مشاركة

บทที่ 3

مؤلف: เยว่เยว่
คืนนั้น เซี่ยหลิงหลัวหลับไม่สนิทเลย

เนื่องจากเสียงรบกวนจากเรือนของกู้อวิ๋นเหยาที่อยู่ด้านข้างดังเกินไป

ทั้งเสียงเรียกให้เตรียมน้ำ เสียงหัวเราะ เสียงดนตรีบรรเลงอย่างแผ่วเบา เสียงเหล่านั้นดังขึ้นตลอดทั้งคืน

หากเป็นเมื่อก่อน เกรงว่านางคงจะปวดใจแทบขาด กระสับกระส่ายจนข่มตานอนไม่ลง น้ำตาท่วมหมอน

แต่ตอนนี้ นางรู้สึกแค่ว่ามันหนวกหู เสียงดังรบกวนจนนางนอนไม่หลับ

จนเมื่อถึงกลางดึก จากเสียงอึกทึกก็เปลี่ยนเป็นเสียงกรีดร้องที่ตื่นตระหนกและเสียงฝีเท้าที่รีบร้อน

เซี่ยหลิงหลัวพลิกตัวไปมา ข่มตานอน ไม่สนใจเรื่องเหล่านั้น

นางหลับจนถึงฟ้าสว่าง เมื่อตื่นขึ้นมา เสียงกระซิบกระซาบจากสาวใช้ที่อยู่นอกหน้าต่างก็ดังเข้ามาในโสตประสาทของนาง

“เจ้ารู้เรื่องหรือยัง? กลางดึกเมื่อคืนนี้ โรคหัวใจของฮูหยินกู้กำเริบเฉียบพลัน เกือบไม่รอด!”

“จริงดังว่า! ได้ยินมาว่าตอนนั้นอาการวิกฤตยิ่งนัก ต้องใช้หญ้าวิญญาณเหมันต์ของขึ้นชื่อจากวัดหลิงอิ่นที่อยู่ภูเขาด้านหลังตรงชานเมืองถึงจะสามารถช่วยชีวิตนางได้! แต่ตอนนั้นประตูวังปิดไปแล้ว ไม่มีผู้ใดออกจากเมืองได้!”

“แล้วเจ้ารู้หรือไม่ว่าสุดท้ายท่านอัครมหาเสนาบดีทำเช่นไร? เพื่อช่วยฮูหยินกู้ ท่านถึงกับ...ท่านถึงกับบุกไปที่วังหลวงกลางดึก! ฝ่าด่านออกจากเมืองเพื่อไปนำยากลับมา จึงสามารถรักษาชีวิตของฮูหยินกู้เอาไว้ได้!”

“พระเจ้า! บุกวังหลวง? นั่นมีโทษประหารชีวิตเชียว!”

“ก็ใช่น่ะสิ! แต่ฮ่องเต้ให้ความสำคัญกับท่านอัครมหาเสนาบดีมาก วันนี้ตอนเช้าพระองค์จึงสั่งลงโทษให้โบยท่านอัครมหาเสนาบดีสามสิบไม้ หักเงินเดือนสามเดือนเท่านั้น ทุกคนต่างพูดกันว่า…ท่านอัครมหาเสนาบดีรักฮูหยินกู้มาก!”

“เฮ้อ คนเหมือนกัน แต่ชะตาชีวิตกลับต่างกัน…”

เหล่าบ่าวรับใช้ต่างทอดถอนหายใจ จากนั้นก็ลอบมองสีหน้าของเซี่ยหลิงหลัวที่อยู่ภายในห้อง

เซี่ยหลิงหลัวทำเหมือนไม่ได้ยิน นางกำลังหวีผมด้วยสีหน้าราบเรียบ จากนั้นก็เสียบปิ่นปักผมเงินที่ดูเรียบง่ายที่สุดลงไป

ตอนที่นางจัดทรงผมเสร็จ ประตูห้องก็ถูกผลักออกอย่างแรง

แม่นมหวังที่คอยดูแลแม่ของเฮ่อหลานฉือก็เดินเข้ามาด้วยสีหน้าตึงเครียด น้ำเสียงไม่เป็นมิตร “ฮูหยิน ฮูหยินผู้เฒ่าเรียกให้ท่านไปพบเดี๋ยวนี้เจ้าค่ะ”

เซี่ยหลิงหลัวเงยหน้าขึ้น “มีเรื่องอันใด?”

แม่นมหวังหัวเราะเสียงเย็น “เมื่อฮูหยินไปถึงก็จะรู้เอง เชิญเจ้าค่ะ อย่าให้ฮูหยินผู้เฒ่าต้องรอนาน”

เซี่ยหลิงหลัววางหวีที่อยู่ในมือลง จากนั้นก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามไป

ทันทีที่เหยียบธรณีประตูโถงซงเฮ่อของฮูหยินผู้เฒ่าเฮ่อ เสียงถ้วยชาแหวกอากาศก็พุ่งตรงมาทางด้านหน้าของนาง!

เซี่ยหลิงหลัวเบี่ยงตัวหลบแล้วยกมือขึ้นรับโดยสัญชาตญาณ น้ำชาร้อน ๆ ลวกมือของนาง พร้อมขึ้นสีแดงทันที

“คุกเข่าลง!” ฮูหยินผู้เฒ่าเฮ่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ประมุข ใบหน้าเขียวคล้ำ ก่อนตวาดด้วยน้ำเสียงตึงเครียด

เซี่ยหลิงหลัววางถ้วยชาลง บนมือยังรู้สึกปวดแสบปวดร้อน แต่หน้าของนางกลับไม่เปลี่ยนสี นางยืดหลังตรงแล้วพูดว่า “ลูกทำอะไรผิดหรือเจ้าคะ ถึงทำให้ท่านแม่โมโหเช่นนี้?”

“ทำอะไรผิดงั้นหรือ?” หน้าอกของฮูหยินผู้เฒ่าเฮ่อกระเพื่อมขึ้นลงด้วยความโมโห ก่อนจะชี้นิ้วด่านาง “เจ้ามันหน้าไม่อาย! เจ้ารู้หรือไม่ว่าวันนี้ฉือเอ๋อร์ได้รับโทษอย่างไรบ้าง เขาถูกองค์ฮ่องเต้สั่งโบยสามสิบไม้!”

เซี่ยหลิงหลัวเงียบไปครู่หนึ่งก่อนพยักหน้า “ข้าเพิ่งได้ยินเรื่องนี้มาไม่นาน”

“เช่นนั้นทำไมเจ้ายังทำเป็นทองไม่รู้ร้อนอยู่แบบนี้?!” เมื่อเห็นท่าทีสงบนิ่งของนาง ฮูหยินผู้เฒ่าก็โมโหมากกว่าเดิม “ทั้งหมดนี้ก็เป็นเพราะเจ้า! หากไม่ใช่เพราะเมื่อคืนนี้เจ้าโรคหัวใจกำเริบเฉียบพลัน ฉือเอ๋อร์จะยอมฝืนกฎ บุกประตูวัง แล้วไปเอายาให้เจ้าได้อย่างไร?! ตอนนี้เขาเป็นอัครมหาเสนาบดี มีสายตามากมายจับจ้องอยู่! หากมีใครใช้เรื่องนี้เขียนรายงาน อย่าว่าแต่ตำแหน่งขุนนางเลย ชีวิตของเขาก็ไม่สามารถปกป้องเอาไว้ได้! พวกเราตระกูลเฮ่อถูกเจ้าทำให้ขายหน้าแล้ว!”

ในที่สุดเซี่ยหลิงหลัวก็เข้าใจแล้ว

เป็นเพราะเฮ่อหลานฉือ

เขาพูดกับฮูหยินผู้เฒ่าว่า เมื่อคืนนี้คนที่โรคหัวใจกำเริบเฉียบพลันคือนาง ที่เขาบุกประตูวังก็เพื่อช่วยนาง

เพื่อป้องกันไม่ให้กู้อวิ๋นเหยาที่เพิ่งเข้าเรือนมาถูกตำหนิว่าเป็น “ตัวปัญหา” “เป็นคนที่ทำให้สามีถูกลงโทษ” และเพื่อไม่ให้ฮูหยินผู้เฒ่าพาลใส่หรือกล่าวโทษกู้อวิ๋นเหยา ดังนั้นเขาจึงโยนความผิดทั้งหมดมาให้นาง

นี่เหรอ สิ่งที่เขาเคยพูดว่า “หลังจากนี้จะไม่เลือกปฏิบัติ” “จะดูแลอย่างดี”?

ทันใดนั้นเซี่ยหลิงหลัวก็รู้สึกขำขึ้นมา เรื่องนี้มันไร้สาระจนนางแทบจะหลุดขำออกเสียง

“ท่านแม่” นางเงยหน้าขึ้นมองฮูหยินผู้เฒ่าที่กำลังโกรธจัด น้ำเสียงราบเรียบไร้คลื่นอารมณ์ “ท่านแน่ใจหรือว่าเมื่อคืนนี้คนที่เป็นหัวใจกำเริบเฉียบพลัน คือข้า?”

“นี่เจ้าหมายความว่าเช่นไร? เจ้าจะบอกว่าฉือเอ๋อร์โกหกข้างั้นหรือ?” ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นว่านางไม่เพียงไม่ยอมรับผิด แต่ยังกล้าถามกลับ นางจึงตวาดขึ้นด้วยความโมโห “ใครก็ได้! นำตัวหญิงสารเลวไม่สำนึกผิดทำให้สามีต้องรับโทษออกไปโบย! ฉือเอ๋อร์โดนโบยสามสิบไม้ เช่นนั้นโทษของนางจะต้องทบทวี! โบยนางเก้าสิบไม้! โบยมันตรงนี้เลย! ให้ทุกคนเห็นไปเลยว่าคนที่ทำให้สามีต้องรับโทษจะมีจุดจบอย่างไร!”

หญิงชรารูปร่างกำยำสองคนพุ่งตัวเข้ามา พวกนางจับแขนของเซี่ยหลิงหลัวคนละข้าง

“ปล่อยข้านะ!” เซี่ยหลิงหลัวขัดขืน “ข้าคือบุตรสาวสายตรงของจวนแม่ทัพ! พวกเจ้ากล้าแตะต้องข้าอย่างนั้นหรือ? ความจริงเรื่องนี้เป็นอย่างไร ทำไมท่านแม่ไม่ไปถามท่านอัครมหาเสนาบดีดูล่ะ?!”

“บุตรสาวสายตรงของจวนแม่ทัพ?” ฮูหยินผู้เฒ่าหัวเราะเยาะ สายตาเย็นชา “ทีนี้พ่อของเจ้าไปเป็นนักโทษเนรเทศอยู่ชายแดนแล้ว! แล้วเจ้าจะนับว่าเป็นบุตรสาวสายตรงของจวนแม่ทัพได้อย่างไร? นิ่งอยู่ทำไมล่ะ? จับนางไว้! โบยไปแรง ๆ!”

เหล่าหญิงชราก็ทำตามคำสั่ง นางลงมืออย่างไร้ความปรานี เซี่ยหลิงหลัวถูกพวกนางจับไว้จนแน่น แล้วกดให้นั่งคุกเข่าบนพื้นหินแกรนิตที่เย็นยะเยือกกลางเรือน

ไม้โบยที่หนักอึ้งถูกยกง้างขึ้นสูง แล้วฟาดลงอย่างแรง!

ไม้แรกกระแทกลงที่กลางหลังของนางอย่างจัง ความเจ็บปวดระเบิดออกทันที เซี่ยหลิงหลัวรู้สึกหวานในลำคอ จากนั้นก็กระอักเลือดออกมาอย่างแรง!

นางยังไม่ทันได้ตั้งตัวได้ ไม้ที่สอง ไม้ที่สาม ก็ถูกโบยลงมาอย่างต่อเนื่อง!

เหมือนว่ากระดูกของนางจะแตกเป็นเสี่ยง ๆ อวัยวะภายในคล้ายว่าจะแหลกละเอียด

ความเจ็บปวดถาโถมเหมือนคลื่นสาดซัดลงมาครั้งแล้วครั้งเล่า

นางกัดฟันแน่น เล็บจิกเข้าไปที่กลางฝ่ามือจนเลือดไหล แต่นางกลับไม่ส่งเสียงอ้อนวอนออกมาเลยสักคำ

สายตาเริ่มพร่าเลือน เลือดสาดกระเซ็น

ในขณะที่สติกำลังเลือนราง นางเหมือนเห็นเงาร่างหนึ่งยืนอยู่ที่หลังประตูวงเดือนที่ห่างออกไปไม่ไกล

เงาร่างนั้นสวมชุดสีขาวทั้งร่าง รูปร่างสูงชะลูด คนผู้นั้นคือเฮ่อหลานฉือ!

เขายืนอยู่ตรงนั้นยืนมองนางถูกโบย มองนางกระอักเลือด มองนางขดตัวลงด้วยความเจ็บปวดด้วยสีหน้าสงบนิ่ง

เขาไม่ได้เดินเข้ามา ไม่มีคำอธิบาย แม้กระทั่งสายตาห้ามปรามก็ยังไม่มี!

เมื่อไม้สุดท้ายถูกโบยลงมา ภาพตรงหน้าของนางก็ดำมืด นางสูญเสียการรับรู้ทั้งหมด

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ค่ำคืนไร้นิทรา   บทที่ 24

    “หลิงหลัว!” เฮ่อหลานฉือรับร่างที่ไร้เรี่ยวแรงของนาง ตอนนั้นวิญญาณของเขาแทบจะหลุดออกจากร่าง ประตูเมืองถูกทำลายแล้ว ท่ามกลางความวุ่นวาย เฮ่อหลานฉือแบกร่างที่ได้รับบาดเจ็บของเซี่ยหลิงหลัวหนี เขาถูกทหารของคนเถื่อนแดนเหนือล้อมเอาไว้ เหล่าองครักษ์ตายไปทีละคน เขาดึงนางมาอยู่ด้านหลัง จากนั้นก็ชักดาบออกมา เขาไม่มีวรยุทธ แต่ดวงตากลับดุดัน ดาบเล่มหนึ่งฟันลงมา เขาขวางเอาไว้ ทำให้แขนของเขาเป็นแผลเหวอะหวะ ทันใดนั้นดาบอีกเล่มหนึ่งกำลังจะพุ่งโจมตีนาง เขาหมุนตัวใช้หลังบังการโจมตีโดยไม่ลังเล! ดาบแหลมคมแทงทะลุเนื้อ เขากระอักเลือดออกมา ดวงตาของนางเป็นสีแดงก่ำ “เฮ่อหลานฉือ--!”เหมือนว่าเขาไม่รู้สึกเจ็บเลย เขายืมแรงเหวี่ยงตัว ปกป้องนางเอาไว้ใต้ร่าง หันหลังให้คมดาบและคมกระบี่ ศัตรูมีจำนวนมากขึ้นเรื่อย ๆ คมดาบส่องประกาย ลูกธนูแหวกอากาศ ในที่สุดฉินเจิงก็มาถึง! หลังจากเขาเห็นบาดแผลลึกจนเห็นกระดูกของเฮ่อหลานฉือ รูม่านตาของเขาก็หดเล็กลง “พานางไป! เร็ว!” เฮ่อหลานฉือคำรามเสียงดัง จากนั้นก็ผลักเซี่ยหลิงหลัวให้ฉินเจิง“ไปด้วยกัน!”“ไม่…ข้าไม่ไหวแล้ว…” เฮ่อหลานฉือส่ายหน้า เลือดไหลซึมออกจากมุมปาก

  • ค่ำคืนไร้นิทรา   บทที่ 23

    เพราะเขาอีกแล้ว เพราะเขาเป็นสาเหตุอีกแล้ว นางถูกขังอย่างไม่ได้รับความเป็นธรรม และตกเป็นผู้ต้องสงสัยว่าทรยศชาติ เหมือนเขาเป็นคนนำหายนะมาให้นางเสมอ เซี่ยหลิงหลัวมองเขาครู่หนึ่ง สายตาราบเรียบไร้คลื่นลม เหมือนกำลังมองคนแปลกหน้า นางพูดขึ้นอย่างแผ่วเบาว่า “ท่านอัครเสนาบดีเฮ่อทำตามกฎหมาย ไม่มีสิ่งใดผิดนะเจ้าคะ”จากนั้นนางก็เดินอ้อมเขาออกไป ก่อนจะเดินไปหาท่านพ่อและฉินเจิงที่ยืนรออยู่ไม่ไกล ฉินเจิงสาวเท้าก้าวเข้ามา พร้อมใช้เสื้อคลุมตัวหนาคลุมไหล่ของนาง ก่อนพูดเสียงเบาว่า “ไม่เป็นไรแล้ว”เซี่ยหลิงหลัวกระชับเสื้อตัวนั้น แล้วพยักหน้าเล็กน้อย รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าซีดขาว มันเป็นรอยยิ้มที่จริงใจมาก เฮ่อหลานฉือมองรอยยิ้มของนาง เมื่อเห็นว่ามือของฉินเจิงยังคงวางที่ไหล่ของนาง หลุมภายในหัวใจของเขาก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมา เขารู้ว่า แม้กระทั่งคำว่า “ขอโทษ” เขาก็แทบจะไม่มีสิทธิ์พูดแล้ว เรื่องข่าวสมคบคิดกับศัตรูยังไม่ทันซา ฤดูหนาวก็มาถึง ในที่สุดพวกคนเถื่อนแดนเหนือก็ทนต่อไปไม่ไหว พวกมันรวบรวมกำลังพลจำนวนมาก สงครามครั้งใหญ่ปะทุขึ้น ควันสัญญาณตามชายแดนถูกจุด เสียงกลองโหมกระหน่ำ เสียงการต่อสู้ส

  • ค่ำคืนไร้นิทรา   บทที่ 22

    เวลาผ่านไป บรรยากาศบริเวณชายแดนตึงเครียดมากยิ่งขึ้น คนเถื่อนแดนเหนือออกมาสร้างความรำคาญบ่อยยิ่งขึ้น สงครามครั้งใหญ่กำลังก่อตัว บรรยากาศตึงเครียดปกคลุมค่ายทหาร ขณะที่พายุกำลังก่อตัว คนที่เฮ่อหลานฉือไม่อยากพบหน้าก็ปรากฏตัวขึ้นที่ชายแดนกู้อวิ๋นเหยามาแล้วไม่รู้ว่านางใช้วิธีการใดถึงสามารถโน้มน้าวใจองค์ชายพระองค์หนึ่งในราชวงศ์ที่มีความสัมพันธ์ดีงามกับตระกูลกู้ให้มาที่นี่ได้ นอกจากนี้ยังอนุญาตให้นางมาปลอบขวัญทหาร ตอนที่นางปรากฏตัวที่ค่ายทหารนางสวมชุดผ้าไหมสีม่วง เสื้อคลุมหนังจิ้งจอกหนา มีบ่าวรับใช้คอยดูแลไม่ห่าง ตอนที่หญิงสาวท่าทางอ่อนช้อยปรากฏตัวที่ค่ายทหารของกองทัพรักษาชายแดน ทุกคนก็ล้วนตกใจมาก เฮ่อหลานฉือมองไปทางนางแล้วขมวดคิ้วแน่นขึ้น ปฏิกิริยาแรกของเขาคือการมองไปทางกระโจมพยาบาล และตอนนั้นเซี่ยหลิงหลัวก็กำลังเดินออกมาจากกระโจม ในมือของนางกำลังถือกะละมังไม้ เมื่อเห็นกู้อวิ๋นเหยา นางก็ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย ใบหน้าไร้อารมณ์ นางแค่เบี่ยงสายตาออกอย่างใจเย็น เหมือนแค่มองเห็นคนทั่วไปที่ไม่มีความสำคัญใด ๆ จากนั้นก็หมุนตัวกลับเข้าไปด้านใน ท่าทางสงบนิ่งนั้น ทำให้เฮ่อหลานฉือไม่สบายใจย

  • ค่ำคืนไร้นิทรา   บทที่ 21

    เฮ่อหลานฉือยังไม่ได้กลับจากชายแดน ในฐานะตัวแทนพระองค์ เขาจะต้องตรวจการณ์ด้านความมั่นคงและการทหาร ตรวจสอบคลังเสบียงในกองทัพ จัดการงานราชการ ไม่มีใครสามารถตำหนิเขาได้ เขาขยันขันแข็งรับผิดชอบหน้าที่มากกว่าแต่ก่อนมีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่า ในแต่ละวันหลังจากจัดการงานราชการที่ซับซ้อนทั้งหมดเสร็จแล้ว เวลาที่เหลือเขามักจะใช้ไปในการมองสถานที่แห่งหนึ่ง—กระโจมพยาบาลเขาไม่กล้าเข้าใกล้โดยพลการ เพราะเขากลัวว่าจะได้เห็นความรังเกียจในสายตาเย็นชาของนาง กลัวว่าจะได้ยินเสียงนางเรียกเขาอย่างห่างเหินว่า “อัครเสนาบดีเฮ่อ” เขาจึงทำได้เพียงจ้องมองจากในระยะไกล ด้วยระยะที่ไม่ใกล้ไม่ไกล เขาเหมือนกับเงาที่ละโมบ คอยแอบมองอยู่อย่างลับ ๆเขามองดูเซี่ยหลิงหลัวที่กำลังวุ่นวายท่ามกลางกลุ่มผู้บาดเจ็บ นางทั้งล้างแผล ใส่ยา พันผ้าพันแผล การเคลื่อนไหวที่เคยเงอะงะก็ดูชำนาญมากยิ่งขึ้น ใบหน้าของนางยังซีดขาวเหมือนเดิม รูปร่างผอมบาง แผ่นหลังเหยียดตรง สายตาจดจ่อมีสมาธิ ตอนที่นางม้วนแขนเสื้อขึ้นเผยให้เห็นแผลเป็นที่สยดสยอง หัวใจของเฮ่อหลานฉือก็ถูกบีบรัดแน่น เขาเจ็บจนหายใจไม่ออก นั่นคือร่องรอยที่เขาทิ้งไว้บนตัวของนาง

  • ค่ำคืนไร้นิทรา   บทที่ 20

    ทุกครั้งที่นางพูดหนึ่งประโยคออกมา สีหน้าของเฮ่อหลานฉือก็ยิ่งซีดลงทุกที ร่างกายสั่นสะท้านขึ้นอย่างรุนแรง “บัดนี้” เซี่ยหลิงหลัวมองเขา ในที่สุดแววตาของนางก็มีระลอกคลื่น มันเป็นความโศกเศร้าหลังจากที่ได้เข้าใจอย่างถ่องแท้ ทั้งยังมีความเหนื่อยล้าสุดแสน “ท่านบอกว่าท่านรักข้าหรือ?”นางหัวเราะขึ้นเบา ๆ แต่รอยยิ้มนั้นกลับซีดเซียวและกำลังแตกสลาย ราวกับว่าวินาทีถัดไปนางจะจางหายไปตามลม “แต่ความรักของข้านั้นจางหายไปตั้งนานแล้ว ทุกครั้งที่ท่านเย็นชา สงสัย ทอดทิ้ง และทำร้ายข้า มันก็ถูกกัดกร่อนไปทีละน้อย สุดท้ายมันก็เหือดแห้งและตายลงไป”นางหมุนตัวกลับกำลังจะเดินจากไป ทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ที่นี่ แม้กระทั่งผู้ชายคนนี้ ก็ทำให้นางหายใจไม่ออก “หลิงหลัว!” เฮ่อหลานฉือพุ่งตัวขึ้นมาด้านหน้า เขากอดขานางไว้ด้วยแรงทั้งหมดที่มี เหมือนเด็กน้อยที่ไร้ที่พึ่ง เขาร้องไห้หนักจนเสียงหลง “อย่าไป! ขอร้องล่ะ ให้โอกาสข้าอีกสักครั้ง! แค่ครั้งเดียว! ข้าสาบาน ข้าจะใช้ชีวิตที่เหลือทำดีต่อเจ้า ชดเชยทุกความทุกข์ทรมานที่เจ้าเคยผ่านมา ข้าจะทำตัวดีขึ้นกว่าเดิมเป็นพันเท่าหมื่นเท่า…ขอร้องล่ะ หลิงหลัว ข้าขอร้องเจ้า…หากไม่มีเจ้า

  • ค่ำคืนไร้นิทรา   บทที่ 19

    เขาเดินโซเซ จากนั้นก็คุกเข่าลงกับพื้น เขาหันหน้าไปทางเซี่ยฉิงชังและกองแพทย์ทหารแล้วโขกศีรษะคำนับอย่างแรง หน้าผากของเขาแนบกับทรายหยาบ น้ำเสียงแหลกละเอียดไม่มีชิ้นดี “แม่ทัพเซี่ย...ข้าผิดไปแล้ว…ข้าผิดไปแล้วจริง ๆ …ข้ามีตาแต่หามีแววไม่ ข้ามันเลวกว่าตัวสัตว์…ขอร้องล่ะ ให้ข้าได้เจอหลิงหลัวสักครั้ง…ข้าจะโขกศีรษะขอโทษนาง ข้ายอมสละชีวิตเพื่อนาง…ขอร้องล่ะขอรับ…”เซี่ยฉิงชังหันหลังและไม่มองเขาอีก ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก “เจ้ากลับไปเถอะ บุตรสาวของข้าไม่อยากพบเจ้า ตั้งแต่เจ้าเลือกนางกู้ ละทิ้งตัวนาง ตอนนั้นเจ้าก็ได้ตายไปจากใจของนางแล้ว”หัวใจของเฮ่อหลานฉือเจ็บปวดเหมือนถูกมีดกรีด เขาเจ็บจนไม่สามารถหายใจได้ เขาคุกเข่าลงกับพื้น ไม่ยอมลุกขึ้นมา เหมือนว่าการทำเช่นนี้จะไถ่บาปได้ หนึ่ง ในหมื่นในตอนนั้นเองเสียงเย็นชาของหญิงสาวคนหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านข้าง เสียงนั้นเหมือนน้ำพุเย็นหยดลงมา อากาศที่แช่แข็งถูกทำลายลงทันที“ท่านพ่อ ให้เขาเข้ามาเถิด”ร่างกายของเฮ่อหลานฉือสั่นสะท้าน เขารีบเงยหน้าขึ้นทันที เซี่ยหลิงหลัวก็เดินออกมาจากกระโจมแพทย์ทหารที่อยู่บริเวณใกล้เคียง นางผอมลงไปมาก เดิมทีนางก็มี

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status