Beranda / อื่น ๆ / จิ๊ดริดที่รัก / 12. จิ๊ดริดของเก่า 2

Share

12. จิ๊ดริดของเก่า 2

last update Tanggal publikasi: 2025-08-26 12:00:05

“ขยายร้านดีไหม” เมื่อเห็นวรรณารีนั่งคิ้วชนกันตอนกินข้าวมื้อเย็น สายจึงเสนอความคิดขึ้นมา

วรรณารีเหลือบมองสายอย่างหนักใจ “จะขยายไปที่ไหนได้คะป้า จะให้ย้ายร้านไปอยู่ไกล ๆ ก็คงไม่ไหว ไหนจะค่าที่ ค่าก่อสร้างอีก เงินเก็บคงไม่พอแน่”

“ก็ขยายไปทางด้านหลังไง” สายชี้นิ้วไปบริเวณหลังบ้านซึ่งเป็นที่ดินเปล่าที่ตอนนี้เป็นป่ารกชัฏ ไม่เคยมีใครกล้าไปทำอะไรกับที่ผืนนั้นเนื่องจากมีเสียงร่ำลือเรื่องสิ่งลึกลับนั่นเอง

“ป่าผีสิงนั่นหรือคะ” หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงตกใจ

“ผี!” ที่รักวัยสองขวบกว่าที่นั่งกินข้าวอยู่ด้านข้างอุทานออกมาเสียงหลง เธอค่อนข้างอ่อนไหวกับคำว่าผีมากเป็นพิเศษ

“เธอจะเสียงดังทำไม หลานฉันตกใจหมด” คนที่สถาปนาตัวเองเป็นคุณยายของเด็กร่างอ้วนแบบเต็มขั้นรีบกอดปลอบหลาน

“แม่ขอโทษนะลูก ไม่มีผีที่ไหนเลย แม่พูดผิด จิ๊ดริดกินข้าวต่อดีกว่า วันนี้มีไข่ตุ๋นของโปรดลูกด้วย”

เด็กหญิงผงกศีรษะและหันไปสนใจอาหารมื้อเย็นตามคำชี้ชวนของแม่ สมาธิของเด็กวัยเท่านี้มีค่อนข้างน้อย เมื่อโดนแม่หักเหความสนใจ ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที เธอก็ลืมเรื่องที่ได้ยินไปก่อนหน้านี้เสียสิ้น

“ป้าไม่กลัวหรือคะ” วรรณารีกระซิบถามเสียงแผ่วขณะที่สายตามองไปยังหลังบ้านอย่างขลาด ๆ

สายหัวเราะเบา ๆ “ฉันจะไปกลัวที่ดินของฉันทำไม”

วรรณารีเบิกตาโต “ที่ดินของป้า?”

“ก็ใช่น่ะสิ ที่ทั้งสิบไร่นั้นฉันซื้อต่อจากเจ้าของเดิมได้เกือบยี่สิบปีแล้ว เจ้าของเดิมเป็นเจ้าสัวคนจีนที่อพยพมาไทย พอตายไปลูกชายก็คิดขายทิ้งเพราะจะกลับไปทำธุรกิจที่จีน ฉันเห็นว่าเป็นที่ดินติดกับของฉันพอดีเลยซื้อเอาไว้”

“แล้วข่าวลือ...” วรรณารีเหลือบตามองลูก “ข่าวเรื่องนั้นมันมาได้ยังไงคะ”

“ฉันเป็นคนปล่อยข่าวเอง เมื่อก่อนชอบมีพวกขี้ยาเข้ามามั่วสุมสูบยากัน ฉันกลัวจะเกิดเรื่องอะไรไม่ดีก็เลยปล่อยข่าวน่ากลัวออกไป แล้วจ้างคนไปแกล้งหลอกขี้ยาพวกนั้นอยู่หลายรอบ เลยมีข่าวลือเหมือนทุกวันนี้”

“ว่าไง? สนใจขยายร้านไปข้างหลังไหม”

หญิงสาวพยักหน้ารับ “สนค่ะ” เพราะรู้จักนิสัยใจคอของสายดีแล้ว เธอจึงไม่คิดอิดออดเหมือนคราวแรกอีก เนื่องจากรู้ว่าอิดออดไปก็เสียเวลาเปล่า

“แต่ป้าต้องรับส่วนแบ่งที่ร้านเพิ่มเป็นสามสิบเปอร์เซ็นต์นะคะ” หญิงสาวจึงเลือกที่จะต่อรองให้สายรับส่วนแบ่งต่อเดือนเพิ่มขึ้นแทน

“ดี...ฉันชอบคนกล้าแบบนี้”

แม้จะทำใจยอมรับ แต่เมื่อเห็นสายตัดแบ่งพื้นที่หกไร่ให้เป็นชื่อเธอแล้ว วรรณารีก็อดไม่ได้ที่จะละอายใจอีกเช่นเดิม แต่ก็รู้ว่าท้วงไปก็เสียเปล่า สิ่งที่เธอสามารถตอบแทนความใจดีของสายได้มีเพียงแค่กตัญญูและคอยดูแลสายให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ไปจนตลอดชีวิตของตัวเองเท่านั้น

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • จิ๊ดริดที่รัก   99. บทอวสาน

    “ลุงพงศ์ ป้าลี ยายยี่สุ่น สวัสดีค่า” ที่รักทักทายเสียงดังตั้งแต่ยังไม่เข้าประตูรั้วพร้อมกับเสียงปั่นของจักรยานขึ้นสนิมคันโปรดดังเอี๊ยดอ๊าด“เข้ามาสิลูก มากินข้าวด้วยกัน” วนาลีร้องทักออกมา“จิ๊ดริดไม่กิน แต่จิ๊ดริดจะมาตักข้าวให้ทุกคน” ที่รักผู้ซึ่งรู้เวลากินข้าวของบ้านนี้ดีเหมือนบ้านของตัวเองเดินเข้ามาในบ้านอย่างเหนียมอายสมาชิกในบ้านทั้งสามคนต่างเหลียวมองกันอย่างข้องใจเมื่อเห็นท่าทีขมีขมันของที่รักยามตักข้าวใส่จานให้พวกเขาอยู่“เสียดายจังที่ช้างไม่อยู่ ไม่งั้นคงดีใจแน่ที่จิ๊ดริดตักข้าวให้แบบนี้” วนาลีโปรยยาหอม“จิ๊ดริดรู้ พี่ช้างไปทำงานที่มหา’ลัย พี่ผึ้งไปดูหนังกับพี่หนึ่ง”เมื่อตักข้าวเสร็จเธอก็เดินไปวางจานข้าวที่ตรงหน้าทั้งสามคนอย่างนิ่มนวล“กินข้าวให้อร่อยนะคะ จิ๊ดริดกลับแล้ว”“ไม่กินด้วยกันหรือลูก มีซี่โครงหมูย่างที่จิ๊ดริดชอบด้วยนะ” ยี่สุ่นรั้งเอาไว้ที่รักตาแลมองซี่โครงย่างสีน้ำตาลฉ่ำที่อยู่ด้านหน้าแล้วกลืนน้ำลายดังเอื้อก แต่น่าแปลกที่คราวนี้เด็กสาวใจแข็งกว่าที่คิด“ไม่กินค่ะ จิ๊ดริดตั้งใจมา

  • จิ๊ดริดที่รัก   98. ความรักของจิ๊ดริด

    “จิ๊ดริดมาได้ยังไง แล้วเป็นอะไร ใครทำให้เจ็บ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเดือดร้อนที่รักชี้ไปที่เมธาวินอย่างไม่ลังเล คชาภัทรใช้สายตาพิฆาตมองไปยังตัวต้นเหตุในทันที ทำเอาคนถูกมองถึงกับทำอะไรไม่ถูก“นายรังแกอะไรจิ๊ดริด”“ยัยพลังช้างเนี่ยนะใครจะไปรังแกได้” เมธาวินเอ่ยอย่างร้อนตัวที่รักปล่อยโฮออกมาเสียงดัง “เมฆว่าจิ๊ดริดตัวเหมือนช้าง”“เฮ้ย!” เมธาวินสะดุ้งสุดตัวกับข้อกล่าวหานี้ วันนั้นนอกจากได้รับสายตาคาดโทษไปจนตลอดชีวิตจากคชาภัทรแล้ว ยังได้รอยหยิกกลับบ้านไปด้วย จะจากใครที่ไหนได้ถ้าไม่ใช่เนเน่ที่หยิกเขาจนลายพร้อยเนื่องจากไปแกล้งเพื่อนรักของเธอนั่นเองหลังจากกลับถึงบ้าน ที่รักยังคงอารมณ์ค้างนั่งหน้าบูดอยู่ตรงสวนหลังบ้าน พื้นที่นั่งเล่นส่วนตัวของเธอและพี่ ๆ ตั้งแต่เมื่อยังเด็ก โดยมีคชาภัทรนั่งยิ้ม ๆ มองอยู่ในมือของที่รักยังคงถือสายวัดไว้ เธอไล่วัดขนาดหลายส่วนในร่างกายทั้งแขนขาและเอว สีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความสะเทือนใจทุกครั้งเมื่อเห็นตัวเลขที่วัดได้“จิ๊ดริดอ้วน” ใบหน้าเธอหงิกจนไม่อาจหงิกเพิ่มได้อีกคชาภัทรลอบยิ้

  • จิ๊ดริดที่รัก   97. จิ๊ดริดเป็นสาวแล้ว

    “ลูกเป็นคนจิตใจดีมาก ขอบคุณนะวรรณ คุณเลี้ยงลูกได้ดีจริง ๆ” พีรายุเอ่ยกับเธอหลังกลับมาจากส่งนิดาแล้ววรรณารีหันมายิ้มให้สามี “จิ๊ดริดแกเป็นเด็กจิตใจดีตั้งแต่เกิดค่ะ ถ้าไม่ได้แก ชีวิตฉันอาจไม่รอดมาจนถึงตอนนี้ก็ได้”พีรายุรู้สึกผิดในใจ เขาเอื้อมมือไปสวมกอดเธอ “ผมขอโทษนะวรรณ เพราะผมคนเดียวทำให้คุณลำบากมาตั้งหลายปี”“พูดอะไรอย่างนั้นคะ คุณเป็นแบบนั้นเพราะฤทธิ์ยา ฉันโกรธคุณไม่ลงหรอก” เธอตอบกลับยิ้ม ๆ“แต่คราวก่อนคุณไม่คิดแบบนี้นะ คุณยังว่าผมไม่ได้รักคุณจริงอยู่เลย บอกผมหน่อยได้ไหมว่าทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจให้โอกาสผม”วรรณารีใช้มือลูบใบหน้าคมของเขาจนทั่วพร้อมเผยยิ้มหวาน “เพราะคุณเอาชนะยามหาโลกาได้ด้วยตัวคุณเองโดยไม่ต้องพึ่งพลังวิเศษของจิ๊ดริด ขอบคุณนะคะที่ทำให้ฉันได้รับรู้ว่าคุณรักและมั่นคงต่อฉันจริง”ชายหนุ่มสวมกอดภรรยาเอาไว้แน่น “ผมก็ขอบคุณคุณเหมือนกันที่เข้าใจและเปิดโอกาสให้ผม ผมรักคุณนะครับ”“แล้วหนูล่ะ ไม่รักหนูเหรอ” ที่รักที่เดินมาหาทั้งคู่เมื่อไหร่ไม่ทราบได้ทวงถามหน้ามุ่ยคนเป็นพ่อและแม่หัวเราะร่วน

  • จิ๊ดริดที่รัก   96. ไปหาพ่อที่ทำงาน

    เมื่อได้รับอนุญาตให้กลับบ้านในวันต่อมา พีรายุได้มุ่งหน้าเข้าบริษัทในทันทีเพื่อสะสางปัญหาที่จินดาราสร้างไว้ทั้งเรื่องที่ร่วมมือกับเสี่ยทรงยศและจัดการพนักงานที่เป็นคนของจินดาราเพราะปัญหาสะสมมาหลายปี ทำให้พีรายุแทบจะกินนอนอยู่ที่บริษัทไม่กลับมาให้สองแม่ลูกเห็นหน้านานนับสัปดาห์ ทำเอาทั้งวรรณารีและที่รักต่างชะเง้อหาแววตาหมองไปตาม ๆ กัน“จิ๊ดริดคิดถึงพ่อ” เช้าวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุด ที่รักกำลังละเลียดกินข้าวผัดอยู่ได้เอ่ยขึ้นเสียงอ่อยวรรณารีมองลูกอย่างเห็นใจ ในใจเธอนั้นยอมรับเช่นกันว่ารู้สึกไม่ต่างจากลูกนัก นี่ก็เข้าวันที่เจ็ดแล้วที่พีรายุไม่ได้มาหาเธอและลูก มันยิ่งทำให้ความอึดอัดและความกังวลภายในใจมีมากขึ้นสายมองสองแม่ลูกที่นั่งซึมกะทืออยู่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ “คิดถึงก็ไปหาสิ บริษัทนั้นก็อยู่ไม่ไกลนี่”ที่รักตาเป็นประกายขึ้นมา “จิ๊ดริดไปหาพ่อได้ไหมแม่จ๋า” เธอถามวรรณารีอย่างตื่นเต้น“ได้สิ เตรียมของกินไปให้พ่อด้วยดีไหม พ่อคงไม่ได้กินอะไรดี ๆ มาหลายวันแล้ว” หากเป็นเมื่อก่อนวรรณารีไม

  • จิ๊ดริดที่รัก   95. จิ๊ดริดอยากใช้ฉี่ช่วยพ่อ 2

    วรรณารีรีบเดินเข้ามาหาลูก “คุณพ่อหายแล้ว พ่อจำทุกคนได้แล้ว” เธอบอกลูกอย่างดีใจ“เอ๋?” ที่รักอุทานออกมาและมองตรงไปยังพีรายุอย่างงุนงงพีรายุส่งยิ้มอ่อนโยนให้ลูกและกางแขนกว้างขึ้น “จิ๊ดริดมาให้พ่อกอดหน่อยสิลูก พ่อคิดถึงลูกจัง”“เอ๊ะ?” ที่รักยังงุนงงอยู่ เธอมองแก้วฉี่ในมืออย่างสับสน “แล้วฉี่”“พ่อไม่ต้องใช้ฉี่แล้ว” วรรณารีเอ่ยยืนยันกับเธอ “จิ๊ดริดไปเก็บกระเป๋าก่อนลูก แม่จะไปบอกตำรวจข้างนอก เราจะได้พาคุณพ่อไปโรงพยาบาลด้วยกัน” วรรณารีบอกลูกก่อนเดินออกไปนอกห้องด้วยอารมณ์ที่ปลอดโปร่งแบบไม่เคยเป็นมาก่อน“อ๋า?” ที่รักยังคงยืนนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่ฉี่ของตัวเองอย่างผิดหวัง เธอดีใจนะที่พ่อหายเป็นปกติ แต่ทำไมไม่เป็นปกติด้วยฉี่ของเธอล่ะ อารมณ์ของเธอตอนนี้ทั้งผิดหวังและดีใจผสมปนเปกันไปหมด แต่ที่แน่ ๆ รู้สึกพ่ายแพ้ยังไงก็ไม่รู้“โอว๋?” เธอชูแก้วใส่น้ำสีอำพันของตัวเองขึ้นสูงดูราวกับเทพีเสรีภาพก็ไม่ปาน แต่เป็นเทพีเสรีภาพที่ค่อนข้างอ้วนและทำใบหน้ายับย่นมากเป็นพิเศษ-----“เป็นยังไงบ้าง”

  • จิ๊ดริดที่รัก   94. จิ๊ดริดอยากใช้ฉี่ช่วยพ่อ 1

    “ซี้ด...” จินดาราลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบากเพราะรู้สึกถึงความโคลงเคลงของพื้นที่นอนอยู่ ร่างกายเธอในตอนนี้สัมผัสถึงความปวดร้าวไปทั้งร่าง“โอ๊ย” โดยเฉพาะช่วงลำคอของเธอที่ดูคล้ายจะหลุดออกมาเป็นท่อน ๆ เสียให้ได้“อย่าขยับ กระดูกคอคุณร้าว ขยับอีกนิดมีสิทธิ์ตายได้” เสียงแหบห้าวดังอยู่ข้างลำตัว เมื่อแลตามองก็พบว่าเป็นชายแปลกหน้าวัยกลางคนคนหนึ่ง ที่สำคัญผู้ชายคนนี้อยู่ในชุดตำรวจแบบเต็มยศสีหน้าของจินดาราเผยถึงความตระหนกแบบสุดขีด เธอถอนสายตาจากตำรวจผู้นั้นแล้วกลอกตามองไปรอบตัวก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเปลพยาบาล มีกู้ภัยสองคนช่วยกันยกหัวท้าย ทั้งคู่กำลังช่วยกันพาเธอไปยังรถพยาบาลที่จอดรออยู่หน้าบ้านประกายตาของจินดาราเปลี่ยนเป็นเหี้ยมขึ้นมาเมื่อเห็นวรรณารีเดินอยู่ไม่ห่างจากนายตำรวจที่พูดเตือนเธอเมื่อครู่“นังวรรณ แกทำอะไรกับฉัน แกเรียกตำรวจมาใช่ไหม” จินดาราถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่แทบจะหมดแรงวรรณารีเผยยิ้มหยัน “ในเมื่อมีเหตุฆ่ากันตายในบ้าน แจ้งตำรวจก็ถูกแล้ว”“แกอย่าใส่ความ ถ้ามีจริงฉันต้องรู้เรื่องสิ แกแกล้งหาเรื่องฉันใช่ไหม”

  • จิ๊ดริดที่รัก   66. จิ๊ดริดอยากมีพ่อ 2

    “ให้ลุงเล่นด้วยคนได้ไหม”ที่รักและคชาภัทรที่กำลังนั่งเล่นอยู่บนเสื่อตรงสวนหลังบ้านต่างหันมามองเขาเป็นตาเดียวคชาภัทรแอบบุ้ยปากอย่างขัดใจ ต่างจากที่รักที่ส่งยิ้มสดใสมาให้และตบลงบนพื้นที่ว่างข้างตัว “ลุงนั่งนี่ มาเล่นกัน”พีรายุนั่งลงด้า

  • จิ๊ดริดที่รัก   65. จิ๊ดริดอยากมีพ่อ 1

    เช้าวันต่อมา พีรายุสะดุ้งตื่นเพราะเสียงเตือนของข้อความที่ดังมาจากโทรศัพท์มือถือ เขารีบทะลึ่งพรวดขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากใครไวพจน์ส่งข้อความสั้น ๆ มาหาพร้อมกับรูปถ่ายเกือบห้าสิบรูปซึ่งเป็นรูปถ่ายเอกสารเกี่ยวกับสเปกของวัสดุก่อสร้างที่เขาเคยตีตกไปแต่จินดารากลับหยิบมาปั

  • จิ๊ดริดที่รัก   64. เงินจิ๊ดริดหาย 2

    วรรณารีลูบศีรษะลูกอย่างอ่อนโยน“เห็นไหม ลูกยังไม่อยากโดนด่าว่าเป็นคนเลวเลย แล้วพี่นกที่โดนลูกว่าเป็นคนเลวล่ะ ลูกคิดว่าพี่เค้าจะเสียใจแค่ไหน”ที่รักหน้าหงอยลง “แต่พี่เจี๊ยบ...”วรรณารีดึงตัวลูกเข้ามากอด “แม่รู้ว่าพี่เจี๊ยบทำเรื่อง

  • จิ๊ดริดที่รัก   63. เงินจิ๊ดริดหาย 1

    อีกสองวันต่อมา ที่รักที่เพิ่งกลับมาจากโรงเรียนได้กระโดดโลดเต้นเข้าบ้านอย่างมีความสุข วันนี้นอกจากได้กล่องนมจากโรงเรียนมาถึงสองกระสอบใหญ่แล้ว เธอยังกินขนมที่โรงเรียนน้อยจนเหลือเงินกลับมาบ้านตั้งห้าสิบบาท เมื่อเข้าบ้านมาเธอไม่ยอมทักทายใครทั้งสิ้น อย่างแรกที่ตั้งใจทำคือตรงดิ่งไปยังหีบสมบัติส

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status