Share

ตอนที่ 4 เมียอีกคน

last update publish date: 2026-09-02 16:02:39

ตอนที่ 4 เมียอีกคน

วันเวลาเคลื่อนผ่านไปช้า ๆ เหมือนน้ำในแม่น้ำที่ไม่ได้เชี่ยวกราก แต่ก็ไม่เคยหยุดไหล ช่วงแรกจืออี้ใช้เวลานานกว่าจะทำใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น มีคืนที่นอนนิ่งเฝ้ามองเพดานอยู่นาน มีวันที่เผลอคิดถึง แล้วต้องดึงตัวเองกลับมา แต่สุดท้ายเธอก็ผ่านมันมาได้

ไม่ใช่เพราะลืม หากเพราะยอมรับ และเมื่อยอมรับได้ เธอก็เริ่มเปลี่ยนวิธีใช้ชีวิตของตัวเอง เธอเลือก ‘เบี่ยงตัวเองออกจากบทนางร้าย’ อย่างเงียบ ๆ

ไม่แสดงตัว

ไม่สร้างเรื่อง

ไม่เป็นจุดสนใจ

จากที่เคยเป็นคุณหนูที่ต้องอยู่แถวหน้าในทุกงาน ทุกวงสังคม ชื่อของเธอค่อย ๆ หายไปจากบทสนทนา ข่าวซุบซิบที่เคยมีเกี่ยวกับเธอก็เงียบลงเหมือนไม่เคยมีอยู่ ไม่ใช่เพราะเธอหายไปไหน แต่เพราะเธอเลือกจะไม่เข้าไปยืนตรงนั้นอีก

เธอยังใช้ชีวิตเหมือนเดิม ยังไปเรียนเพิ่ม ไปทำงาน ไปพบเพื่อน เพียงแต่เลือกคบเฉพาะคนที่คบได้จริง ๆ เธอไม่เหวี่ยง ไม่วีน ไม่หาเรื่องภรรยาของพ่อ ไม่ปะทะกับลูกของพ่อเหมือนแต่ก่อน

ตลอดเวลานั้น เธอไม่ได้ยินข่าวของเย่หานเลย ไม่มีใครพูดถึง ไม่มีใครเอ่ยชื่อ เหมือนเขาหายไปจากโลกนี้จริง ๆ แต่เธอรู้ว่าเขาไปต่อสู้ดิ้นรนในเส้นทางของตัวเอง และหากเป็นไปตามเส้นเรื่องของนิยาย อีกไม่นานเขาจะกลับมาที่นี่อีกครั้ง

และการกลับมาในครั้งนี้ มันจะเหมือนการเดินตามเนื้อเรื่องหลักของนิยาย เพียงแต่คราวนี้... เธอไม่ได้ยืนอยู่ในจุดเดิมแล้ว เพราะตอนนี้เธอทำตัวให้เป็นเพียงตัวประกอบที่จืดจาง ไม่ใช่นางร้ายตามเนื้อเรื่องเดิมแล้ว

วันนี้เป็นวันที่พ่อของเธอนัดทุกคนในครอบครัวให้มาทานอาหารร่วมกันที่บ้านใหญ่ที่เธออยู่กับพ่อแค่สองคน เมื่อถึงเวลานัด ทุกคนก็ทยอยกันเดินมาที่บ้านใหญ่ ภรรยาทั้งห้าคนของพ่อมาพร้อมลูกอีกสิบเอ็ดคน รวมจืออี้ด้วยเป็นสิบสองคน

โต๊ะอาหารถูกจัดไว้อย่างดี เก้าอี้เรียงเป็นระเบียบ เมื่อพ่อนั่งลง ทุกคนจึงค่อย ๆ นั่งตาม ไม่มีใครกล้านั่งก่อน ไม่มีใครกล้าพูดก่อน บรรยากาศในห้องอาหารไม่ได้อึกทึกอย่างที่ควรจะเป็น ทั้งที่มีคนจำนวนมาก มันกลับเงียบจนผิดปกติ มีเพียงเสียงช้อนกระทบจานเบา ๆ และสายตาที่แอบมองกันไปมา

จืออี้นั่งอยู่ข้างพ่อในตำแหน่งที่ไม่มีใครโต้แย้ง ตำแหน่งของลูกเมียหลวง ตำแหน่งของลูกสาวคนเดียว ตำแหน่งที่ทุกคนรับรู้โดยไม่ต้องพูด

เธอไม่เคยชอบภาพแบบนี้ รู้ทั้งรู้ว่าทุกคนไม่ถูกกัน แต่ก็ยังจะให้มารวมตัวกัน แต่เธอห้ามพ่อไม่ได้ พ่อตามใจเธอก็จริง แต่ความคิดของพ่อก็ยังเป็นใหญ่ พ่อยังเชื่อว่าผู้ชายต้องมีลูกหลานเยอะ ๆ ต้องมีคนสืบสกุล ต้องมีคนสืบทอดสายเลือด โดยไม่เคยคิดว่าลูกหลานเหล่านั้นไม่ได้อยู่ร่วมกันเหมือนญาติ แต่อยู่ร่วมกันเหมือนคู่แข่ง

พี่น้องต่างแม่แทบไม่พูดคุยกัน เมียทั้งห้าไม่ถูกกัน เวลาเจอหน้ากันก็ทักทายตามมารยาทเท่านั้น ลับหลังก็พร้อมที่จะจ้วงแทงเพื่อกำจัดคู่แข่ง

เธอรู้ตัวดีว่าโชคดีกว่าใคร เพราะเธอเป็นลูกของเมียหลวง และในบรรดาลูกทั้งสิบสองคน เธอเป็นลูกสาวเพียงคนเดียว นั่นคือเหตุผลที่เธอไม่ต้องแย่ง ไม่ต้องแข่ง ไม่ต้องพิสูจน์ และด้วยเหตุนี้... จึงทำให้เธอเลือกที่จะถอยออกมาอยู่เงียบ ๆ แทนที่จะเข้าไปยืนอยู่กลางสนามการแย่งชิงนั้นเหมือนแต่ก่อน และหวังว่าจะไม่มีใครลากเธอเข้าไปมีส่วนร่วมกับเรื่องพวกนี้

เจิ้นหยวนกินไปได้ไม่กี่คำก็วางช้อนลง แล้วเงยหน้าขึ้นมองรอบโต๊ะ เพียงแค่นั้น ห้องอาหารทั้งห้องก็เงียบลงราวกับมีใครกดปุ่มหยุดเวลา ทุกคนวางช้อน วางตะเกียบ หยุดเคลื่อนไหว มีเพียงจืออี้ที่ยังคงก้มหน้ากินข้าวต่อ เหมือนไม่รู้ว่าทุกคนกำลังจะพูดหรือทำอะไร

หรือจะบอกว่า... เธอรู้ดีเกินไปก็สามารถพูดแบบนั้นได้

“วันนี้ที่เรียกทุกคนมา เพราะมีเรื่องจะบอก” เจิ้นหยวนพูดช้า ๆ

“ฉันมีข่าวดีมาบอก” เขาพูดไปด้วย ยิ้มไปด้วย

บางคนมองหน้ากัน บางคนขมวดคิ้ว เพราะไม่ค่อยเห็นท่าทางแบบนี้สักเท่าไร

“หว่านหรู มานี่” ก่อนที่ใครจะได้ถามอะไร เจิ้นหยวนก็หันไปทางด้านข้าง แล้วเรียกหญิงสาวที่นั่งรออยู่ตรงนั้นเข้ามา

หว่านหรูเดินออกมาช้า ๆ เธอเดินก้มหน้า ไม่กล้าสบตาใคร

เมื่อทุกคนเห็นแบบนั้น ก็ทำให้บรรยากาศในห้องเริ่มตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

“ทุกคนคงรู้จักหว่านหรูอยู่แล้ว แต่ที่ทุกคนยังไม่รู้คือ ตอนนี้หว่านหรูเป็นเมียของฉัน ขอให้ทุกคนในที่นี้ให้เกียรติเหมือนกับเมียคนอื่น ๆ ของฉัน” เจิ้นหยวนพูดออกมาตรง ๆ

“และฉันจะจัดงานแต่งงานในอีกไม่กี่อาทิตย์ข้างหน้านี้” เขาไม่ลืมบอกเรื่องนี้ด้วย

ไม่มีใครคิดว่าข่าวดีที่ว่านั่นคือประมุขของบ้านมีเมียเพิ่ม และเมียใหม่ยังอายุพอ ๆ กับลูกของตัวเองอีก!

“อะไรนะ! ”

“ไหนบอกว่าจะไม่มีแล้วไง”

“พ่อสัญญาไว้แล้วนี่”

เสียงเริ่มดังซ้อนกัน เมียทั้งห้าคนเริ่มพูดพร้อมกัน บ้างทวงคำสัญญา บ้างระบายความไม่พอใจ ลูกหลายคนหน้าตึง บางคนเงียบ แต่แววตาไม่ปิดบังความไม่สบายใจ

โต๊ะอาหารที่เคยเงียบ กลับวุ่นวายในชั่วพริบตา มีเพียงจืออี้ที่ยังคงก้มหน้ากินต่อ ไม่ใช่เพราะไม่สนใจ แต่เพราะรู้ว่าพูดอะไรไปก็ไม่มีประโยชน์

จืออี้รู้ว่าวันนี้จะมาถึง รู้ก่อนที่พ่อกับหว่านหรูจะรู้ตัวเสียอีก เธอเคยพยายามแล้ว พยายามกันไม่ให้ทั้งสองอยู่ด้วยกันตามลำพัง พยายามหาข้ออ้างสารพัด ขัดขวางทุกทาง เธอเคยเสนองานสบายที่มีเงินเดือนให้มากกว่า แต่อีกฝ่ายก็ไม่เอาอย่างเดียว เธออยากจะไล่ออกให้รู้แล้วรู้รอด แต่ก็ต้องยั้งใจ เพราะหว่านหรูคือนางเอกนิยายของเรื่องนี้ หากเธออยากเป็นแค่ตัวประกอบ สิ่งที่เธอไม่ควรยุ่งด้วยมากที่สุดคือพระเอกกับนางเอกของเรื่อง

เธอพยายามขัดขวางทั้งสองคนมาตลอด แต่สุดท้ายก็ไม่สำเร็จ เพราะคนหนึ่ง ‘ระวัง’ กับอีกสองคน ‘ตั้งใจจะเอา’ อย่างไรคนที่ระวังก็ไม่มีทางตามทันอยู่ดี

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 5

    ตอนพิเศษ 5วันตรุษจีนปีนี้ บ้านตระกูลซ่งคึกคักกว่าหลายปีที่ผ่านมา โคมสีแดงแขวนเรียงตามชายคา กลิ่นธูปไหว้บรรพบุรุษลอยปะปนกับกลิ่นอาหารมงคลที่คนครัวเตรียมกันไม่หยุด เสียงหัวเราะของญาติดังเป็นระยะเย่หานจูงมือภรรยาและพาลูก ๆ ทั้งห้าคนก้าวเข้าไปในบ้าน ความสัมพันธ์ของจืออี้กับพ่อยังคงอยู่ในระยะที่ ‘พูดคุยได้ แต่ไม่สนิทใจ’ ทักทายกันตามมารยาท ถามสารทุกข์สุกดิบพอเป็นพิธี ไม่มีคำตำหนิ ไม่มีการรื้อฟื้นอดีต และก็ไม่มีความใกล้ชิดเหมือนก่อนเจิ้นหยวนไม่ได้เข้ามาคลุกคลีกับหลาน ๆ มากนัก เพียงมองอยู่ห่าง ๆ อย่างเงียบ ๆ เขาเห็นแล้วว่าลูกสาวไปได้ดี มีครอบครัวอบอุ่น สามีดูแลดี เด็ก ๆ แข็งแรง ร่าเริงตั้งแต่เรื่องทุกอย่างพังทลายลง เขาก็ไม่เคยมีภรรยาเพิ่มอีก ลูกแฝดชายจากหว่านหรูก็ถูกเลี้ยงดูอยู่อีกบ้านหนึ่งในเขตตระกูลซ่ง ทุกอย่างแยกเป็นสัดส่วน ไม่ปะปนกันอีกสายตาของเขาหยุดอยู่ที่ลูกสาวและหลานทั้งห้าคนที่กำลังวิ่งเล่นอยู่ใต้ต้นเหมย ริมฝีปากที่เคยตึงเครียดก็คลายลงเป็นรอยยิ้มบาง ๆ‘คุณเห็นไหม... ลูกของเราอยู่ดี มีความสุข หลาน ๆ ก็น่ารักขนาดนี้’ เขา

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 4

    ตอนพิเศษ 4อีกฟากหนึ่งของเมือง ภายในค่ายฝึกขนาดใหญ่ที่เย่หานสร้างขึ้นมาเอง พื้นที่กว้างขวางถูกจัดเป็นลานฝึกสัดส่วนไม่ต่างจากค่ายทหารจริง ๆที่นี่ไม่ใช่แค่สำหรับลูกน้องของเขาเท่านั้น แต่รวมถึงกลุ่มหลินเฉิง อดีตคนใต้ดินที่ถูกดึงขึ้นมาฝึกระเบียบ วินัย และทักษะใหม่ ๆเย่หานยืนอยู่ชั้นบนของอาคารฝึก มือสองข้างพาดราวเหล็ก สายตามองลงไปเบื้องล่างอย่างไม่กะพริบ เสียงฝีเท้าเด็ก ๆ วิ่งไปมา เสียงหัวเราะปนกับเสียงครูฝึกตะโกนสั่งเป็นจังหวะคนที่เขามองจริง ๆ ไม่ใช่ลูกน้อง แต่เป็น ‘ลูกของตัวเอง’เย่หานมีลูกห้าคน คู่แรกเป็นฝาแฝดผู้หญิงวัยห้าขวบ คู่ที่สองเป็นฝาแฝดผู้ชายวัยสี่ขวบ และคนสุดท้อง เป็นลูกสาวตัวน้อยวัยสองขวบ ที่ยังพูดไม่ค่อยชัด แต่ก็ชอบร้องตามพวกพี่ ๆเด็กชายฝาแฝดวิ่งกระโดดข้ามสิ่งกีดขวางอย่างคล่องแคล่ว ราวกับสนามฝึกคือสนามเด็กเล่น สำหรับสองคนนั้น เย่หานไม่ค่อยห่วงเท่าไร เพราะใจรักการเคลื่อนไหวแบบนี้มาตั้งแต่หัดเดิน แต่สายตาของเขากลับล็อกอยู่ที่ร่างจิ๋วอีกคนหนึ่ง ลูกสาวคนเล็กที่กำลังวิ่งเตาะแตะตามพี่ชาย ทั้งที่ขาสั้น ๆ แทบไม่ทัน ล้มก

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 3

    ตอนพิเศษ 3อีกฝั่งหนึ่งของเมือง ในตึกสูงที่เป็นสำนักงานใหญ่ของสตูดิโอโปรดักชันชื่อดัง ที่นี่คืออาณาจักรของเว่ยหลงกองถ่ายขนาดใหญ่ทำงานกันวุ่นวาย ทีมกล้อง ทีมไฟ นักแสดง เดินสวนกันไม่ขาดสาย จอขนาดยักษ์ฉายภาพซีนที่เพิ่งถ่ายเสร็จ เสียงผู้กำกับสั่งคิวดังเป็นระยะเว่ยหลงยืนคุยงานด้วยท่าทีสุขุม แต่ข้าง ๆ เขามีเจ้าตัวเล็กสวมชุดเดรสน่ารักสีพาสเทล ผมม้วนเป็นลอนนิด ๆ เหมือนตุ๊กตา ดวงตากลมโตเป็นประกายวิบวับ‘เสี่ยวเป้ย’ ลูกสาวของอาอี้กับเย่หาน เจ้าตัวเล็กเป็นแฝดน้องวัยห้าขวบเท่ากับเสี่ยวเป่า ทั้งสองเป็นฝาแฝด แต่บุคลิกต่างกันสุดขั้วถ้าเปรียบเทียบเสี่ยวเป่าคือผู้จัดการไซต์ท่าเรือ เสี่ยวเป้ยก็คือดาราสาวตัวจิ๋วประจำกองถ่าย“ลุงใหญ่ ๆ นักแสดงสวยไหมวันนี้~ ” เสียงหวานใสถามอย่างตื่นเต้น“สวยสิ แต่ไม่สวยเท่าเสี่ยวเป้ยของลุงหรอก” เว่ยหลงยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินคำชม เจ้าตัวเล็กก็ยืดอกภูมิใจทันทีพอมาถึงกองถ่ายยังไม่ทันได้ดูซีนอะไรนาน เสี่ยวเป้ยก็เห็นน้าฉิงฉิง เพื่อนสนิทของแม่เดินออกมาจากห้องแต่งตัว ดาราสาวสวยสง่าสวมชุดทำงานสุด

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 2

    ตอนพิเศษ 2ท่าเรือเซินเจิ้นมีขนาดใหญ่ทอดตัวยาวจนสุดสายตา เครนเหล็กขนาดมหึมาขยับขึ้นลงเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ตู้คอนเทนเนอร์หลากสีเรียงซ้อนกันราวกับกำแพงสูง เสียงเครื่องยนต์เรือสินค้าแล่นเข้าออกไม่ขาดสาย ผสานกับเสียงสั่งงานของคนงานที่ก้องไปทั่วพื้นที่ที่นี่คือหนึ่งในท่าเรือหลักของฝั่งใต้ และเป็นอาณาเขตที่อยู่ภายใต้การบริหารของเว่ยหนาน จากวันที่ต้องเดินออกจากเงาของพ่อ วันนี้อิทธิพลของเขาแทบไม่ต่างจากรุ่นก่อนอีกแล้ว ท่าเรือขนาดใหญ่แห่งนี้คือหัวใจของเส้นทางขนส่งหลายประเทศ เงินทุนหมุนเวียนมหาศาล เครือข่ายคนของเขาครอบคลุมตั้งแต่แรงงานยันผู้มีอำนาจและที่สำคัญ... อาอี้ น้องสาวของเขา คือหุ้นส่วนใหญ่ของโครงการนี้ ครั้งหนึ่งอาอี้เคยพูดว่าจะขายท่าเรือทั้งหมดให้เขา แต่เขาไม่ยอม เขาไม่คิดเอาเปรียบน้องสาว เพราะเงินก้อนแรกที่ลงไปคือของอาอี้ทั้งหมดสุดท้ายจึงตัดสินใจให้รวมหุ้น โดยให้อาอี้รับเงินปันผลยาว ๆ ต่อให้ไม่ต้องมาทำงานก็ยังมีรายได้ตลอดชีวิต เว่ยหนานยืนกอดอกมองเรือสินค้าลำใหญ่ค่อย ๆ เทียบท่า ความภูมิใจเอ่อล้น ก่อนจะสะดุ้งอย่างสุดแรง“ลุงรอง! เรื

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนพิเศษ 1

    ตอนพิเศษ 1โลกปัจจุบันเมืองใหญ่เต็มไปด้วยตึกสูงระฟ้า แผ่นกระจกนับพันสะท้อนแสงอาทิตย์จนวาววับ รถยนต์แล่นขวักไขว่ไม่ขาดสาย เสียงของผู้คนผสานกับเสียงจากจอโฆษณาขนาดใหญ่ที่ฉายภาพสีสันสดใสอยู่ตามอาคาร เมืองทั้งเมืองเต็มไปด้วยความเร่งรีบและความทันสมัยภายในอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง มีหญิงสาวคนหนึ่งนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาริมกระจกบานใหญ่ แสงแดดยามบ่ายส่องลงตรงปกหนังสือในมือเธอจนเป็นประกายบนปกเขียนชัดเจนว่า ‘ฉบับรีไรต์ทั้งเรื่อง’ ซึ่งเป็นนิยายนามปากกาเดียวกันกับที่เคยสร้างกระแสเมื่อหลายปีก่อน แต่ครั้งนี้มันถูกเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมด ละเอียดขึ้น ลึกซึ้งขึ้น และอบอุ่นจนคนอ่านวางไม่ลง‘จืออี้’ พลิกหน้าสุดท้ายอย่างช้า ๆ นิ้วเรียวเริ่มสั่นขึ้นมาเล็กน้อย ก่อนจะหลับตาลงเมื่ออ่านจบประโยคสุดท้าย หัวใจของเธอเหมือนถูกเติมเต็มอย่างสมบูรณ์ เธอค่อย ๆ ปิดหนังสือลงแล้วยกขึ้นมาวางแนบอก ริมฝีปากโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มกว้างโดยไม่รู้ตัวเธอดีใจ... ดีใจจนน้ำตาเอ่อคลอที่นิยายจบแบบนี้ เวอร์ชันนี้ไม่ใช่แค่ขายดี แต่มันดังถล่มทลายยิ่งกว่าเล่มแรกหลายเท่า ม

  • ฉันกลายเป็นภรรยาพระเอกธงแดง    ตอนที่ 43 บทส่งท้าย

    ตอนที่ 43 บทส่งท้ายหลังจากทุกอย่างคลี่คลาย คนผิดได้รับผลของการกระทำอย่างสาสม ชีวิตที่เคยเต็มไปด้วยเงามืดก็ค่อย ๆ กลับมาสว่างอีกครั้ง จืออี้กับเย่หานตัดสินใจเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันอย่างเป็นทางการงานช่วงเช้าถูกจัดแบบดั้งเดิมอย่างงดงาม ผ้าแดงผูกประดับตามเสา โคมไฟสีแดงแกว่งไกวตามสายลม เสียงดนตรีในพิธีดังคลอเบา ๆ สร้างบรรยากาศที่เปี่ยมไปด้วยความยินดีจืออี้สวมชุดเจ้าสาวแบบโบราณ ดูสง่างามจนคนทั้งงานจ้องมองตาไม่กะพริบ เย่หานยืนข้างเธอ สวมชุดพิธีการเต็มยศ สายตามองเธอตลอดเหมือนกลัวว่าคนตรงหน้าจะเป็นเพียงภาพในความฝันเท่านั้นทั้งคู่คำนับฟ้า คำนับดิน คำนับผู้ใหญ่ ก่อนจะหันมามองกันและกันด้วยรอยยิ้มที่ไม่ต้องมีคำพูดใด ทั้งสองก็เข้าใจความหมายเป็นอย่างดีปู่ของเย่หานนั่งอยู่แถวหน้า ท่านยังแข็งแรงหลังตรงเป๊ะ ใบหน้าแดงระเรื่อด้วยความปลื้มปริ่ม หัวเราะชอบใจทุกขั้นตอนของพิธี“ดี ๆ ๆ หลานปู่ได้เมียเสียที! ” เสียงหัวเราะของปู่ทำให้แขกทั้งงานหัวเราะตาม บรรยากาศยิ่งคึกคักขึ้นไปอีกหลังเสร็จพิธี ทั้งคู่ก็จดทะเบียนสมรสทันที ลายเซ็นสองชื่อเ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status