้องมองอัญชลิดาด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก ก่อนจะเอ่ยทักทายกับญาติของรณพีร์ด้วยน้ำเสียงราบเรียบ“ผมภาคินัยครับ ที่โทรหาคุณเมื่อสักครู่นี้” เขาแนะนำตัวกับอัญชลิดาอีกครั้ง ก่อนจะยืนมองร่างไร้วิญญาณของรณพีร์ด้วยสายตาเย็นชา บรรยากาศอบอวลไปด้วยความโศกเศร้า อัญชลิดาอยู่ในชุดสีดำเรียบง่าย รูปร่างของเธอบอบบาง แววตาเต็มไปด้วยความเศร้าหมอง มีคุณป้าของเธอยืนอยู่ข้างๆ คอยโอบประคองให้กำลังใจ“อ๋อ..สวัสดีค่ะ คุณภาคินัย” อัญชลิดารีบยกมือไหว้อย่างนอบน้อม พร้อมกับคุณป้าของเธอ ภาคินัยรีบยกมือไหว้ตอบ เธอบอกกับเขาทางโทรศัพท์ว่าเช้านี้เธอและคุณป้าจะมารับศพพี่ชายที่โรงพยาบาล ภาคินัยจึงมาหาเธอที่นี่หลังจากเยี่ยมอาการป่วยของภรรยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว“ผมเป็นพี่ชายของเนตรดาว ผมเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้วยนะครับ แต่ไม่ต้องกลัวนะครับ รถที่เกิดอุบัติเหตุมีประกันชั้นหนึ่ง และผมก็ยินดีชดใช้ค่าเสียหายทั้งหมดครับ” น้ำเสียงของภาคินัยแสดงออกถึงความห่วงใย ก่อนจะส่งยิ้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 ลวงเล่ห์เสน่หา
ตอนที่ 5 ลวงเล่ห์เสน่หารถเอสยูวีสีดำสนิทยกสูง ภาคินัยเปิดประตูรถให้เธออย่างสุภาพ อัญชลิดาก้าวขึ้นรถมาก่อนที่พ่อเลี้ยงหนุ่มจะวนมานั่งในตำแหน่งคนขับ ผมยาวนุ่มสลวยของเธอเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่บ่งบอกถึงความอ่อนหวานหลังจากที่ภาคินัยแอบสัมผัสในช่วงที่เขาเอื้อมมาคาดเข็มขัดนิรภัยให้เธอเมื่อสักครู่ บรรยากาศภายในรถเงียบสงัดจนเสียงทุ้มนุ่มต้องเอ่ยขึ้นเพื่อทำลายความเงียบนั้น“ผมเสียใจด้วยจริง ๆ เรื่องพี่ชายคุณ”“ขอบคุณค่ะ แล้วอาการน้องสาวของคุณภาคินัยเป็นอย่างไรบ้างคะ” หญิงสาวถามเขาด้วยความห่วงใย“อาการยังโคม่าอยู่เลยครับ สมองบวม หมอบอกต้องดูอาการวันต่อวัน” เขาหันมาตอบ“คุณมีอะไรให้ผมช่วย ก็บอกมาได้เลยนะครับ ไม่ต้องเกรงใจ” ภาคินัยกล่าวต่อ ก่อนจะหันมามองใบหน้าสวยปนเศร้าของเธอ“ขอบคุณมากนะคะ คุณใจดีกับฉันและคุณป้ามากเลยค่ะ” หญิงสาวเอ่ยด้วยความซาบซึ้ง“คุณมีพี่น้องกี่คนครับ” เขาชวนคุยต่อ เพื่อสร้างความรู้จักกับเธอ“สองคนค่ะ พี่พีร์พี่เป็นพี่ชายคนเดียวของฉันค่ะ”“คุณเรียกผมว่าภีมก็ได้นะครับ เรียกภาคินัยจะยาวไปนิด” เขาหันมายิ้มกว้างให้เธอ ภายใต้แว่นตาสีดำ จมูกโด่งเป็นสันช่างรับกับใบหน้าและแว่นตาของเขา เธ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 แผนร้ายซ่อนรัก
ตอนที่ 6 แผนร้ายซ่อนรัก17.00 น.งานศพของรณพีร์ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายที่วัดโป่งสา วัดเล็ก ๆ ภายในตำบลโป่งสาอำเภอปาย ซึ่งเป็นบ้านเกิดของรณพีร์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความโศกเศร้า เสียงสวดพระอภิธรรมดังแว่วมาตามสายลม แขกเหรื่อไม่มากนัก ส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านในละแวกนั้นที่มาร่วมไว้อาลัย อัญชลิดาสวมชุดดำยืนต้อนรับแขกด้วยสีหน้าเศร้าสร้อย ป้าของก็คอยช่วยเตรียมงานและต้อนรับผู้ใหญ่บ้านที่อยู่อีกฟากหนึ่ง ภาคินัยคอยยืนอยู่เคียงข้างเพื่อให้กำลังใจเธอวันต่อมาก็เป็นวันฌาปนกิจศพของรณพีร์ พ่อเลี้ยงหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิท คอยให้ความช่วยเหลือและดูแลทุกอย่างภายในงาน หลังจากเสร็จสิ้นทุกอย่าง คุณป้าของอัญชลิดาก็เดินเข้ามาหาภาคินัยด้วยสีหน้าขอบคุณก่อนจะเอ่ยขึ้นกับพ่อเลี้ยงหนุ่ม“ป้าต้องขอขอบคุณ คุณภาคินัยมาก ๆ เลยนะคะ..ที่ช่วยเหลืองานศพของหลานชาย” หญิงชรากล่าวขึ้นด้วยความซาบซึ้ง“ไม่ต้องขอบคุณอะไรผมหรอกครับคุณป้า ผมเต็มใจช่วย” ภาคินัยตอบด้วยน้ำเสียงอบอุ่น“หลานชายของคุณป้าก็เหมือนคนในครอบครัวของผมนั่นแหละครับ ถึงยังไงเขาก็เป็นแฟนกับเนตรดาว” “คุณช่างมีน้ำใจกับพวกเราเหลือเกิน..คุณภาคินัย” “ดีจนป้ากับหลานสาวไม่รู้
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 ข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธ
ตอนที่ 7 ข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธหลังกลับจากโรงพยาบาล ภาคินัยก็แวะพาคุณป้าและหลานสาวทานมื้อเที่ยงด้วยกันที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง เพราะเขายังไม่ได้รับคำตอบที่แน่ใช้จากเธอ ระหว่างที่นั่งรับประทานอาหาร ภาคินัยก็เริ่มชวนคุยที่เรื่องงานที่ค้างเอาไว้ทันที“สรุปว่าถึงตอนนี้น้องอัญก็ยังไม่มีบริษัทไหนเรียกตัวใช่มั้ยครับ” ภาคินัยถามขึ้นด้วยน้ำเสียงที่แฝงไปด้วยความเป็นห่วง“ตอนนี้ยังเลยค่ะ” อัญชลิดาตอบเสียงแผ่ว ดวงตาคู่สวยหม่นแสงลงเล็กน้อย“ถ้าอย่างนั้น...” ภาคินัยเว้นจังหวะเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยรอยยิ้มอบอุ่น“ไปทำงานกับพี่นะครับ พี่คุยกับคุณป้าให้แล้ว” อัญชลิดาหันมามองคุณป้าของเธออย่างลังเล แต่ภาคินัยก็รีบพูดต่ออย่างกระตือรือร้น“ที่ไร่ของพี่กำลังต้องการคนช่วยงานอยู่พอดี พี่เห็นว่าน้องอัญจบกีฏวิทยา น่าจะไม่ยากสำหรับตำแหน่งผู้จัดการไร่ ส่วนเรื่องเงินเดือนก็ไม่ต้องห่วงนะครับ สำหรับผู้จัดการไร่สตาร์ทที่ห้าหมื่นบาท แถมมีประกันสังคมและประกันสุขภาพพร้อม” ภาคินัยยื่นข้อเสนอที่ยากจะปฏิเสธ“อืม...ว่าไงคะคุณป้า” อัญชลิดาถามคุณป้าอย่างมีความหวัง หญิงชราจึงตัดสินใจถามหลานสาวกลับไปบ้าง “แล้วหนูอัญคิดว่ายังไ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 8 หมูกระทะกับใจที่เต้นแรง
ตอนที่ 8 หมูกระทะกับใจที่เต้นแรง06.00 น. ภาคินัยขับรถมาจอดหน้าบ้านของอัญชลิดาตั้งแต่เช้าตรู่ วันนี้เขาตัดสินใจจะขับรถไปส่งเธอที่ไร่องุ่นในสะเมิงด้วยตัวเอง เพื่อเป็นการเริ่มต้นการทำงานวันแรกของเธออย่างเป็นทางการ ช่วงหลายวันที่ผ่านมา ภาคินัยคอยเทียวไปมาระหว่างปายกับสะเมิงอย่างสม่ำเสมอเพื่อเยี่ยมอาการของเนตรดาวที่โรงพยาบาล หมอบอกว่าอาการของเธอเริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว ทำให้ภาคินัยรู้สึกคลายความกังวลลงไปได้บ้างเมื่อคืนที่ผ่านมา ภาคินัยแอบส่งข้อความหาอัญชลิดา บอกว่าวันนี้เขาอยากจะใช้เวลาช่วงเช้าเที่ยวชมเมืองปายกับเธอก่อน อัญชลิดาจึงตอบตกลงด้วยความยินดี“วันนี้อัญจะเป็นไกด์ให้พี่ภีมเองค่ะ” อัญชลิดากล่าวด้วยรอยยิ้มสดใส หลังจากไม่เห็นหน้าของเขามาหลายวัน พ่อเลี้ยงหนุ่มรับกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอแล้วเอาไปเก็บไว้ที่หลังรถแสงแดดยามเช้าสาดส่องเมืองปาย เมืองเล็กๆ ที่ซ่อนตัวอยู่ในหุบเขา อากาศบริสุทธิ์และสายลมเย็นๆ พัดผ่าน สร้างความสดชื่นให้กับผู้มาเยือน ภาคินัยและอัญชลิดาเดินเคียงข้างกันบนถนนคนเดินที่เต็มไปด้วยร้านค้าและร้านอาหารท้องถิ่น “พี่ภีมอยากไปเที่ยวที่ไหนเป็นพิเศษไหมคะ” อัญชลิดาถามด้วยรอยยิ้มสด
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 9 ความสุขที่แสนสั้น NC
ตอนที่ 9 ความสุขที่แสนสั้น NCแสงจันทร์นวลผ่องสาดส่องระเบียงห้องพักหรู ณ รีสอร์ตกลางหุบเขา อัญชลิดาซบไหล่ภาคินัยอย่างแนบชิด สองร่างอบอุ่นแนบสนิทภายใต้ผ้าห่มผืนหนา ลมหนาวพัดผ่าน แต่ไออุ่นจากกายและใจกลับอบอวลไปทั่วบริเวณ“พี่ภีมคะ...” อัญชลิดาเอ่ยเสียงหวาน ดวงตาคู่สวยของเธอเปล่งประกาย“ว่าไงครับคนดี” ภาคินัยกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้น ก่อนจะจุมพิตเบาๆ บนเรือนผมหอมกรุ่นของเธอ ความแค้นทั้งหลาย มันหายไปจากหัวเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจรู้ได้“พี่ภีมว่าเรื่องของเรามันเร็วไปมั้ยคะ” เสียงกระซิบของหญิงสาวแผ่วเบาด้วยความเขินอาย แต่กลับทำให้หัวใจภาคินัยเต้นระรัวไม่เป็นท่า“นิยามของคำว่ารัก ไม่มีคำว่าช้าหรือเร็วหรอกครับ มันขึ้นอยู่กับเราสองคนต่างหาก” ภาคินัยตอบ ก่อนจะมอบจุมพิตหวานล้ำให้กับริมฝีปากอิ่ม ทั้งสองคนจูบกันอย่างดูดดื่มและเนิ่นนาน ราวกับจะถ่ายทอดความรู้สึกทั้งหมดที่มีให้แก่กันและกัน มือของภาคินัยลูบไล้ไปตามเรือนร่างบอบบางของอัญชลิดาอย่างอ่อนโยนเธอตอบสนองสัมผัสของเขาด้วยความเต็มใจ บรรยากาศเป็นใจให้ทั้งสองคนปล่อยใจไปตามอารมณ์ปรารถนา เสื้อผ้าถูกปลดเปลื้องออกอย่างช้าๆ เผยให้เห็นผิวขาวเนียนละเอียด
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 10 ความเจ็บปวดที่มาพร้อมกับความหวั่นไหว
ตอนที่ 10 ความเจ็บปวดที่มาพร้อมกับความหวั่นไหวความเงียบงันปกคลุมไปทั่วรถยนต์คันหรูที่แล่นผ่านถนนคดเคี้ยวสู่โรงพยาบาลในตัวเมืองปาย ภาคินัยกำพวงมาลัยแน่นด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาเข้มแข็งกร้าว อัญชลิดานั่งอยู่ข้างๆ เธอสัมผัสได้ถึงความตึงเครียดที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของเขา“พี่ภีมขับรถไหวมั้ยคะ...” อัญชลิดาเอ่ยเสียงแผ่ว และพยายามทำลายความเงียบที่น่าอึดอัดนี้“ไหวครับน้องอัญ” ภาคินัยตอบเสียงเรียบ โดยไม่หันมามองเธอไม่นานนักรถยนต์เอสยูวีคันหรูของพ่อเลี้ยงหนุ่มก็แล่นมาจอดสนิทหน้าโรงพยาบาลอำเภอปาย ภาคินัยรีบลงจากรถและเดินเข้าไปข้างในอย่างรวดเร็ว อัญชลิดารีบตามเขาไปติดๆพยาบาลที่อยู่หน้าวอร์ด รีบเดินมาพูดคุยถึงสาเหตุที่ภรรยาของเขาเสียชีวิต“ชีพจรของคุณเนตรดาวอ่อนลงอย่างรวดเร็ว ทีมแพทย์พยายามช่วยชีวิตอย่างเต็มที่ แต่ก็ไม่สามารถยื้อเธอไว้ได้ค่ะ” พยาบาลสาวเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นท่าทีรีบร้อนของพ่อเลี้ยงหนุ่มที่เดินเข้ามา ก่อนจะโทรตามคุณหมอที่เพิ่งช่วยชีวิตของเนตรดาวเมื่อสักครู่นี้“แล้วสาเหตุการที่ทำให้เธอเสียชีวิตล่ะครับ...” ภาคินัยถามเสียงแหบแห้ง“เกิดจากภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันครับ” นายแพทย์ที่เดินเ
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status