Home / อื่น ๆ / จิ๊ดริดที่รัก / 12. จิ๊ดริดของเก่า 2

Share

12. จิ๊ดริดของเก่า 2

last update publish date: 2025-08-26 12:00:05

“ขยายร้านดีไหม” เมื่อเห็นวรรณารีนั่งคิ้วชนกันตอนกินข้าวมื้อเย็น สายจึงเสนอความคิดขึ้นมา

วรรณารีเหลือบมองสายอย่างหนักใจ “จะขยายไปที่ไหนได้คะป้า จะให้ย้ายร้านไปอยู่ไกล ๆ ก็คงไม่ไหว ไหนจะค่าที่ ค่าก่อสร้างอีก เงินเก็บคงไม่พอแน่”

“ก็ขยายไปทางด้านหลังไง” สายชี้นิ้วไปบริเวณหลังบ้านซึ่งเป็นที่ดินเปล่าที่ตอนนี้เป็นป่ารกชัฏ ไม่เคยมีใครกล้าไปทำอะไรกับที่ผืนนั้นเนื่องจากมีเสียงร่ำลือเรื่องสิ่งลึกลับนั่นเอง

“ป่าผีสิงนั่นหรือคะ” หญิงสาวถามด้วยน้ำเสียงตกใจ

“ผี!” ที่รักวัยสองขวบกว่าที่นั่งกินข้าวอยู่ด้านข้างอุทานออกมาเสียงหลง เธอค่อนข้างอ่อนไหวกับคำว่าผีมากเป็นพิเศษ

“เธอจะเสียงดังทำไม หลานฉันตกใจหมด” คนที่สถาปนาตัวเองเป็นคุณยายของเด็กร่างอ้วนแบบเต็มขั้นรีบกอดปลอบหลาน

“แม่ขอโทษนะลูก ไม่มีผีที่ไหนเลย แม่พูดผิด จิ๊ดริดกินข้าวต่อดีกว่า วันนี้มีไข่ตุ๋นของโปรดลูกด้วย”

เด็กหญิงผงกศีรษะและหันไปสนใจอาหารมื้อเย็นตามคำชี้ชวนของแม่ สมาธิของเด็กวัยเท่านี้มีค่อนข้างน้อย เมื่อโดนแม่หักเหความสนใจ ภายในเวลาไม่ถึงสองนาที เธอก็ลืมเรื่องที่ได้ยินไปก่อนหน้านี้เสียสิ้น

“ป้าไม่กลัวหรือคะ” วรรณารีกระซิบถามเสียงแผ่วขณะที่สายตามองไปยังหลังบ้านอย่างขลาด ๆ

สายหัวเราะเบา ๆ “ฉันจะไปกลัวที่ดินของฉันทำไม”

วรรณารีเบิกตาโต “ที่ดินของป้า?”

“ก็ใช่น่ะสิ ที่ทั้งสิบไร่นั้นฉันซื้อต่อจากเจ้าของเดิมได้เกือบยี่สิบปีแล้ว เจ้าของเดิมเป็นเจ้าสัวคนจีนที่อพยพมาไทย พอตายไปลูกชายก็คิดขายทิ้งเพราะจะกลับไปทำธุรกิจที่จีน ฉันเห็นว่าเป็นที่ดินติดกับของฉันพอดีเลยซื้อเอาไว้”

“แล้วข่าวลือ...” วรรณารีเหลือบตามองลูก “ข่าวเรื่องนั้นมันมาได้ยังไงคะ”

“ฉันเป็นคนปล่อยข่าวเอง เมื่อก่อนชอบมีพวกขี้ยาเข้ามามั่วสุมสูบยากัน ฉันกลัวจะเกิดเรื่องอะไรไม่ดีก็เลยปล่อยข่าวน่ากลัวออกไป แล้วจ้างคนไปแกล้งหลอกขี้ยาพวกนั้นอยู่หลายรอบ เลยมีข่าวลือเหมือนทุกวันนี้”

“ว่าไง? สนใจขยายร้านไปข้างหลังไหม”

หญิงสาวพยักหน้ารับ “สนค่ะ” เพราะรู้จักนิสัยใจคอของสายดีแล้ว เธอจึงไม่คิดอิดออดเหมือนคราวแรกอีก เนื่องจากรู้ว่าอิดออดไปก็เสียเวลาเปล่า

“แต่ป้าต้องรับส่วนแบ่งที่ร้านเพิ่มเป็นสามสิบเปอร์เซ็นต์นะคะ” หญิงสาวจึงเลือกที่จะต่อรองให้สายรับส่วนแบ่งต่อเดือนเพิ่มขึ้นแทน

“ดี...ฉันชอบคนกล้าแบบนี้”

แม้จะทำใจยอมรับ แต่เมื่อเห็นสายตัดแบ่งพื้นที่หกไร่ให้เป็นชื่อเธอแล้ว วรรณารีก็อดไม่ได้ที่จะละอายใจอีกเช่นเดิม แต่ก็รู้ว่าท้วงไปก็เสียเปล่า สิ่งที่เธอสามารถตอบแทนความใจดีของสายได้มีเพียงแค่กตัญญูและคอยดูแลสายให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ไปจนตลอดชีวิตของตัวเองเท่านั้น

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • จิ๊ดริดที่รัก   99. บทอวสาน

    “ลุงพงศ์ ป้าลี ยายยี่สุ่น สวัสดีค่า” ที่รักทักทายเสียงดังตั้งแต่ยังไม่เข้าประตูรั้วพร้อมกับเสียงปั่นของจักรยานขึ้นสนิมคันโปรดดังเอี๊ยดอ๊าด“เข้ามาสิลูก มากินข้าวด้วยกัน” วนาลีร้องทักออกมา“จิ๊ดริดไม่กิน แต่จิ๊ดริดจะมาตักข้าวให้ทุกคน” ที่รักผู้ซึ่งรู้เวลากินข้าวของบ้านนี้ดีเหมือนบ้านของตัวเองเดินเข้ามาในบ้านอย่างเหนียมอายสมาชิกในบ้านทั้งสามคนต่างเหลียวมองกันอย่างข้องใจเมื่อเห็นท่าทีขมีขมันของที่รักยามตักข้าวใส่จานให้พวกเขาอยู่“เสียดายจังที่ช้างไม่อยู่ ไม่งั้นคงดีใจแน่ที่จิ๊ดริดตักข้าวให้แบบนี้” วนาลีโปรยยาหอม“จิ๊ดริดรู้ พี่ช้างไปทำงานที่มหา’ลัย พี่ผึ้งไปดูหนังกับพี่หนึ่ง”เมื่อตักข้าวเสร็จเธอก็เดินไปวางจานข้าวที่ตรงหน้าทั้งสามคนอย่างนิ่มนวล“กินข้าวให้อร่อยนะคะ จิ๊ดริดกลับแล้ว”“ไม่กินด้วยกันหรือลูก มีซี่โครงหมูย่างที่จิ๊ดริดชอบด้วยนะ” ยี่สุ่นรั้งเอาไว้ที่รักตาแลมองซี่โครงย่างสีน้ำตาลฉ่ำที่อยู่ด้านหน้าแล้วกลืนน้ำลายดังเอื้อก แต่น่าแปลกที่คราวนี้เด็กสาวใจแข็งกว่าที่คิด“ไม่กินค่ะ จิ๊ดริดตั้งใจมา

  • จิ๊ดริดที่รัก   98. ความรักของจิ๊ดริด

    “จิ๊ดริดมาได้ยังไง แล้วเป็นอะไร ใครทำให้เจ็บ” เขาถามด้วยน้ำเสียงเดือดร้อนที่รักชี้ไปที่เมธาวินอย่างไม่ลังเล คชาภัทรใช้สายตาพิฆาตมองไปยังตัวต้นเหตุในทันที ทำเอาคนถูกมองถึงกับทำอะไรไม่ถูก“นายรังแกอะไรจิ๊ดริด”“ยัยพลังช้างเนี่ยนะใครจะไปรังแกได้” เมธาวินเอ่ยอย่างร้อนตัวที่รักปล่อยโฮออกมาเสียงดัง “เมฆว่าจิ๊ดริดตัวเหมือนช้าง”“เฮ้ย!” เมธาวินสะดุ้งสุดตัวกับข้อกล่าวหานี้ วันนั้นนอกจากได้รับสายตาคาดโทษไปจนตลอดชีวิตจากคชาภัทรแล้ว ยังได้รอยหยิกกลับบ้านไปด้วย จะจากใครที่ไหนได้ถ้าไม่ใช่เนเน่ที่หยิกเขาจนลายพร้อยเนื่องจากไปแกล้งเพื่อนรักของเธอนั่นเองหลังจากกลับถึงบ้าน ที่รักยังคงอารมณ์ค้างนั่งหน้าบูดอยู่ตรงสวนหลังบ้าน พื้นที่นั่งเล่นส่วนตัวของเธอและพี่ ๆ ตั้งแต่เมื่อยังเด็ก โดยมีคชาภัทรนั่งยิ้ม ๆ มองอยู่ในมือของที่รักยังคงถือสายวัดไว้ เธอไล่วัดขนาดหลายส่วนในร่างกายทั้งแขนขาและเอว สีหน้าของเธอแสดงให้เห็นถึงความสะเทือนใจทุกครั้งเมื่อเห็นตัวเลขที่วัดได้“จิ๊ดริดอ้วน” ใบหน้าเธอหงิกจนไม่อาจหงิกเพิ่มได้อีกคชาภัทรลอบยิ้

  • จิ๊ดริดที่รัก   97. จิ๊ดริดเป็นสาวแล้ว

    “ลูกเป็นคนจิตใจดีมาก ขอบคุณนะวรรณ คุณเลี้ยงลูกได้ดีจริง ๆ” พีรายุเอ่ยกับเธอหลังกลับมาจากส่งนิดาแล้ววรรณารีหันมายิ้มให้สามี “จิ๊ดริดแกเป็นเด็กจิตใจดีตั้งแต่เกิดค่ะ ถ้าไม่ได้แก ชีวิตฉันอาจไม่รอดมาจนถึงตอนนี้ก็ได้”พีรายุรู้สึกผิดในใจ เขาเอื้อมมือไปสวมกอดเธอ “ผมขอโทษนะวรรณ เพราะผมคนเดียวทำให้คุณลำบากมาตั้งหลายปี”“พูดอะไรอย่างนั้นคะ คุณเป็นแบบนั้นเพราะฤทธิ์ยา ฉันโกรธคุณไม่ลงหรอก” เธอตอบกลับยิ้ม ๆ“แต่คราวก่อนคุณไม่คิดแบบนี้นะ คุณยังว่าผมไม่ได้รักคุณจริงอยู่เลย บอกผมหน่อยได้ไหมว่าทำไมคุณถึงเปลี่ยนใจให้โอกาสผม”วรรณารีใช้มือลูบใบหน้าคมของเขาจนทั่วพร้อมเผยยิ้มหวาน “เพราะคุณเอาชนะยามหาโลกาได้ด้วยตัวคุณเองโดยไม่ต้องพึ่งพลังวิเศษของจิ๊ดริด ขอบคุณนะคะที่ทำให้ฉันได้รับรู้ว่าคุณรักและมั่นคงต่อฉันจริง”ชายหนุ่มสวมกอดภรรยาเอาไว้แน่น “ผมก็ขอบคุณคุณเหมือนกันที่เข้าใจและเปิดโอกาสให้ผม ผมรักคุณนะครับ”“แล้วหนูล่ะ ไม่รักหนูเหรอ” ที่รักที่เดินมาหาทั้งคู่เมื่อไหร่ไม่ทราบได้ทวงถามหน้ามุ่ยคนเป็นพ่อและแม่หัวเราะร่วน

  • จิ๊ดริดที่รัก   96. ไปหาพ่อที่ทำงาน

    เมื่อได้รับอนุญาตให้กลับบ้านในวันต่อมา พีรายุได้มุ่งหน้าเข้าบริษัทในทันทีเพื่อสะสางปัญหาที่จินดาราสร้างไว้ทั้งเรื่องที่ร่วมมือกับเสี่ยทรงยศและจัดการพนักงานที่เป็นคนของจินดาราเพราะปัญหาสะสมมาหลายปี ทำให้พีรายุแทบจะกินนอนอยู่ที่บริษัทไม่กลับมาให้สองแม่ลูกเห็นหน้านานนับสัปดาห์ ทำเอาทั้งวรรณารีและที่รักต่างชะเง้อหาแววตาหมองไปตาม ๆ กัน“จิ๊ดริดคิดถึงพ่อ” เช้าวันเสาร์ซึ่งเป็นวันหยุด ที่รักกำลังละเลียดกินข้าวผัดอยู่ได้เอ่ยขึ้นเสียงอ่อยวรรณารีมองลูกอย่างเห็นใจ ในใจเธอนั้นยอมรับเช่นกันว่ารู้สึกไม่ต่างจากลูกนัก นี่ก็เข้าวันที่เจ็ดแล้วที่พีรายุไม่ได้มาหาเธอและลูก มันยิ่งทำให้ความอึดอัดและความกังวลภายในใจมีมากขึ้นสายมองสองแม่ลูกที่นั่งซึมกะทืออยู่ก็อดยิ้มออกมาไม่ได้ “คิดถึงก็ไปหาสิ บริษัทนั้นก็อยู่ไม่ไกลนี่”ที่รักตาเป็นประกายขึ้นมา “จิ๊ดริดไปหาพ่อได้ไหมแม่จ๋า” เธอถามวรรณารีอย่างตื่นเต้น“ได้สิ เตรียมของกินไปให้พ่อด้วยดีไหม พ่อคงไม่ได้กินอะไรดี ๆ มาหลายวันแล้ว” หากเป็นเมื่อก่อนวรรณารีไม

  • จิ๊ดริดที่รัก   95. จิ๊ดริดอยากใช้ฉี่ช่วยพ่อ 2

    วรรณารีรีบเดินเข้ามาหาลูก “คุณพ่อหายแล้ว พ่อจำทุกคนได้แล้ว” เธอบอกลูกอย่างดีใจ“เอ๋?” ที่รักอุทานออกมาและมองตรงไปยังพีรายุอย่างงุนงงพีรายุส่งยิ้มอ่อนโยนให้ลูกและกางแขนกว้างขึ้น “จิ๊ดริดมาให้พ่อกอดหน่อยสิลูก พ่อคิดถึงลูกจัง”“เอ๊ะ?” ที่รักยังงุนงงอยู่ เธอมองแก้วฉี่ในมืออย่างสับสน “แล้วฉี่”“พ่อไม่ต้องใช้ฉี่แล้ว” วรรณารีเอ่ยยืนยันกับเธอ “จิ๊ดริดไปเก็บกระเป๋าก่อนลูก แม่จะไปบอกตำรวจข้างนอก เราจะได้พาคุณพ่อไปโรงพยาบาลด้วยกัน” วรรณารีบอกลูกก่อนเดินออกไปนอกห้องด้วยอารมณ์ที่ปลอดโปร่งแบบไม่เคยเป็นมาก่อน“อ๋า?” ที่รักยังคงยืนนิ่ง สายตาจับจ้องไปที่ฉี่ของตัวเองอย่างผิดหวัง เธอดีใจนะที่พ่อหายเป็นปกติ แต่ทำไมไม่เป็นปกติด้วยฉี่ของเธอล่ะ อารมณ์ของเธอตอนนี้ทั้งผิดหวังและดีใจผสมปนเปกันไปหมด แต่ที่แน่ ๆ รู้สึกพ่ายแพ้ยังไงก็ไม่รู้“โอว๋?” เธอชูแก้วใส่น้ำสีอำพันของตัวเองขึ้นสูงดูราวกับเทพีเสรีภาพก็ไม่ปาน แต่เป็นเทพีเสรีภาพที่ค่อนข้างอ้วนและทำใบหน้ายับย่นมากเป็นพิเศษ-----“เป็นยังไงบ้าง”

  • จิ๊ดริดที่รัก   94. จิ๊ดริดอยากใช้ฉี่ช่วยพ่อ 1

    “ซี้ด...” จินดาราลืมตาตื่นขึ้นมาอย่างยากลำบากเพราะรู้สึกถึงความโคลงเคลงของพื้นที่นอนอยู่ ร่างกายเธอในตอนนี้สัมผัสถึงความปวดร้าวไปทั้งร่าง“โอ๊ย” โดยเฉพาะช่วงลำคอของเธอที่ดูคล้ายจะหลุดออกมาเป็นท่อน ๆ เสียให้ได้“อย่าขยับ กระดูกคอคุณร้าว ขยับอีกนิดมีสิทธิ์ตายได้” เสียงแหบห้าวดังอยู่ข้างลำตัว เมื่อแลตามองก็พบว่าเป็นชายแปลกหน้าวัยกลางคนคนหนึ่ง ที่สำคัญผู้ชายคนนี้อยู่ในชุดตำรวจแบบเต็มยศสีหน้าของจินดาราเผยถึงความตระหนกแบบสุดขีด เธอถอนสายตาจากตำรวจผู้นั้นแล้วกลอกตามองไปรอบตัวก็พบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนเปลพยาบาล มีกู้ภัยสองคนช่วยกันยกหัวท้าย ทั้งคู่กำลังช่วยกันพาเธอไปยังรถพยาบาลที่จอดรออยู่หน้าบ้านประกายตาของจินดาราเปลี่ยนเป็นเหี้ยมขึ้นมาเมื่อเห็นวรรณารีเดินอยู่ไม่ห่างจากนายตำรวจที่พูดเตือนเธอเมื่อครู่“นังวรรณ แกทำอะไรกับฉัน แกเรียกตำรวจมาใช่ไหม” จินดาราถามขึ้นมาด้วยน้ำเสียงที่แทบจะหมดแรงวรรณารีเผยยิ้มหยัน “ในเมื่อมีเหตุฆ่ากันตายในบ้าน แจ้งตำรวจก็ถูกแล้ว”“แกอย่าใส่ความ ถ้ามีจริงฉันต้องรู้เรื่องสิ แกแกล้งหาเรื่องฉันใช่ไหม”

  • จิ๊ดริดที่รัก   66. จิ๊ดริดอยากมีพ่อ 2

    “ให้ลุงเล่นด้วยคนได้ไหม”ที่รักและคชาภัทรที่กำลังนั่งเล่นอยู่บนเสื่อตรงสวนหลังบ้านต่างหันมามองเขาเป็นตาเดียวคชาภัทรแอบบุ้ยปากอย่างขัดใจ ต่างจากที่รักที่ส่งยิ้มสดใสมาให้และตบลงบนพื้นที่ว่างข้างตัว “ลุงนั่งนี่ มาเล่นกัน”พีรายุนั่งลงด้า

  • จิ๊ดริดที่รัก   65. จิ๊ดริดอยากมีพ่อ 1

    เช้าวันต่อมา พีรายุสะดุ้งตื่นเพราะเสียงเตือนของข้อความที่ดังมาจากโทรศัพท์มือถือ เขารีบทะลึ่งพรวดขึ้นเมื่อเห็นว่าเป็นข้อความจากใครไวพจน์ส่งข้อความสั้น ๆ มาหาพร้อมกับรูปถ่ายเกือบห้าสิบรูปซึ่งเป็นรูปถ่ายเอกสารเกี่ยวกับสเปกของวัสดุก่อสร้างที่เขาเคยตีตกไปแต่จินดารากลับหยิบมาปั

  • จิ๊ดริดที่รัก   64. เงินจิ๊ดริดหาย 2

    วรรณารีลูบศีรษะลูกอย่างอ่อนโยน“เห็นไหม ลูกยังไม่อยากโดนด่าว่าเป็นคนเลวเลย แล้วพี่นกที่โดนลูกว่าเป็นคนเลวล่ะ ลูกคิดว่าพี่เค้าจะเสียใจแค่ไหน”ที่รักหน้าหงอยลง “แต่พี่เจี๊ยบ...”วรรณารีดึงตัวลูกเข้ามากอด “แม่รู้ว่าพี่เจี๊ยบทำเรื่อง

  • จิ๊ดริดที่รัก   63. เงินจิ๊ดริดหาย 1

    อีกสองวันต่อมา ที่รักที่เพิ่งกลับมาจากโรงเรียนได้กระโดดโลดเต้นเข้าบ้านอย่างมีความสุข วันนี้นอกจากได้กล่องนมจากโรงเรียนมาถึงสองกระสอบใหญ่แล้ว เธอยังกินขนมที่โรงเรียนน้อยจนเหลือเงินกลับมาบ้านตั้งห้าสิบบาท เมื่อเข้าบ้านมาเธอไม่ยอมทักทายใครทั้งสิ้น อย่างแรกที่ตั้งใจทำคือตรงดิ่งไปยังหีบสมบัติส

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status