เข้าสู่ระบบงานเปิดตัวบริษัท KN Production ถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาวใจกลางเมืองอิสตันบูล เป็นงานใหญ่ที่ไม่ได้แค่เปิดตัวบริษัทสื่อขนาดยักษ์ หากแต่เป็นการประกาศตัวตนของคอร์นีเลียส ต่อโลกธุรกิจสื่อ ที่พร้อมจะท้าชนกับบริษัทชั้นนำของโลก
รินลดาฝืนยิ้มแย้ม ทักทายผู้คนมากมายในฐานะคู่ควงของหัวเรือใหญ่ รอยยิ้มที่เธอปั้นแต่งขึ้นมา เพื่องานสังคมที่เธอเคยใช้บ่อยมาก หญิงสาวที่สวมชุดเดรสเกาะอกสีดำราคาแพงของแบรนด์หรูที่ถูกสั่งตัดเพื่อเธอโดยเฉพาะ ผู้จัดละครสาวต้องแสร้งทำเป็นสนิทสนมกับมาเฟียหนุ่ม แสร้งว่ารู้จักและคุ้นเคยกับครอบครัวของเขาเป็นอย่างดี ทั้งที่ความจริงแล้ว เธอไม่เคยพบพ่อแม่ของคอร์นีเลียสแม้แต่ครั้งเดียว และเหตุผลที่ทำให้รินลดาจำต้องปลีกตัวออกจากงาน มาสูดอากาศคนเดียวเงียบ ๆ บนดาดฟ้าของโรงแรม ก็เพราะการปรากฏตัวของ อดีตคู่หมั้น ของเขา มาเรียเป็นนางแบบชื่อดัง หญิงสาวมาจากตระกูลที่รู้จักและสนิทสนมกับครอบครัวของคอร์นีเลียสมายาวนาน ความคาดหวังของทั้งสองตระกูล คือการแต่งงานของคนทั้งคู่ ทว่าในค่ำคืนนี้ คอร์นีเลียสกลับประกาศต่อหน้าสื่อมวลชน ว่าผู้หญิงที่เขารัก มีเพียงรินลดา คนเดียวเท่านั้น เสียงปรบมือดังขึ้น รอยยิ้มแต่งแต้มบนใบหน้าทุกคน บางคนยินดีอย่างจริงใจ บางคนแสร้งแสดงความยินดี แต่ในใจกลับด่าทอหญิงสาวที่โผล่มาจากไหนไม่รู้ มาคว้าชิ้นปลามันไป แต่หลังกล้อง สายตาของแม่คอร์นีเลียสที่ส่งมาหาเธอ กลับบึ้งตึง และชัดเจนว่า แม่ของเขาไม่เห็นด้วยกับลูกชายที่ประกาศเรื่องแฟนสาวในงานเปิดตัวบริษัท รินลดาสูดอากาศเข้าเต็มปอด ก่อนจะก้มลงถอดรองเท้าส้นสูงสีดำออกจากเท้า เธอต้องอดทนมาทั้งคืน แม้มันจะเป็นรองเท้าราคาแพงจากแบรนด์หรู แต่มันก็ยังคงกัดเท้าเธอไม่ต่างจากสิ่งที่เธอเจอในวันนี้ หญิงสาวค่อย ๆ เดินไปนั่งลงบนม้านั่งหินอ่อนที่โรงแรมจัดไว้ สวนบนดาดฟ้าถูกตกแต่งอย่างสวยงาม แสงไฟสลัวพอไม่ให้สวนมืดสนิทจนเกินไป ทว่า...ผู้จัดละครสาวกลับไม่มีอารมณ์จะชื่นชมวิวทิวทัศน์ของเมืองอิสตันบูลยามค่ำคืนแม้แต่น้อย "คุณไม่ควรมาอยู่ตรงนี้" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นเป็นภาษาอังกฤษอย่างสุภาพ แต่แฝงความแข็งกร้าว รินลดาสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะหันไปตามต้นเสียงเพียงครู่เดียว แล้วเบือนสายตากลับไปมองวิวเมืองที่สว่างไสวด้วยแสงไฟยามค่ำคืนแทน ปีเตอร์เป็นเพื่อนสนิทของคอร์นีเลียสทั้งคู่เติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก จะเรียกว่าสนิทก็คงไม่ถูกนัก เพราะความสัมพันธ์ของพวกเขาถูกหล่อหลอมด้วยการแข่งขัน ชิงดีชิงเด่น ไม่มีใครยอมใครมาตั้งแต่เด็กแล้ว รินลดารู้จักปีเตอร์ดี เขาคือคนที่พาเธอไปเห็นคอร์นีเลียสกับมาเรีย นั่งอยู่ด้วยกันในร้านโปรดของเธอ วันนั้นเอง คือวันที่ผู้จัดละครสาวตัดสินใจจะไม่รอผู้ชายสารเลวคนนั้นอีกต่อไป "ริต้า ผมคิดว่าคุณจะฉลาดกว่านี้เสียอีก" ปีเตอร์เอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงเรียบ ไม่สนใจเลยว่าคำพูดนั้นจะทำให้ผู้จัดละครสาวรู้สึกรำคาญเพียงใด รินลดาเงยหน้ามองคนที่มายืนบังทิวทัศน์ของเธอ ก่อนจะลุกขึ้นยืน เตรียมเดินหนี เธอไม่อยากสนทนากับใคร ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม แต่ยังไม่ทันได้ก้าวไปไหน มือหนาก็รั้งข้อมือเรียวของเธอไว้ แรงดึงไม่ได้รุนแรง แต่ก็พอจะบังคับให้เธอหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขาได้ ปีเตอร์ไม่ชอบให้ใครขัดใจเขา และยิ่งไม่ชอบมากขึ้น เมื่อผู้หญิงคนนั้นเป็นของคอร์นีเลียส เขาเกลียดทุกอย่างที่เป็นของมัน แต่รินลดา ต่างออกไป เธออ่อนโยน ไร้เดียงสาเกินไปสำหรับคนอย่างพวกเขา ตั้งแต่วันนั้น วันที่เขาเป็นคนวางแผนให้เธอไปเห็นภาพบาดตาบาดใจในร้านอาหารโปรดวันที่น้ำตาของรินลดาไหลไม่หยุด ปีเตอร์ก็รู้ตัวดีว่า หัวใจที่เย็นชาของเขา ไม่ควรเต้นถี่รัวเพราะผู้หญิงคนนี้เลยแม้แต่น้อย "ปล่อยฉันนะพีท" รินลดาพยายามชักมือกลับ ปีเตอร์ยอมปล่อยอย่างว่าง่าย แต่เขาก็ยังไม่ยอมเปิดทางให้เธอเดินหนีไปไหน "ผมเคยเตือนคุณแล้ว นีลไม่เหมาะกับคุณ" "ฉันไม่ได้เป็นอะไรกับคอร์นีเลียส" น้ำเสียงของรินลดาเย็นเฉียบ ไร้อารมณ์แบบสุด ๆ "คุณรักนีล" ปีเตอร์สวนกลับทันที น้ำเสียงแข็งกร้าว และมันเป็นข้อเท็จจริงที่รินลดาไม่อาจปฏิเสธได้ "นั่นมันไม่เกี่ยวกับคุณเลย" ดวงตาคมกริบของผู้ชายร่างสูงหรี่ลงเล็กน้อยก่อนจะเอ่ย "คุณโง่มาก ริต้า การที่คุณมายืนอยู่ข้างนีลในวันนี้ จะทำให้ชีวิตของคุณไม่สงบสุขอีกต่อไป" รินลดาแค่นเสียงในลำคอ พร้อมทั้งยักไหล่ "ฉันคงโง่อย่างที่คุณว่า เพราะวันที่คุณพาฉันไปเห็นนีลกับมาเรีย" เธอหยุดมองหน้าเขา "นั่นมันก็เป็นแผนของคุณไม่ใช่เหรอ คุณเป็นคนนัดมาเรียให้ไปพบนีลที่ร้านนั้นเอง” จู่ ๆ ก็เกิดความเงียบขึ้นในเสี้ยววินาที ปีเตอร์แค่นเสียงในลำคอ รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก เขาไม่ได้รู้สึกผิดที่ถูกจับได้ ตรงกันข้าม หัวใจกลับเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น เกมนี้ กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้วจริง ๆ ...อยากจะรู้เหมือนกัน คอร์นีเลียสจะปกป้องผู้หญิงตรงหน้าไว้ได้นานแค่ไหน... ดวงตาคมหรี่ลงเล็กน้อย ราวกับมองเห็นคำตอบอยู่ตรงหน้าแล้ว ...นี่สินะ จุดอ่อนของคอร์นีเลียส...รินลดาปรือตาขึ้นมองเพดานห้องนอนอย่างเลื่อนลอย ก่อนที่ภาพเหตุการณ์อันร้อนแรงที่เกิดขึ้นเมื่อคืน ยาวนานไปจนถึงเกือบเที่ยงวัน จะค่อยๆ ไหลย้อนกลับเข้ามาในสมองเหมือนภาพฉายซ้ำ ความร้อนผ่าวลามไปทั่วแก้มเมื่อนึกถึงบทลงโทษที่เธอเป็นคนเริ่ม แต่กลับถูกเขาเอาคืนจนร่างแทบแตกสลายผู้จัดละครสาวพยายามจะขยับกาย ทว่าเพียงแค่ขยับแขนเล็กน้อย ความรู้สึกระบมก็แล่นไปทุกสัดส่วนของร่างกายจนเธอต้องนิ่วหน้า ความเมื่อยขบที่ช่วงเอวและรอยกัดที่บ่าระหงย้ำเตือนว่าเธอถูกเคี่ยวกรำหนักหนาแค่ไหนหญิงสาวพยายามฝืนกายพลิกนอนตะแคงเพื่อหนีจากความอึดอัด ทว่าทันทีที่หันหน้าไป เธอกลับต้องชะงักกึกเมื่อสบเข้ากับดวงตาคมกริบที่นอนท้าวศอกจ้องมองเธออยู่ก่อนแล้ว คอร์นีเลียสส่งยิ้มกว้างที่ดูเป็นต่อ เขาเลิกคิ้วสูงมองแม่แมวป่าที่ตอนนี้กลายเป็นแมวเซื่องซึมกำลังพยายามพลิกตัวหนีเขาอย่างสุดชีวิต"ตื่นแล้วเหรอครับ..." น้ำเสียงทุ้มต่ำนั้นยังคงแหบพร่าเล็กน้อย มือหนาเอื้อมมาลูบไล้เส้นผมที่ยุ่งเหยิงของเธออย่างเบามือ ทว่าแววตากลับวาวโรจน์ไปด้วยความนัยบางอย่างที่ทำให้รินลดาต้องหดคอหนี"ฉันไม่ไหวแล้วนะนีล... คุณไปอดอยากมาจากไหน" รินลดาประท้วงด้วยน้ำ
รินลดาขยับกายลุกขึ้นทรงตัวด้วยเข่าทั้งสองข้าง มือเรียวคว้าขอบชั้นในของเขาไว้ก่อนจะออกแรงรั้งมันลงร่างบอบบางลอบกลืนน้ำลายเมื่อความเป็นชายที่เคยถูกปกปิดไว้ ดีดตัวออกจากพันธนาการ ราวกับอึดอัดมานานแสนนาน ความใหญ่โตที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนและหยาดน้ำใสที่เริ่มปริ่มออกตรงปลาย พร้อมกับสีหน้าที่เต็มไปด้วยความต้องการของเขา ทำให้ผู้คุมเกมตัวน้อยเริ่มรู้สึกว่าตัวเองกำลังเล่นกับไฟที่ร้อนแรงเกินไปเสียแล้ว"กลัวเหรอริต้า... ลองชิมดูไหมล่ะครับ" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นพร่าไปด้วยแรงอารมณ์กระชากสติของรินลดาให้กลับมา หญิงสาวสบตาคมกริบที่บัดนี้วาวโรจน์ไปด้วยความปรารถนาอย่างเปิดเผยรินลดาเม้มริมฝีปากแน่น ความหวาดหวั่นในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความหมั่นไส้และความรู้สึกอยากเอาชนะ หญิงสาวขยับกายเข้าไปใกล้จนสัมผัสได้ถึงไอความร้อนที่แผ่ออกมาจากตัวตนอันยิ่งใหญ่ของเขา กลิ่นอายบุรุษเพศที่เข้มข้นขึ้นตามอารมณ์ดิบทำให้เธอมึนเมา"อยากลองทำอย่างอื่นมากกว่า..." รินลดาเอ่ย มุมปากมีรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะขยับกายขึ้นไปนั่งคร่อมทับบนกลางกายแกร่งของเขาอย่างเต็มรัก วินาทีที่จุดอ่อนไหวที่ชุ่มฉ่ำของเธอแนบชิดลงบนความอลังการที่แข็ง
รินลดาถอยออกมาหยุดยืนอยู่ที่ปลายเตียง หญิงสาวกอดอกพลางกวาดสายตามองผลงานของตัวเองด้วยความพึงพอใจ รอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้าสวยเมื่อเห็นมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลถูกตรึงไว้กับเตียงกว้างในสภาพที่ขยับเขยื้อนไม่ได้ แสงอาทิตย์อัสดงที่สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างอาบไล้ไปบนร่างกายกำยำของเขา ยิ่งขับให้ภาพตรงหน้าดูเย้ายวนและอันตรายในเวลาเดียวกันหัวใจของคอร์นีเลียสเต้นรัวแรงจนแทบจะทะลุออกมาจากอก ความตื่นเต้นที่ถูกกระตุ้นด้วยสถานะเหยื่อทำให้อะดรีนาลีนในกายพลุ่งพล่าน เขาจ้องมองร่างบางที่ยืนมองเขาจากปลายเตียงด้วยสายตาที่ลุกโชนไปด้วยไฟสวาทการได้เห็นรินลดาแสดงอำนาจเหนือเขามันช่างน่าหลงใหลอย่างที่เขาไม่เคยสัมผัสจากใครมาก่อน ยิ่งเห็นเธอมั่นใจในชัยชนะมากเท่าไหร่ ความต้องการที่จะถูกเธอทำลายและทำลายเธอคืนก็ยิ่งทวีคูณขึ้นจนยากจะข่มกลั้นรินลดาค่อย ๆ ขยับกายคลานขึ้นไปบนเตียง ท่วงท่าที่เย้ายวนทว่าทรงพลังทำให้เธอดูเหมือนนางสิงห์ที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุม นิ้วเรียวลากไล้ไปตามหน้าแข้งแกร่งผ่านเนื้อผ้าของกางเกงสแล็กเนื้อดี ก่อนจะค่อย ๆ เคลื่อนสูงขึ้นตามแนวขาของชายหนุ่ม สัมผัสที่แผ่วเบาแต่เน้นย้ำนั้นสร้างกระแสไฟฟ้าแปลบปลาบไปท
รินลดาหมุนตัวเดินฉับ ๆ จากชายหาดขาวละเอียด มุ่งหน้าสู่ที่พักโดยไม่รอคนตัวโตที่ยังยืนทำหน้าไม่ถูก หญิงสาวเดินลัดเลาะไปตามทางเดินหินอ่อนที่ขนาบข้างด้วยพรรณไม้เขียวขจี จนกระทั่งถึงวิลล่าหรูส่วนตัวที่ตั้งตระหง่านอยู่บนเนินเขาจุดที่สูงที่สุดของแหลมพันวาทันทีที่ก้าวเข้าสู่ตัววิลล่า ความโอ่อ่าก็โอบล้อมเธอไว้ ห้องพักเพดานสูงแบบสกายเพดานทำให้พื้นที่ดูโปร่งสบาย ผนังฝั่งหนึ่งเป็นกระจกใสบานใหญ่ยักษ์ที่เผยให้เห็นทัศนียภาพของท้องทะเลอันดามันแบบพาโนรามา แสงอาทิตย์ยามเย็นสะท้อนผิวน้ำดูราวกับเพชรที่ระยิบระยับอยู่เบื้องล่างถัดจากตัวห้องนอนขนาดใหญ่ คือระเบียงกว้างขวางที่มีสระว่ายน้ำส่วนตัว ขอบสระกลืนไปกับเส้นขอบฟ้าและสีครามของน้ำทะเลจนแยกไม่ออก รินลดาเดินผ่านส่วนนั่งเล่นตรงเข้าสู่ห้องน้ำขนาดใหญ่ที่หรูหราไม่แพ้กัน กลางห้องมีอ่างจากุซซี่ดีไซน์ทันสมัยขนาดกว้างพอจะลงไปแช่ได้พร้อมกันสองคน ตั้งอยู่ริมหน้าต่างบานใหญ่ที่เปิดรับลมทะเลบริสุทธิ์รินลดาเดินมาหยุดยืนอยู่ตรงระเบียงกว้าง ปล่อยให้สายลมทะเลพัดเอาผมยาวสลวยให้ปลิวไสวไปตามแรงลม หญิงสาวทอดสายตามองออกไปที่เส้นขอบฟ้าอันไกลโพ้นครู่หนึ่ง ก่อนจะหมุนตัวกลับมาสบ
รินลดาเดินออกจากเกตสนามบินภูเก็ตด้วยชุดผ้าลินินสีครีมดูสบายตา หญิงสาวถอนหายใจยาวเมื่อนึกถึงเหตุผลร้อยแปดของเพื่อน ๆ ที่พร้อมใจกันเททริปนี้ในวินาทีสุดท้ายอย่างน่าสงสัย คนหนึ่งติดธุระด่วน อีกคนแมวป่วย ส่วนอีกคนก็ดันลืมพาสปอร์ตทั้งที่เป็นเที่ยวบินในประเทศ"ดีจริง ๆ เพื่อนแต่ละคน ทิ้งฉันไว้กลางทางแบบนี้เลยนะ" รินลดาพึมพำกับตัวเองพลางยิ้มหยัน เธอรู้ดี ในฐานะผู้จัดละครอะไรที่มันประจวบเหมาะเกินไป มักจะมีคนอยู่เบื้องหลังเสมอยิ่งไปกว่านั้นเงาประจำตัวอย่างคอร์นีเลียสที่ตามติดเธอเป็นตังเมมาตลอดปี กลับต้องบินด่วนไปอเมริกา เขาบอกเธอว่าเป็นเรื่องธุรกิจที่คอขาดบาดตาย แม้รินลดาจะแสร้งทำเป็นไม่สนใจและไล่เขาให้รีบไปทำงานของตัวเองเสียที ถึงจะรู้ว่างานของเขาเสี่ยงอันตรายแค่ไหน แต่เธอก็คิดเสมอว่าเขาจะต้องปลอดภัยหญิงสาวตัดสินใจมุ่งหน้าสู่รีสอร์ตสุดหรูริมหาดพันวาตามแพลนเดิม "เที่ยวคนเดียวก็ดี..."รินลดานั่งลงบนเก้าอี้ชายหาด มองดูเกลียวคลื่นที่ม้วนตัวเข้าหาฝั่ง แต่หญิงสาวกลับพะวงถึงโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ข้างตัว... เธอกำลังรอสายจากคนที่บอกว่ายุ่งหนักหนาที่อเมริกา หรือกำลังรอให้เขาปรากฏตัวต่อหน้าตอนนี้แต่
1 ปีผ่านไป รินลดาที่กำลังให้สัมภาษณ์สื่อถึงการเปิดตัวละครที่กำลังจะออนแอร์ทางช่อง... หญิงสาวอยู่ในชุดเดรสสีขาวจากแบรนด์ดังของคนไทย เธอแต่งหน้าอ่อน ๆ พร้อมรอยยิ้มที่ประดับไว้บนหน้า"ละครเรื่องมายาเงาคิดว่ากระแสจะดีไหมครับคุณริต้า" นักข่าวบันเทิงของช่องข่าวเอ่ยถาม"นักแสดงทุกท่านรวมถึงทีมงานตั้งใจทำงานอย่างสุดความสามารถ ผลตอบรับจะออกมายังไงพวกเราก็พร้อมรับค่ะ และหวังว่าคนดูจะชอบนะคะ""แล้วละครแนวตั้งที่จะออนแอร์ร่วมกับทางตุรกีละคะ" นักข่าวหญิงถามขึ้น"ใกล้จะได้เปิดตัวแล้วค่ะ จะได้ชมเร็ว ๆ นี้แน่นอน" รินลดายิ้มกว้าง ทว่าในอกกลับสั่นไหวอย่างห้ามไม่อยู่เมื่อเอ่ยถึงประเทศที่เธอเกือบไม่ได้มายืนอยู่ตรงนี้แต่แล้วคำถามที่ทำเอาทุกคนในบริเวณนั้นหูผึ่งก็ดังขึ้น "ขออนุญาตถามเรื่องหัวใจคุณริต้าได้ไหมคะ ข่าวที่ว่าคุณริต้ากำลังซุ่มคบกับลูกชายของเจ้าสัววีระ... จริงไหมคะ"รินลดาชะงักไปแวบหนึ่ง ก่อนจะเบนสายตาเลยกลุ่มนักข่าวไปยังม้านั่งใต้ร่มไม้ไม่ไกลจากที่เธอยืนอยู่ ที่ตรงนั้นมีชายร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อยืดสีเรียบและกางเกงลินินดูสบายตา ทว่ารังสีความหล่อเหลากลับโดดเด่นจนแทบทะลุแว่นกันแดดสีเข้มที่เขาต้องสว







